auto, televisie, vlees en partner


Deze week heb ik een slaaponderzoek ondergaan op aanraden van mijn huisarts. Ik ga hier niet op de medische details ingaan – geen enkele reden tot ongerustheid -, maar zo’n ziekenhuisbezoek is toch wel leerrijk. Het toont namelijk welke manier van denken in de ziekenhuizen (en de samenleving) domineert.

Bij aankomst in het ziekenhuis was de eerste vraag: wenst u een ticket voor de parking? Nee dus, want ik ben met de fiets, en 2014-10-28 18.02.12meteen een wat verwonderde blik bij de vriendelijke dame aan het onthaal Ik meld dat ik vegetariër ben want er is nog een maaltijd voorzien. Dat mag u gewoon melden boven, dat is geen probleem. Eenmaal aankomen op de kamer blijkt de ‘maaltijd’ klaar te staan. Met vlees en vooral veel verpakking. Ik heb zo’n vermoeden dat er meer calorieën in de verpakking zit dan in het eten zelf. Als ik vertel aan de alweer vriendelijke verpleegster dat ik geen vlees eet, dan is dat geen probleem, en brengt de dame me een extra potje zoete confituur. Ik heb trouwens het vermoeden dat in alle producten op tafel suiker is toegevoegd. Het is een ziekenhuis, en geen gezondheidshuis natuurlijk.

Dan krijg ik een aantal vragenlijsten over mijn slaapgedrag. Ook hier wordt er vanuit gegaan dat ik een auto heb en een televisie. ‘Valt u soms in slaap tijdens het autorijden, tijdens het televisiekijken…’ (je zou ook nog kunnen vragen: valt u soms in slaap als u op televisie auto’s ziet rijden?) Ik noteer braafjes niet van toepassing. Een antwoord dat ik vaak moet herhalen want er zijn ook heel wat vragen over de partner. Dat in steden zoals Gent bijna de helft van de volwassenen alleenstaand zijn is nog niet doorgedrongen. Er was trouwens een bijzonder intrigerende vraag waar ik nog altijd geen antwoord op heb. ‘Hebt u soms hevige dromen voor u in slaap valt?’.

Na het papierwerk kwam het elektronisch werk. Met lijm en tape krijg ik een hele reeks 2014-10-28 19.36.05sensoren opgeplakt die van alles en nog wat registeren tijdens de slaap. Kijk even naar deze foto, en bedenk dan hoe je hiermee een normale nachtrust kan hebben. Toen ik daar een kleine opmerking over maakte dat het misschien niet eenvoudig is om in die spaghetti opstelling een gewone nacht te simuleren was het antwoord simpel ‘geen probleem, dan geven we u wel een slaappilletje’.

Conclusie, de gemiddelde Belg heeft een auto, een partner, kijkt televisie, eet ongezond en neemt om te slapen een pilletje. (NB, ik wil de ernst van de slaapproblemen niet ontkennen, evenmin de verdienste van zo’n slaaponderzoek. Ik ben ook dankbaar voor dit soort zorgverlening. Alleen is het wel verleidelijk om daar een stukje over te schrijven). Goeienacht…

goed nieuws in drie filmpjes


Ondanks de vele negatieve berichten enkele verslagen van positieve acties van de voorbije weken en dagen…

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/nieuws/binnenland/MV_141028_pattatenslag_Gent

Actie in verschillende vormen, de belangrijkste manier om verandering van onderuit waar te maken.

wie heeft een beamer voor de rechtbank?


Vandaag is er in Gent een nieuwe aflevering in het ‘patattenproces’. De actievoerders die protesteerden tegen de GGO aardappelen in Wetteren in mei 2011.en beschuldigd worden van ‘bendevorming’ gaan vandaag in beroep. Ik was erbij deze morgen op de Kouter waar met eenvoudig ontbijt de sympathisanten werden welkom gegeten en de start is gegeven 2014-10-28 08.41.34voor een hele dag actie.

Om negen uur begon op de rechtbank het proces waarvan ik een stukje heb kunnen volgen. Het begon met de verdediging die aangaf waarom ze in beroep gaan tegen het vorige vonnis. Zo is volgens de verdediging het onderzoek op een erg eenzijdige manier gevoerd en zijn bijkomende onderzoeksdaden die de verdediging had gevraagd niet uitgevoerd. Zo zijn getuigen in het voordeel van de beklaagden niet opgeroepen is een aantal beelden die de geweldloosheid van de actie moeten aantonen niet opgenomen in het dossier. En zo ontspon zich een hele discussie over die beelden, waarbij de rechter wou overwegen om ze eventueel nog toe te voegen. Maar toen bleek het niet zo duidelijk of ze ook konden getoond worden, want een beamer en scherm zijn blijkbaar niet voorhanden. Een wat bizar gesprek over laptops, beamers, usb-sticks en CD-roms was het gevolg.

