In deze tijden van crisis en besparen is het misschien goed om eens te kijken naar een basisprobleem wat veel te weinig aandacht krijgt; ongelijkheid. Zo kon je vorige week op verschillende plaatsen lezen dat het aantal miljonairs vorig jaar alweer is gestegen. Zo zijn er tegenwoordig 11 miljoen miljonairs. Laat ons eens kijken naar de verdeling van rijkdom in de Verenigde staten.
Eerst hoe je de volgende grafieken moet lezen. De hele samenleving is in 5 stukken verdeeld: het rode blokje zijn de 20% rijksten, het groene blokje de 20% armsten, en dan heb je er nog drie andere blokken tussen.
In een uitgebreid onderzoek is gevraagd aan de Amerikanen hoe volgens hen de rijkdom ideaal gezien zou moeten verdeeld worden over deze groepen. En dan zie je dat het ok is als de rijkste 20% beschikt over 30°% van alle middelen, en armste 20% het moet stellen met zo’n dikke 10%. Mensen vinden een bepaalde mate van ongelijke verdeling van rijkdom best aanvaardbaar.
In het tweede deel van het onderzoek is dan gevraagd aan dezelfde mensen hoe ze denken dat het zit met de verdeling van rijkdom in hun land. De perceptie is dat de 20% rijksten toch wel bijna 60% zullen bezitten, en de armste 20% het moeten doen met zo’n 3 tot 4 % van de rijkdom.
Dat is een heel ander verhaal dan de ‘ideale’ verdeling, maar de realiteit is nog hallucinanter.
Ja, u ziet het juist. De rijkste 20% van de huishoudens beschikt over ruim 85% van de rijkdom. De armste 20% moet het doen met zowat 1%. Een behoorlijk onthutsend beeld van de samenleving waar iedereen ‘gelijke kansen’ heeft om het te maken. De VS kunnen dan wel extreem lijken, maar deze trend is wereldwijd terug te zien en dreigt ook hier.
Misschien maakt dit ook duidelijk waarom sommigen veel liever andere thema’s naar voren schuiven om de aandacht af te leiden van deze basistegenstelling. Laat ons de staat ontvetten, discussie voeren over de ‘dreiging van de Islam’, het beperken van uitkeringen, laat ons aandacht geven aan sport en filmsterren. Maar laat ons niet de vraag stellen hoe het kan dan de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt.
De grote maatschappelijk uitdagingen (ook klimaatverandering, migratie, energie…) zullen niet opgelost worden als we ook de ongelijkheid niet aanpakken. Laat ons dus met luide stem ons als ‘normaal’ gezien model gebaseerd op groei, competitie en consumptie in vraag stellen.
Met dank aan Bjorn om deze interessante info door te sturen. De grafieken komen van ConnectingTheDots.
Gearchiveerd onder: Over geluk... | getagged: ongelijkheid, rijkdom | 14 Commentaar »
