31 ideetjes

Een maand geleden zag ik toevallig de oproep van ‘Flanders DC’ voor de wedstrijd ‘één idee per dag‘. Het leek me wel wat om een poging te wagen elke dag een idee voor te stellen met een link met onze ecologische voetafdruk. Hieronder het lijstje met de 31 voorstellen. Let wel, ik heb ze niet allemaal zelf bedacht, sommige circuleren al langer in vele vormen, anderen heb ik hier of daar (bewust of onbewust) opgepikt. De ideeën die het meest reacties kregen zijn in het vet gezet.

• (15 mei) bij alle opleidingen, in alle scholen en universiteiten staat het vak ‘bewustwording, vertrouwen en verbondenheid’ op het programma.
• (14 mei) we lanceren een nieuwe trend; de niet-commerciële, niet-materiële geschenken. we geven daarentegen echte aandacht in de vorm van een wandeling, een voorleesmoment, een massage of andere creatieve manier om waardering uit te drukken
• (13 mei) elke dag beginnen met 5 minuten meditatie, op school, op het werk, overal waar mensen samen de dag beginnen. zonder gsm of mail, gewoon 5 minuten stilstaan bij de vraag: wat wil ik vandaag met mijn dag doen.
• (12 mei) We laten alle ochtendactiviteiten (werk, school, winkels) een uur later beginnen, maar stoppen op hetzelfde uur. Dus een algemene werktijdverkorting van dik 13%. Zo kan iedereen wat meer slapen, gezonder ontbijten en vrolijk aan de dag beginnen. En komen er een pak extra jobs bij.
• (11 mei) Een algemene taks van 2 eurocent op elke gevlogen vliegtuigkilometer, die dan integraal geïnvesteerd wordt in onderwijs (vooral voor meisjes), basisgezondheidszorg en gratis anticonceptiva. Een retourtje New York wordt 25 euro duurder, en tegelijk worden armoede en bevolkingsgroei aangepakt.
• (10 mei) zolang er op grote schaal honger bestaat, is het niet toegestaan hoogwaardig voedsel (fazant, tonijn, zalm, rund…) te verwerken in voeder voor huisdieren.
• (9 mei) als een trein maar 3 wagons heeft in plaats van de voorziene 9 (zoals gisteren tussen Antwerpen en Gent) krijgen de reizigers 66% van het treinticket terugbetaald. (en wie moet recht staan 100%)
• ( 8 mei) Alle levensmiddelen die geproduceerd zijn met chemische meststoffen of pesticiden krijgen een duidelijke vermelding ‘CHEMISCH BEWERKT’ en worden duurder omwille van de negatieve milieu-impact. Tegelijk wordt bio goedkoper en moeten producenten niet meer betalen voor het biolabel. (wie chemische middelen gebruikt moet wel betalen)
• (7 mei) Vol is vol. Het aantal ingeschreven wagens per land wordt geplafonneerd. Een extra wagen kan er maar bij als een andere verdwijnt. Het maximum aantal zakt met 1 procent per jaar.
• (6 mei) het verbieden van alle mogelijke reclame voor pesticiden voor thuisgebruik (zoals tegenwoordig de tv-spots voor round-up). Nog liever het verbieden van de pesticiden zelf, maar dat zal nog moeilijker zijn.
• (5 mei) stel je voor, alle verpakkingen van producten in de supermarkt zijn in zwart-wit en wij kleden ons wat vrolijker. wedden dat we minder overbodige spullen kopen
• (4 mei) wie 5 jaar geen vliegtuig gebruikt krijgt een gratis Europese treinkaart voor 2 maanden. (gefinancierd door een stevige taks op vliegtuigtickets)
• (3 mei) aan de ingang van de bank (en op elke reclame en uittreksel) staat duidelijk aangegeven welke schadelijke investeringen je bank ondersteunt
• (2 mei) in restaurants en cafés staat een drinkwaterfontein waar je voor pakweg 20 cent steeds een glas gekoeld kraanwater kan nemen
• (1 mei) elke tien jaar wordt een nieuwe koning geloot via het rijksregisternummer. de koning mag dan gratis in het paleis wonen, lintjes knippen en het volk toespreken vanop het balkon.
• (30 april) Elke keer een prof aan bod komt in de media, wordt erbij vermeld door welke bedrijven en organisaties haar/zijn onderzoek is gefinancierd.
• (29 april) Een kleine waterturbine in elke regenpijp, zo levert een regendag energie op
• (28 april) een eenvoudige ombouwpakket waarmee je van schotelantennes een zonne-oven kan maken. dan kijken we minder TV en koken we met gratis zonne-energie
• (27 april) als we nu allen iets minder werken, iets minder verdienen, iets minder consumeren en verspillen dan geven we kansen op werk voor veel mensen én verkleinen we onze ecologische voetafdruk
• (26 april) bij de beurskoersen staat dagelijks een tabel met: aantal hectare bos dat verloren is gegaan, aantal diersoorten dat verdwenen is, aantal hectaren woestijn dat er is bijgekomen, hoeveelheid uitgestoten CO2 en aantal kinderen die die dag gestorven zijn door eenvoudig vermijdbare oorzaken
• (25 april) De autobelasting wordt berekend volgens gewicht van de auto x CO2 uitstoot x fijn stof x aantal gereden kilometer. De enige manier om de verkeersknoop op te lossen is minder rijden met lichtere en zuiniger wagens. Alle kosten van autoverkeer moeten ingerekend worden dus zal het duurder worden. (een kilometerheffing is ook een goed idee natuurlijk)
• (24 april) de regering rapporteert elk jaar aan het parlement over de vooruitgang van de Human Development Index en Happy Planet Index van ons land. Deze moeten elk jaar verbeteren, het BNP wordt niet langer gebruikt om vooruitgang te meten
• (23 april) in elk containerpark komt een hoekje waar mensen bruikbare spullen kunnen achterlaten én meenemen (en wat blijft staan gaat naar de kringwinkel)
• (22 april) afschaffen van de eerste klasse wagons in de treinen en vooral meer capaciteit voorzien
• (21 april) een GAS boete voor al wie nog tonijn verkoopt of serveert
• (20 april) op alle voedselverpakkingsmateriaal komt een duidelijk logo zodat je weet of het al of niet in de PMD zak mag
• (19 april) auto’s mogen in advertenties en reclamespots niet langer afgebeeld worden in de ongerepte natuur, maar enkel nog in de file
• (18 april) wie minder elektriciteit gebruikt dan een vergelijkbaar gezin krijgt een lager tarief, wie meer verbruikt moet meer betalen. kwestie van energieverspilling te ontmoedigen
• (17 april) een ingebouwde chip in elk blikje of petfles zodat zwerfvuil kan gelinkt worden aan wie het blikje of de petfles heeft gekocht
• (16 april) we voeren een wettelijke maximum loon in. De hoogte ervan wordt bepaald door een breed participatief proces. Omdat grote rijkdom negatieve gevolgen heeft voor de samenleving en het milieu.
• (15 april) bij elk stukje vlees dat je koopt krijg je een foto van het dier dat je zal opeten. zo worden mensen bewust van de herkomst (en de impact) van hun maaltijd

