de bloemetjes en de bijtjes

Dat bijen het niet makkelijk hebben is de voorbije jaren meermaals in het nieuws gekomen. Dat bijen levensbelangrijk zijn voor het overleven van de mensen wist Einstein al. Als de bijen er niet meer zijn, dan zijn wij vier jaar later aan de beurt.

Dat het wat dit betreft vijf voor twaalf is mag duidelijk zijn: al vijftien jaar doet zich over de hele wereld een angstaanjagend fenomeen voor; honderdduizenden kolonies van honingbijen lijken van de aardbodem te verdwijnen. Een virus? De grote hoeveelheden pesticiden? De industrialisering van de honingsector? Gevolgen van de klimaatverandering? Of een combinatie van dit alles.

Niemand lijkt een antwoord te hebben. Maar één ding staat als een paal boven water: het lot van de natuur en van de mens is nauw verbonden met dat van de bijen. Daarom is het heel belangrijk dat heel veel mensen zich bewust worden van deze problematiek. Vanaf 20 maart wordt dat een stukje makkelijker dank zij deze film van regisseur Markus Imhoof, een fascinerende reis naar de betoverende wereld van de bijen…

Dus een paar suggesties. Bekijk nu al in je agenda wanneer een vertoning in je buurt is en nodig meteen wat vrienden uit om samen te gaan kijken. Geef mensen die jarig zijn een gratis ticket voor deze film, neem je kinderen mee, spreek erover bij de bakker in op de bus, je kan ook zelf een voorstelling organiseren (aanmelden via de link van de film). Nu de bijen al honderdduizenden jaren voor ons zorgen mogen we ook wel eens iets terugdoen. Om met Einstein af te sluiten: ‘de wereld zal vernietigd worden door degenen die kwaad doen, maar door zij die erop doe te kijken zonder iets te doen’.

een duurzame bank (of twee)

Het is niet mijn gewoonte om reclame te maken voor een bedrijf, laat staan voor een bank, maar vandaag toch een uitzondering. De meeste blog-lezers kennen wellicht Triodos Bank – al ben ik verrast hoeveel mensen de bank niet kennen. Triodos is deze week gestart met spotjes op de radio, en wil een stapje zetten naar een groter publiek. De bank heeft geen kantorennetwerk en geen eigen bankkaart, dus je kan enkel via internet je verrichtingen doen. Ik heb er mijn spaarrekening en heb daarnaast nog een gewone rekening (in mijn geval Bpost).

Wat je met je (spaar)geld doet is echt wel belangrijk. Banken kunnen met het geld dat ze ter beschikking hebben van hun klanten heel wat goed of kwaad uitrichten. Je wil toch niet dat je spaargeld gebruikt wordt om te investeren in bijvoorbeeld steenkoolcentrales of projecten die leiden tot ontbossing. Wil je weten hoe het zit met je eigen bank, dan kan je de onafhankelijke doorlichting door FairFin bekijken.  Daar zie je dat Triodos de beste score krijgt van de onderzochte banken.

Naast klant en supporter van Triodos Bank blijf ik ook wel fan van de pogingen die al een tijdje bezig zijn om een echte coöperatieve bank op te richten. Onder de naam ‘coöperatie NewB’ zijn een heleboel organisaties gestart met een onderzoek naar de haalbaarheid  van het oprichten van een nieuwe duurzame, ethische coöperatieve bank in België. De volgende maanden zal dit initiatief ook breder bekend gemaakt worden, en dan maak ik hier graag nog eens reclame voor een bank.

nog een paar vergaderingen graag

De gemeenteraad van gisteren leverde wel wat vuurwerk op rond de schrapping van het woord ‘allochtoon’ door de stad Gent en ‘vreemdelingentaks’ in Antwerpen. Met als intellectueel hoogtepunt de tussenkomst van Mevrouw De Clerq van de NV-A die het schrappen van woorden beschreef als praktijken van Pol-Pot, Hitler en Napoleon. Geef toe, daar kan je niks tegen in brengen. Het goede nieuws voor mijn kinderen is vooral dat de hele agenda in 1 avond is afgewerkt en we dus vandaag een vrije avond hebben!

