Het werk rond nieuwe vormen van participatie en democratie begint stilaan vruchten af te werpen. Nieuwe software maakt het mogelijk om gezamenlijk beslissingen te nemen, waardoor de traditionele democratie een interessante aanvulling krijgt. In het begin van deze eeuw is namelijk gebleken dat het oude systeem van representatieve democratie niet in staat was de grote problemen aan te pakken. Politici waren te veel bezig met hun eigen herverkiezing, in plaats van het aanpakken van de problemen. Lang geleden, in 2011 schreef ik daar nog een stukje over voor MO*.
Nu beleven we een historisch momentum waarbij voor de allereerste keer een mondiale volksraadpleging wordt gehouden. Daarvoor is de voorbije jaren gewerkt aan een systeem om alle aardbewoners van 14 jaar en ouder een unieke ID te geven, gekoppeld aan een Iris-scan. Om te vermijden dat slechts zij met toegang tot internet kunnen een stem 
uitbrengen zijn verschillende maatregelen genomen. Zo trekken in de armere landen mobiele ploegen rond die met op zonnepanelen aangedreven laptops bij hebben. In principe bezoeken ze de meest afgelegen dorpen. In steden zijn er tijdelijke kantoren geopend die gedurende 10 dagen 24/24 open zijn.
Ook bij ons doen lokale besturen grote inspanningen om iedereen te betrekken. In alle stadsdorpen is minstens een plek waar iedereen naar toe kan. Verder zijn er kleine groepjes vrijwilligers die langs gaan bij de mensen die minder goed te been zijn.
De afspraken zijn als volgt: als 50% van de potentiële kiezers meedoet krijgt de uitkomst het statuut van aanbeveling. Als 65% van de bevolking deelneemt zijn de besluiten van de raadpleging bindend voor alle landen die de wereldregering erkennen. (ondertussen meer dan 140 landen) Dezelfde percentages worden gebruikt om te bepalen of een voorstel wordt weerhouden. Misschien een beetje ingewikkeld, maar als dus minstens 65% van de bevolking stemt en minstens 65% van de stemmers kiest voor een bepaald voorstel dan wordt het een bindende wet.
Ter omkadering van het referendum zijn op lokaal vlak en via internet een heleboel informatieve activiteiten opgezet. Er zijn fora met voorstanders en tegenstanders, academische rapporten, debatavonden en intercontinentale internetconferenties. Als we bereid zijn naar elkaar te luisteren en elkaars standpunt te begrijpen kunnen we wellicht de oude valkuilen vermijden.
Vandaag is dus de eerste ‘worldref’ gestart. Tien dagen lang kunnen mensen over de hele wereld kiezen uit volgende opties.
A. om de economische ontwikkeling terug op gang te brengen gebruiken we de resterende olie en steenkoolvoorraden, beseffende dat dit de opwarming van de aarde erger maakt.
B. om de opwarming van de aarde te vertragen vermijden we ten alle prijze de resterende voorraden fossiele brandstoffen te verbranden, zelfs al zal dit de economische ontwikkeling vertragen en onze materiële levensstandaard beperken.
Ik heb in elk geval gestemd voor B, en ik hoop van u hetzelfde natuurlijk. Als dit experiment lukt dan zullen de volgende jaren nog verschillende dergelijke wereldreferenda gehouden worden en wordt een oude droom waar. De mensheid die gezamenlijk een toekomst kiest.
Gearchiveerd onder: Algemeen | getagged: democratie, referendum | 4 Commentaar »
