internationale dag biodiversiteit

Gisteren was er dus de internationale dag van de Bio-diversiteit. Naar aanleiding daarvan hadden Stijn Breurs (Ecolife) en Tobias Leenaerts (Eva) een opiniestuk geschreven over de impact van vlees op de biodiversiteit. Het stuk is echter (nog) niet opgenomen dus plaats ik het hieronder.

22 mei 2010: de dag van de biodiversiteit in het jaar van de biodiversiteit. Als we vandaag niet het massale uitsterven van planten- en diersoorten onder ogen durven zien, wanneer dan wel? Steeds meer biologen zijn ervan overtuigd dat de mensheid een golf van massa-uitsterving in gang heeft gezet. In de geschiedenis van het leven op aarde zijn er nog een paar andere uitstervingsgolven geweest, maar nooit eerder droeg één bepaalde soort daar de verantwoordelijkheid voor: Homo sapiens heeft de uitstervingssnelheid met een factor 100 tot 1000 verhoogd. Vandaag zullen naar schatting 30 soorten voorgoed verdwijnen.

Maar wat is nu de belangrijkste oorzaak van de biodiversiteitscrisis? De menselijke overbevolking? Het is alleszins duidelijk dat een stijgende wereldbevolking een toenemende druk op het milieu veroorzaakt. Maar er is nog een overbevolking: die van de veedieren. Voor elke mens zijn er meer dan drie landbouwdieren. De kippen zijn met 17 miljard in de meerderheid. Het gewicht van de 1,5 miljard runderen overtreft dat van de menselijke bevolking. En dan hebben we het nog niet over het miljard varkens en de 1,9 miljard schapen en geiten. Net zoals de mens een ecologische voetafdruk heeft, hebben al die dieren een hoef- of pootafdruk. Niet zo verwonderlijk dus dat de voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO), in haar rapport Livestock’s Long Shadow letterlijk stelt dat de veeteelt waarschijnlijk de belangrijkste speler is in het verlies aan biodiversiteit.

Volgens het gerenommeerde Millenium Ecosystem Assessment en het Living Planet Report zijn er vijf hoofdoorzaken voor het verlies van biodiversiteit, en telkens zijn veeteelt en visserij daarbij betrokken.

De eerste belangrijke oorzaak is het verlies aan leefgebied. We denken hier aan de bodemerosie ten gevolge van overbegrazing, en de ontbossing voor de productie van veevoeders. De Wereldbank heeft laten onderzoeken wat de primaire oorzaak is van de ontbossing van het Braziliaanse tropisch regenwoud: wel 88% van die ontbossing wordt veroorzaakt door de veeteelt. Zuid-Amerika is een grote producent van veevoeders voor Europees vee. En zelfs de visserij is medeplichtig aan ontbossing: voor de kweek van reuzengarnalen worden massaal mangrovewouden vernietigd. Deze tropische mangrovebossen hebben een uitzonderlijk hoge biodiversiteit, en vormen tevens een belangrijke buffer tegen stormen en overstromingen.

Een tweede bedreiging voor de biodiversiteit is de vervuiling. Het importeren van tonnen veevoeders verstoort de ecologische kringloop. Want die biomassa wordt in België omgezet in mest, en die mest vervuilt onze waterlopen met nitraten, ziektekiemen en restanten van antibiotica (volgens een studie komen er in Nederland jaarlijks 500 ton diergeneesmiddelen in het milieu terecht). Bij de teelt van veevoeders maakt men vaak gebruik van giftige pesticiden. En niet enkel het water en de bodem worden vervuild, maar ook de lucht. De ammoniakuitstoot van de Vlaamse veeteelt is de belangrijkste oorzaak van chemische verzuring.

Probleem nummer drie is de overexploitatie. Meer dan de helft van de visbestanden zijn uitgeput door overbevissing. Tegen dit tempo van visvangst zullen er in 2050 geen commerciële vissoorten meer zijn. En we mogen hierbij niet vergeten dat zowat een kwart van de gevangen vis verwerkt wordt tot visolie en vismeel voor dieren: de varkens in de veeteelt eten zelfs meer vissen dan alle haaien in de zee tezamen.

Vierde risicofactor voor de biodiversiteit: de introductie van agressieve soorten. Zo kunnen bijvoorbeeld genetisch gemanipuleerde gewassen een bedreiging vormen (het beruchte superonkruid). Veruit de meeste GGO’s worden gebruikt als veevoeders.

