Op Low Impact hotel

Tijd om het Scandic Hotel in Stockholm te verlaten. We hebben er net ons ontbijt achter de rug (tegelijk middagmaal natuurlijk). Wat valt er op; een enorme overvloed, warme en koude hapjes, groenten en fruit, te veel brood en beleg om te kunnen kiezen, koekjes, drankjes enzovoort. Daarbij hier en daar wat biologische producten zoals kaas, melk en thee. Nog positief; nergens individuele verpakkingen, je smeert de boter of confituur uit grote potten op het buffet. Ook geen bekers of wegwerpbestek en de servietjes dragen het Nordic Swan eco-logo. Een goede LIM score voor het ontbijt dus, al merk ik dat de overvloed mensen ertoe aan zet veel te veel op de scheppen. Met als gevolg dat heel wat van het lekkers op de borden blijft liggen.

Wat er met de resten gebeurt heb ik gisteren tijdens de rondleiding gezien. Alle GFT en voedselafval gaat in een soort blender en wordt dan afgevoerd naar een installatie die biogas produceert. De verwarming van het gebouw en warm  water gebeurt zoals de meeste gebouwen op stadsverwarming. Een systeem dat bij ons nauwelijks bekend is. Het komt erop neer dat op een centrale plek heet water wordt geproduceerd en dit via leidingen in de hele stad wordt verdeeld. Het verwarmen gebeurt gedeeltelijk met hernieuwbare bronnen. In het Scandic hotel worden alle cijfers al twaalf jaar keurig bijgehouden, en zo wist Peter Jan (de vice president) me te vertellen dat de gemiddelde uitstoot per gast en per nacht op 2,7 kilogram komt. Ik kan het hier niet vergelijken met andere cijfers maar het lijkt me een goede score. Ook handig om achteraf de voetafdruk van ons verblijf hier te berekenen.

Ook positief is de keuze om alle water in flessen te bannen. Als bezoeker krijg je overal kraantjeswater aangeboden. Ook in de kamer staat een flesje met de boodschap dat het water perfect drinkbaar is. Mede hierdoor en door het bannen van individuele verpakkingen is de afvalberg in het hotel de laatste tien jaar met 70% gezakt.

Zo´n hotel heb ik bij ons nog niet gezien, meer info over de aanpak van Scandic kan je hier vinden (met veel toeters en bellen). Foto´s komen volgende week. Nu gaan we terug naar de camping, voor de laatste dagen van onze vakantie.

Stockholm doet zijn best

De voorbije twee dagen stond een intensief bezoek aan Stockholm op het programma. De tour was in elkaar geknutseld door de mensen van deMensen, het productiehuis dat in opdracht van Canvas een documentaire maakt over het Low Impact project. Gisteren stond een fietstocht op het menu. De eerste stop was een fraaie eco-klerenwinkel, waar ik me bijna heb laten verleiden om een biologische onderbroek aan te schaffen. (maar aangezien ik sinds 1mei niks nieuw probeer te kopen heb ik het dus niet gedaan). Dan was er een fair trade winkel van het Leger des Heils en een biologische winkel. In die laatste bleek dat heel wat van de producten die daar te koop zijn ook in de bio-shop van Sint-Amandsberg te verkrijgen zijn. Om maar te zeggen, ook de bioproductie kent haar globalisering. Verassend was in elk geval de tweedehands plantenwinkel, waar je planten en stekjes kan kopen die andere er te koop aan bieden. Op een van de vele veerboten ontdekten we toevallig een ´neem een boek, geef een boek´ kastje. Daar kan je zelf boeken achterlaten die je een tweede leven wil geven en boeken meenemen die andere mensen niet meer nodig hebben.Vandaag hebben we een nieuwe ecologische wijk bezocht met enkele interessante systemen rond afvalsorteren en energiebesparing. Orgineel is in elk geval een eco-opleiding die kandidaat bewoners van de wijk moeten volgen. Inderdaad, ze zijn niet verplicht om een bepaalde taal te spreken, maar moeten in het lokale ecohuis alles leren over energiebesparing. Bij gelegenheid schrijf ik bij thuiskomst hier nog iets meer over.