Verder zijn gisteren ook een reeks van 70-tal benoemingen goedgekeurd. Het zit namelijk zo dat er in en rond Gent heel wat organisaties, vzw’s en intercommunales actief zijn die mee de werking en ontwikkeling van de stad bepalen. Vaak financiert de stad mee deze organisaties, dus is het niet abnormaal dat de stad mee mag beslissen en zijn er een aantal zitjes voor gemeenteraadsleden voorzien. Gisteren is een eerste groep van 50 van die beslissingen goedgekeurd. Let wel, dit is slechts een voorbode van een nog grotere lijst die we in maart moeten bespreken en goedkeuren.

Zelf ben ik nu de vertegenwoordiger van de belangen van de stad in de algemene vergadering van het Festival Van Vlaanderen – Gent, vzw REGent en Sodiganda. Tevens zal ik in de raad van bestuur zetelen van Ivago,  vzw Digipolis en REGent. Deze verdeling is het gevolg van een ingewikkelde verdeling waar rekening is gehouden met oppositie-meerderheid, mannen-vrouwen, onderlinge verhouding tussen te partijen en nog wat parameters. Hoe het zit met het aantal bijkomende vergadermomenten is nog niet duidelijk, wat ik wel weet is dat er bij enkele van die mandaten ook weer presentiegelden – of zitpenningen horen. Als ik er meer informatie over heb, zal je dit natuurlijk hier kunnen lezen.

Dat er historische redenen zijn voor het installeren van dit soort democratische controle kan ik wel begrijpen. Als ik mij niet vergis wordt het aantal vertegenwoordigers ook via het gemeentedecreet bepaald en is dit vaak afhankelijk van het aantal inwoners van de stad. Als nieuwkomer vraag ik me wel af of het soms niet met een beetje minder kan. In de RVB van REGent zitten er 10 raadsleden, in de RVB van Ivago zijn we met 8. In de algemene vergadering van Sodiganda zetelen 18 raadsleden, in de RVB van Digipolis 5. Alleen in de AV van het Festival van Vlaanderen ben ik de enige vertegenwoordiger. Het is misschien nog wat vroeg om hier als kersvers raadslid al meningen over te verkondigen. Wat alsmaar duidelijker wordt: er komt veel bij kijken…en mijn laatste vergadering is nog niet in zicht.

de pora…

Vanavond weer gemeenteraad. Een heleboel punten op de agenda, al zitten er deze keer geen bij waarbij ik verwacht wordt om tussen te komen. Want zoals trouwe bloglezers ondertussen zullen weten wordt bij Groen goed bekeken wie welke agendapunten opvolgt en wie tussenkomt op welk moment. Mochten er toch spannende zaken gebeuren dan kan je het hier morgen lezen (vanavond ga ik trouwens de decibels meten in de gemeenteraad).

Ondertussen kan ik echter wel een verslagje uitbrengen van een ander politiek orgaan waarvan ik nu deel uitmaak. De PORA (ook wel politieke raad) van Groen nationaal. Deze vergadering komt gemiddeld één per keer per maand samen en kan je beschouwen als het ‘parlement’ van de partij. In deze Pora met een vijftigtal leden zitten vertegenwoordigers van lokale groepen, provincies, mandatarissen, Jong Groen, Groen plus en dergelijke. Het is de plek waar de voorzitter en de parlementsleden toelichting komen geven over hun aanpak en waar de grote politieke lijnen worden uitgezet.

Zaterdag was ik er dus voor de eerste keer bij. Met een beetje spijt heb ik vastgesteld dat al beslist is met welke boodschap de partij naar de verkiezingen van 2014 zal gaan. Ik vermoed dat het niet de bedoeling is dat ik dit hier ga onthullen, al had ik graag mee gediscussieerd om een paar andere accenten te leggen. Er zullen nog wel kansen komen om mijn ei kwijt te kunnen.

Waar ging het dan wel over? De uitgebreide planning voor de volgende anderhalf jaar met de congressen, pollactiviteiten (= samenstellen van de lijsten), vormingsaanbod, regiowerking en communicatielijnen. Een toelichting door parlementairen over een aantal actuele dossiers zoals het euthanasiedebat (door Freya Piryns) en de kwestie van de staatsveiligheid (Stefaan Van Hecke). Daarbij gaf hij ook toelichting bij de stand van zaken van het grote investeringsplan van de NMBS. Dit plan zou ergens in mei moeten voorgesteld worden, maar nu is al duidelijk dat een aantal projecten zoals het voorstadsnet in Brussel zeer grote vertraging zullen oplopen. Best wel interessant om dit soort informatie uit eerste hand te horen.