En tot slot hebben we nog de bekende klimaatopwarming als grote boosdoener. De CO₂-emissies ten gevolge van akkerbouw en ontbossing, de methaanuitstoot van de ontsnappende darmgassen van herkauwers en de stikstofoxides van de mest zorgen voor een niet te onderschatten klimaatimpact. De FAO schat de bijdrage van de veeteelt aan de wereldwijde klimaatopwarming op ongeveer 18%.

Hoe kunnen we nu de milieu-impact van onze voeding verminderen? Daarvoor moeten we  kijken naar de voetafdrukdrieling: de koolstof-, water-, en ecologische voetafdruk. Deze indicatoren meten het gebruik van fossiele brandstoffen, het gebruik van water en het gebruik van landoppervlakte. Telkens blijkt dat dierlijke eiwitbronnen zoals vlees, vis en zuivel 3 tot 17 keer slechter scoren dan plantaardige alternatieven zoals tofu, seitan, tempeh en peulvruchten.Wat milieu-impact betreft, scoort rundvlees veruit het slechtst. Om 1 kg rundvlees te produceren, heeft men ongeveer 100 m² land nodig, waarvan een groot deel bestaat uit vruchtbaar akkerland. Dan scoort seitan op basis van tarwe wel tien keer beter: slechts 10 m² per kilogram. Niet onbegrijpelijk dus dat veel bossen worden afgebrand om plaats te maken voor veevoederplantages. Drie vierde van het wereldwijde landbouwareaal is momenteel in gebruik door de veeteelt.

Conclusie: ecologisch bekeken is de productie van dierlijke eiwitten doorgaans niet zo efficiënt. Er is veel input in de vorm van vruchtbaar land, energie, water, fossiele brandstoffen, pesticiden, veevoeders en diergeneesmiddelen nodig voor maar een klein beetje output in de vorm van eetbare eiwitten. De rest van de output bestaat uit mest, broeikasgassen en verzurende gassen. Veel input en veel schadelijke output, dat is vragen om problemen.

Onze vleesconsumptie is dus niet alleen verantwoordelijk voor de dood van 60 miljard landbouwdieren per jaar, maar draagt ook in belangrijke mate bij aan de dood van talrijke diersoorten. Een hoge tol voor een uit de hand gelopen luxeproduct?

Stijn Bruers is doctor in de wetenschappen en projectverantwoordelijke ecologische voetafdruk bij Ecolife vzw.

Tobias Leenaert is directeur  van EVA vzw (Ethisch Vegetarisch Alternatief)

het leven zoals het is: verkiezingen

De voorbije 24 uur was ik op 3 vergadering in verband met de campagne. Voor degene die denken dat democratie een simpele zaak is: hier een ontnuchterend verslagje van achter de schermen.
Voor de leek zal ik eerst wat termen en structuren toelichten. Dit zijn dus de puzzelstukken.
Bij Groen! is er een nationaal campagneteam, een provinciaal campagneteam en een Gents campagneteam. Daarnaast heb je nog lokale afdelingen (bijvoorbeeld Sint-Amandsberg). Op al die niveaus wordt druk vergaderd en gewerkt. Ik was gisteren op het Gents campagneteam en op de vergadering met de kandidaten. Deze morgen was er dan een aperitief vergadering voor de afdeling Sint-Amandsberg. ( wat er gemeenschappelijk is bij al deze vergadering: enthousiaste mensen en een behoorlijke portie chaos.)

