Gisteren had ik tijdens mijn loopje zoals meestal Radio 1 in mijn koptelefoon. Zoals vaker deze zomer had ik het toch even lastig met de journalistieke aanpak. Zoals iedereen weet was het deze zomer regelmatig hommeles op de beurs en ook gisteren was er sprake van grote verliezen. Begrijpelijk dat daar aandacht aan besteed wordt op het nieuws. Toen Annelies Beck aankondigde dat ze een gesprek zouden hebben met een ‘hoofdecononoom’ was ik al benieuwd wie ze zouden opvoeren? Nog maar eens iemand van de blauwe denktank Itinera, of alweer Paul de Grauwe of Geert Noels? Neenee, deze keer was het de beurt aan Peter De Keyzer, hoofdeconoom BNP Paribas Fortis.
Die man mocht dus uitleggen waarom er een probleem was op de beurzen. Wat eigenlijk hetzelfde is als vragen aan Roger Van Gheluwe hoe het probleem van kindermisbruik in de kerk zou aangepakt moeten worden. Want wat die kerel zei is dat de beurzen het slecht doen omdat de overheden hun uitgaven niet onder controle krijgen. De schuld van de politiek dus. Wat hij er niet bij vertelde – en wat ook niet werd gevraagd door de anders zo assertieve Annelies Beck – dat de oorzaak ligt bij onze banken die jarenlang grof geld hebben verdiend met ondoorzichtige ‘derivaten’. Toen het kaartenhuisje in elkaar stortte in de VS bleken al onze banken (ook het toenmalige Fortis) flink wat van dit onbetrouwbaar papier in huis te hebben. En dus moest de overheid met miljarden over de brug komen om de banken te redden.
Dat is de echte reden van de extra schuldenput van de overheden. Natuurlijk kan en moet de overheid efficiënt omgaan met de middelen, maar de oorspronkelijke reden van de al 2 jaar aanslepende finaniële-/economisch-/schulden en euro crisis is de hebzucht van bankiers én een systeem dat gedreven wordt door steeds meer winst en groei. Jammer genoeg blijft dit stuk van het verhaal meestal achterwege in de media. En mogen degene die de crisis mee veroorzaakt hebben nu altijd opnieuw komen vertellen dat we zullen moeten bezuinigen, privatiseren en sociale voorzieningen afbouwen. (de Chicago consensus, weet je nog)
Je zou verwachten dat opgeleide journalisten daar wat kritisch over zijn, maar blijkbaar hebben ze teveel werk om een heleboel overbodige weekend bijlagen te schrijven (heeft al iemand uitgerekend hoeveel bomen dit weer zal kosten) of om leuke titels te gaan verzinnen.
Wat denk je bijvoorbeeld van deze: Zonne-energie leidt tot ADHD, leerproblemen en en hart- en vaatziekten. Geef toe, een behoorlijk duidelijke en confronterende titel. Maar dan moet je het artikeltje eens lezen! Het gaat daar over mogelijke gevolgen van lekken van lood-batterijen (die natuurlijk een ernstig probleem vormen). En dan staat er dat door de toename van het aantal zonnepanelen meer batterijen gebruikt worden en dus kinderen nu massaal ADHD krijgen. Lees zelf het artikeltje en je zal merken dat de titel enkel dient om lezers te lokken en helemaal niet weergeeft waarover het onderzoek gaat. (zoals de titel hierboven dus)
Precies omdat ik informatie zo belangrijk vind kan ik me nogal eens opwinden in de manier waarop dit meer en meer een commercieel product geworden is. En lezers en kijkers moeten gelokt worden met speculatieve titels, leuke verhaaltjes en DVD’s. Tijd dat we met zijn allen de meer onafhankelijke media gaan steunen zoals MO* en De Wereld Morgen.
(ps: zo’n interviews tijdens het lopen doen me wel iets sneller vooruit gaan, dus ze zijn toch ergens goed voor)
Gearchiveerd onder: Algemeen | getagged: banken, media | 3 Commentaar »
