Met de nodige poeha kondigt de VLAM aan dat zeeduivel “verkozen’ is tot vis van het jaar is. Waarbij ik me meteen afvraag hoe zo’n ‘verkiezing’ verloopt. Stellen de vissen zich zelf kandidaat? Wie mag er eigenlijk stemmen? Is er een federale kieskring voor visverkiezingen?
Maar hoe dan ook, dit wil zeggen dat consumenten via allerlei promoties zwaar bewerkt zullen worden om zeeduivel te consumeren. Blijkbaar wint de soort ook steeds meer aan economisch belang en wordt er nu al 380 000 kilogram per jaar ingevoerd in ons land.
Je zou kunnen zeggen, er is op zich niks mis om eens een vis in het zonnetje te zetten. Maar wat blijkt echter. Deze vis komt uit twee regio’s, de IJslandse regio en het Noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan (als mijn aardrijkskundige kennis met niet in de steek laat, de zone tussen Schotland en Noorwegen).
De zeeduivel uit IJsland is nog redelijk ok, er is een goede monitoring van de vispopulatie, al blijft er nog redelijk wat schade door het gebruik van kieuwnetten en het te veel vangen van jonge exemplaren. Daarom krijgt deze vis de score ‘tweede keus’ in de viswijzer.
Erger is het met de zeeduivel uit de Atlantische oceaan en Noordzee. Hier is duidelijk sprake van overbevissing, afname van het visbestand en ecologische schade door het gebruik van staande netten. Er is geen goed opvolging van het bestand en er worden heel wat niet geslachtsrijpe vrouwtjes gevangen wat het voortbestaan van de zeeduivel kan in het gedrang brengen. De score op viswijzer is duidelijk: eet liever geen zeeduivel.
Maar wat doet de Vlaamse overheid, een campagne starten om méér Zeeduivel te consumeren. Waarschijnlijk om ervoor te zorgen dat het dier nog sneller uitgestorven zal zijn. Ik kan het niet laten om even te duidelijk te stellen dat de Vlam een Vlaamse instantie is. (dus de verantwoordelijkheid hiervoor kunnen we niet in de schoenen van de Walen schuiven…)
Gearchiveerd onder: Voeding | getagged: vis | 10 Commentaar »