Wat kandidaten betreft is er vooreerst de categorie ‘gepollde’ kandidaten. Zij werden op het ‘pollcongres’ gekozen om de belangrijkste plaatsen op de lijsten in te vullen. Ze worden ook wel de topkandidaten genoemd en enkel van deze kandidaten worden affiches gemaakt ( de zogenaamde ‘koppen’). Alle andere kandidaten zijn dus ‘niet-gepold’. Een aantal daarvan worden beschouwd als bijzondere ondersteunde kandidaten. Het gaat onder andere om Joke De Vynck, Marijke Pinoy en ikzelf.
Dan zijn er de verkiezingsmaterialen en technieken. Er zijn uiteraard affiches in allerlei formaten en soorten. Er zijn marktfolders en de canvaskaarten. Dit zijn postkaarten met daarop een foto van een kandidaat en wat toelichting. Deze zijn bedoeld voor het ‘canvassen’, dit staat dan weer voor het deur aan deur aanbellen bij mensen om een gesprekje te voeren. Het algemeen campagne materiaal bestaat dan uit stickers, een Groen!-krant, T-shirts, fietsvlagjes, hesjes, vlaggen, ballonnen, pins, tuinborden en gevelborden.
Het is de taak van al die teams en groepen om dan de nodige acties te ondernemen om al dat materiaal op het juiste moment bij de juiste gebruiker te krijgen. Het leggen van de puzzel dus.
Er zijn bijvoorbeeld de plakploegen voor de affiches. Waarbij zich boeiende gesprekken ontspinnen over welke affiches daarop komen en in welke volgorde. Er zijn namelijk meer affiches met koppen dan er plaats is op de borden. De hamvraag op de vergadering van Sint-Amandsberg was of de ‘latjes’ al op de borden waren geplaatst. Aja, want die latjes moeten duidelijke maken welke deel van de ruimte voorzien is voor welke partij. Aangezien er nog geen ‘latjes’ zijn en de ploegen dit weekend willen plakken was er enige hogere wiskunde nodig om te berekenen waar de Groen! affiches dan wel zouden mogen hangen.
Het provinciaal CT zorgt dan weer voor de organisaties van een aantal zendingen met de post, het ingaan op vragen voor debatten én de organisaties van een reeks ‘Groen!-cafe’s’. Deze cafés zijn inhoudelijke momenten vooral gericht op de sympathisanten. Zelf sta ik op de affiche voor het café in Eeklo (28 mei ), Gent (31 mei ) en Oudenaarde (7 juni ).
Op de Gentse vergadering passeerde dan weer een hele waslijst van kermissen, markten, evenementen en buurtfeesten. Wie kan naar welk evenement gaan, welke kandidaat is beschikbaar, hoe profileren we ons?
Welk campagneteam precies instaat voor de briefschrijfacties ben ik al kwijt. Maar hier gaat het dus over het versturen van gepersonaliseerde brieven naar mogelijke kiezers op basis van geleverde adressen van kandidaten. Daar komt weer een hele ploeg vrijwilligers aan te pas om brieven te plooien, adressen te controleren, adressen met de hand te schrijven en enveloppen te vullen.
De lokale afdelingen staan in voor de organisatie van huisbezoeken, de bedoeling daarvan is vooral affiches in het straatbeeld te krijgen. Dit volgens een gecompliceerd systeem van ‘kringen’. Zo heb je de leden – die zijn makkelijkst te overtuigen. Daarnaast zijn er ook sympathisanten in verschillende gradaties. Deze worden de volgende dagen en weken individueel bezocht.
Voor wie nog steeds aan het volgen is: zo’n onderneming vraag nogal wat inzet van mensen en middelen. Gisteren werden zo’n 1000 kilogram affiches geleverd. Gedrukt in een milieuvriendelijke drukkerij met vegetale inkten op 100% gerecycleerd papier. De T-shirts zijn fair-trade en van bio-katoen, op dat soort dingen wordt wel goed gelet. En al is het bij Groen! een pak minder dan bij andere partijen, zo’n campagne heeft onvermijdelijk een behoorlijke ecologische voetafdruk. (Maar liever dat dan een dictatuur)
Het is voor mij als nieuweling wel een beetje zoeken. Ik ga wel eens meedoen met de markten en huisbezoeken – al is het maar om te weten hoe dat is. Verder hoop ik vooral via digitale weg campagne te voeren.

Prijsje!

Op de TGV richting Gent net een leuk berichtje gekregen. Het programma ‘Low Impact Man’ heeft op een World Media Festival 2 prijzen gewonnen. De gouden prijs in de categorie ‘reallity’ en de  Grand Award in de categorie ‘entertainement’.

Dit is vooral een compliment voor productiehuis ‘de Mensen’ die de driedelige reeks heeft gemaakt.  Het was van bij de start de uitdaging om een aantrekkelijk programma te maken over wat doorgaans als saaie materie wordt gezien: ecologisch leven.  Deze prijs bewijst in elk geval dat ze daarin zijn geslaagd. Hoewel ik zelf maar voor 80% tevreden ben over zowel de manier waarop als het eindresultaat heeft het programma een belangrijke bijdrage geleverd aan de algemene bekendheid van het Low Impact project.

