In Gent loopt momenteel TRACK, een kunstervaring doorheen de hele stad. Christina Hemauer en Roman Keller zijn een artiesten duo die al jarenlang werken rond de thema’s van olieafhankelijkheid en klimaatverandering. Tijdens Track wordt hun ‘The Postpetrolistic Internationale’ regelmatig opgevoerd.
Zij zijn ook de makers van de boeiende documentaire: “a road not taken”. Daarin vertellen ze het verhaal van de zonnepanelen en zonneboilers die president Carter op het witte huis liet plaatsen in mei 1979. Hij was zich ten volle bewust van de olieverslaving van de Amerikanen en wou er iets aan doen. Zodra Reagan aan de macht kwam zijn de panelen weggehaald en kon de olie-industrie weer op beide oren slapen.
Een van de talloze voorbeelden waar om diverse redenen het verkeerde pad is gekozen. Ik vermoed dat de volgende generaties wel veel vragen zullen stellen bij de vele kansen die we ondertussen verkeken hebben om tijdig de problemen aan te pakken.
Gearchiveerd onder: Energie en water getagged: | energie
Kleine typo: 1979 ipv 1997
bedankt om het te laten weten, ik heb het meteen aangepast, wat het verhaal nog schrijnender maakt natuurlijk
Over het verkeerde pad gesproken: ik las vandaag in De Morgen dat de gaslobby erin geslaagd is om de EU ervan te overtuigen dat gas tot de hernieuwbare energiebronnen zou behoren. Aiaiai. History Repeated…
Toespraak van Carter in 1979 over d eoliecrisis:
http://www.youtube.com/watch?v=KCOd-qWZB_g
Het had gisteren kunnen opgenomen zijn…