5 jaar LIM; de acties

Wat heb ik nu de voorbije vijf jaar zoal gedaan om mijn voetafdruk te verkleinen? Er zijn vooreerst een reeks structurele acties, zoals het installeren van een regenton en compostvat. Het isoleren van de vloer met kurkkorrels, het vervangen van alle verlichting door LED of spaarlampen, het aanschaffen van een kleine superzuinige koelkast. Het installeren van een winterliving met pelletkachel en superisolerend glas en gordijnen was dan weer een belangrijke stap om het gasverbruik terug te dringen. Verder zelfvoorzienend worden voor elektriciteit door de installatie van 2 zonnepanelen en het weg doen van enkele energieverslindende toestellen. Voordeel van al deze acties is dat je ze één keer doet en er dan lange tijd een besparing mee realiseert. Omdat ik doorheen de vijf jaar regelmatig extra van die maatregelen heb genomen is de positieve impact ervan steeds groter geworden.

Van een andere orde zijn de nieuwe gewoontes. In mijn geval gaat het onder andere om volledig afzweren van vlees en vis en beperken van zuivel, het kiezen voor lokale en seizoensgebonden groenten en drinken van kraantjeswater. Afvalarm winkelen en wat kleren betreft kiezen voor tweedehands hoort daar ook bij. Het volledig overschakelen op openbaar vervoer en fiets (en 2 of 3 keer per jaar gebruik maken van een deelauto) maakt ook een groot verschil. De verwarming lager zetten in op de koudste dagen thermisch ondergoed gebruiken helpt ook. Niet meer vliegen is uiteraard ook zeer belangrijk. Tijdens het eerste jaar ging ik wat gewoontes betreft zelf nog een stapje verder dan vandaag, toen kocht ik geen kranten meer en at geen bananen of chocolade. Ondertussen ben ik iets soepeler geworden (al kies ik dan wel fair-trade), wat ook kan aangezien de impact van de structurele acties is gegroeid.