Ik moet zeggen dat de opnames wel wat inspanningen hebben gekost en een flinke impact hadden op ons gezinsleven. Ruim dertig dagen vrijwilligerswerk voor televisie is ook niet mis (de eerlijkheid gebied me te zeggen dat we  enkele keren mee een hapje zijn gaan eten op kosten van de productie). Vooral Adam en Marieke hebben wellicht voor de rest van hun leven genoeg televisiecamera’s gezien. Zelf heb ik dank zij dit programma heel wat camera-ervaring opgedaan. Kan misschien nog van pas komen.

Conclusie:  ik kan alleen maar dankbaar zijn voor de vele kansen die ik sinds de start van dit project twee jaar geleden heb gekregen. Dit bevestigt ook mijn aanvoelen dat als je helemaal gaat voor wat je echt het liefste wil doen, dit het beste is voor jezelf en de samenleving.

Laat ik maar hopen  het winnen van deze prijzen een voorbode is van wat er op 13 juni staat te gebeuren…

vive la France

Live verslag vanuit mijn kamertje op de campus van Icam naast een industriegebied een flink eind van Nantes. In de conferentiezaal zijn er nog een paar uiteenzettingen aan de gang, maar ik heb me nu toch even teruggetrokken. Mijn job als ‘intervenant principale’ zit er op. Toch wel grappig eigenlijk dat ik hier nu behandeld wordt als een belangrijke mens gewoon omdat ik probeer duurzaam te leven.

Het colloqium ‘Unispère’ is een organisatie van 5 ingenieurstudenten van de school. Tijdens twee dagen organiseren ze een reeks lezingen en debatten voor hun medestudenten rond duurzame ontwikkeling. Alles is pico bello georganiseerd behalve dat deze morgen de sessie met bijna een half uur vertraging begon omwille van piepende micro’s en  een balorige projector (dat heb je met ingenieurs).

Ik heb veel bewondering voor wat ze doen maar er is ook nog wat werk aan de winkel. Ik word hier bijvoorbeeld met de auto van de ene plek naar de andere gebracht. En toen ik vroeg of er ook fietsen op de campus zijn was het antwoord dat ze dit even vergeten waren. Het restaurant waar ze me gisteren naar toe brachten had geen vegetarische gerechten (maar ik kreeg wel lekkere salades met een omelet!). Deze middag hadden ze de kok van het studentenrestaurant al gewaarschuwd.  Maar het concept vegetarisme is nog niet helemaal duidelijk blijkbaar. Zo kregen de anderen als dessert roomsoesjes met chocoladesaus en ik een exotische fruitsla… Verder overal plastiek bekertjes, maar laat ik maar op de inhoud focussen.

Gisteravond was er een vertoning van La Belle Verte, een film die je ook op You Tube kan bekijken. De film van Coline Serrau toont onze samenleving vanuit de ogen van bewoners van een andere planeet. Best grappig en ook met de nodige confronterende vragen. Na de film mocht ik dan wat commentaar geven.

Deze morgen mocht ik dan de inleiding brengen over de ecologische, sociale en economische uitdagingen waar we voor staan. Gevolg door een uitéénzetting van meneer Boulanger (van Energy de France). Interessant is dat hij exact dezelfde analyse maakte als ikzelf -namelijk we leven boven onze stand, onduurzaam etcetera-, maar hij de oplossing eerder ziet in kernenergie. Daarna kwam meneer Baronnet. (ja we worden altijd maar meneer genoemd, voornamen kennen ze hier niet) Hij leeft zelfvoorzienend en bracht een verhaal dat nauw aansluit bij het mijne. Over zijn ecocentrum kan je hier meer lezen. En daarna kwam dus een debat met ons drie. Dat was, hoe zal ik het zeggen, een debat op zijn Frans zeker?  Vragen die zelf een lezing bevatten, antwoorden op vragen die niet gesteld worden, brede inleidingen en onduidelijke conclusies. Ik heb dus maar mijn best gedaan om dezelfde stijl te hanteren en achteraf vond iedereen het prachtig.

