Belgisch kampioen gekend!

Lier, van uw sportverslaggever. Vandaag is onder een waterig zonnetje het eerste Belgische kampioenschap energiefietsen gereden. Voor zo’n kampioenschap is het weer natuurlijk niet zo belangrijk omdat het indoor gereden wordt. Er kwamen 6 fietsen aan de start, twee ervan, het model ‘Rataplan‘ en het model ‘Bart&Katrijn’ hebben niet aan de competitie deelgenomen. De deskundige jury oordeelde dat deze fietsen risico liepen om oververhit te raken tijdens de hevige strijd. Bleven in competitie: ‘Woutersfiets‘, ‘superfietsWerner‘, de ‘Bleuplanetfiets‘ en de ‘LIMfiets‘. Hieronder zie je enkele seconden uit de voorrondes met Piet en Dieter als beroepsrenners, bijgestaan door moedige omstaanders

In de voorrondes werd gemeten hoeveel graden de temperatuur in de waterkoker steeg tijdens drie maal zes minuten fietsen. Alle fietsen werden evenlang door afwisselend alle fietsers bereden. De rangschikking na de eerste drie voorrondes was als volgt:

1. superfietsWerner: 82,9 graden

2. LIMfiets: 82,4 graden

3. Woutersfiets: 78,5 graden

4. Bleuplanetfiets: 72,4 graden

Voor de finale werden de LIMfiets en de superfiets van Werner aan een laatste proef onderworpen onder aanmoediging van het talrijke publiek. Piet en Dieter gaven elk nog eens elk drie minuten van hun energie op beide fietsen. De slotmeting gaf als duidelijke winnaar de LIM fiets aan (52 graden) voor de superfiets van Werner (39 graden). Alle eer voor Werner natuurlijk, want hij heeft ook de LIM fiets gemaakt. Een beetje genant ook wel om als organisator zelf het eerste kampioenschap te winnen (al is alles eerlijk en zonder cocaïne verlopen).

Hieronder de schitterende trofee, op zonne-energie- die Igemo voor de winnaar voorzien had.

Aangezien de top drie van het kampioenschap Gentse fietsen waren kunnen we zonder overdrijven stellen dat Gent niet alleen de veggie-hoofdstad van Europa is, maar ook de energiefietshoofdstad. Komaan Daniël, doe je best en organiseer maar meteen het eerste wereldkampioenschap hier Gent!

beleggen mét rendement

Wie denkt dat een Low Impact man niet meedoet aan de hype van het beleggen heeft het mis. Ik heb een aandeel bij Ecopower en eentje bij Bauvent waardoor ik een klein beettje mede-eigenaar ben van een windmolen. Maar daarnaast heb ik ook een aandeel gekocht van 10 euro van de bekende mini-onderneming Hou ‘t vast. De twaalf leerlingen van Edugo Lochristi hebben een schooljaar lang ecologische producten aangeboden op diverse gelegenheden en er zelfs een mooi rendement op gehaald. Het aandeel dat ik in oktober heb gekocht is nu 16 euro waard! En dan is er nog een flink stuk van de winst geschonken aan WWF. Ik hoop vooral dat de deelnemers geleerd hebben dat eerlijke producten aan eerlijke prijzen verkopen meer oplevert dan de manier van zakendoen die bankiers en aandeelhouders de voorbije maanden hebben laten zien.  Bij het slotevent van de mini-ondernemening in Gent kreeg Hou ‘t vast ook een Award als meest actieve mini-onderneming. Daarmee zijn hun vele inspanningen van de voorbije maanden beloond.  Ik hoop dat ze ook in de toekomst blijven duurzaam ondernemen. Oja, je kan een aantal van de jongeren van 7WE bewonderen in de derde aflevering van Low Impact Man op één. (27-mei)

nog meer te doen op zondag

Ik heb het hier al enkele keren over tranisitie gehad. De beweging van steden en gemeentes die zich willen voorbereiden op een periode met minder olie. een beetje zoals Low Impact leven, maar dan in groep. Zelf ben ik ook actief in de groep van Sint-Amandsberg en zondag is het een belankrijke dag voor Transitie in ons land.

Iedereen die met transitie bezig is, of de sfeer ervan wil opsnuiven, is heel welkom op het Vlaams Transitie-Evenement op zondag 17 mei met op het menu:

• voorstelling van de kleurrijkste vertaling ooit: het Transitiehandboek (in primeur)
• brainpicking met transition trainer Ann Lamot (actief in het Engelse netwerk, maar met Vlaamse roots)
• uitwisseling van transitie-ervaringen
• filmvertoning van A Farm for the Future
• muziek, demonstraties, gezelligheid en ander talent

Lokatie: Het Achterhuis, Diksmuidestraat 41, Gent.  Meer info en inschrijven kan dus op de transitie-site.

Wie meer wil weten over het boek zal op dezelfde site alle info vinden. 

