anders wonen

In april vorig jaar heb ik hier een oproep gedaan om deel te nemen aan de enquête  van de Vlaamse regering over wonen in de toekomst. Ondertussen zijn de resultaten bekend en die zijn wel bemoedigend. De meerderheid van de deelnemers aan de bevraging zou liefst in een stad wonen zoals Freiburg. Een compacte stad dus, met veel groen, autoluw, energiezuinige wijken, een degelijk openbaar vervoer en gemeenschappelijke voorzieningen.

Dat we nu nog heel ver weg zijn van dit ideaal mag wel blijken uit de uitstekende Panoroma uitzending van enkele weken terug. Je kan ze hier nog eens herbekijken. Wat ook duidelijk is uit de reportage is dat alle oude beleidsplannen rond het verstandig omgaan met onze schaarse ruimte jammerlijk mislukt zijn. Of het nu wel zal lukken om de grote omslag te maken is dus nog de vraag. Daarnet kon je op Peeters en Pichal horen hoe Philippe Muyters probeert de nieuwe richting aan te geven. Hij is vooral erg voorzichtig en wil niet gezegd hebben dat we dan zullen moeten inleveren op ruimte, vrijheid, comfort of luxe.  Het Groenboek dat nu als discussiedocument wordt voorgelegd begint wat dat betreft ook met een vreemde quote: ‘Het netwerk van vele kleinere stedelijke regio’s kan wedijveren met andere innovatieve regio’s van wereldformaat.” Het gaat dus in essentie niet over het verhogen van de levenskwaliteit maar alweer om concurrentie en competitie.

Aan de lancering van het groenboek is ook een voetafdrukberekening gekoppeld waar je ruimtelijke voetafdruk kan worden berekend. Ik heb de test alvast gedaan en dat ziet er goed uit. Tenslotte kan je er ook je mening geven over 11 sleutelkwesties rond ruimtelijke ordening. Ik zou dus alvast aanraden om die oefening eens te doen en zo duidelijk te maken dat we echt wel andere keuzes willen maken. Niet om de ‘grootste’ of ‘de beste’ te zijn, maar omdat we geloven dat een andere visie op wonen zowel ecologisch als sociaal noodzakelijk is.

 

21 uur

Vandaag zondag en ik mag hopen dat dit voor de meesten van ons geen werkdag is. Ik zit nu wel achter de computer om een stukje te schrijven, maar dan hou ik er wel mee op (want ik ga straks meelopen met de Groen delegatie op de Gentse stadsloop)

Sommige lezers herinneren zich wellicht dat een van mijn goede voornemens was om wat minder te werken. Het plan was zowat 30 uur per week te werken. Ik registreer netjes wat ik doe – dat zijn dingen die je als kleine zelfstandige maar best kan bijhouden – en heb net even het overzichtje bekeken. Tot op vandaag heb ik 35 uur per week gewerkt, dus toch meer dan ik had voorzien, anderzijds wellicht een stuk minder dan vele van mijn collega zelfstandigen. En eigenlijk klopt het cijfer niet helemaal. Zo heb ik in de paasvakantie 2 weken zo goed als niks gedaan wat maakt dat een werkweek toch wel 40 uur is.

Het punt is dat zelfs 30 uur misschien nog te veel is vanuit duurzaamheidsstandpunt. Zo heeft de New Economics Foundation een interessante studie gemaakt over wat het beste aantal uren werken per week. Zij komen dus op 21 uur. Er is dus nog werk aan de winkel om minder te gaan werken.

7,1 hectare

Het enige goede nieuws van het nieuwste WWF voetafdruk rapport is dat het behoorlijk wat media-aandacht heeft gekregen. Onze zesde plaats op de wereldranglijst van landen met de grootste ecologische voetafdruk was heel even een hoofdpunt in kranten en op de radio. Of dit bericht veel effect zal hebben is nog iets anders. Met 7,1 hectare per persoon zitten we een heel stuk boven het wereldwijd gemiddelde van 2,7 hectare en nog meer boven het eerlijke aandeel van 1,8 hectare.

