Hier enkele seconden van de opnames gisteren. Ik ben iets meer bezorgd over de vele spots die er hangen dan over de aanwijzingen van dirigent Dirk Brossé…

conferentie in mineur

Vandaag start dus RIO+20, de volgende conferentie in de rij die oplossingen zou moeten bieden voor de grootste uitdagingen van deze tijd, zoals armoede, verlies aan biodiversiteit en klimaatverandering. Maar de verwachtingen zijn laag, er worden geen doorbraken verwacht en veel landen vinden het niet eens de moeite om topfiguren te sturen. De Vlaamse minister van milieu (tja) Joke Schauvliege vind de top niet belangrijk genoeg, misschien moet ze ergens een shopping centrum openen. De federale minister van duurzame ontwikkeling Steven Van Acker heeft ook andere dingen te doen. Op zijn site kan je grote woorden lezen over ambitie en duurzame ontwikkeling. Maar ja, we weten allemaal dat grote woorden goedkoop zijn tegenwoordig. Dat prins Laurent onze vertegenwoordiger is in Rio zegt genoeg.

Conclusie, we zullen het zelf moeten doen. Het gaat er om dat we zelf kiezen wat voor wereld we willen en er meteen ook werk van maken. De richting waarin dit zou kunnen gaan kan je bijvoorbeeld lezen in het gemeenschappelijk standpunt van het Belgische middenveld. Kernelementen zijn herverdeling van rijkdom, in vraag stellen van het groei-model en respecteren van de grenzen van onze planeet. Daar kunnen we dus zelf werk van maken. De conclusie ook van een gesprekje met Lady Angelina, een low impact madam waar ik veel respect voor heb. Ze gelooft dat we zelf de maatschappij kunnen maken die we willen. Voila.

En gisteren hebben we dus met zijn allen een liedje gezongen ‘Do It Now’. Ik stond op de laatste rij tussen Raf Walschaert en Kris Wauters. Hij heeft me trouwens gerustgesteld en gezegd dat ik niet vals zing.  Ik heb wel een probleem in het gezelschap van B.V’s, omdat ik geen televisie heb en veel van die bekende koppen niet ken. En het is een beetje genant als je Kris Wauters aanspreekt als Koen Wauters. Maar hij kon er mee lachen. Het was een gezellige boel natuurlijk bij de VRT, tussen mensen die ook niet steeds de kleinste voetafdruk hebben. Maar er zijn toch ook goede voorbeelden, zoals Bart Cannaerts die weigerde om een televisieprijs op te halen in New York omdat hij het vliegtuig niet wou nemen. Of mensen als Warre Borgmans, Jill Peeters en Maaike Neuville die zich inzetten voor vele goede zaken.

Het was fijn om Dimitri Leue terug te zien natuurlijk, en ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om een paar steunbetuigingen voor de verkiezingen te verzamelen. Dat zal nog leuke filmpjes opleveren. Ps: op de foto kan je mijn nieuwe Kringwinkel broek niet zien, maar ik heb er maandag 4 gekocht voor in totaal 14 euro. Het T-shirt is van FairFin (de nieuwe naam voor Netwerk Vlaanderen)

zingen voor het klimaat

Straks trek ik naar Brussel naar de VRT. Nic Balthazar heeft me uitgenodigd om mee te zingen met de opname van de ‘sing for the climate’ song. Ik vermoed niet dat dit iets te maken heeft met mijn zangkwaliteiten. Het project is de opvolger van de eerste twee edities van ‘dance for the climate’ waarbij aandacht is gevraagd voor het klimaatprobleem. Sing for the Climate zelf gaat door op 22 en 23 september, waarbij op meer dan 70 plaatsen mensen dit lied zullen zingen.