Nu, ik doe er misschien wat smalend over, maar het is natuurlijk een goede zaak dat ingenieurs in opleiding ook iets te horen krijgen over grenzen, over ethische keuzes en transitie. Vanavond krijg ik nog een rondleiding in de stad en morgen zit ik terug op de trein richting campagnegewoel… Nu ga ik nog een beetje genieten van de zon hier!

Straks stap ik op de trein voor een lange rit naar Nantes. Ik ben er uitgenodigd voor een paar presentaties in kader van een conferentie rond ecologie. Een beetje spannend, want het zal allemaal in het Frans moeten. Gelukkig heb ik nog een uur of zes treinen voor de boeg om me wat voor te bereiden… De volgende twee dagen zal in de campagne vanuit Frankrijk moeten voeren.

Gisteren hadden we dus de presentatie van de Oost-Vlaamse Groen! lijst in Gent. Best een gezellige boel met veel optimistisch gestemde kandidaten en ook wel wat pers. (wellicht vanavond op AVS). Wat mij het meest interesseert is de inhoudelijke boodschap. Hieronder geef ik de krijtlijnen waarmee Groen! campagne gaat voeren:

Strategische lijnen

1. Een positief antwoord op de politieke impasse: integriteit
2. Een positief antwoord op de communautaire problemen: dialoog
3. Een positief antwoord op sociaal-economische crisis: vergroening van de economie, creëren van jobs en armoedebestrijding

Positieve energie

Deze regering heeft de voorbije drie jaar geen enkel probleem kunnen oplossen. Stijgende armoede en werkloosheid, het klimaatprobleem, een slecht draaiende justitie, de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde: de regering stond erbij, keek ernaar en verzonk in politieke spelletjes. En dat is best wel erg. Want zo is er heel wat kostbare tijd verloren gegaan.

Oplossingen vind je door integer aan politiek te doen. Door met elkaar in dialoog te gaan. Door te praten, door te luisteren, door met open vizier samen te werken. Een probleem los je niet op door elkaar de schuld te geven of aan de kant te blijven staan. We kunnen die negatieve spiraal omdraaien, door een stevige  scheut positieve energie en door een batterij creatieve en concrete voorstellen. Zo geven we ons land toekomst.

Een staatshervorming en de splitsing van Brussel – Halle – Vilvoorde is enkel mogelijk als je echt dialogeert. Het is ondertussen duidelijk dat de confrontatiestrategie en de politieke spelletjes niets opleveren. Wij hebben onze nek uitgestoken, door zelfs vanuit de oppositie te onderhandelen. Maar de regeringspartijen lieten hun onderlinge twisten de bovenhand nemen, en hebben de kans verkwanseld. Het is tijd om de angstige ‘we gaan zeker verliezen’-gedachte achter ons te laten. Een stevige staatshervorming is mogelijk, als iedereen bereid is een win-win-situatie op te zoeken, waar zowel Vlamingen als Franstaligen beter van worden.

Het is ook hoog tijd om de economische, ecologische en maatschappelijk problemen aan te pakken, met eenzelfde mix van positieve energie en concrete voorstellen.

Meer jobs. Op die manier krijgen meer mensen kansen op de arbeidsmarkt. We willen kwaliteitsvolle jobs, die in ons land blijven. De weg daar naartoe is die van een groene economie: nieuwe jobs in de duurzame bouw, in de hernieuwbare energie-sector, in de toekomstgerichte industrie, in de zorgsector. Zo geven we tegelijkertijd een helder antwoord op de klimaatopwarming. We creëren jobs door de economie groener te laten draaien.

Krachtdadig de armoede aanpakken. 15% van de mensen in België leeft in armoede. Wij hebben een berekend voorstel dat het mogelijk maakt om alle pensioenen en uitkeringen boven de Europese armoedegrens op te trekken. Dat is voor Groen! een absolute prioriteit.

Persoonlijk vind ik dit in elk geval een verstandige strategie, en de toelichting van lijsttrekkers Stefaan Van Hecke en Elke De Cruyenaere geeft me vertrouwen in de deskundigheid van de kopstukken. Trouwens wat me wel een beetje opvalt tot hiertoe. Groen! is helemaal geen ‘one-issue’  partij. De klemtonen die ik tot nu toe hoor hebben te maken met armoede, met dialoog, staatshervorming, justitie en economie. Misschien zal ik dan zelf maar wat meer het ecologische in de verf zetten

(ondertussen ben ik aan het nadenken over mijn persoonlijke programmapunten)

een stukje oplossing

Oeps, dit is wellicht een ongewoon beeld, zo maar effe zitten glunderen in een cabrio, dat is toch niks voor een Low Impact Man.