Vaak hoor ik dan reacties die vooral aantonen dat het concept toch niet goed begrepen wordt. Zo zeggen mensen wel eens dat we zo’n hoge voetafdruk hebben omdat we in een klein landje leven. Dat heeft er dus niks mee te maken. Onze voetafdruk houdt rekening met alle grond die we gebruiken voor bijvoorbeeld voeding, en een groot stuk daarvan ligt buiten onze grenzen. Denk maar aan alle groenten uit Spanje of veevoer uit Brazilië. Een andere opmerking is dat de hoge voetafdruk te maken heeft met onze zeer energie-intensieve chemische industrie. Maar ook dat klopt niet. De voetafdruk van deze industrie wordt toegekend aan de eindgebruiker, dus iedereen die producten importeert van deze industrie krijgt er ook de voetafdruk bij.

De enige verklaring voor deze grote impact kunnen we bij onszelf zoeken. We wonen in te grote, slecht geïsoleerde huizen, rijden veel te veel met de auto, kopen heel veel ingevoerd voedsel aan waarvan we bijna de helft weggooien. We gaan slordig om met materialen en spullen en nemen steeds meer het vliegtuig. Of om het nog wat platter te zeggen: we gedragen ons op een egoïstische en onverantwoorde manier.

Correctie: een deel van ons gedraagt zich op een egoïstische en onverantwoorde manier. En dus is het nieuwe rapport alweer een reden om ervoor te zorgen dat meer en meer mensen inzicht krijgen in wat we aan het doen zijn, en wat de alternatieven zijn.  Het uitgebreide rapport is hier te lezen.

steeds minder bussen…

Binnen enkele dagen is het zo ver. De Lijn schrapt een heleboel avond en nachtlijnen in Gent. Via deze link kan je zien wat er allemaal verloren gaat. Tevens lees ik dat de snelbussen tussen Antwerpen en Turnhout ook verdwijnen.  Hoe we ooit tot alternatieven zullen komen voor het verstikkende wegverkeer is mij een raadsel als tegelijk ook de alternatieven worden afgebouwd.

Vanavond voeren we in Gent in elk geval actie. Afspraak om 22u45 op het Zuid, om 24u staat iedereen daar terug. Hier nog een verslagje  van de vorige actie…

autorijden kan dodelijk zijn

Vandaag neem ik een stuk over uit de Nieuwsbrief van Komimo, de koepel voor duurzame mobiliteit. Het opinie stuk vertrekt van een film ‘thank you for smoking’

---

Thank you for driving

In de film “Thank you for smoking” komen de drie woordvoerders van de belangenverenigingen voor wapens, alcohol en tabak regelmatig samen. Ze hebben zichzelf de toepasselijke naam “Merchants of Death” toegeëigend. Hun status binnen de vriendenkring wordt bepaald door het dodental van hun industrietak in de USA. De wapenindustrie is het kneusje met amper 30 doden per dag, alcohol doet het iets beter (219 doden per dag). In vergelijking met de tabaksindustrie stellen die cijfers weinig voor: 1.100 doden per dag.

De schrijver van het boek waarop de film gebaseerd is, koos er voor een belangrijke speler niet uit te nodigen voor dit clubje. Naar het waarom moeten we gissen. Een mogelijkheid is dat die industrietak onvoldoende controverse opwekt, omdat de goegemeente die nu eenmaal als onmisbaar ervaart. De andere mogelijkheid is dat de verwezenlijkingen van het ontbrekende lid de anderen ontmaskert als kleine garnalen.

3 miljoen doden per jaar

Wereldwijd 1,3 miljoen doden per jaar en meer dan 50 miljoen gewonden bij verkeersongevallen zijn al een mooi visitekaartje en dat is nog maar het topje van de ijsberg. Luchtvervuiling (3,3 miljoen doden per jaar, waarvan ongeveer de helft toe te rekenen aan verkeer) en geluid (jaarlijks gaan 1 miljoen gezonde levensjaren verloren in Europa) maken het optelsommetje compleet.