Ter informatie, in tegenstelling tot de hutjes in Kolarby logeren we nu in een gloednieuw Scandic hotel (ook uitgezocht door deMensen). Deze morgen kreeg ik een uitgebreide rondleiding van de vice-president sustainability van Scandic (tja, zo heten die managers tegenwoordig). Als ik even tijd vind schrijf ik morgen een verslagje van de toch wel interessante ecologische acties van het hotel.

Voorlopig besluit, alles kan beter, ook in Stockholm, maar er zijn hier in elk geval wel boeiende ideeën die ook bij ons navolging verdienen.

De magie van Kolarbyn

Zondag zijn we met de trein aangekomen in Kolarbyn, het meest primitieve hotel van Zweden. Midden in het bos, naast een prachtig meer. De 12 kamers bestaan uit hutjes die gebouwd zijn van hout en bedekt met groen. Reeds 400 jaar geleden bouwden de houtskoolmakers (of hoe moet je die mannen eigenlijk noemen?) op dezelfde manier hun verblijfsplaats op deze plek.

We hebben een paar prachtige dagen meegemaakt, zonder elektriciteit, zonder internet, zonder stromend water noch douche. De bedoeling is dat je als gast begint met het hakken van hout, zowel voor het koken als voor het verwarmen van je hut (indien nodig). Om je te wassen kan je naar een beekje iets verderop, of naar het prachtige meer vlakbij. Voor drinkwater is er een bron op een andere plek. Het toilet is een houten constructie, type komposttoilet, met een koninklijk gat in een plank en foto´s van de Deense koninklijke familie. Anna, Thomas en Marcus houden de boel draaiende en verwelkomen de gasten en zorgen ook voor de regelmatige aanvoer van biologische voeding. Allemaal heel eenvoudig en hartelijk.

Adam en Marieke hebben zich zalig geamuseerd met bootje varen op het meer, vuurtjes stoken, water halen en andere doodsimpele dingen. Maandagavond konden we mee op elfentocht. Een wandeling door het bos waarbij we regelmatig personages tegen het lijf liepen. Een waterfee, een vuurman, de bewaker van de brug en een aantal trollen. We leerden ook de schreeuw van de eland - waarbij die van de vrouwtjes een stuk ingewikkelder is dan die van de mannetjes. En al verstonden we nauwelijks iets van wat de sprookjesfiguren vertelden, de sfeer was magisch,  een ervaring waar geen Disneyland tegen op kan.

Deze morgen werd ik wakker rond halfvier. De kinderen lagen nog vredig te slapen in de slaapzak op de schapevellen in onze hut. Op zo´n moment is er al veel licht en ben ik even een wandelingetje gaan maken in het bos. Met het prachtig ochtenlicht en de ongeloofelijke stilte voelde ik me heel dicht bij de natuur. De rust van het bos zorgt ervoor dat je ook vanbinnen tot rust komt. Na het tochtje heb ik nog enkele uren zalig geslapen, blij met deze unieke ervaring.

Meer foto´s over deze fantastische plaats vind je op hun site.  Ondertussen zijn we in Stockholm en verneem ik via CNN dat we weer zonder regering zitten. Tja, misschien moeten ze ook maar eens een paar uur in het vuur staren om te beseffen wat echt belangrijk is. Morgen meer nieuws over Stockholm.

Vrachtschip of Cruise

Terwijl wij in Zweden aan het genieten zijn van onze eco-reis graag even jullie aandacht voor een boeiend teaterstuk in kader van de Zomer van Antwerpen. Het vrouwelijk teatercollectief NORFOLK presenteert er namelijk een stuk over de relatie tussen mens, voedsel en reizen. Daarmee gaan de dames in op thema’s als voedselkilometers, voetafdruk van voeding, de klimaatimpact van vlees, arbeidsomstandigheden en milieugevolgen van ons eten. Ik ben tijdens de voorbereiding door de ploeg uitgenodigd om een bescheiden inhoudelijke bijdrage te leveren. Je begrijpt dat ik als LIM zo’n uitnodiging niet kon weigeren. 