Het zal me nog wat vergaderingen kosten om de interne werking van Groen te doorgronden, maar het politieke virus doet zijn werk. Ter info: in tegenstelling tot bij de gemeenteraad blijven de temperaturen hier redelijk (21 graden) en branden er enkel TL lampen in de vergaderzaal en de broodjes zijn exclusief vegetarisch. Ohja, voor deze vergadering van een dag krijgen we nogmaals 30 euro (treinticket is slechts 9,6 euro).

de truck van Danone

Gisteren weer een boeiende ontmoeting gehad met Steven De Geynst (de Muffin Man) naar aanleiding van een vertoning van zijn documentaire. Steven is niet alleen de woordvoerder geworden in de strijd tegen de voedselverspilling, hij is tevens heel goed op de hoogte van hoe het eraan toe gaat in de voedselindustrie.

Zo hoorde ik voor het eerst het verhaal van Danone. U weet wel, als je yoghurt potjes koopt en iets te lang laat staan in de koelkast dan gaat de yoghurt wat inzakken en komt er een laagje vloeistof op te staan. Daar is niks mis mee en dat heeft ook geen invloed op de kwaliteit of veiligheid van het product. Wat is er nu echter gebeurt, multinational Danone is erin geslaagd de Europese wetgeving zodanig te beïnvloeden dat yoghurt in dit stadium als ‘vervallen’ moet worden beschouwd. Dit omdat Danone niet wil dat de consument eventueel de perceptie zou kunnen krijgen dat Danone producten verkoopt die minderwaardig zijn. En dus is de houdbaarheidsdatum die je op yoghurtpotjes ziet een maand korter dan de echte datum waarop het product niet meer eetbaar is.

Gevolg is dat er gigantische hoeveelheden yoghurt in perfecte staat weggegooid wordt. De prijs van dit verlies is gewoon ingecalculeerd en wordt natuurlijk betaald door de consument. En aangezien Danone dit als Europese regel heeft kunnen invoeren moeten alle producenten werken met die vervroegde vervaldatum. Wat hebben we vandaag weer geleerd:

-ten eerste; voor mij geen producten van Danone meer

- ten tweede: geef mij maar de yoghurtjes die al enkele weken ‘overtijd’ zijn

- ten derde: tijd om nog eens aan de mouw van onze Europese volksvertegenwoordigers te trekken

- ten vierde: bestel je yoghurt bij het voedselteam of maak ze zelf.

- ten vijfde: het kan natuurlijk ook perfect zonder yoghurt.

mijn eerste loonbriefje

Deze week gevonden in mijn postbakje, het eerste loonbriefje als gemeenteraadslid. Het is vergelijkbaar met de meeste loonbriefjes, namelijk het vraagt enig ontcijferwerk om het echt te begrijpen. Maar het is me wel gelukt. Voor cijfer liefhebbers hier de details.

Bij de rubriek PG-GRRL (Presentiegelden-raadsleden gemeenteraad) krijg ik voor januari 3 x 124,98 x index 1,6084 = 603,06 – 225,24 (inhouding belastbaar) met als netto-resultaat: 377,82 euro.

De rubriek PGCOMM (Presentiegelden-raadsleden commissies) bevat voor vorige maand 6 x 99,98 x index 1,6084 = 964,86 – 360,38 (belastbaar) dus netto= 604,48 euro.

Dus krijg ik op mijn rekening het ronde bedrag van 982,30 euro. Daarvan gaat dan 313,58 euro naar Groen (20% van 603,06 + 964,86). Maar dat is blijkbaar dan weer in te brengen als beroepskost dus zou ik grotendeels via de belastingen in 2014 moeten terugkrijgen.

Dit bedrag kan van maand tot maand wat wisselen, soms is er wel eens een commissie meer of minder en niet elke gemeenteraad duurt twee avonden (hoop ik toch). Dit inkomen is niet genoeg om voltijds politieker te worden, en misschien maar best ook, kwestie van nog wat andere activeiten uit te voeren.

Wat werkzaamheden betreft heb ik gisteren wel een behoorlijk blunder gemaakt. Voor de sessie in het winkelcentum Kortrijk – die ik hier nog heb aangekondigd – was ik gewoon een maand te vroeg op de plek van afspraak. Fout ingeschreven in mijn agenda… en het stomme is dat ik meteen had gezien mocht ik de link die ik zelf gebruikt heb goed gelezen hebben. Maar goed, dankzij Facebook waren de verloren uurtjes in Kortrijk goed voor een kopje thee met een oude bekende. Waarbij iemand meteen de suggestie meegaf: Bart: “Zou aan ieder van de bevolking verplicht moeten worden: 1 x per jaar vier uur zonder zin of doel ergens per ongeluk rond lopen. Zien welke creatieve en sociale uitspattingen dan al dan niet plaats vinden.”