Desinformatie

Roken treft vooral de roker zelf en onmiddellijke omgeving door ‘second hand smoke’. Verkeer treft iedereen. Terwijl de overheid heel wat maatregelen genomen heeft om roken te ontraden (reclameverbod, waarschuwingen op de pakjes, rookverbod op publieke plaatsen), wordt de automobielindustrie amper aangepakt. Snelheidsbegrenzers voor personenwagens zijn nog altijd een non issue, als zou dit de vrijheid van het individu in gevaar brengen. De informatie die autofabrikanten verstrekken over hun product beantwoordt nauwelijks aan de werkelijkheid. Het is algemeen geweten dat wagens veel meer verbruiken (en CO₂ uitstoten) dan de producent beweert, 40% meerverbruik is ‘normaal’.

Niet enkel de portemonnee van de consument wordt getroffen door deze leugens, uw gezondheid is het grootste slachtoffer. De Euronorm van een personenwagen geeft aan welke emissie die maximaal mag uitstoten. Hoe hoger de Euronorm, hoe lager de uitstoot van NO_x, CO, koolwaterstoffen en fijne stofdeeltjes. Opnieuw blijkt de werkelijkheid anders dan wat de industrie ons laat geloven: de uitstoot neemt niet af, integendeel: een Euro 5 diesel stoot meer NO_x uit dan een Euro 0 dieselwagen.

Deze feiten zijn al jaren bekend, maar onvoldoende om de huidige NEDC-testcycli grondig te hervormen. De reden dat dit niet gebeurt is dezelfde reden waarom de automobielindustrie geen lid is van de “Merchants of Death”. Voldoende macht en je hoeft geen verantwoording meer af te leggen voor je acties.

vooruit?

Het is een gezond principe om af en toe eens je eigen overtuigingen in vraag te stellen. Vorige week op de radio was er flink wat reclame voor een ‘positieve’ bijlage bij De Tijd. Want volgens de auteurs zijn al de doemverhalen over crisis en ondergang overdreven en staat ons een mogelijk een schitterende toekomst te wachten. Dus heb ik de bijlage maar eens grondig doorgenomen.

In het hoofdstuk over voeding staan wel enkele interessante uitgangspunten, namelijk dat het huidig systeem onhoudbaar, is dat we absoluut minder vlees zullen moeten eten en de voorbije decennia vooral ongezonde voeding is gepromoot.  Maar de bedrijven die dan met de oplossingen moeten komen kunnen mij toch niet overtuigen. Een labo van Cargill waar ze zoeken op innovaties zoals het gebruiken van een spray om mayonaise op salade te spuiten zodat je er minder gebruikt, of frisdranken met Stevia. Dan volgt een artikel over de trend in restaurants om duurzamere ingrediënten te gebruiken en een lovend artikel over een bedrijf dat een manier zoekt om ons meer tarwezemelen te laten eten. Met biobrood kan je dit meteen doen, maar deze onderzoekers zoeken al jaren naar een manier om de zemelen zo te bewerken dat ze ongemerkt ook in wit brood kunnen. Ze doen maar wat mij betreft, maar of deze innovaties nu iets doen aan de honger in de wereld, de voedselverspilling of het uitputten van de landbouwgronden is nog maar zeer te vraag.

In het hoofdstuk over gezondheid een interessant stuk over nieuwe manieren van wonen voor senioren (met termen als modulair en flexibel), als ziet er wel erg duur uit. Dan de voorspellingen dat we binnenkort allemaal met sensoren rondlopen die onze bloeddruk meten onze hormonen regelen en dat soort dingen, met uiteindelijk ook chips in onze hersenen. Het zal hier en daar wel zijn nut hebben, maar dit kost allemaal handenvol geld terwijl de meeste simpele zaken als diarree en mazelen dagelijks nog duizenden slachtoffers vragen. Dus vooral oplossing om een welgestelde elite langer en beter te laten leven.