Maar niks is wat het lijkt. Dit is een wagen van zo’n 25 jaar oud omgetoverd tot een elektrische wagen door Kurt, een gedreven garagist uit Gavere.  De wagen was te bewonderen samen met nog een reeks elektrische wagens, fietsen en scooters bij een persvoorstelling van Max Mobiel aan Gent-Dampoort.  Max Mobiel is de uitbater van een reeks fietspunten bij de stations en promoot duurzame mobiliteit op diverse manieren.

Vandaag stelden ze  hun nieuwe voertuigen voor waarmee binnenkort een koerierdienst wordt opgestart in Gent. De nieuwe elektrische voertuigen zijn een aanvulling op de bestaande diensten van fietskoeriers. De wagentjes waren eerst bedoeld voor de Post, maar die doet ze weer aan de hand. Blijkbaar voldoen ze toch niet aan de specifieke noden van de Post, en blijkbaar was er ook protest vanwege de vakbond… Waarom heb ik niet kunnen achterhalen.

Ik heb met de verschillende wagens korte proefritjes kunnen doen en de autootjes rijden vlot en geluidloos.  Optrekken en snelheid zijn geen probleem, de actieradius soms wel. Ik ben zeker geen blinde voorstander van elektrische wagens – want in de eerste plaats moeten we ons gewoon minder individueel gemotoriseerd verplaatsen – maar dit kan wel een deel van de oplossing zijn natuurlijk. Als de energie op een duurzame manier kan worden opgewekt, als er iets kan gedaan worden aan de ondemocratische prijzen en het probleem van de batterijen.

Ik ben trouwens voor het eerste aangesproken als ‘politicus’. Blijkbaar is het homologeren van een elektrische auto een vreselijke administratieve lijdensweg. En als ik daar eens iets zou kunnen aandoen. Ik ga niks beloven maar een paar regels schrappen of vereenvoudigen lijkt me wel iets….

Straks het volgende campagne moment, de persvoorstelling van de Oost-Vlaamse kandidaten. Dan mag je hier binnenkort meer info verwachten over de concrete programmapunten.

in de krant

Vandaag in de Gentenaar: een verslagje van het Bamboe fiets verhaal. (dat trouwens voor zeer interessante bijdragen zorgt op deze blog). Straks mag ik ook even een elektrische auto testen. Daarover kan je later meer lezen.

de foto…

Ondertussen is de officiële campagne-foto hier binnengekomen. Maar wees gerust dit is niet om te gebruiken op affiches of aanplakborden. Hooguit komen er 500 kaartjes op postkaartformaat met wat informatie. En dat zal het ongeveer zijn wat drukwerk betreft. Ik wil trouwens nauwkeurig berekenen wat de ecologische voetafdruk zal zijn van mijn campagne. Ik ga dan ook resoluut voor de titel van de kandidaat met de laagste milieu impact. (misschien interessant om eens na te gaan welke de kandidaat is met de hoogste milieubelasting)

Dat wil zeggen dat verplaatsingen enkel met openbaar vervoer of fiets zullen gebeuren. (tot hiertoe twee treinritten naar Brussel) en  dat ik de impact van het drukwerk ga berekenen. Ik ga geen brieven rondsturen, de impact van deze blog, mails en ander elektronische promotie zou ik natuurlijk ook in rekening moeten nemen, hoewel dit niet makkelijk is precies te achterhalen.

Ik heb enkele mensen uit de communicatie wereld gevraagd met wat tips te geven en morgen worden plannen gemaakt voor een you tube filmpje. Morgen is er ook de persvoorstelling van de Oost-Vlaamse kandidaten.

Als er toevallig iemand is die mij en/of de campagne van Groen!  een handje wil helpen de volgende weken, hier zijn een paar mogelijke tips:

Wie op Facebook zit kan alvast lid worden van  ‘ik stem groen! op 13 juni’ of de  ‘groen!‘ groep. Je kan me ook een vriendschapsverzoek sturen want hoe meer vriendjes hoe beter in deze verkiezingstijden. Je kan je eigen Facebook vrienden ook uitnodigen om hetzelfde te doen.

