Zoals je misschien wel weet, de aanwezigheid van een piano maakt de verwarmingsuitdaging nog iets groter. Zelf heb ik er niet zo’n probleem mee om ‘s nachts of tijdens afwezigheden de verwarming helemaal uit te zetten en de temperatuur te laten zakken. Maar met een piano in huis is dat iets moeilijker. Temperatuurschommelingen kunnen het instrument ontstemmen, maar nog erger is een te lage luchtvochtigheid want daarvan kan het hout gaan barsten. Ik heb tijdens de koudste maanden een evenwichtsoefening gedaan tussen zoveel mogelijk besparen op verwarming en toch de piano in conditie houden.
Gisteren is de piano gestemd en nagekeken en er is geen schade, zelfs al zijn de temperaturen wel eens gezakt tot een graad of 8, misschien zelfs 7. En dank zij de planten en de mini-moestuin in de living is er geen probleem geweest met de luchtvochtigheid.
Je kan natuurlijk ook vragen stellen bij de voetafdruk van zo’n instrument. Ongeveer 250 kilogram vooral hout, metaal en een beetje kunststof. Gemaakt in Indonesië en naar hier gebracht per schip. Daar komen dus wel wat grondstoffen en energie bij kijken. Toch zijn er wel wat argumenten (of excuses zo je wil), het is een duurzaam product dat makkelijk 100 jaar kan meegaan. De productie en ook het onderhoud van een piano is arbeidsintensief en zorgt voor tewerkstelling (maak van onze verlieslatende autofabrieken gewoon pianofabrieken). In tegenstelling tot een elektrische piano verbruikt de mijne geen energie bij gebruik. En vooral natuurlijk, een piano (of ander instrument in huis) heeft een sociale functie (samen muziek maken met anderen), een ontspannende functie (veel béter dan TV) en is gewoon mooi… ook dat laatste is niet onbelangrijk in deze harde tijden.
Gearchiveerd onder: Algemeen | 5 Commentaar »
