Een heel interessant filmpje waarin Renata Salecl het heeft over de problematiek van het toenemende aantal keuzes dat we de hele tijd moeten maken. Ze legt uit hoe het kapitalisme de zogenaamde ‘keuzevrijheid’ als hoeksteen heeft, en daardoor zorgt voor een steeds grotere ontevredenheid en gebrek aan sociale actie. Wat de dame vertelt (in het Engels) is heel boeiend ( sommige passages kan je best 2 keer beluisteren) en sluit naadloos aan bij de analyse van Paul Verhaeghen waarover ik hier ook al gesproken heb.
Het toeval (voor zover het bestaat) wil dat ik op dit moment ook een boek aan het lezen met als titel ‘Moe van het kiezen’ van Marc Desmet en Ria Grommen. Het boek stelt te vraag wat een depressie nu eigenlijk is, en waarom steeds meer mensen zoiets in hun leven maken. En ook hier een vergelijkbare analyse. Het steeds toenemend aantal keuzes op alle mogelijke domeinen maakt het mensen steeds moeilijker. Je hebt angst dat je de verkeerde keuze hebt gemaakt, dat je niet voldoet aan de ‘normen’, en je moet bijna de hele tijd keuzes maken.
Typerend is bijvoorbeeld hoe in het boek beschreven wordt hoe bijvoorbeeld kinderen dit soort denken van jongs af aan meekrijgen. Als de Sint in aantocht is dan krijgen de kinderen een reeks reclamefolders waaruit ze kunnen ‘kiezen’. Deze suggesties staan meestal ver af van wat een kind in zijn dromen zou willen, waardoor het vooral voor verwarring en vervreemding zorgt. De diepe wensen worden overspoeld door een overaanbod. En zo vervreemden we vaak van wat we echt willen door het gigantische keuze aanbod. Ook het vullen van elk moment met ontspanning, reclame, informatie of activiteit zorgt uiteindelijk vooral voor een grote leegte.
Dus alweer een stevig pleidooi om het te doen met minder, om te kiezen voor vertragen, om te kiezen voor tijd zonder uurwerk. En opnieuw is duidelijk dat kiezen voor minder niet perse verliezen is, maar vooral een stapje naar beter.
Gearchiveerd onder: Algemeen, Over geluk... | getagged: tijd, kiezen | 8 Commentaar »
