reisplannen

Vanavond ben ik te gast in Sint-Niklaas voor een debat over ‘duurzaam reizen’.  Ter voorbereiding heb ik nog wat zitten lezen over de impact van toerisme en ik vrees dat ik vanavond weinig vrienden zal maken. Voor een publiek van reizigers ga ik vertellen dat duurzaam reizen onmogelijk kan als het met een vliegtuig gebeurt.

Als ik rond kijk op de sites van de meer alternatieve reisorganisaties zoals Joker en Tierra natuurreizen dan stel ik toch vragen bij het duurzaamheidskarakter ervan. Ontdekkingsreizen naar tijgers in India, bezoeken aan de fragiele  ecosystemen van Galapagos, walvissen gaan bekijken aan de kustlijn van Costa Rica, kamelentochten in Australië. Je kan tegenwoordig zelfs gaan mountainbiken met Broederlijk Delen in Burkina Fasso. Dat dit soort reizen georganiseerd worden, tot daar aan toe, maar beweren dat dit duurzaam is kan natuurlijk niet.

Duurzaam wil zeggen dat iedereen op de planeet het zou moeten kunnen doen zonder dat het schadelijk is, en dat het ook in de tijd kan blijven duren. Dat je dit soort reizen ook binnen 20 of 100 jaar kan doen, zonder schade. Aan beide criteria voldoen deze reizen niet. De reizigers geraken allemaal ter bestemming met het vliegtuig. Op dit moment heeft ongeveer 5% van de wereldbevolking in een vliegtuig gezeten. Aangezien ik ervan uitga dat iedereen hetzelfde recht heeft dan is duidelijk dat dit niet veralgemeenbaar is. Dan zitten we binnen enkele jaren aan een opwarming van 2 graden of meer. De neveneffecten van het toerisme zijn trouwens zo gigantisch (water, biodiversiteit, verspreiding exoten,…) dat het alle inspanningen op andere vlakken teniet zal doen. Het vliegtuig nemen is een privilege, geen mensenrecht.

Ik zal vanavond dus geen pleidooi houden tegen reizen, maar wel tegen vliegen. Voor mij mag er een wettelijk verbod komen op het gebruik van het label ‘duurzaam reizen’ als er een vliegtuig aan te pas komt.

Veel respect heb ik voor mensen als Lien Imbrechts die voor haar stage naar Indonesië moet en beslist heeft de hele reis te maken zonder het vliegtuig. Het vraagt een andere aanpak en organisatie, maar als we in de toekomst nog verre reizen willen maken is de enige rechtvaardige en duurzame manier wellicht die.

over zakjes allerhande

Ondertussen kreeg ik reeds verschillende tips zowel rond een infraroodcamera en rond de koudebrug van de kachelpijp. Ik ga het allemaal eens bekijken, alvast bedankt voor de tips.

Ik maar van de gelegenheid gebruik om nog een tip door te spelen die via via bij mij is geraakt. Een simpel trucje om zakjes af te sluiten. (wel enkel toepasbaar voor wie plastiek zakjes gebruikt en petflessen in huis heeft). Voor mij toch voldoende om genomineerd te worden als ‘recyclage’ tip van het jaar 2010.

Hoe een (invries) zakje luchtdicht af te sluiten?

Stap 1: knip het uiteinde van de petfles af zoals op de foto:

Steek het zakje door de opening en gebruik de afsluitdop om het zakje af te sluiten. Zo simpel is het.

 

 

(met dank aan Marc, die de tip kreeg van Anke, die hem leerde van haar mama)

Nu we toch over zakjes bezig zijn: hier nog een spannend filmpje over het leven van een ordinaire plastiek zak…

nog een klein stapje

Alles kan beter, en zeker als het over ecologisch leven en energiesparen gaat is het nooit gedaan. Ik heb hier al eerder gesproken over mijn ‘winterverblijf’ en de installatie van de pelletkachel.