Of het zingen en dansen iets uitmaakt kan je je terecht afvragen. De ernst van het probleem is ondertussen al voldoende bekend, maar wordt tegelijk sterker dan ooit ontkend. Lees maar dit verhaal van Rajendra Pachauri. Anderzijds moeten we toch maar doen wat we kunnen, en acties als deze krijgen heel wat aandacht in de media, kunnen de publieke opinie wat opwarmen en misschien ook de politiek beroeren. Al denk ik dat onze politieke leiders nog veel meer en regelmatiger op hun plichten moeten worden gewezen. Naast een drastische verkleining van onze persoonlijke CO2 uitstoot zijn wat hardere acties wat mij betreft best gewenst.

En als het allemaal toch niks uithaalt en we binnen enkele jaren of decennia ten onder gaan aan de gevolgen van de klimaatverandering, dat kan ik toch zeggen dat ik samen met 50 echte B.V.’s een liedje heb mogen zingen. Onze kleinkinderen zullen tevreden zijn over onze inzet…

over voetbal en greenwashing

Vandaag een dag waar er niks in mijn agenda staat! Ik heb dan wel de neiging om meteen een lijstje te maken met wat ik allemaal wil doen, maar wees gerust het is niet alleen werken. Ik moet bijvoorbeeld dringend eens langs de kringloopwinkel voor een nieuwe broek, de plantjes op mijn parkeerplaats hebben wat aandacht nodig, ik wil tussendoor nog een uurtje gaan lopen, wat mails beantwoorden, een beetje poetsen en straks de kinderen verwennen (want die zitten in de examens).

Ik kreeg ondertussen al een zestal interessante tips die ik kon doorspelen aan 1000 zonnen, dus wellicht krijgen Vlamingen komende zomer toch wat inspirerende voorbeelden te zien van milieu-bewuste burgers. Om van de hak op de tak te springen; de milieu-impact van het lopende Europees voetbalkampioenschap ziet er minder goed uit. Denk maar eens aan de gigantische hoeveelheden oranje verf en oranje spullen die de voorbije weken zijn gebruikt bij onze Noorderburen. En dat allemaal voor niks. Binnenkort krijgen we dan weer de autokaravanen als een ploeg een wedstrijd heeft gewonnen. Alsof er nog niet genoeg problemen zijn van fijn stof en verkeersoverlast. Nee, ik steun enkel die landen waar men een overwinning viert door met de fiets (luid rinkelend) door de stad te rijden.

Het groene voetbalveld brengt me naadloos bij het volgende thema: Greenwashing. Zoals u ook bekend zijn er nogal wat bedrijven die erg graag uitpakken met ecologische verdiensten en waarden. Maar daar is toch altijd enige voorzichtigheid geboden. Daarom organiseert Climaxi volgende zaterdag een evenement waar enkele hoogtepunten van Greenwashing worden voorgesteld. De Big Greenwash Circus gaat door van 10 tot 18 uur in de Hub.

Ik zal er zelf niet bij kunnen zijn, want ik ben de hele dag op Borgerrio met de LIM-mobiel. Wie weet komt Bart De Wever eens langs, want ik begrijp dat hij tegenwoordig op alle Antwerpse evenementen aanwezig is. Dan mag hij gerust een sapje trappen (zal beter zijn voor de conditie dan met een tweedekker nutteloze luchthavens bezoeken)

Hier alvast een kort verslagje van mijn lezing op de microblog van TEDxGhent.

een vol hoofd

Het is een lange dag geworden,  in de overvolle prachtige aula in de Volderstraat in Gent. Met 450 bezoekers en 21 lezingen (schommelend tussen 3 en 18 minuten), 3 internetlezingen en een mini-optreden. Maar al bij was deze TEDx Ghent een geslaagde editie. Ik mocht zelf als eerste starten, wat toch een beetje spannend is, maar ik kreeg toch goede reacties op mijn korte lezing over ‘het einde van de wereld zoals we die kennen en een blik op de volgende’.

Het zal me niet lukken om alle lezingen te bespreken maar ik wil er wel enkele verhalen uithalen die ik zelf  interessant vond. Zo bijvoorbeeld Markus Kayser die een slimme manier heeft gevonden om iets te doen met de twee belangrijkste ingrediënten van de woestijn; zon en zand. Op dit filmpje kan je zijn ‘solar sinter’ zien. Een 3D printer die met de energie van de zon eenvoudige glas-sculpturen kan maken. Het leuke is dat hij alle kennis om dit te maken via internet heeft bij elkaar gezocht, en wel wat toepassingen ziet voor lokale gemeenschappen. Zo hoopt hij ooit op die manier huizen te bouwen in de woestijn.

