bekentenis

Wellicht zal ik vandaag een aantal van mijn lezers ontgoochelen. Want ik heb sinds enkele dagen een smartphone, meer nog, een iPhone. Apple scoort niet zo goed in de Greenpeace lijst van Elektronica producenten, er zijn al meerdere reportages geweest over de sociale en ecologische mistoestanden in de productiecentra. Gisteren komt er dan nog een bericht dat het bedrijf niet langer wil voldoen aan de ecologische eisen van de Amerikaanse overheid, en nu heb ik zo’n ding in mijn zak zitten.

Ik liep al enkele weken met het idee rond en heb ook verschillende mensen advies gevraagd over wat de beste keuze zou zijn. Is het met het oog op de verkiezingscampagne niet belangrijk om kort op de bal te kunnen spelen via Facebook of Twitter?  Soms denk ik van wel, soms denk ik dat dit geen verschil zal maken.

Misschien is het maar een flauw excuus maar ik wil hiermee ook wel testen of zo’n slimme telefoon ook mogelijkheden biedt tot ecologischer leven. Ik ben nog volop op ontdekkingsreis in de wereld van ‘apps’ en heb toch al wat dingen gevonden. Waar ik ook ben, ik kan bijvoorbeeld meteen zien waar de dichtste bus- of treinhalte is en wanneer er een bus of trein komt. Ben ik ergens op zoek naar een veggie-restaurant? Ik krijg een lijstje met de verschillende mogelijkheden op loopafstand. Een andere reden voor mijn aankoop is dat een kameraad van mij bezig is met de ontwikkeling van een ‘location based applicatie’ om sociale en ecologische verspilling tegen te gaan. Bijvoorbeeld: ik heb een overschot aan salade in mijn moestuin. Ik stuur via de applicatie een berichtje naar alle mensen in bijvoorbeeld een straal van 500 meter, wie wil komt de sla halen. Of iemand in mijn buurt moet een kast naar boven dragen, en zoekt hulp en kan op die manier snel iemand oproepen.  Deze applicatie ‘zone-it’ zal in het najaar gelanceerd worden in Gent, en dat wil ik ook wel proberen.

De iPhone kost een pak geld (630 euro). Ik heb er wel voor gekozen om bij Ello te blijven, de volgens mij toch meest verantwoorde telefoonoperator.  Het ‘kind’ in mij is ook erg blij met allerlei leuke extraatjes. Zo krijg ik nu bij het lopen tijdsaanduidingen en aanmoedigingen (en zelfs felicitaties van Lance Armstrong), er zit een kompas op (handig om zonnepanelen juist te positioneren), ik kan meteen foto’s en filmpjes online zetten en nog een boel zaken die ik nog moet leren kennen. En zoon Adam vindt zijn papa nu helemaal ‘cool’.

Of het allemaal echt de moeite is kan ik misschien binnen enkele maanden eens bekijken.  Dus niet meteen naar de winkel lopen om mijn voorbeeld te volgen!