Tenslotte zijn er ook wel wat acties die eerder symbolisch of educatief zijn, maar niet zo’n grote (of meetbare) impact hebben op de voetafdruk. Denk maar aan de eigen moestuin op de parkeerplaats, het gebruiken van de hooikist, af en toe koken met de zonne-oven, de energiefiets om elektriciteit op te wekken of het gebruiken van leeslampjes met zonnecellen. Vaak zijn het wel die zaken die in de media de grootste aandacht krijgen, en mensen zich nog herinneren uit de TV-reeks.

Over symbolische acties gesproken; nog even een update van het experiment met de oesterzwammen waar ik enkele weken terug over schreef. Het pakket met stro en broedsel om zelf zwammen te kweken werkt prima.

Ondertussen heb ik al drie keer kunnen oogsten (ruim 2 kilogram), en wacht ik nu tot de volgende lading zal verschijnen. (wie meer info wil hierover kan een mail sturen naar: lieven.vanysacker [ad] telenet.be.

En dat is nu het leuke aan Low Impact leven, zelfs na vijf jaar zijn er nog steeds nieuwe dingen te ontdekken en uit te proberen.

5 jaar LIM: de start

1 mei 2008. Het begin van een avontuur waar ik nog regelmatig met verbazing naar terugkijk. Het was de start van een half jaar loopbaanonderbreking, en omdat 6 maanden niksen niet mijn ding is wou ik er een ‘projectje’ van maken. Na jarenlang werken rond de Ecologische Voetafdruk bij Ecolife leek het me een interessant experiment om te onderzoeken of het mogelijk is om te leven binnen de grenzen van 1 planeet. Dat wil zeggen; met een milieu-impact die zowat 75% kleiner is dan die van de gemiddelde Belg.

Omdat een jaar eerder Colin Beavan zijn project als No Impact Man was gestart dacht ik dat de naam Low Impact Man misschien wel geschikt was. Mijn plan was simpel, een jaar lang leven met een zo klein mogelijke voetafdruk. De eerste zes maanden tijdens de loopbaanonderbreking, de volgende zes maanden in combinatie met werken. Ik zou een blog starten over mijn project en mijn stille hoop was ook om in die eerste periode misschien een boek te kunnen schrijven over ecologisch leven.

Natuurlijk wisten wel wat mensen over mijn plan, waaronder enkele medewerkers van de VRT waarmee ik samengewerkt had aan de reeks ‘Iedereen Eco’. Ze hadden bij Canvas net wat geld van Hilde Crevits gekregen en zochten naar een idee om een programma rond milieu te maken. Zo kwamen ze bij mij terecht en maakten we de eerste afspraken over wat later het programma ‘Low Impact Man’ zou worden.

Enkele dagen voor de start van mijn project kreeg ik een telefoontje van de Morgen met vraag of ze een interview konden krijgen. Dat vond ik prima, al schrok ik even toen op die 30ste april meteen twee volle pagina’s verschenen.

Toen zat het spel op de wagen. Ik moest meteen naar Peeters en Pichal en op het startfeestje van 1 mei waren TV ploegen van Canvas, Karrewiet en Energy.tv, naast journalisten van Radio 2 en het Nieuwsblad. De volgende dagen kwam het VTM journaal langs, was ik op Studio Brussel, Radio Nostalgie en Q-muziek, met op zondag nog de Zevende dag. En dan ben ik ongeveer gestopt om de media-belangstelling bij te houden.

Ik het altijd wat absurd gevonden dat er zoveel aandacht was voor iemand die met zijn kinderen gewoon ecologisch probeert te leven. Er zijn tenslotte nog heel wat mensen die leven met een extreem kleine ecologische voetafdruk. Ik vermoed dat het de combinatie is van een interessant idee met de juiste tijdsgeest en het toevallige feit dat Canvas net wat subsidies kreeg en bij mij terecht kwam. Dit gaf me ook een kans – en een verantwoordelijkheid- om daar iets zinvol mee te doen.

De voorbije vijf jaar hebben mijn leven helemaal veranderd, en de volgende dagen ga ik hier wat terugkijken op deze periode. Met anekdotes, cijfers, reacties en overpeinzingen.

Hier kan je nog eens het filmpje bekijken van de start van dit experiment. De cijfers van de voetafdruk zijn ondertussen wel al wat verouderd.

de kracht van de burger

Een kleine tweehonderd mensen waren er gisteren bij aan de Herberg Macharius om hun vraag voor eigen energie kracht bij te zetten. De actie van enerGent had als doel een levende windmolen te maken om te symboliseren dat de wind van iedereen is. Het was in elk geval een aangename actie waarvan we binnenkort wat mooiere foto’s en een filmpje (met bewegende wieken) mogen verwachten.