De E-cube kende ik al langer, maar de presentatie van Michael Arens en Toon Vermeir gaf een mooi overzicht van de mogelijkheden van dit modulair, passief en zelfbouw woon-pakket. Het gaat om een basiswoning die je snel zelf in elkaar kan zetten (zoals op dit filmpje te zien is). Deze manier van werken zou het mogelijke moeten maken een huis (van 60 m²) te bouwen voor zo’n 60 000 euro. De jongens en hun team zijn op zoek naar middelen om dit idee verder te commercialiseren, ik vermoed dat er wel wat mensen zijn die zo’n huis zien zitten.

Na de middag nog een paar goede lezingen gehoord. Over Anna Coote (van de New Economics Foundation), over hun plan om stilaan over te schakelen naar een 21 uren week schreef ik hier eerder al. Haar verhaal sloot goed aan bij wat ik probeer te vertellen. Door minder te werken kunnen we onze levenskwaliteit verhogen, sociale tegenstellingen verkleinen én de ecologische voetafdruk beperken. De ondertussen behoorlijk bekende Leo Bormans bracht nog een variatie op het thema. Na het verschijnen van zijn bestseller ‘Geluk’ reist hij de wereld rond om zijn verhaal te vertellen. Vanuit zijn invalshoek maakte hij duidelijk dat we tot hiertoe de verkeerde keuzes gemaakt hebben door te kiezen voor geld, status en materiële voldoening. Terwijl de echt belangrijke dingen de relaties zijn, gezondheid, tevredenheid, zekerheid en zinvol werk.

Tussendoor waren er enkele nogal technische lezingen en ook een paar goeroe-achtig sprekers die het vooral moesten hebben van show eerder dan van inhoud. Toch moet ik concluderen dat ook op zo’n ‘high level’ evenement er duidelijk een nieuwe wind aan het waaien is. Ik sprak er ook even over met Leo Borgmans, over een groeiend bewustzijn en de veelheid van initiatieven die overal opduiken, gericht op andere waarden, op respecteren van ecologische grenzen, samenwerking en delen in plaats van competitie en individualisme.

Tijdens de dag heb ik nog wat babbels gehad (onder ander met de voortreffelijke presentator Lieven Scheire) en enkele steunbetuigingen gekregen voor de komende kiescampagne. Als afsluiter nog een lezing van Hans Rosling, een briljante wetenschapper die heel wat thema’s op een boeiende manier kan brengen.  (het zal wellicht nog even duren voor de lezingen van deze dag op internet staan, maar als het zo ver is zal je het hier wel kunnen volgen)

gezocht: M/V in transitie

Vandaag een oproep. Het programma ’1000 zonnen’ wil deze zomer aandacht besteden aan mensen die bezig zijn met ecologische projecten in hun eigen leven. Het gaat om eenvoudige dingen zoals douchen met een zonne-douche zak, leven zonder plastic, groentjes kweken op een parkeerplaats, een trui breien van zelf afgeschoren wol, paddestoelen telen in de kelder, op reis gaan met de bakfiets, zelf soja melk maken, het huis grondig isoleren, zelf een zonneboiler bouwen, zelf ecologische tandpasta maken, enzovoort en zoverder.

Ik mag niet meedoen voor deze rubriek “Mijn zomer met een Doel”, het gaat dus om ‘onbekende’ mensen. Dus wie zijn eigen projectje aan het grote publiek wil laten zien krijgt nu een kans. Stuur een mailtje naar steven@lowimpactman.be en ik geef je gegevens door aan de redactie van 1000 zonnen.