Heb je het niet voor Facebook maar wel voor mail, je kan een mail sturen naar je eigen vrienden met je motivatie om op Groen! te stemmen (en en passant vermelden dat jij op Steven Low Impactman Vromman gaat stemmen).  Maar het is wellicht nog wat vroeg hiervoor, dat zal beter werken vanaf begin juni. Je kan ook lid worden van Groen! want uiteindelijk is het ledenaantal ook niet onbelangrijk. Wil je thuis een algemene campagne-affiche ophangen dan kan je die best aanvragen via de provinciale campagne secretariaten.

Het belangrijkste is wellicht dat je met de mensen rondom jou praat over het belang van deze verkiezingen, over de zinvolheid van het kiezen voor een partij die met nieuwe ideeën een echt alternatief kan vormen. Hoe meer mensen (durven) zeggen dat ze voor Groen! zullen kiezen hoe meer andere mensen daardoor gestimuleerd worden hetzelfde te doen.

bamboefietsen in een gedelokaliseerde economie

Als Gentenaar heb ik gisterenavond voor 1 keer voor blauw geduimd. Maar nu is het weer allemaal groen wat de klok slaat. Ik wil eerst antwoorden op de vraag van ‘Veggie’ en daarna iets meer vertellen over de Bamboe fiets.

De vraag van deze blog lezer is of ik niet vooral “voor een individuele aanpak van problemen ben, en me niet bezig hou met structurele verandering, en dat ik voorstander ben van een groen kapitalisme”.  Interessante vraag.

Sinds mijn vijftiende ongeveer, toen ik bewust werd van het structureel onrecht in de wereld ben in van mening dat in de eerste plaats de structuren moeten veranderen. Ik heb in zowat alle mogelijke betogingen meegelopen en tientallen petities ondertekend en ook via mijn stemgedrag geprobeerd de structuren te veranderen. (ik zal het toegeven, toen ik de eerste keer mocht stemmen in Wingene was het voor de communisten. ook al omdat mijn broer op de lijst stond, ik herinner me dat hij een tiental stemmen haalde)

Wat merk ik echter; het vrije markt systeem is sindsdien alleen nog globaler en sterker geworden. De wereldwijde ongelijkheid en de aanslag op de natuur evenzeer. En ik denk niet dat dit op te lossen is met te zeggen dat structuren moeten veranderen. Daarom geloof ik steeds meer in de verandering van onderuit. Door zelf mijn levensstijl te veranderen is de structuur niet veranderd. Maar als duizenden mensen weigeren deel te nemen aan het uit de hand gelopen consumentisme, of als duizenden mensen zich als bewuste burger en consument gaan gedragen kan dit misschien wel impact hebben op de structuren. Hoe dit zou kunnen heb ik hier al eens uit de doeken gedaan. Ik geloof niet in het vergroenen van het bestaande vrije-markt systeem, het systeem zal moeten herdacht worden. Ik ben geen communist, en heb geen duidelijk eindbeeld van een ander model. Een aantal kernwoorden zijn:

• rechtvaardiger (ethische verdeling van beschikbare middelen)
• kleinschaliger (dus een herlokalisatie van productie)
• gericht op ‘sufficiëntie’ in plaats van op concurrentie en competitie
• met veel meer aandacht voor levenskwaliteit en bewustzijn dan op het materiële

Tot zover dus een korte reactie. Een van dezer dagen ga ik hier mijn persoonlijke programmapunten uit de doeken doen.

Ps: er zullen geen affiches met mijn kop gemaakt worden (oef), maar er komen wel algemene campagne-affiches.

Gisteren dus bezoek gekregen van Nico Masueli (en Thierry) voor een interessant gesprek over zijn project. Zijn doel is om ecologische producten te ontwikkelen die door mensen zelf kunnen gemaakt worden. De techniek die hij ontwikkelde voor het maken van een Bamboe-fiets is eenvoudig aan te leren. Er zijn heel wat plaatsen in de wereld waar bamboe overvloedig groeit. Door het leren fietsen maken kunnen mensen met die techniek ook andere dingen maken zoals meubelen. Nico is niet geïnteresseerd in massa productie van zijn product, maar wil lokale groepen zinvol werk geven waar ze trots op kunnen zijn.