Een mooie suggestie voorwaar. De lezing gisterenavond voor de managers en directeurs bij Amelior is goed verlopen. Achteraf kwamen meerder mensen vertellen over hoe ze ook genieten van werken in de tuin of geloven dat het allemaal wat trager zou mogen gaan. Nu maar hopen dat ik een paar mensen op nieuwe gedachten heb gebracht.

 

 

Kortrijk, here I come

Vandaag is Kortrijk de plaats van handelen. Met wel twee bijzondere lezingen op 1 dag. Zo zal ik na de middag een aangepaste versie brengen van de LIM show in een… winkelcentrum.  Het lijkt me wel wat om in een tempel van massaconsumptie de draak te steken met onze neiging om onnodige spullen te kopen. De voorstelling kadert in een project rond water van een school (dus er zullen zeker toeschouwers zijn), maar ik hoop toch ook wat aandacht van verraste shoppers te kunnen vasthouden.

Diezelfde avond, ook in Kortrijk, maar dan in een heel andere context, ben ik de spreker in een zogenaamd ‘Top Event’ van Amelior, een niet onbelangrijk consultancy bedrijf. Op dit event, gericht op directie en hoger kader, zijn een 70-mensen ingeschreven, dit zal een heel ander publiek zijn dan enkele uren eerder. Ik heb me voor de gelegenheid ook extra voorbereid want deze keer zal ik niet preken voor eigen kerk. Het zal een uitgebreide versie zijn van de Tedx lezing van vorig jaar. Maar deze keer heb ik tien keer meer tijd om mijn verhaal te stofferen met ideeën van Heinberg, Lietaer, Sedlacek, Kenis en Lievens, Wilkinson en vele andere inspirerende mensen die hier ook wel eens de revue passeren. Ik ben in elk geval benieuwd naar de reacties.

Hier is de opname van mijn Tedx lezing van vorig jaar (gelukkig mag ik het vandaag in het Nederlands doen).

de Gentse lente

In de commissie Welzijn, Milieu en Werk heb ik een vraag gesteld rond stadslandbouw en de komende food Council. Schepen Tine Heyse wist te melden dat ze na zes weken schependom alvast gemerkt heeft dat dit thema heel erg leeft. Bijna wekelijks start er een nieuw initiatief rond voedsel en korte keten in Gent. Wat de volgende maanden op politiek vlak zal gebeuren is het opstarten van gesprekken met alle actoren. Daarbij zullen de ook professionele landbouwers betrokken worden, want ze zijn nog met 180 op Gents grondgebied.

Daarnaast zal een studieronde gebeuren naar vergelijkbare foodcouncils in andere landen om zo te komen tot een aangepast concept voor de stad Gent. De Schepen hoopt tegen het einde van 2013 de foodcouncil te kunnen opstarten. Dit lijkt misschien een beetje traag, maar het klopt dat we dit initiatief goed moeten voorbereiden en uitdenken alvorens het te lanceren.

Toevallig was het volgende punt op de agenda ook erg interessant voor dit thema. Het is namelijk zo dat het OCMW Gent over heel wat grond beschikt, namelijk 2174 ha in Oost-Vlaanderen, 285 ha in West-Vlaanderen en zelfs 450 ha in Zeeuws Vlaanderen. (In mijn gedachten zie ik al hoe we daar al onze Gentse pattatjes kunnen kweken).  De volgende jaren zullen een deel van de gronden (en gebouwen) verkocht worden, dus heb ik meteen voorgesteld om te kijken of hier geen opportuniteiten liggen voor voedselvoorziening. OCMW voorzitter Coddens wil dit zeker meenemen bij het opmaken van toekomstplannen voor die gebieden. Rond dit thema heb ik dus wel het gevoel een rol te kunnen spelen als raadslid. Concrete resultaten zijn er nog niet, maar de kansen zijn er wel.