Wat wel wat vreemd is dat dit programma enerzijds aandacht wil besteden aan ecologie en tegelijk elke dag 2 vliegtuigtickets weggeeft! Dit klopt niet natuurlijk. Dus heb ik nog een voorstel voor een ecologisch projectje, proberen op de stoel te gaan zitten, de tickets bemachtigen en ze dan gebruiken als kladpapier.

go-elio-go

Vorige week is het e-book van Luc Barbé uitgekomen. Het boek beschrijft hoe de nucleaire industrie in ons land is opgestart en hoe deze industrie er in geslaagd is democratische en politieke besluitvorming te omzeilen. Een onthullend boek van een insider die zijn grondig zijn huiswerk heeft gemaakt en eigenlijk verplichte literatuur voor alle voorstanders van de kernenergie. Naast de grote risico’s en kosten voor de volgende generaties moeten we ons vragen stellen bij een energiebron die enkel via sluikse wegen zijn wil kan doorduwen.

Het boek kan je hier gratis downloaden.

Ondertussen staat de regering van Di Rupo onder grote druk om de wet op de kernuitstap te laten vallen. Via allerlei kanalen en methodes (onder andere chantage) probeert de kernenergielobby hun slag te halen. Belangrijk dus om voldoende tegenwind te laten horen.  Ondersteun dus de campagne van de milieubeweging go-elio-go

 

 

zero plastic week

In Nederland zijn deze week 1471 mensen bezig met hun ‘zero plastic week‘. Daarbij engageren ze zich om een week lang geen nieuw plastic aan te kopen. Lijkt misschien makkelijk, maar je het is bijzonder moeilijk om voedsel te kopen zonder plastic. Het is voor mij ook een permanent aandachtspunt, maar toch merk ik dat heel wat vegetarische en biologische producten ook in plastic zitten.

Wie nog niet zo zeker is dat die kunststof schadelijk is kan even dit filmpje bekijken. Met een waarschuwing voor de gevoelige kijker, het begint heel mooi, tot plastic in beeld komt.

wonen in beweging

Via diverse kanalen krijg ik allerlei info toegestuurd over nieuwe vormen van samenhuizen en co-housing. Dat het thema steeds meer aandacht krijgt is duidelijk, en dat steeds meer mensen op zoek gaan naar andere manieren van wonen ook. Daarbij liggen vaak sociale en ecologische motieven aan de basis van de projecten.

De Stad Gent is bijvoorbeeld op zoek naar 4 tot 6 huishoudens om samen een site in het centrum van Gent nieuw leven in te blazen!”
meer info over de bouw- en woongroep Tolhuislaan op agsob.be en op samenhuizen.be. Bijzonder is dat de kandidaat-groepen intensief begeleidt zullen worden bij het voorbereidingsproces. Zie materiaal via slideshare, en ook via deze facebook-pagina.

In het Waasland is er een plan voor een co-housing te bouwen met een 20-tal volledig uitgeruste privéwoningen die verschillen in grootte naargelang de behoefte van de toekomstige bewoners. Centraal staat het paviljoen dat een grote rol speelt in het sociale leven. Het is een ontmoetingsruimte om samen te kunnen eten of vergaderen. Verder worden er veel spullen gedeeld.   De groep stelt deze plannen voor op infoavonden met een presentatie van ongeveer anderhalf uur, waarna er ruimte is voor vragen. De eerstvolgende infoavonden zijn gepland op dinsdag 12 juni, donderdag 2 augustus en woensdag 5 september, telkens om 20u in Café De Graanmaat in Sint-Niklaas. Meer info op deze site:  www.cohousingwaasland.be.

Over naar de Kempen, waar een ander project in de steigers staat. Op 21 juni is er een eerste infoavond over cohuizen in de Kempen. We geven de aftrap voor een project in de regio en laten ons inspireren door sprekers van verschillende andere projecten.  Iedereen welkom, om 20u in Kamp C te Westerlo.  Inschrijven kan via cohousingkempen@hotmail.com.

Verder weet ik nog van projecten in het Kortrijkse, nog in Gent en op heel wat andere plaatsen. Kortom steeds meer  initiatieven die ons een inkijk geven op de wereld zoals die er later uit zal zien.