Deze kleurrijkste vertaling ooit is een initiatief van Transitie Vlaanderen en Uitgeverij Jan Van Arkel. Zo’n 50-tal vrijwilligers, vooral in Vlaanderen, maar ook in Nederland, werkten er aan mee.
Dit boek is een must voor iedereen die op een ernstige manier met transitiesteden, -dorpen of -wijken wil bezig zijn.

De verkoopprijs in de winkel bedraagt 17,50 euro.  Bestellen kan ook via de transitie-site.

Ik zal vanuit Lier in elk geval wat met de fiets opgewekte energie richting Gent sturen…

zondag Belgisch kampioenschap

Vandaag was het een prachtige dag voor de regentonnen, die weer helemaal gevuld zijn. Voor het fietsen was het dan wel wat minder, want wij zijn drijfnat thuisgekomen van de school. Ik hoop in elk geval dat het zondag iets beter wordt want dan gaat het allereerste Belgische Kampioenschap energiefietsen door.

Een aantal energiefietsen zullen het tegen elkaar opnemen om te kijken welke fiets het snelst een pint water kan aan de kook brengen. Naast de energiefietsen die deelnemen aan de competitie zullen ook nog enkele andere modellen te bezichtigen zijn. Bedoeling is op zoek te gaan naar de meest efficiënte manier om vanuit human power elektriciteit op te wekken. Uiteraard zal dit nooit een grootschalige energiebron worden, maar in fitnesscentra of bij hometrainers gaat de energie nu toch verloren. Met zo’n toestelletje kan je alvast die energie nuttig gebruiken. We hebben al een bedrijf dat wil meewerken aan de marketing van zo’n toestel, nu zoeken we nog een partner die zo’n model op grotere schaal wil produceren. Een mooi voorbeeld van hoe groene economie jobs kan opleveren!

Het Belgische kampioenschap gaat door in Lier tijdens een groot energiefeest georganiseerd door Igemo. Alle info kan je hier vinden. Er zijn ook mooie optredens én Don Kyoto is de gastheer.

beste kijker van één,

Naar het programma Low Impact Man gekeken? Via internet op zoek gegaan naar meer info? Iets gelezen over het project? Hoe je hier ook geraakt ben, welkom op deze blog. Hier probeer ik mijn verhaal te vertellen en wat achtergrond mee te geven.

Eerst een paar opmerkingen over de televisiereeks. Niet vergeten: het is televisie! En de tijd dat televisie vooral registreerde wat er gebeurt, is al lang achter de rug. Televisie moet voldoen aan een aantal eisen. Het moet spannend zijn, liefst met af en toe een conflict, het mag niet te zwaar op de hand zijn, het moet snel gemonteerd zijn en graag met een beetje humor. Toen de mensen van Canvas me gevraagd hebben om een mini-reeks te maken van mijn experiment, heb ik ja gezegd. Vooral omdat dit een unieke kans is om aan een groot publiek duidelijk te maken dat het mogelijk is goed te leven met een veel kleinere impact. Het resultaat voldoet wellicht aan de normen voor goeie televisie, maar is niet helemaal een correcte weergave van waar ik mee bezig ben.

Het programma dat nu op één loopt is opgenomen in de periode van 1 mei tot 31 oktober 2008, de eerste zes maanden van mijn Low Impact jaar. Het is in die periode dat ik loopbaanonderbreking heb genomen om me ten volle te kunnen bezig houden met Low Impact leven (en het Low Impact boek).  De voetafdruk die berekend wordt tijdens de derde en laatste uitzending (27 mei) is het resultaat van die eerste zes maand. Sinds 1 november ben ik terug deeltijds aan het werk, en het eindresultaat dat de vorige weken in de pers te lezen was is dan de voetafdruk van 1 jaar Low Impact leven. Aandachtige lezers of kijkers zullen merken dat het resultaat verschillend is. Een beetje verwarrend misschien, maar dit is niet het belangrijkste…

De essentie van mijn verhaal is dat het goed mogelijk is om je ecologische impact te verkleinen, zelfs al ga je niet zo ver als ik doe. Tweede punt is dat ik op veel vlakken nu een gezonder, goedkoper en socialer leven heb dan ervoor.  Acties ondernemen die goed zijn voor de planeet hebben ook een positief effect hebben op je levenskwaliteit. Dat is toch iets om vrolijk van te worden.

Het officiële projectjaar is sinds 1 mei 2009 afgelopen, maar ik blijf Low Impact leven. Als je even rondkijkt op deze site kan je nog heel wat tips en informatie vinden. Reacties zijn natuurlijk altijd welkom.

Wil je automatisch een berichtje krijgen in je mailbox als er een nieuwe post op deze site verschijnt? Gewoon hieronder klikken in inschrijven.
Subscribe to Lowimpactman’s Weblog by Email

vanaf nu op één

Vanavond is het zo ver. De heruitzending van de Low Impact reeks, deze keer op één. Ook bij VRT is recycleren in. Net toen ik dacht dat na 1 jaar Limmen de media-aandacht wat zou verslappen komen de telefoons van de pers weer binnen. Uiteindelijk kun je geen krant vol schrijven met de avonturen van Tom Boonen alleen natuurlijk.

