Gisteren namiddag hebben we in de zon op een terras in Antwerpen de tekst doorgenomen en alle ‘cues’ afgesproken. Dit zijn de momenten waarop er een bepaald stukje muziek moet komen. Vanop zo’n terras is het mooi om te zien hoe mensen overal uit hun huizen komen gekropen zodra de eerste lentedagen losbarsten. Wat me meteen opviel: de mode voor zonnebrillen is tegenwoordig GROOT. (het zou kunnen dat dit vorig jaar ook zo was, maar nu viel het me wel op) Heel wat mensen hadden een zonnebril op, en de meeste ervan zijn tegenwoordig grote donkere exemplaren. Zelf heb ik het niet zo voor zonnebrillen, want communiceren met iemand waarvan je de ogen niet kan zien is toch maar niks. Ik kan me voorstellen dat mensen met gevoelige ogen een zonnebril nodig hebben, maar het is zeker van vorige eeuw geleden dat ik nog zo’n ding droeg.
Wat ik me dan altijd afvraag bij het observeren van zo’n modeverschijnsel is hoe het komt dat opeens iedereen hetzelfde soort brillen, tassen of schoenen mooi vindt. Want wees er maar zeker van de dragers van zo’n megabril ook oprecht zullen menen dat de bril hun mooi staat, en dat de aankoop het gevolg is van een persoonlijke keuze. En zo komt het dat in tijdperk waarop de nadruk ligt op maximale vrijheid en individualisme iedereen uiteindelijk met hetzelfde model zonnebril op de neus persoonlijk loopt te wezen.
Ik heb niks tegen schoonheid en orginaliteit, integendeel. Maar waarom zoveel mensen als een kudde schapen de jaarlijks veranderde mode volgen blijft voor mij een raadsel. Het is toch redelijk onzinnig dat kleren en accesoires die nog in perfecte staat zijn moeten vervangen worden omdat iets abstracts als de ‘mode’ is veranderd. Dus beste mensen, weg met al die modeblaadjes, gebruik je veel te kleine zonnebril van vorig jaar, en trek je niks aan van al de afkeurende blikken die je achter de modieuze zonneschermen toch niet kan zien. (en geniet van de zon vandaag)
Gearchiveerd onder: Afval en spullen, Algemeen | getagged: mode | 8 Commentaar »
