Mensen die me kennen weet dat ik over het algemeen een rustige mens ben. Toch kan ik af en toe eens boos worden. Bijvoorbeeld als er weer eens een auto op het fietspad staat, of er een boekje van Electrabrol in de bus zit. Ik heb namelijk 3 stickers op de brievenbus om te vermijden dat er ongeadresseerd drukwerk binnenkomt. Het lijkt er op dat de laatste tijd de bedelers in Gent zich daar steeds beter in houden.
Behalve Electrabel, die doen maar op natuurlijk. Dus kreeg ik 48 pagina’s onzin in de bus. Het boekje wordt op 4,5 miljoen exemplaren gedrukt en weegt 80 gram, tel maar uit, dat is 360 000 kilogram. Ik heb dus gebeld naar Electrabel om uitleg te vragen. Na één keer doorverbinding kreeg ik iemand aan de lijn die zich verontschuldigde en vertelde dat dit te maken heeft met de verdeler van de blaadjes, maar “het zal niet meer gebeuren”. Aha.
Als ik het boekje van nader bekijk dan staat er dat het verdeeld wordt via bpost ! Dus bel ik ook naar bpost. Hier duurt het wat langer om de juiste persoon aan de lijn de krijgen (ik heb de nieuwe CD van Scala nu wel gehoord). Een samenvatting van de conversaties:
Gesprek 1:
- mevrouw, ik heb ongeadresseerd drukwerk ontvangen ondanks een sticker op mijn bus, op de publicatie staat: verdeeld door Bpost.
- daar kunnen wij niks aan doen
- maar er staat op ’verdeeld door bpost’
- dat ligt dan aan de postbode, u moet het aan de postbode melden
- excuseer, maar ik dacht dat de postbode in dienst was van de post, dan zijn jullie er toch verantwoordelijk voor dat de regels worden gerespecteerd
- ja, maar dit is geen reclame
- hoezo, het boekje staat vol publiciteit en is van een bedrijf waar ik geen klant van ben
- maar het is informatie van algemeen nut
- excuseer, het is leugenachtige informatie van een privé-bedrijf, dit wil ik niet, daarom wil ik dat ook de postbode de sticker respecteert. Zal er nu iets gebeuren?
- sorry ik kan u niet verder helpen, ik zal u doorverbinden.
Gesprek 2.
Ik leg de zaak uit. Deze keer iemand die niet probeert te ontkennen dat dit eigenlijk niet kan.
- dus u begrijpt dat het niet kan, en wat er nu gebeuren?
- wij zullen het melden aan het postkantoor van Sint-Amandsberg
- en moet iedereen dat dan individueel doen die dit boekje niet wil ontvangen?
- tja, dat weet ik niet
- gebeurt er nog iets met mijn klacht
- u krijgt een dossier nummer, als het nog eens gebeurt dan moet u ons opnieuw verwittigen.
Allez, een mondige burger zijn is niet steeds makkelijk, maar zal misschien toch wel iets opleveren. Ik heb ook de gebruikelijke klacht gestuurd naar ’milieutoezicht@gent.be’ (Gentenaars, gelieve hetzelfde te doen, als er meerdere mensen dit doen moet de stad een boete uitschrijven), en ik zal het verhaal ook eens doorspelen aan Peeters en Pichal en Inspecteur De Caluwe.
Trouwens, wie echt wil weten hoe groen Electrabel is kan hier eens kijken. En nu ben ik weer helemaal rustig 
Gearchiveerd onder: Afval en spullen | getagged: electrabel, greenwashing | 7 Commentaar »