De uiteindelijke bedoeling van enerGent is een eigen coöperatieve op te zetten om te kunnen investeren in hernieuwbare energie. Deze beweging past perfect in een trend die je meer en meer ziet waarbij burgers zelf de handen in elkaar slaan om maatschappelijke doelen te bereiken. Daarbij wachten ze niet op de overheid of op bedrijven. Kijk maar naar het succes van de nieuwe bank NewB (nu al 36 000 aandeelhouders)

Wie tijd heeft om de diepere beweegredenen van deze trend te bekijken zou ik deze reportage van ‘Tegenlicht’ aanraden. Daar komt onder ander  Paul Verhaeghe aan het woord die toelicht wat de gevolgen zijn van het huidige economische model op mensen en hun welbevinden. Hij maakt duidelijk waarom er nood is aan het loslaten van de nadruk op competitie en concurrentie. In de reportage zie je dan tegelijk een aantal voorbeelden van acties waar samenwerken en delen centraal staan. Een hoopgevend verhaal dus.

Naast de positieve acties kan het ook nodig zijn om wantoestanden aan te klagen. Daarom zal ik vandaag ook meedoen met de actie van de Gentse Fietsersbond aan het Dampoort kruispunt. Daar passeren dagelijks duizenden fietsers (waaronder mijn kinderen en ikzelf) die telkens het risico lopen aangereden te worden – zoals een kleine twee weken alweer het geval was. Daarom zullen we vanavond met een groep fietsers aandacht vragen voor de slechte verkeerssituatie. Misschien maken we wel een levende windmolen op de weg?

positieve actie

Nu we toch bezig zijn met andere ideeën, hier is er nog eentje. De ‘snelheidsloterij’. Er zijn ondertussen heel wat straten waarin camera’s zijn voorzien die de snelheid van chauffeurs meten en indien nodig de nummerplaat fotograferen om een boete te kunnen uitschrijven. Vanuit het principe ‘als we de daders straffen, dan houden ze er wel mee op’.

Een experiment in het Zweedse Hastighets toont aan dat het ook andersom werkt. Zo werden alle auto’s op een stukje weg gefotografeerd en kregen alle chauffeurs die zich aan de snelheidslimiet hielden een ticket voor een tombola. Gevolg, de gemiddelde snelheid op dit stuk weg ging met 22% naar beneden, en heel wat chauffeurs reageerden positief op de actie. Hier zie je hoe het in zijn werk gaat.

In Gent start er binnenkort nog een experiment rond verkeer en leefbaarheid. Er zullen drie leefstraten worden ingericht. Deze straten worden geknipt voor het autoverkeer en er komen  mobiele boompjes, moestuinen, picknicktafels en barbecues. Via bakfietsen en cargofietsen kunnen grote aankopen (gezamenlijk) georganiseerd worden, en de bewoners krijgen voor deze periode een abonnement voor het openbaar vervoer en toegang tot een deelauto.

Het project wil niet enkel de auto-mobiliteit verminderen maar ook mensen terug op straat krijgen en het contact tussen bewoners bevorderen. Het idee is gegroeid in de transitiegroep rond mobiliteit die een hele reeks interessante pistes hebben uitgewerkt in ‘de fiets van Troye’.

Het slagen en voortzetten van het project is afhankelijk van het draagvlak van de bewoners en de evaluatie. Als er voldoende enthousiasme is kan het project uitgebreid worden en nog een voorbeeld zijn van hoe met weinig middelen heel veel verandering mogelijk is.

groeten uit Transitië

In deze tijden van economische en ecologische ‘omwenteling’ is er pas een nieuw handboek verschenen voor wie zelf aan de slag wenst te gaan. Met Groeten uit Transitië zijn Eva Peeters, Mme Zsaesa, Kristien Hens, Dorien Knockaert en Joke Rous net op tijd om de vele mensen die op zoek zijn naar alternatieven een hoop info te bieden.

Gisteren was ik op de boekvoorstelling, met veel volk en ambiance. Een hoop interessante mensen kwamen vertellen hoe het leven er uit ziet van iemand niet meer meedoet met de race naar steeds meer spullen en bezit. Het boek bevat prachtige foto’s en tekeningen, achtergrond info en flink wat humor.

Er staan heel wat recepten in, niet enkel voor veggieburgers, maar ook voor het maken van een boodschappentas van een oud T-shirt of het in elkaar toveren van je eigen shampoo. Er zitten hoofdstukken in rond tuinieren en koken, maar ook wonen, mobiliteit en aankopen komen aan bod. Telkens gaan de auteurs op zoek naar concrete voorbeelden en alternatieven.