Nu we het over voedsel hebben, komende zaterdag staat het thema ook op de agenda bij een activiteit in eetcafé Toreken. En voor de titel van mijn stukje heb ik even leentjebuur gespeeld bij Pascal De Bruyne die in een artikel over het woord ‘allochtoon’ spreekt over de Gentse Lente.  Dit vind ik wel een mooie benaming voor de dynamiek die zowel bij de burgers als het bestuur aanwezig is van Gent een sociale en ecologisch stad te maken. Maar pas op, in Brussel zijn ze ook goed bezig:

dikke truien, dun beleid

Woensdag is het weer zover, de jaarlijkse Dikke Truiendag. Op zich een sympathiek initiatief want in honderden scholen en kantoren zal er aandacht zijn voor het energieprobleem en wellicht worden toch enkele tonnen CO2 uitgespaard.

Toch kan ik het niet laten me wat ongerust te maken. Vergeet niet dat we ondertussen zo’n 15 jaar Milieuzorg op School achter de rug hebben. Vandaag zijn er 2 839  basisscholen en 1004 secundaire MOS-scholen actief. Dan zou je toch denken dat iedereen die 25 is of jonger helemaal  doordrongen is van de MOS principes.

Een verantwoordelijke van een bekende fuifzaal vertelde me onlangs dat de groep 25 + behoorlijk zijn best doet om bijvoorbeeld afval te sorteren maar dat de groep eronder daar veel minder aandacht voor heeft. Is de MOS-generatie eerder een  SMOS generatie? Ik wil zeker niet veralgemenen en klagen over de ‘jeugd van heden’.

Ik vraag me wel af of een acties als dikke truien en MOS wel zin zijn als het dagelijks beleid van dezelfde regering die MOS organiseert wat klimaat betreft totaal ondoeltreffend is. Er is niet alleen het mislukte klimaatplan, de onbegrijpelijke beslissingen rond het BAM tracé, Uplace en de plannen rond de verbreding van de ring. We kunnen het nog hebben over de steun aan de luchthaven in Deurne,  het kopen van schone lucht in plaats van echte CO2 reductie en ga zo maar door.

Kan je het dan kwalijk nemen dat een flink deel van de bevolking zich ook niet echt geroepen voelt om iets te doen voor het klimaat, als dit het voorbeeld is dat gegeven wordt door het beleid? Daarom zou ik voorstellen om eens een ‘dunne beleidsdag’ te organiseren om te wijzen op het schromelijk te kort schieten van de politieke verantwoordelijken.

(en natuurlijk doe ik morgen mee aan Dikke Truiendag – zoals elke dag trouwens)

in de stille kempen

De voorbije weken is er met mondjesmaat informatie vrijgekomen van Limburg Gas NV die in de voormalige steenkoolmijnen in Limburg op zoek wil gaan naar gas. De NV vroeg alvast een vergunning aan om proefboringen te doen, zonder dat er een politiek debat is gevoerd over de wenselijkheid van dit project. Ook Shell toont  interesse in de mogelijkheid om in de Kempense ondergrond gas te ontginnen via de omstreden methode van ‘fracking’.

Bij ‘fracking’ wordt diep in de ondergrond een mengel van water, zand en chemische stoffen ingespoten onder hoge druk. Zo worden de lagen waarin het gas zich bevindt gebroken en komt er gas vrij. Het is een van de technologieën gericht op de onconventionele olie- en gaswinning. Omdat het duidelijk is dat het niet meer lukt de productie van conventioneel gas en olie nog op te drijven en omdat de prijzen flink gestegen zijn worden deze technieken die al lang bestaan nu economisch interessant. Ze maken duidelijk hoe ver we willen gaan om onze energieverslaving nog een tijdje te verlengen.

Alleen al omwille van het klimaatprobleem zou de keuze moeten zijn niet meer te investeren in fossiele brandstoffen en volop de kaart van de alternatieven te trekken. Niet dus. Er wordt gekozen om het fossiele pad verder te volgen met grote nieuwe milieuproblemen tot gevolg.  Denk maar aan vervuiling van grondwater, aantasting van natuurgebieden en grondverschuivingen, mogelijk zelf aardbevingen.

De fossiele lobby is echter sterk en het ziet er naar uit dat Joke Schauvliege weinig weerwerk zal bieden aan deze verleiding. Want Vlaanderen zal natuurlijk wel een graantje meepikken mocht er energie uit onze ondergrond worden gewonnen. Dat we daarmee opnieuw de omslag naar duurzame alternatieven missen en de milieuproblemen nog groter maken is bijzaak. De korte termijn regeert.

Je kan alvast je mening kwijt via deze enquête: http://ec.europa.eu/yourvoice/ipm/forms/dispatch?form=SHALEGAS&lang=nl