Een hele verbetering, maar er was nog iets wat beter kon. Er zitten namelijk een aantal ramen in het winterverblijf, en die bestaan nog uit enkel glas! Aangezien de huisbaas het vervangen van de ramen niet ziet zitten heb ik dus zelf voor hoogrendements voorzetramen gezorgd. Ik heb de nodige stukken zorgvuldig opgemeten en besteld bij een glazenmaker. Vorige week kon ik het glas ophalen (ja, ik heb even een auto geleend en daarmee 6 kilometer gereden). Sinds enkele dagen heb ik de stukken dubbelglas nu voor de oude ramen gezet en met siliconen luchtdicht vastgemaakt. (ja, siliconen is misschien niet het meest milieuvriendelijke materiaal…)

Op de foto is het misschien niet zo duidelijk. Maar deze ingreep zal toch wel weer enkele procenten warmteverlies minder betekenen. Nu is het zwakste punt wellicht de metalen plaat waar de kachelpijp doorgaat.

Bij de opnames van het programma in 2008 zijn met een warmtecamera beelden gemaakt van de gevels van de woning. Het zou interessant zijn om dit nog eens te doen om het effect  van de isolatiewerken te kunnen inschatten. Wie thuis zo’n ding heeft liggen is altijd welkom .

Nu dat in orde is kan ik mij het hoofd gaan breken over de volgende actie die ik nog zou kunnen ondernemen…

zazou en het reuzenrad

Zondag was ik te gast bij de opname van een radioprogramma van FM Brussel. Het was een soort ‘laatste Show’ formule met als andere gasten Pat Donnez en Julien Vrebos.

Ik zat samen met Julien op de metro en dan is het altijd interessant om een babbeltje te kunnen doen. Julien is een self-made filmmaker die onder andere films heeft gedraaid (Bal masquée) en televisie reeksen zoals ‘Kukeleku’. In die reeks ging hij op verkenning in Wallonië. Ik heb geen van die programma’ s gezien maar naar het schijnt wel de moeite.

Op dit moment is hij bezig met het project Zazou. Een simpel concept waarbij hij tijdelijk een restaurant opent (doet het altijd goed op TV), waarin sterrenkoks samen met thuislozen koken. Er zijn twee soorten gasten, thuislozen die er voor 1 euro komen eten én gewone burgers die ook het gewone tarief zullen betalen. Bijzonder is ook dat de gasten steeds gemengd zullen worden aan de tafels. Dat zal ongetwijfeld boeiende confrontaties en gesprekken – en wellicht ook ongemakkelijke stiltes – tot gevolg hebben. Je kan hier alvast een stukje zien van het restaurant, en tijdens de kerstperiode  is de hele reeks te zien op één.

Julien Vrébos is al maanden bezig met de voorbereiding en is ondertussen helemaal thuis bij de thuislozen. Hij vertelde me een paar verhalen van deze mensen waarbij de hij vooral de nadruk legt op de waardigheid van deze mensen.

Hij vertelde me ook nog een klein verhaaltje. In Brussel draait momenteel een reuzenrad. Om dit gevaarte te doen ronddraaien is 1000 liter mazout per dag nodig. Enkele honderden meter daarvandaan is een paar dagen geleden een man gestorven is zijn tentje, wegens de kou…

 

 

Zo blijft hij tegendraads en eigenzinnig zijn dingen doen. Verhalen vertellen om mensen dichter bij elkaar te brengen. Zo mogen er meer zijn!

 

de 13de is een geluksdag

13 december. De vele onderhandelaars van Cancun zijn terug thuis aan het komen (tenzij ze nog een kleine vakantie aan hun verblijf koppelen). Voor zover ik alle informatie over de uitkomst ken zie ik weinig redenen tot vreugde. Goed, er is een soortement akkoord en er zijn een paar toezegging rond het vermijden van ontbossing en de oprichting van een ‘green fund’.  Enja, de zaak is niet opgeblazen, dus de internationale gemeenschap zal blijven praten over het probleem. Tegelijk blijkt dat het akkoord erg vaag is en er geen bindende afspraken gemaakt zijn om de opwarming tegen te gaan. In de verklaring staat dan wel dat men de opwarming wil beperken tot 2 graden, terwijl duidelijk is dat uitvoeren van wat er nu op tafel ligt nooit voldoende is om dat doel te bereiken. Om nog te zwijgen van de vaststelling van meer en meer wetenschappers dat die 2 graden al veel te hoog is en we er beter aan doen niet boven de 1,5 graden te komen. Als we naar de politieke vooruitgang kijken is er weinig reden tot optimisme.