Het stuk gaat in premiére morgen, op 16 juli, en is dan nog te zien tot 5 augustus. Het is een voorstelling voor grote mensen en kinderen vanaf 8 jaar. Alle info op zomer van antwerpen.

Applausje voor Gent

 

 

Ik heb hier wel al eens geschreven over het gebrek aan politieke moed als het gaat om het aanpakken van de klimaatkwestie. Misschien mag ik toch iets positiever zijn over de lokale politici. De stad Gent ondertekende in 2007 bijvoorbeeld een Kyotoprotocol met maar liefst 105 maatregelen die tegen 2020 moeten worden uitgevoerd.

Enkele van de meest opvallende beslissingen;

• vermindering van de CO2 uitstoot met 60% (tov 2003)
• 50 % van alle energie uit hernieuwbare bronnen
• energievebruik van eigen gebouwen en verlichting verminderen met 20% (tov van 2003)
• duurzaam wagenpark met aankoop van hybride wagens en Euro5 vrachtwagens
• stimuleren van burgers en bedrijven om over te schakelen naar groene stroom
• gratis duurzaam bouwadvies aan burgers

Het Kyotoprotocol is een initiatief van de BBL. De bedoeling is om zoveel mogelijk steden en gemeentes ertoe te overhalen om een dergelijk protocol te ondertekenen. Mocht je nog op zoek zijn naar een nuttige vakantiejob, dan kan je eens contact opnemen met de verkozenen van je eigen gemeente. Uiteindelijk zal iedereen zijn duit in het zakje moeten doen, dus zorg er mee voor dat jouw gemeente of stad niet de laatste is om in actie te schieten.

 

Ik heb de zon zien zakken…

Vrijdag 11 juli, Kinnekulle.  Net een prachtige zonsondergang meegemaakt aan het Värnern meer. Nu tijd om even bij te schrijven met een redelijk labiele draadloze verbinding.

Je zou gaan denken dat het vandaag de Zweedse nationale feestdag was in plaats van de Vlaamse. Overal wapperen blauw-gele vlaggen in de zon, of naargelang het weer, hangen ze zwaar naar beneden in de gietende regen. De voorbije dagen hebben we onze tenten opgeslagen in Marstrand, een mooi plekje aan de Westkust. Vanavond zijn we dan in Kinnekulle aangekomen aan het Värnern meer, het grootste van Zweden.

Opvallend toch hoe goed alles hier geregeld is, en hoe keurig iedereen zich aan de afspraken houdt. Nauwelijks zwerfvuil te zien, auto’s houden zich aan de snelheidsbeperkingen, diensters weigeren Tomas een biertje omdat hij chauffeur is, de grastuintjes liggen er onberispelijk uit. De begraafplaatsen zien er ook eigenaardig uit. Ze hebben eigenlijk meer weg van de volkstuintjes in Gent. Tussen de graven door heb je regelmatig een constructie met een reeks gietertjes, tuinmateriaal zoals harken, tuinslangen etcetera. De bedoeling is natuurlijk niet om er te tuinieren, maar om de graven te onderhouden. Alle materiaal is van goede kwaliteit en continu toegankelijk, maar toch wordt er niks gestolen. Zou bij ons niet zo goed lukken denk ik.

Mijn pogingen om te kamperen met Low Impact hebben soms ook nadelige gevolgen voor mijn reisgenoten. Deze morgen gingen we koffie en thee halen in de shop van de camping–ik met mijn herbruikbare beker. Tomas wou niet voor me onderdoen en nam zijn kartonnen (wegwerp)beker van de vorige dag mee. Bij het terugkeren bleek echter dat de kartonnen beker begon te lekken en zo een groot deel van de koffie verloren ging. Om maar te zeggen, je moet niet overdrijven hé.

