Een mens moet al naar de radiomis op radio Eén luisteren om nog eens een uurtje radio te krijgen zonder olympische flitsen. Het kan best zijn dat dergelijke spelen iets uniek zijn, maar dat alle andere nieuws daarvoor moet wijken gaat me toch een beetje te ver. Vooral omdat dit zogenaamde feest van sport vooral een commerciële bedoening is geworden. Al wordt daar in de media nauwelijks nog over gesproken, we zijn al zo blij dat landgenoot Jacques Rogge de baas is van dit circus dat kritiek niet gepast is.
Tijdens zo’n momenten is het dus geen slecht idee om eens te kijken wat de ‘andere’ media er over schrijven. Volgend stukje in Mo laat zien hoe het zit met de macht van de sponsors, zo zijn er 800 restaurants in London die geen frieten mogen serveren, omdat dit een inbreuk is op de rechten van Mc Donalds. Dat een bedrijf dat de promotor is van ongezonde voeding (vooral bij kinderen en jongeren) zich gaat associëren met een evenement dat gezondheid moet bevorderen is op zich al bedenkelijk. Maar het gaat nog verder. Zo kan je lezen bij De Wereld Morgen, hoe een bedrijf als Dow Chemical (verantwoordelijk voor de de productie van Napalm in Vietnam) nu een trotse sponsor van dit gebeuren van fair play en sportiviteit.
Kortom, we kunnen ons de volgende twee weken vergapen aan allerlei sportieve hoogstandjes (en blij zijn met hier een daar een Belgische bronzen plak), maar de wereld draait ondertussen verder. Met de afschuwelijke conflicten in o.a. Syrië en Congo, de droogte in de V.S. en de bosbranden in Rusland, de economische ellende in Griekenland en Spanje, de hongersnood in Soedan, het kleine en grote racisme overal ter wereld. En zo zou ik nog een tijdje kunnen doorgaan. We laten ons best maar niet in een olymische slaap wiegen.
Gearchiveerd onder: Vrije tijd | getagged: olymische spelen, sport | 5 Commentaar »
