Stap 19; je eigen groenten

Het moestuin experiment deze zomer was misschien geen groot succes, maar toch blijf ik een groot voorstander van zelf groenten en kruiden kweken. Op die manier ben je zeker van lokale en seizoensgebonden producten met een lage ecologische voetafdruk (en zonder pesticiden). Door bezig te zijn met planten, aarde en water kan je wat voeling krijgen met de natuur en de seizoenen. En tuinieren bij volkstuinen heeft als bijkomend voordeel dat je een heleboel mensen leert kennen. Dat het bij mij niet zo goed is gelukt heeft vooral de maken met tijdsgebrek. Als je een moestuin wat deftig wil onderhouden moet je er vooral regelmatig aandacht aan besteden. Dus eenmaal ik op pensioen ga waag ik een nieuwe poging. Ondertussen heb ik in huis nog steeds wat kruiden in een bloembak, kweek ik eigen kiemen, en de selder doet het prima in de voormalige gft-bak.

Dat ik niet echt groene vingers heb, heeft mijn familie ook begrepen. Dit weekend kreeg ik nog van mijn petekind een startersdoos ‘MIJN TUIN, zelf groenten en bloemen kweken!’. Dit is een pakket voor kinderen vanaf zes jaar met zaden, zaadmatjes, een zaadlint, een tuinplan en tips. Op een zeer eenvoudige manier kan je hiermee zelf aan de slag. Het zou trouwens wel eens kunnen dat we allemaal weer een beetje tuinier zullen moeten worden, eenmaal het aanbod van goedkope olie afneemt. Want nu is de hele landbouw gebaseerd op goedkope fossiele brandstof voor machines, serres, transport en bemesting en dit zal niet kunnen blijven duren. In Cuba hebben ze noodgedwongen hun landbouw moeten omschakelen toen de goedkope olie uit de voormalige Sovjet-unie wegviel. Gevolg; zowat de helft van de groenten die nodig zijn om de mensen van Havana te voeden worden in de stad zelf gekweekt. In kleine stadstuintjes, op balkons en daken. Als ik een bescheiden tip mag geven: radijsjes zijn een makkelijke teelt om mee te starten. Tips over ecologische tuinieren voor gevorderden kan je onder andere vinden op www.velt.be