Maar verder gaat alles prima. Zweden is prachtig, en af en toe een regenbui kan daar niks aan veranderen. Eenvoudig leven in de buitenlucht, en straks nog een biertje aan de oevers van het water…meer moet dat niet zijn.

Zweden is the place to be!

De keuze voor Zweden als vakantie bestemming bevalt me meer en meer. Waarom? Wel, hierom:

• Ik kan met het vrachtschip vanuit mijn achtertuin naar Göteborg varen
• Zweden is het land van Pipi Langkous
• In Zweden produceert Swedisch Match de groene lucifer (gesprek met de CEO gepland)
• In Stockholm kan je ook het hoofdkwartier van Global Action Plan vinden, een interessante club waar ook Ecolife lid van is
• In Zweden mag je vrij kamperen, en de natuur is schitterend
• Zweden wil tegen 2020 volledig onafhankelijk zijn van olie

Deze laatste beslissing heeft zeker niet alleen te maken milieuoverwegingen, het is ook een keuze om niet langer afhankelijk te zijn van een dure en schaarse brandstof. De strategie om het doel te bereiken rust op twee peilers, drastisch verhogen van de efficiëntie én massaal overschakelen op hernieuwbare energie. De Zweden zijn trouwens al een tijdje hiermee bezig. In 1970 stond olie in voor 77% van de energiebehoefte. In 2003 is dit nog slechts 32%.  Het aandeel van hernieuwbare energie bedraagt nu al 39%. In België is dit zegge en schrijve 2,2%. Misschien moet ik niet enkel een doosje groene lucifers meebrengen uit Zweden, maar ook een paar politici. Als je deze cijfers ziet vraag je je toch af waar de dames en heren verkozenen zich de laatste decennia mee hebben bezig gehouden. Ik zal het maar positief bekijken, wat de Zweden kunnen, kunnen wij ook. Ik reken vooral op Mega Mindy!

 Achtergrond info over de Zweedse aanpak lees je hier.

Museumdag in Göteborg.

Het is nu 18u20, en we hebben ons net geïnstalleerd in de jeugdherberg van Torrekulla, ongeveer 10 kilometer van Göteborg.  Na onze vroege aankomst in de haven deze morgen en met het redelijk grijze weer hebben we beslist te beginnen met wat cultuur. De eerste stopplaats was het Universeum, een kruising tussen Technopolis, Aquaworld en Paradisio. Best leuk en interessant, zeker voor de kinderen, ware het niet dat nog enkele duizenden mensen vandaag besloten hadden om langs te komen. En zo bevond ik me toch weer in een positie waarin contemplatieve gedachten bij me opkomem zoals: wat is een mens toch een raar wezen, voetje voor voetje aanschuiven om een geel kikkertje of leguaan in een glazen bak te zien. Na de rust van de boot was deze attractie een redelijke schok. In de overvolle fats-food cafetaria was er gelukkig een vegetarische burger te koop en kon je een glas water vullen aan een fonteintje. Maar helemaal Low Impact zal het bezoek niet geweest zijn.

Vlak erna zijn ze nog even binnen geweest in het wereldkulturenmuseum, een heel mooi gebouw met een paar boeiende tentoonstellingen. Zo was er zowaar een soortement LIM tentoonstelling met als titel ´83actions to change the world´.  De acties gingen over zowel de zapatisten als guerillagardening, als slow food, seedbombs enzovoort. Op hun site kan je meer info vinden, de moeite om eens nader te bekijken.

Wat mij betreft is het nu voldoende geweest wat cultuur en musea betreft en wordt het tijd voor de echte natuur. Morgen gaan we op  zoek naar een kampeerplaatsje langs de kust ten Noorden van Göteborg. Ondertussen wens ik jullie veel plezier met de Tour de France en de laatste (?) rechte (?) lijn van onze premier. Als het niet lukt stel ik voor dat hij met de hele bende inscheept op een boot naar Zweden en onderweg de zaak eens oplost; een blackberry is onderweg namelijk waardeloos.