Verder wilde de verdediging vooral duidelijk maken dat de grond van de zaak, de reden waarom de actievoerders aardappelen uit de grond hebben getrokken niet wordt besproken; het mogelijke gevaar van GGO’s voor de samenleving en gezondheid. Het openbaar ministerie (dat dus ons burgers vertegenwoordigd) stelde stellig dat dit absoluut niet ter zake doet, en enkel overtredingen van het strafrecht tellen. Namelijk het omvergooien van Heras-hekkens en vernielen van aardappelplanten (of dit een reden is om van bendevorming te spreken is nog een andere kwestie).

Het punt is dat de actievoerders niet ontkennen dat ze de hekkens en aardappelen hebben beschadigd, en ze zonder probleem die schade willen vergoeden, maar dat het niet kan dat burgers die vragen om transparantie en een open debat over vermenging van wetenschap en multinationals als criminelen worden behandeld. Een terechte bezorgdheid, want bendevorming is een zware aanklacht en zou 2014-10-28 08.55.56betekenen dat die van toepassing kan zijn op de fietsersbond die een kruispunt bezet, Greenpeace die een spandoek ophangt of burgers die zich vastketenen aan een vervuilend bedrijf. Kortom iedereen die in groep actie voert tegen de huidige gang van zaken kan dan als ‘bende’ worden veroordeeld.

Na een uurtje is de zitting geschorst omdat het hof zich ging beraden over het al of niet oproepen van bijkomende getuigen en bekijken van de beelden (en vooral hoe dat dan praktisch zou moeten). De rest van het verhaal zal je vandaag en morgen wel in de pers kunnen lezen.

Deze middag is er ook een boerenmarkt en kan je info en bio-patatten verkrijgen op de Kouter. Op deze facebook pagina is alle info te vinden. De zitting zal wellicht nog de hele dag duren, dus wie een beamer heeft kan die eventueel nog meebrengen.

voor een tedere voetafdruk


Deze week was ik te gast voor een gesprek bij een boeddhistisch centrum in Gent. Ik werd er aangekondigd als een man met een tedere ecologische voetafdruk.

Het is een omschrijving die me wel bevalt. In deze tijden van verharding en individualisering,van polarisering en onbegrip is het verleidelijk om mee gaan in het discours van de goede en de slechten (waarbij we onszelf natuurlijk als de goede zien). Zelf bezondig ik me ook wel eens aan stevig in het rond schoppen. Als we inderdaad willen dat  ‘het allemaal een beetje minder, trager, echter, gezelliger, menselijker, zachter’ mag – zoals Martine hier gisteren schreef dan moeten we bereid zijn ons eigen mentale kaart te herzien.

Dus heb ik die avond een stukje gelezen uit de ‘Shambhala’ profetie, een tekst die meer dan duizend jaar oud is. Je kan het verhaal hieronder horen vertellen door Joana Macey. De voorspelling heeft het over een tijd waarin al het leven op aarde in gevaar is, waarbij de toekomst van alle leven aan het zijden draadje hangt. In die tijd zal het rijk van de Shambhala-krijgers ontstaan. Mensen die met veel morele en fysieke moed de wapens die zullen leiden tot de vernietiging ontmantelen. De enige wapens die de krijgers ter beschikking hebben zijn compassie en inzicht. Het inzicht dat het niet om een strijd tussen goed en kwaad gaat omdat de grens van goed en kwaad door het hart van ieder mens loopt.  Het inzicht dat alles met alles verbonden is. Dit inzicht combineren met het vuur van de compassie maakt het mogelijk te komen tot echte verandering.

klimaat of kapitalisme


Noami Klein is voor mij een grote madam. Zowel met No Logo als de ‘shock doctrine‘ heeft ze een belangrijke bijdrage geleverd aan het maatschappelijk debat. Met haar nieuwste boek ‘This Changes Everything, Capitalism vs the Climate  ‘ doet ze er nog een flinke schep bovenop. De stelling is glashelder, zolang we binnen het paradigma van het neo-liberale kapitalisme blijven zullen we het klimaatprobleem (en de andere grote uitdagingen) niet oplossen.

Ze onderbouwt dit met een stevig onderzoek naar hoe de oliebedrijven werken, waarom groene economie en emissiehandel het probleem alleen maar erger maken. Ze is bijzonder kritische voor de milieubeweging (die in de VS en Canada heel wat allianties hebben gesloten met multinationals en zelfs oliebedrijven). Zolang het ‘extractivisme’ het heersend economisch model blijft is er geen zicht op beterschap. Einstein wist het al langer, je kan problemen niet oplossen met dezelfde mindset die de problemen veroorzaakt.

naomi-klein-no-timeHet is een uitgebreid boek waar Klein probeert aan te geven dat het ook mogelijk is dat economisch systeem minstens te wankelen. Ze verwijst naar de vele vormen van protest die her en daar opduiken en kan enkele succesverhalen aanhalen waar inheemse volkeren de strijd tegen een oliemaatschappij hebben gewonnen. Ze verwijst naar de strijd tegen de slavenhandel en maakt duidelijk dat er nog net genoeg tijd is om het onmogelijke te realiseren.