Het technologie hoofdstuk gaat natuurlijk over de toenemende invloed van IT in onze wereld. Zo mogen we een smartphone verwachten die ons zelf zal vertellen als we honger hebben en meteen een passend restaurant zal aanbevelen. Of die zelf beslist om ons wakker te maken als er een ongeluk is  waardoor de file nog langer zal worden. Tja, ik heb nu niet de indruk dat ik zoiets in huis zou willen.  Verder nog een beschrijving van een bedrijf dat innovaties rond recyclage (van ideeën) uitwerkt. Leuke dingen voor de mensen, zoals bijvoorbeeld de uitvinding om de gaatjes in een rijstbuiltje x-vorming te maken waardoor ze efficiënter worden. Of we daarmee veel problemen oplossen is nog de vraag natuurlijk.

Het deel over geluk gaat dan over balans werken en leven en er klinken wel wat stemmen door om te vertragen of minder te willen. Het boeiendste stuk is zeker de reportage over Luc Schuiten, de architect die al jarenlang toekomstbeelden van de stad ontwerpt. Zijn beelden zien er erg organisch uit en hij pleit duidelijk voor een trager leven, met een combinatie van High-Tech en Low-tech. Zoals Schuiten zelf zegt, dit zijn niet perse beelden van hoe de stad er uit zal zien, maar hij ziet het wel als een mogelijkheid.

Als ik de balans opmaak van de bijlage blijf ik wat om mijn honger zitten. Mooi is dat overal gezegd wordt dat we niet kunnen blijven verder doen zoals we bezig zijn, maar veel van de gepresenteerde oplossingen zijn uiteindelijk wel een voortzetting van huidige tendensen:  nog technischer, duurder en elitairder. De verhalen in het boekje zijn wellicht haalbaar voor een happy few, maar niet haalbaar voor de 8 of 9 miljard mensen waar we binnenkort de planeet moeten mee delen.

Tenslotte is de hele sociale innovatie die ondertussen bezig is niet opgenomen. Volgens mij zou het perfect mogelijk zijn een positieve bijlage te maken met een heleboel kleine en grote initiatieven. Maar dan gericht op samenwerking  in plaats van competitie, eerder gericht op low-tech dan op high-tech, met een echte trendbreuk in plaats van meer van hetzelfde. Redactie van De Tijd, als je inspiratie nodig hebt voor zoiets, laat maar weten.

lingerie voor het klimaat?

Straks vertrekken we naar Mano Mundo in Boom, om er met de LM-mobiel rond te rijden en om 19 uur de theatershow op te voeren. Mooi programma trouwens op Mano Mundo en ook een bijzonder ecologisch festival. Het thema is ‘het klimaat’ met zowel een muzikaal als inhoudelijk aanbod om u tegen te zeggen. Het kan trouwens geen kwaad om het nog eens over global warming te hebben, want volgens de statistieken van Google Trends is de aandacht voor het thema flink geslonken.  Sinds 2010 (na Kopenhagen) is alvast op internet veel minder te doen rond het thema.

Er is echter nog een actie om daar iets aan te doen. Vandaag zaterdag zal Wervel vzw in het Kursaal van Oostende de vriendinnen van KAV vermaken met een hippe, kleurrijke hennep lingerieshow. Deze CannaBizondergoed-show kadert in de campagne ‘Kan het ‘s met Cannabis? – Drugsvrije eco-innovatie’ die de beruchte plant in een positief daglicht plaatst. Deze beloftevolle hennepvariëteit – ook kemp genoemd – groeit hier uitstekend zonder pesticiden en kunstmest en heeft tal van troeven. Hennepvezels zijn een duurzaam alternatief voor katoen: er is veel minder water nodig en de opbrengst ligt tot 4 keer hoger.

