Eigen groenten eerst!

De volgende weken zullen we weer langs alle kanten om ons oren geslagen worden met  reclame voor de meest exotische en bijzondere producten die we voor de komende kerstdagen in huis moeten halen. En zonder het goed te beseffen zal de kerst- en nieuwjaarstafel voor heel wat extra voetafdruk (en kilo’s) zorgen. Vanwaar komt toch die behoefte om bij ‘speciale gelegenheden’  beroep te doen op nieuw-zeelandse lamsbout met Keniaanse boontjes en een glas wijn uit Chili?

Daarom wat meer info over hoe je kan kiezen voor lokale en seizoensgebonden producten en zo met een gerust geweten de benen onder tafel kan schuiven. Kies  bijvoorbeeld voor (bio)seizoensgroenten (een overzicht vind je op www.groentekalender.be ) beperk je vleesconsumptie en kies voor bio- en/of hoevevlees.  Ga indien mogelijk voor fair-trade.  Er zijn ook boerenmarkten  en hoeveproducten vindt je via www.fermweb.be of www.hoeveproducten.be, en bioverkooppunten op www.biodichtbijhuis.be. En dan zijn er nog de voedselteams: www.voedselteams.be. Voor streekproducten kan je hier terecht: http://www.straffestreek.be/ of http://www.streekproduct.be/ (met dank aan Gert)

Ecolife en Wervel hebben samen wat rekenwerk gedaan rond kerstmenu’s. Voor de sympathisanten van ‘denk globaal, eet lokaal’  alleszins een hart onder de riem: je voetafdruk is tot 65% kleiner als je kiest voor lokale, seizoensgebonden maaltijden. 94 m² heb je nodig met 4 personen om te kunnen genieten van aspergeroomsoep, gevulde kalkoen en aardbeientaart. 34 m² heb je nodig als je je met z’n vieren laat verleiden door heerlijke pompoensoep, groentetaart met een vers winterslaatje en appeltaart als toetje. De details van de berekeningen kan je op de site van Ecolife vinden, evenals de recepten. Op de site van www.wervel.be kan je ook terecht voor een boeiend dossier mét achtergrondinfo. Je kan er ook de aardbeienposter en het speciale kerstdossier bestellen. Wie de vegetarische toer op wil kan gaan is bij www.vegetarisme.be op het goede adres. Zeg niet dat je van niks wist!

Stap 5: koop eens wat minder

Eerst even eraan herinneren; vanavond de tweede aflevering op Canvas, om 21u10. Deze keer gaat het over voeding, met onder andere een paar bijzonder veelzeggende grimassen van de kinderen bij de kookexperimenten.

Vandaag iets meer over stap vijf van mijn experiment; niks nieuw kopen. Of beter gezegd uitzoeken of het gaat om niks nieuw te kopen.  En na ruim zeven maanden kan ik melden dat dit vrij makkelijk lukt. Ik wel een uitzondering gemaakt voor tandpasta en wc-papier, maar voor de rest heb ik weinig nieuwe dingen gekocht. Ik som even op: 1 paar loopschoenen, 1 spaarlamp, een reparatiestetje voor de fiets,  een stevig fietsslot, 4 herlaadbare batterijen, een zwarte kookpan (voor de solar cooker), enkele boeken (omwille van een lopend abbonnement op een boekenclub dat ondertussen is opgezegd), 1  inktcartridge voor de printer, 1 dvd in de uitverkoop, een tiental keer een krant, een nietjesloze nietjesmachine, isolatiemateriaal voor de woning en niet te vergeten natuurlijk: een tsoepke voor het bad. Dat is het wat nieuwe spullen betreft.

Verder kon ik me behelpen met de kringwinkel, het ruilen van spullen via de letsgroep, het uitlenen of gebruiken van materiaal van andere mensen. Kranten lees ik online of in de bib, en boeken zijn er daar meer dan ik ooit zal kunnen lezen. Kortom, het is perfect mogelijk om goed te leven en toch niet mee te doen met de hoogmis van kopen en consumeren. Mijn bijdrage aan de groei van het Bruto Nationaal Product zal daardoor wel beperkt zijn, maar ik lig meer wakker van de sociale ongelijkheid en ecologische problemen dan van het BNP. Nog een voordeel: omdat ik minder nodig heb kan ik nu rondkomen met een halftijdse job en heb ik meer tijd voor de dingen die echt belangrijk zijn.  Tenslotte moet ik me niet mengen in het Solden-gevecht en heb ik geen last van keuzestress. 

Wie denkt dat we altijd maar meer moeten kopen en consumeren om de economie draaiende te houden zou ik willen uitnodigen volgend filmpje eens te bekijken (nu met ondertiteling). In ‘The Story of Stuff’ wordt duidelijk wat de gevolgen zijn van onze koopjesdrang. Dus als iemand je straks vraagt: wat wil je onder de kerstboom en je kan zeggen, “niks ik heb alles wat ik nodig heb”, dan ben je een tevreden mens. (en tevreden mensen leven langer, echt waar)