13 december. Het is alweer zes maanden geleden dat we verkiezingen achter de rug hebben. Ondanks het feit dat er duidelijke winnaars waren en dat alle mogelijke onderhandelaars en technieken zijn ingeschakeld blijkt nu dat we nog nergens staan. Er is nog geen start gemaakt van formatiegesprekken, het vertrouwen is zoek en elke stap voorwaarts wordt gevolgd door twee stappen achterwaarts. Het enige positieve blijkt dan ‘dat er nog gepraat’ wordt.  Als we naar de politieke vooruitgang kijken is er weinig reden tot optimisme.

Maar toch heb ik mijn lidmaatschap voor de optimistenbond net verlengd.  Hoe wanhopiger de situatie hoe groter de nood aan hoop en optimisme. Niet het naïeve geloof dat alles wel goed komt, maar de stellige overtuiging dat we zelf keuzes kunnen maken over hoe we naar een situatie kijken en wat we ermee doen. En als je het zo bekijkt zitten we op een scharnierpunt in de geschiedenis. Wie op zo’n moment in een hoekje gaat zit klagen over anderen mist een unieke kans om mee het verschil te maken. Dus, bedenk maar eens, wat kan IK de volgende 24 uur doen om de wereld een beetje vrolijker en beter te maken?

Lim-beleggingstips

Vandaag geen milieu-tips, maar beleggingstips. Het schijnt dat daar nog meer vraag naar is. Ik zal je wel niet kunnen helpen als je op zoek bent naar manieren op je kapitaal snel te verdubbelen, maar vandaag heb ik toch een mooie Belgische tip: frieten!

Jawel, je kan nu een aandeel kopen van een pas opgerichte ‘cvba vso de natuurfrituur Merel’.  Het gaat om een interessant  ecologisch  sociaal incubatieproject.  Een cvba is een coöperatieve vennootschap, een ouderwetse coöperatieve dus. Zo’n vennootschap bestaat uit vele kleine aandeelhouders, meestal mensen die het doel van de coöperatieve goed vinden en willen steunen en/of gebruik willen maken van de diensten of goederen die de coöperatie levert.

De bedoeling is dus dat heel veel mensen een beetje deelnemen aan de cvba vso Natuurfrituur door elk één of enkele aandelen te kopen. Nadat er een aantal aandelen ‘gekocht’ zijn door de vrienden van de natuurfrituur, zal beroep gedaan worden op bijkomende lening én of investeringsfondsen opgericht voor de ondersteuning van de sociale economie.

Het doel van het project is om mensen te werk te stellen en op een commerciële verantwoorde manier erin slagen om zoveel mogelijk Vlamingen te laten genieten van biologische frietjes, sauzen en  vegetarische snacks.

Een aandeel heeft een nominale waarde van 250 euro en dus per storting van 250 euro. Het maximale dividend is 6% per jaar, maar in de eerste twee jaar zal er waarschijnlijk geen dividend uitbetaald worden, tenzij de algemene vergadering anders beslist. Indien je een aandeel koopt, ben je automatisch lid van de algemene vergadering.

Meer dan een storting van 250 euro op de Triodos rekening is er dus niet nodig.  Het rekening nummer is 523-0804097-42. Ik heb alvast mijn aandeel gekocht.

Mijn totale aandelen portefeuille ziet er trouwens als volgt uit: 1 aandeel bij Ecopower, 1 bij Beauvent, 1 bij het Gents ecologisch centrum, ergens nog een van mini-onderneming Hou’t Vast, en dus nu ook bij natuurfrituur Merel. Daar kan Paul D’hoore nog wel een puntje aan zuigen.

 

energieschaarste??

De jury voor ethische praktijken in de reclame heeft al een reactie gestuurd naar aanleiding van mijn klacht over de klimaatonvriendelijke reclame campagne van Toshiba. Zoals een beetje te vrezen was voelen ze zich niet bevoegd om hierover een uitspraak te doen. Lees maar even mee:

Geachte Heer,

Wij ontvingen in goede orde uw klachtenformulier, waarvoor onze dank.

Het spijt ons echter terzake geen dossier te kunnen openen.