Opvallend, in de Nederlandse vertaling is de titel aangepast, en komt het woord kapitalisme niet meer voor. Blijkbaar is het benoemen van ons economisch model al lastig, laat staan het in vraag stellen. Terwijl het de spreekwoordelijke olifant in de kamer is, die aan de basis ligt van alle problemen, maar die niet genoemd mag worden. Dus misschien moeten we daar al mee starten. Het ding terug een naam geven. Voor de duidelijkheid, dit boek is absoluut geen pleidooi voor communisme, integendeel.

Conclusie: niet steeds een makkelijk boek (sommige hoofdstukken zijn te veel op Amerikaanse of Canadese leest geschoeid), maar toch een belangrijke analyse waar we heel wat uit kunnen leren.

Naomi Klein komt trouwens naar Brussel op 26 november, ik ga er naartoe.

de laatste keer


Vandaag zal ik voor de laatste keer de OKRA  klimaatshow brengen in kader van de campagne ‘ik vind de aarde leuk’. De voorbije twee jaren heb ik zowat alle uithoeken van het land bezocht bij de Okra academies en trefpunten. (het lijstje kan je hier vinden) Daarnaast zijn ook een groep vrijwilligers van Okra aan de slag gegaan om hun eigen voetafdruk te verkleinen.

Het was voor mij alvast een boeiende ervaring om bij deze groepen te gast te zijn. Heel wat senioren kwamen me achteraf vertellen hoe ze zelf allerlei acties ondernemen om zuinig en spaarzaam te leven (de oorlog nietwaar). Ik heb heel wat boeiende mensen ontmoet en onbekende parochiezalen gevonden. Goed werk van Okra, die tenminste hun verantwoordelijkheid opnemen voor de ecologische uitdagingen waar we voor staan.

Tijdens de show heb ik het ook over vlees, en vraag ik steeds of er mensen zijn die als kind thuis koeien hadden. Meestal is dit het geval, en zeker in landelijke gebieden. Dan vraag ik aan die mensen of ze ooit een dag een koe in hun living hebben gezet? (een flauw grapje om de methaanuitstoot van koeien aan te kaarten). In Limburg kreeg ik onlangs het volgende antwoord: “natuurlijk niet, wij hadden geen living!”

Dat een Koe in de woonkamer trouwens niet helemaal ondenkbaar is maakt dit filmpje duidelijk:

ten onder met de rietjesbeschermer


Vandaag heb ik ook genoten van deze ongewone zomerse dag. Met onder andere een lekkere lunch op een zonovergoten terras in Gent. En daar heb ik me toch weer eens verbaasd over onze wereld. Terwijl het warme weer ons misschien enigszins zou kunnen 2014-10-19 12.49.38ongerust maken lijkt dit geen prioriteit voor de creatieve ondernemer. Zo ontdekte ik iets nieuw: de rietjesbeschemer! Je kan je al afvragen of een rietje nodig is voor een glas sinaasappelsap, maar tegenwoordig wordt de bovenkant van het rietje afgedekt met een papieren hoesje.

Dus vraagt een mens zich af waarvoor dat nu weer nodig is. Ter bescherming tegen fruitvliegjes die via het rietje tot de fruitsap willen doordringen? Of is er ontdekt dat kelners in het geniep van de drankjes nippen terwijl ze ermee naar de klant lopen? Zou je vreselijke ziektes kunnen krijgen van onbedekte rietjesuiteinden?  Of is het een nieuwe manier om een reclameboodschap aan de consument op te dringen? Voor ons BNP zal het in elk geval een goede zaak zijn.

En dan nog iets, toen ik de blauwe lucht (weliswaar met enkele vliegtuigstrepen) even wou bewonderen viel me nog iets op.  Op klaarlichte dag was het bordje van ‘le Pain Quoditien’ volop verlicht met twee stevige halogeenspots. Ze serveren daar heel lekkere bioproducten, maar ecologisch is natuurlijk iets anders. Van mogelijke stroomtekorten zullen ze ook nog niet gehoord hebben. Toen ik de 2014-10-19 13.05.31vriendelijke dienster (die duidelijk niet van mijn fruitsap had gedronken) erop wees mompelde ze iets over de stad (terwijl dit natuurlijk hun eigen licht is) en ze ging het eens zeggen aan de baas.

Maar voor de rest alles prima natuurlijk. Het ziet er naar uit dat de wereld zoals we die kennen op zijn laatste benen loopt, maar dank zij de rietjesbeschermer ziet er het alweer wat beter uit!

 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 5.047 andere volgers