De kemp is trouwens ook een zeer goed alternatief voor het soja-veevoer met zijn nefaste gevolgen voor het regenwoud. (PS: als je het nog niet gedaan hebt, teken snel deze petitie om de verdere kaalkap van het Amazonewoud te stoppen). Dus van win-win gesproken, je kan er sexy ondergoed van maken én de opwarming van de aarde ermee tegengaan. En wellicht zal het gebruik van het woord lingerie het aantal bezoekers op mijn blog de hoogte in jagen. Leve de cannabis dus. Trouwens een beetje oneerbroekenterrorist doet het met cannabis.

 

inspiratie voor een moederdag zonder snoer

Zondag is het weer moederdag, en ik vrees dat dit weer een stormloop zal veroorzaken op de Mediamarkten en dergelijke waar mensen op zoek gaan naar nog maar eens een toestel om kado te doen. Niet doen, zeker nu blijkt dat we binnenkort toch te weinig stroom hebben. De sympathieke mensen van Netwerk Bewust Verbruiken zullen het me wel niet kwalijk nemen dat ik volgende 10 tips voor een ecologische moederdag  overneem:

1. Schenk een boeketje Blije Bloemen
Wil je het cadeau der cadeaus – een boeket bloemen – geven, kies dan voor blije bloemen. Die zijn gekweekt met respect voor mens en milieu. Of nog beter: stel zelf een boeket samen met veld- en tuinbloemen. Je leest er alles over in ons dossier Blije Bloemen.

2. Trakteer haar op een bio-ontbijt
Organiseer een uitgebreid ontbijt met heerlijke bio- en fairtrade producten. In de BioGenietenGids kan je op zoek naar biohandelaars in je buurt. Je kan ook een ontbijtmand aan huis laten leveren. Wij vonden onder andere deze leveranciers uit Denderleeuw, Veurne en Gent.

3. Trek er samen een dag op uit
Quality-time blijft het mooiste cadeau. Trek er een dag met je moeder op uit en trakteer haar op een museumbezoek of een concert. Op www.uitinvlaanderen.be en www.wattedoen.be kan je opzoeken wat er per dag en per gemeente te beleven valt. Maak er eventueel een B-dagtrip met de trein van. Zin in actie? Kies een groene-halte-wandeling of stippel een fietsknooppuntentocht uit.

4. Geef een ‘ander’ kookboek
Neemt Jeroen Meus al het halve kookboekenrek van je moeder in? Laat haar dan eens experimenteren met bio-, veggie- en fairtrade-gerechten uit het Handboek Ecologische Voeding (Velt), Het Donderdag Veggiedag Kookboek (EVA), NON*FISH*A*LI*CIOUS (Sea First), Het Oxfam Fairtrade Kookboek (Oxfam Fairtrade) of Antonio Carluccio Goes Wild.

5. Doe een abonnement of lidmaatschap cadeau
In een lidmaatschap bij een van onze lidorganisaties zit vaak een tijdschriftabonnement inbegrepen. Dialoog brengt het boeiende ecologische tijdschrift De Koevoet uit, en Velt-leden ontvangen zes keer per jaar Seizoenen, een magazine over ecologisch tuinieren en koken. Genoeg is een Nederlands tijdschrift met inspirerende tips voor een eenvoudig leven.

6. Maak zelf een cadeau
Het internet wemelt van blogs met handleidingen om cadeaus te knutselen. Ga voor inspiratie naar de website Pinterest.com. Vul bij het search-veld het woord ‘diy’ in (do it yourself). Klik daarna op ‘boards’, en je ontdekt massa’s fotoalbums van zelfgemaakte meubels, accessoires, kleren, fotokaders en andere spullen. Ben je helaas niet erg handig? Dan vind je misschien je gading tussen de duurzame (nieuwe) spulletjes die de webgids I love eco in de kijker zet.