Uw klacht gaat niet om de inhoud van de reclame, maar heeft betrekking op het product zelf.

De JEP is niet bevoegd om het product (in casu vliegtuigreizen) te beoordelen. ZIj is enkel bevoegd om de inhoud van de reclame te toetsen aan de wettelijke en zelfdisciplinaire bepalingen inzake reclame.

Wij hielden eraan u hierover te informeren.

Met vriendelijke groeten,

Ze zijn wel erg beleefd (van Tochiba zelf kreeg ik nog geen antwoord) en leggen ongewild de vinger op de wonde. In onze consumptie model is er eigenlijk nauwelijks iemand die de schadelijke gevolgen van goederen en diensten kan aan banden leggen. Wil iemand elke dag een halve kilo voedsel weggooien dan mag dan. Wil iemand zijn huis elke nacht verlichten met zware spots? Geen probleem. Wil iemand elke dag heen en weer vliegen naar Parijs, hij zal er veel airmiles mee verdienen. Wil iemand een openluchtzwembad in de winter verwarmen? Dat kan. Als we er maar voor betalen lijkt alles mogelijk.

Energie duurder maken (wat onvermijdelijk is) kan wel helpen, maar dan nog heb je mensen die zo rijk zijn waarvoor het toch geen verschil maakt. De enige oplossing is het eerlijk verdelen van de uitstoot. Als elke Belg maar 10 ton CO2 per jaar mag uitstoten, dan ligt de lat voor iedereen gelijk. Technisch zou zo’n model kunnen worden opgezet, politiek is het natuurlijk (nog) niet haalbaar.

Kijk maar eens naar onderstaand filmpje. Hoewel ik als Gentenaar content ben als de buffalo’s een match winnen is dit toch bijzonder. Veldverwarming die dagen voor de wedstrijd moet opstaan én nu ook ‘groeilampen’ om het gras in de winter te doen groeien…

http://www.standaard.be/video/videoplayer.aspx?videoid=12219113

een laptop met 930 kilogram CO2 uitstoot

Als er prijs zou zijn voor de meest onverantwoorde reclame van de maand, dan mag die deze keer naar Toshiba gaan. Ze maken volop reclame voor een laptop waarbij je bij aankoop een gratis vliegtuigreis krijgt!  Je kan kiezen voor een tiental bestemmingen, gaande van Milaan naar Stockholm.

Waar de productie van een laptop ongeveer goed is voor 200  kg CO2 komt er bij Toshiba nog eens 150 kg (Parijs)  tot 830 kg bij (Stockholm). Vliegen naar Parijs zou voor mij sowieso bij zware misdrijven mogen worden gerangschikt, het uitdelen van gratis vliegtickets evenzeer.  Ik heb alvast mijn protest per mail doorgegeven via  toshiba.bnl@tlcmarketing.com ik hoop dat je ook even de moeite wil nemen een boze mail te sturen.  Ik heb ook het klachtenformulier ingevuld bij de Jury voor Etische praktijken in de reclame. Als baseline vinden de marketeers van Toshiba nog dat ze bezig zijn met  ’leading innovation’. Als dit de innovatie is die we mogen verwachten van grote bedrijven dan ziet er niet goed uit. Mocht er onder de lezers een jurist zijn die kan inschatten of je daar klacht voor in kan dienen wegens onverantwoord spelen met de toekomst van mijn kinderen, dan stel ik me graag burgerlijke partij.

Dit moest ik even gezegd hebben. Gelukkig ook een beetje goed nieuws. Een nieuw windmolenpark voor de Noordzee is in gebruik genomen. Voldoende energie voor 175 000  gewone gezinnen  (of 1,5 miljoen Low Impact gezinnen). bravo voor Belwind (ik hoop maar dat ze niet met Toshiba computers werken)

money makes the world go round

Erik Cantona is een voetballer die eerst heel veel geld heeft verdiend, maar nu het licht heeft gezien en een oproep doet om de banken aan te pakken. Hij heeft namelijk problemen met de manier waarop banken met mijn en uw geld omgaan. Zijn actie voor een ‘bankrun’ heeft echter niet zoveel impact gehad. Het idee dat je mensen zo gek kunt krijgen om allen tegelijk naar de bank te gaan om al hun geld op te eisen sloeg niet echt aan. Toch is actievoeren rond banken en hun praktijken erg belangrijk.