Dit is dus een mooi voorbeeld van wat ik bedoel hierboven. De mensen die de fietsen maken krijgen een eerlijk loon, de productie heeft een minimale impact op het milieu en de opbrengst gaat niet naar aandeelhouders, maar blijft in de lokale economie. Niet dat Bamboe fietsen de economie gaan redden, maar het soort ondernemerschap en de creativiteit en sociale bewogenheid van mensen als Nico wél.

We hebben dan een tochtje gedaan door Gent, veel reacties van mensen op deze prachtige fiets. En een bamboe-fiets is de oplossing voor kasseien want de schokken worden goed opgevangen. Trouwens een vraagje, heeft er iemand weet van stevige bamboe soorten die bij ons groeien en 2 tot 3 meter hoog worden? Dan kunnen we misschien ook hier een Bamboe atelier opzetten…

positieve energie

De slogans van de meeste partijen zijn bekend. Van ‘nooit opgeven’ over ‘nu durven veranderen’ , ‘Vlaanderen 1st’, ‘we moeten weer vooruit’ en ‘een  nieuwe start’. Kies zelf maar wat bij welke partij past. Groen! heeft gekozen voor ‘positieve energie’. Groen! staat voor een integere politiek en echte oplossingen, een win-winsituatie voor beide gemeenschappen en een snelle aanpak van armoede, jobs en groene economie. Dit zijn natuurlijk de slogans, dus wil ik graag nog eens uitleggen waarom ik geloof dat Groen! een goede keuze is.

Ik wil vooreerst stellen dat politiek niet zo zwart wit zou moeten zijn. Er zijn binnen de meeste partijen ideeën die een bijdrage kunnen leveren aan een meer duurzame en eerlijke wereld. Alle partijprogramma bevatten een aantal groene accenten. Sp-a wil dat alle gezinnen groene stroom gebruiken in 2020, VLD wil werk maken van een vergroening van de fiscaliteit, NV-a wil investeren in voorstadsnetten voor stedelijk vervoer en fietsers, CDenV wil energie-armoede bestrijden. Groene voorstellen doen is niet zo moeilijk.

Wat me meer interesseert is het globale beeld, welk soort wereld willen ze uiteindelijk? Sp-a en CDenV zijn dan wel voor armoedebestrijding, maar onder hun beleid is de armoede kloof in ons land alleen groter geworden. VLD is vooral voor meer vrije markt, en we weten tot welke financiële en ecologische problemen dit kan leiden. Het punt is dat geen van de traditionele partijen het hele maatschappelijke model in vraag durft stellen. Alle partijen willen meer groei, meer competitiviteit, meer flexibiliteit. We moeten met zijn allen meedoen in de internationale ratrace die steeds meer verliezers kent.

En daar laat Groen! een andere stem horen. Ze erkennen dat er grenzen zijn aan de groei, dat we groei niet enkel mogen meten met economische maatstaven, dat het niet volstaan het huidige model wat bij te sturen, dat we ons klaar moeten maken voor een onvermijdelijke transitie. Tegelijk is Groen! voldoende groot om een gewicht te hebben in de politieke besluitvorming. Niet voor niks zijn ze door de Morgen uitgeroepen tot de beste parlementariërs.

Tenslotte, want de verkiezingen zullen ook over het communautaire gaan, is dat een reden te meer om Groen! te stemmen. de V partijen (LDD, VB en NV-A) sturen aan op onafhankelijkheid en conflict. Alsof de grote wereldproblemen geen vat zullen hebben op een onafhankelijk Vlaanderen. De traditionele partijen hebben zich de voorbije 3 jaar in allerlei bochten gewrongen, onmogelijke beloftes gedaan en vooral hun eigen machtsspel gespeeld. Groen! heeft met een schitterende voorzitter Wouter Van Besien de hele tijd mee constructief onderhandeld, en in tegenstelling tot de anderen, niet meegedaan aan de politieke spelletjes. Komt daarbij dat de factor Ecolo in Wallonië erg belangrijk is en dat de kans op een redelijke en onderhandelde dialoog groter is met Ecolo en Groen! rond de tafel.

Vandaar dus in een notedop mijn keuze. (ik hoop dat de a-politieke lezers niet afhaken dezer dagen, maar nog een maand en dan is dit alweer achter de rug )