Wö zen åångekömen!

Voila, een eerste berichtje vanuit Zweden, geschreven in een cafetaria in het station van Göteborg. Ze hebben hier de toetsen van het klavier eens goed door elkaar gegooid, en er een paar extra opgezet, maar met de nodige concentratie moet het wel lukken.

Een samenvatting van de bootreis: fantastisch! Dit is werkelijk een zalige manier van reizen; rustig, comfortabel, ontspannend en leerrijk. Naast buurman Tomas met zijn dochters Fara en Rilke en ikzelf met Adam en Marieke waren er nog 2 passagiers. Het schip zelf, de Tor Magnolia, meet 200 op 30 meter en biedt plaats aan 400 wagens en 200 trailers. Het inschepen is op zich al een belevenis, omdat je tussen de binnen rijdende auto’s en trucks de laadbrug op moet wandelen. Bij het verlaten van de haven van Gent stonden we op de brug op zo´n twintig meter hoogte. Ik voelde me net als Adem een jongen van negen in het adembenemend decor van de haven in de opkomende duisternis. Het schip zelf weegt 12 000 ton, en was geladen met 2400 ton vracht. Zelf was ik (bagage inbegrepen) goed voor 0,0075% van het totaal gewicht. Voor de totale reis van 900 kilometer zijn 60 ton zware fuel nodig. (komaan rekenwonders van Ecolife, bereken maar eens de voetafdruk van mijn reis)

We hadden mooi ingerichte kajuiten, eenvoudig maar lekker eten, veel ruimte, en vooral zee en tijd. Op het dek kon ik een uurtje lopenm wat ook een bijzondere ervaring is. Opvallend is dat de boot een totaal reclamevrije omgeving is, waar je op geen enkele manier wordt aangezet tot consumeren en kopen. Er valt nog meer te vertellen over de overtocht, maar voorlopig hou ik het hierbij. Vandaag gaan ze Göteborg wat bekijken en dan op zoek naar een camping. Het weer is niet zo goed, maar dat mag de pret niet drukken…  Een foto posten lukt hier niet, maar wees maar zeker dat er nog beelden volgen. 

groetjes Steven

(ps ik hou mijn afval bij omdat dit me helpt om daar zeer bewust mee om te gaan en omdat ik voor het LIM project ook wil meten hoeveel mijn ecologische voetafdruk van de totale reis is)

We zijn vertrokken!

Als je dit leest zitten we wellicht op de boot naar Zweden. We zijn vetrokken op zondagavond om 22 uur en zullen - als Thor het wil- aankomen in Göteborg op dinsdagmorgen om 7 uur.

Na een dagje Göteborg gaan we een week kamperen in de buurt van het  Vänernmeer. Samen met buurman Tomas en zijn kinderen gewoon genieten van de prachtige natuur. De tweede week wordt nog meer eco, met enkele dagen in het meest primitieve hotel van Zweden én ook een nachtje dagen in het meest ecologische hotel van Stockholm. In de tweede week zal de cameraploeg van Canvas er ook bij zijn, dus allemaal te bekijken in december. Verder heb ik een notaboekje bij om tijdens de reis te registeren wat ik allemaal verbruik om achteraf de voetafdruk te kunnen berekenen. Alle afval waar ik verantwoordelijk voor ben breng ik terug mee naar huis. (een alternatief souvenier als het ware)

Het is nog niet zeker hoe vaak ik de volgende weken een internetverdingen tegen het zal lijf lopen. Niet ongerust zijn als er niet dagelijks een nieuw berichtje verschijnt.  Dankzij de hulp van een Low Impact Madam zullen er regelmatig nu al geschreven berichtjes verschijnen.  Prettie vakantie! Kaartjes sturen doe ik niet…