7. Boek een weekendje weg
Trakteer je moeder op een weekendje uit in de stad of op het platteland. De Groene Sleutel is een internationaal keurmerk voor milieuvriendelijke toeristische bedrijven. Bekijk hier de lijst van hotels, vakantiehuizen en campings met een Groene Sleutel keurmerk. De website www.logereninvlaanderen.be brengt je in contact met uitbaters van hoeve-, plattelands-, dorps- en stadstoerisme. Op www.groenevakantiegids.nl vind je toffe bio-logeeradressen en campings in België en de rest van Europa.

8. Cadeaus voor extra tuinier-plezier
Een tuin is nooit klaar en er kan altijd wel een plantje bij. Deze verkopers van biozaden, plant- en pootgoed bieden planten en zaden aan die de biodiversiteit ten goede komen. Moestuinaccessoires vind je bij duurzametuinartikelen.be. Op de zoekertjespagina van Velt (Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren) biedt men tweedehands tuinspullen aan. Of geef een van de vele leuke tuinboeken die momenteel op de markt zijn.

9. Schenk een cursus of workshop
Patroontekenen, Italiaans, meubelherstofferen, vegetarisch koken voor beginners… je kan het zo gek niet bedenken of er bestaat wel ergens een workshop of lessenreeks van. Zoek op www.vormingplus.be, www.prettiggeleerd.be of www.deavondschool.be naar cursussen in de buurt. Voor cursussen rond natuurbeleving en biodiversiteit kan je terecht bij CVN en Inverde.

10. Geef een cadeau aan kwetsbare moeders in binnen- en buitenland
Via verschillende non-profit-organisaties kan je moeders die het moeilijk hebben ondersteunen. De vzw Moeders voor Moeders zet zich in voor de armsten in Vlaanderen. Je kan hen financieel of materieel steunen. Via Dierenartsen Zonder Grenzen en Oxfam Pakt Uit kan je Afrikaanse veehoudsters een geitje schenken. Ook Plan België biedt cadeaupakketten voor moeders uit het Zuiden aan.

hier zijn ze weer: de twijfelzaaiers

Deze morgen op de radio: het licht gaat uit in 2014. Nog maar eens een spectaculaire manier om aan te kondigen dat het niet goed zit met onze energiecapaciteit. En dit heeft zelfs niet veel te maken met de (geplande?) sluiting van de kerncentrales in 2015, nee we zullen al eerder pannes hebben omdat ook een aantal verouderde thermische centrales dicht gaan.

Ik heb het rapport niet kunnen lezen, maar ik verneem wel dat hernieuwbare energie NIET is opgenomen in de studie. De reden is dat we die energie niet kunnen opslaan, terwijl er bij momenten zelfs overcapaciteit is. Vreemd toch, het groeiend aandeel van groene energie tellen we niet mee als stroom terwijl die wel gebruikt wordt natuurlijk. Ik vraag me tegelijk af of er rekening is gehouden met het enorm potentieel van energiebesparing en energie-efficiëntie. Of is er gewoon uitgegaan van een exponentiële groei van de huidige vraag?  Is er rekening gehouden met een aanhoudende economische crisis, waardoor de vraag ook afneemt? Ik heb sterk het vermoeden dat het rapport bewijst wat de politici wilden horen.

Kortom het rapport past volledig in het beleid van de voorbije jaren. Warm en koud blazen, geen keuzes maken, niet investeren in een stroomnet aangepast aan decentrale productie, rechtsonzekerheid creëren voor wie in alternatieven investeert, wellicht met als gevolg dat zal beslist worden om de kerncentrales langer open te houden. Dat was al zo’n beetje de strategie sinds de besliste kernuitstap van 2003. Toen is al gezegd dat de uitstap kon uitgesteld worden als er mogelijks tekorten zouden zijn, en sindsdien heeft men er alles aan gedaan om deze voorspelling waar te maken.

