Toen ik deze voormiddag terug thuiskwam van een interessante babbel in de Steinerschool stond er een pakje aan de stoep. Met in grote letters ‘solar cooker’. Ik heb inderdaad een paar maanden terug zo’n zonne-oven besteld bij Sol Suffit, en vandaag is die geleverd.
Ik heb natuurlijk meteen het pakje uitgepakt en de zaak in elkaar gezet om te kunnen testen. Het was even puzzelen om alle stukjes en vijsjes op de juiste plaats te krijgen, maar met de hulp van Adam is het gelukt om in een kwartiertje de oven klaar te hebben. 
Hoewel het toch een beetje bewolkt was hebben we meteen de oven getest met een ei. De boter smelten ging bijzonder vlot, dan het eitje er op en dan stonden we met ons drieën vol spanning te kijken wat er zou gebeuren. Omdat er net een wolk langs kwam duurde het even maar dan begon het eitje stilaan te bakken. Na ongeveer 5 minuten was het klaar. Toen ik plechtig aankondigde dat hiermee het eerste CO2-vrije eitje was gebakken waren mijn kinderen er snel bij om me terecht te wijzen. ‘hela en die kip dan, en de productie van de zonne-oven’ (in China).
Behalve deze terechte opmerkingen is het toch een fijn idee om nu te kunnen koken zonder enige brandstof. Alles welbeschouwd is het met de energie van de kernfusie op de zon, maar we mogen dit toch een hernieuwbare bron noemen. Een tweede test met eitje én vegetarisch spek ging al even vlot. Het koken van een goede liter water duurde ongeveer 20 minuten. Nu ben ik trouwens zonne-munt-thee aan het drinken…
Als er zon is zou het wel eens kunnen dat we nog vaak dit toestel gebruiken. (ik bekijk eens of ik dit ook kan uitlenen net zoals de energiefiets).
Een nadeel toch, om met de zonne-oven te werken doe je best een zonnebril aan, iets wat ik al mijn hele leven heb vermeden. Dus zal ik via de letsgroep maar eens op zoek gaan naar iemand die me een exemplaar kan verletsen…
Gearchiveerd onder: Algemeen, Voeding | getagged: solar cooker, zon | 14 Commentaar »