Ik ben alvast blij dat ik zelf geen televisie heb, want zo naar je eigen zitten kijken blijft een bevreemdende ervaring. Ook benieuwd of de reacties van de één-kijker verschillend zijn dan die van de Canvas-bezoeker. Ik hoop in elk geval dat de gesprekken naar aanleiding van het programma verder gaan dan argumenten voor of tegen wassen met regenwater of de voordelen en nadelen van Raw Food. Mijn bedoeling is alvast uitzoeken of een goed leven met minder impact mogelijk is.

Wie het echte verhaal wil leren kennen verwijs is liefst naar het boek. Je kan het ondertussen in een aantal bibliotheken vinden, en kijk , je kan het ook winnen via deze link.

Vandaag woensdag ben ik tevens van de partij bij de aftrap van de  officiële veggiedag in Gent.  Op woensdag 13 mei roept de stad Gent in samenwerking met EVA vzw, donderdag uit tot wekelijkse veggiedag. Gent is daarmee de eerste stad ter wereld met een officieel erkende vlees- en visloze dag. Op de groentenmarkt -waar anders- kan iedereen langs komen voor een veggie verwenpakket, en er is  veel gratis lekkers, een foodfight tussen groenten en vlees op luchtkussen, veggie kookdemonstraties, kleurrijke groenten en dieren, een Gentse veggie bokskampioen, muziek, en animatie (waaronder dus mezelf). Tot dan misschien…

 

  

het gaat vooruit

Eerst een paar nieuwe sites. Ecolife lanceert een campagne rond bandenspanning. Want een te lage bandenspanning zorgt voor meer verbruik en meer CO2 uitstoot. Wie soms eens met een fiets met halflege banden rondfietst weet ook dat dit meer energie kost. www.ecospanning.be

Vanuit de kunstensector is ook een nieuwe blog. Via www.kunstenecologie.be wil het instituut voor beeldende, audiovisuele en mediakunst het milieubewustzijn binnen de sector aanwakkeren. In de filmsector is er dan het initiatief van het opendoek festival in Turnhout met de site www.schonefilm.be

Een bijzonder interessante film op dit festival was The age of stupid. Deze film speelt zich af in 2055, waarbij teruggekeken worden op de periode waarin we nu leven en de manier waarop we het klimaatprobleem aanpakken (of beter gezegd; niet aanpakken). We zien door de ogen van een historicus met het nodige bewijsmateriaal hoe het probleem is ontstaan. Dit is een film waarvan je in elk geval hoopt dat hij geen werkelijkheid wordt. Of de film in de Belgische zalen komt is nog niet duidelijk, maar als je de kans krijgt: zeker zien. 

transitie pick-nick: de foto’s

transitieweekend

Dit weekend zijn we in Sint-Amandsberg volop bezig met het werven van mensen voor de transitie. Transitie wil zeggen met mensen uit de buurt aan de slag gaan om ons voor te bereiden op een toekomst met minder olie en meer geluk. We hadden gisteren een eenvoudig standje op de avondmarkt en konden toch wat babbeltjes slaan met mensen. Het doek met het transitieverhaal was in elk geval aantrekkelijk voor deze kleine meid.
Aan ons standje waren ook enkele spontane rondedansjes te registeren, vooral te danken aan de muzikanten die naast ons stonden.
Straks hebben we dan onze transitie buurt pick-nick. De zon zal alvast van de partij zijn…

Mexicaanse griep is mensenwerk…

De hype rond de Mexicaanse griep is wat gaan liggen, toch wil ik even terugkomen op een aantal interessante analyses die ik daarover gelezen heb, maar die nauwelijks aan bod komen in de media. De griep waarmee we nu te maken hebben is niet zomaar een speling van de natuur maar heeft een rechtstreeks verband met onze vleesproductie.  De vraag naar vlees is wereldwijd explosief toegenomen, waardoor de agro-industrie er alles aan doet om zo snel en zo goedkoop mogelijk vlees te produceren. Varkens worden bijvoorbeeld gehouden in gigantische stallen. Met duizenden zitten ze op elkaar gepakt, zonder daglicht, zonder ooit grond onder te poten te voelen. De varkens worden in sneltempo vetgemest, hebben nauwelijks een natuurlijk afweersysteem, krijgen preventief antibiotica en hebben last van stress. Dit soort omstandigheden zijn dus de ideale kweekvijver voor nieuwe virussen.  Wetenschappers stellen dat dit soort kweekmethodes ervoor zal zorgen dat we nog meer van dat soort pandemiën mogen verwachten. Ik heb hier al meer dan eens gehad over de nefaste gevolgen van vlees, -op gezondheid, op klimaat, op regenwoud, op de dieren zelf- ik hoop dat wat nu gebeurt niet enkel een zegen is voor de farmaceutische industrie, maar ons eens grondig doet nadenken over wat de gevolgen zijn van onze drang naar steeds meer goedkoop vlees.