Dan maar lieven het beleid van Limburg. Daar is net een Limburg Klimaatfonds opgericht waar burgers kunnen investeren in allerlei vormen van groene energie én energiebesparing. Het rendement van de investeringen is 1% hoger dan een spaarboekje én zo’n fonds lijkt me een goed idee om de burgers te betrekken bij het plan van Limburg om tegen 2012 klimaatneutraal te worden.

Ik heb me zelf ingeschreven om aandelen te kunnen kopen (100 euro het stuk), maar ik vrees dat het niet zal kunnen als niet Limburger. Of misschien maken ze toch een uitzondering voor de LIM?

In elk geval nog maar eens een illustratie dat de goede initiatieven vaker van lokale overheden komen en onze federale en regionale regeringen een totaal gebrek aan visie en moed hebben om nu een lange termijn project te ontwikkelen. Dus wellicht kunnen we de volgende beslissingen verwachten: Uplace krijgt een milieuvergunning en de kerncentrales blijven langer open.  Misschien moeten we een massale verhuis naar Limburg overwegen…

de aardappelen

De aardappelkwestie is terug. Het proces tegen 11 van de actievoerders is gisteren gestart, en dat is wellicht een goede reden om nog wat aandacht te geven aan de GGO kwestie.  Deze namiddag is er alvast een wandeling rond het thema:

Wandeling in GGO-land: op onderzoek in de geboortestreek van de GGOs, de Biotech Valley te Zwijnaarde

Woensdagmiddag 9 mei organiseren de sympathisanten van het FLM een
wandeling / burgerinspectie op de terreinen van de Ghent Biotech Valley.
De Universiteit van Gent huist daar samen met grote biotech bedrijven.
Enkel gewapend met scherpe vragen (zie verder), volgen we op 9 mei een
ludiek en informatief parcours in het TechnoPark «Ardoyen » ardoyen.be te
Zwijnaarde. Het park bevindt zich nabij het treinstation Gent-St-Pieters
(op 1,5 km).

Het Vlaams Instituut voor Biotechnologie (VIB) bevindt zich in het hart van
het park en speelt er een belangrijke rol in de interactie tussen de
wetenschap en de biotech bedrijven. Bovendien is het VIB een vurige
pleitbezorger van biotechnologie. Als het ware de spin in het web van de
Biotech Valley en de belangen rondom GGOs.

Deze wandeling in GGO-land gaat langs de instituten die ze promoten en de
bedrijven die de winst opstrijken. We staan stil bij de rampzalige gevolgen
van de biotechnologie voor de landbouw: een vlucht vooruit in het failliete
model van de intensieve landbouw. Samen met de GGOs verspreiden zich
giftige en chemische bestrijdingsmiddelen van dezelfde firma’s. Dood en
verderf voor de bijen, de lokale boeren en het klimaat zijn het gevolg. Wij
willen alle spelers aanspreken op hun verantwoordelijkheid, bedrijf of
overheid. In de biotech valley komen belangrijke investeringen met publieke
gelden ten goede aan grote bedrijven via kenniscentra, incubatie en
innovatie-centra, technologische transfer, onderzoeksprojecten. In plaats
van aan publiek onderzoek ten dienste van de maatschappij. De vrienden van
het FLM nodigen iedereen uit om hen te vergezellen tijdens de zoektocht. De
samenkomst biedt ook een gelegenheid om oplossingen en alternatieven voor
te stellen, als kleine stappen op weg naar voedselsoevereiniteit.

Praktische info:
De geleide wandeling gaat door op woensdagnamiddag 9 mei. Vanaf 14u is er
een kleine markt met producten en infostands, naast de hoofdingang van het
park. Tussen 14u30 en 17u maken we een wandeling met verschillende
tussenstops. Gidsen zullen informatie verschaffen over de bedrijven die
daar gevestigd zijn en wat zij doen. Na de wandeling is er tijd voor
uitwisseling en discussie.

Meer info op de site van het FLM en die van de ontslagen Barbara Van Dijck.