Want Cantona heeft natuurlijk wel een punt. Sinds de start van de financiële crisis hebben overheden al 1900 miljard dollar steun gegeven aan banken. Bedragen die ervoor zorgen dat de nationale begrotingen voor vele jaren in het rood gaan met zware besparingsrondes als gevolg. In plaats van deze steun te gebruiken om de banken te hervormen, bijvoorbeeld om ze te verplichten spaargeld niet te gebruiken voor speculatieve activiteiten, is het gebleven bij een beperkt aantal aanpassingen. De winsten en onvoorstelbare bonussen gaan ondertussen weer de hoogte in. Op weg naar de volgende crash.

We kunnen banken ook onder de loep nemen omwille van de steun die ze geven aan discutabele projecten, zoals steenkoolcentrales en wapenproducenten. Wie trouwen de petitie van Netwerk hierover nog niet heeft ondertekend kan dit hier meteen rechtzetten. Als je wil weten hoe het zit met de investeringen van je eigen bank neem dan hier een kijkje. Trouwens als je wat centen hebt om te beleggen dat kan je misschien kiezen voor een betere isolatie van je huis of aandelen in coöperatieves voor hernieuwbare energie.

Het is in elk geval goed om even de moeite te doen om te weten hoe het banksysteem in elkaar zit. Hieronder het eerste deel van een film ‘Money as dept’, waarin duidelijk blijkt hoe geld ‘gemaakt’ wordt. De andere afleveringen kan je ook bekijken via youtube

het betere rekenwerk…

November is achter de rug, dus tijd om eens de cijfers te bekijken. Wat zon betreft was het een zwakke maand, slechts 24 uur zon, in plaats van de gemiddelde 63 uur in een ‘normale’ novembermaand.

Dit is duidelijk te merken aan de opbrengst van mijn zonnepaneel. Slechts 9,4 kWh opbrengst, waar het in oktober nog meer dan 16 kWh was. Het elektriciteitsverbruik lag met 19 kWh een stuk hoger dan de maand oktober (15,6 kWh) en de maand november van vorig jaar ( 12  kWh). Dit meerverbruik is hoogstwaarschijnlijk aan de pelletkachel te wijten.

Wat temperatuur betreft was november een normale maand met een gemiddelde van 6,1 graden. Vorig jaar was het een heel stuk warmer met een gemiddelde van 9,7 graden. In 2009 had ik dan 645  kWh gas nodig voor verwarming en warm water. Dit jaar was het ondanks de lagere temperatuur slechts 319 kWh gas. Dit komt  natuurlijk door het gebruik van de pelletkachel.

Voor die kachel heb ik in november 90 kilogram pellets gebruikt. Dit komt neer op 441 kWh warmte en een uitstoot van net geen 30 kilogram CO2. Dus in november dit jaar heb ik in totaal 760 kWh nodig gehad. Dat is zo’n 18% meer dan vorig jaar. Redelijk logisch want het was 37% kouder.  Wellicht  is dit een effect van het ‘wintervertrek’ waardoor ik minder ruimte moest opwarmen.

Om de berekening totaal te maken moet ik ook het extra elektriciteitsverbruik meetellen. Het gaat dan wel om groene stroom maar die 7 kWh extra zorgen ook voor een uitstoot O,13 kg CO2. Niet echt een grote bijdrage.

Conclusies, de eerste maand met de pelletkachel ziet er als volgt uit in vergelijking met vorig jaar:

NOVEMBER 2009:    147 kg uitstoot door 645 kWh warmte via gas

NOVEMBER 2010:   72 kg (via gas) en  30 kg (via pellets) = 102 kg uitstoot voor 760 kWh warmte (en een veel koudere maand)

Meer warmte dus met minder uitstoot (of om het in mijn termen te zeggen: meer geluk met minder voetafdruk). Het belangrijkste is misschien wel dat ik door de combinatie van de pelletkachel met het afgebakende winterverblijf het nu ook een stuk warmer heb dan vorig jaar.

Nu maar hopen dat er geen rekenfouten inzitten, maar daar zullen kritische bloglezers me wel snel op wijzen