Hoogdravende pleidooien worden vermeden maar toch neemt het boek duidelijke standpunten in over bijvoorbeeld het eten van vlees of het nemen van een vliegtuig. Zelfs behoorlijk moeilijke thema’s als complementaire munten en werktijdverkorting krijgen een plaatsje. Voor mensen die veel met deze thema’s bezig zijn is het niet allemaal nieuw, maar het boek mikt dan ook op een breder publiek.

Het lijkt me dan ook een ideaal geschenk voor de collega of schoonzus die af en toe meewarig kijken als je weer een veggie-schotel bestelt of een kringloopwinkel kostuum aanhebt. Het boek biedt inspiratie en toont hoe het leven er uit zou kunnen zien binnen het nieuwe ‘paradigma’, zonder dat woord te gebruiken.

Een ideaal boek om te lezen op je composttoilet, en mocht je dit niet hebben, in het boek leer je meteen hoe je zo’n toilet kan maken. Hup naar de boekhandel dus om jezelf of iemand anders goed voor te bereiden op de veranderingen die op komst zijn.

de melkbrigade

Gisteren een behoorlijk pittige discussie in de commissie Milieu over… melk. Collega Goossens (CD&V) wist te melden dat er een probleem was bij 2 boeren uit het Gentse die een brief hadden kregen van Campina waarin ze te horen kregen dat hun melk niet meer zal worden opgehaald omdat het bedrijf overschakelt op vrachtwagens met oplegger van 44 ton, en de weg naar de boerderij daarvoor niet geschikt is. De weg heeft een verzakking en is te smal. Dus vroeg meneer Goossens wat de stad gaat doen om te vermijden dat deze boeren worden gebroodroofd.

Een op zich misschien redelijk onschuldige vraag, maar let op de veronderstellingen die erin verborgen zitten. 1. het is normaal dat Campina met steeds grotere vrachtwagens rijdt 2. het is normaal dat de stad dan maar investeert in brede wegen om deze multinational ter wille te zijn.

Ik kon het dan niet laten om te vragen of meneer Goossens zijn punt ook wou maken bij de vrienden van de Boerenbond, die zich misschien wel de verdediger van de familiale landbouw noemen maar tegelijk mee de motor zijn van de tendens van schaalvergroting in de landbouw. Hun lobbymachine is toch sterk genoeg om Campina te vragen een iets kleiner model vrachtwagen te gebruiken?

Schepen Heyse en Watteeuw antwoordden dat de vraag over de weg al eerder was gesteld op een andere commissie en het niet evident is dat de stad zich moet aanpassen aan eenzijdige eisen van Campina. Verder stelden ze ook dat de verzakkingen precies het gevolg zijn van steeds zwaardere vrachtwagens op de landelijke wegen. Er zijn trouwens heel wat wegen en fietspaden die dringend hersteld moeten worden.

Toen begon meneer Goossens te citeren uit een brief van Campina waaruit blijkt dat ze ook vinden dat er teveel bomen langs de weg staan waarvan de takken de oplegger kunnen beschadigen, dat er teveel auto’s geparkeerd staan en dat er een bocht moeilijk te nemen is. Samengevat, eigenlijk zou Campina liefst alle bomen langs wegen omhakken, een algemeen parkeerverbod invoeren en alle bochten rechttrekken. En de kosten daarvan zijn uiteraard voor de overheid.

Uiteindelijk is dit een illustratie van twee verschillende visies. De ene visie (ook onderschreven door collega Bracke die stelde dat de grotere vrachtwagens niet het probleem zijn, en dat we ons daaraan moeten aanpassen) gaat ervan uit dat alles moet wijken voor groei en economische belangen. De andere visie die stelt dat er grenzen zijn aan de groei en er ook sociale en ecologische belangen spelen. Het zou wel eens kunnen dat deze boeren er beter aan toe zijn als ze via de korte keten hun melk afzetten in plaats van steeds meer onder druk gezet te worden door de eisen van de machtige spelers.

goed voor het BNP

Het is ondertussen geleden van 5 december dat ik in Brussel ben aangereden, en kijk, sinds gisteren heb ik mijn plooifiets terug. Daarmee is de zaak helemaal nog niet afgerond, maar alvast een overzichtje van de verrichtingen van de voorbije 3 maand.

Het verslag van het ongelukje zelf kan je hier nog eens lezen. Diezelfde dag heb ik mijn verzekering gebeld en de fiets afgegeven in de fietsenwinkel. De dag erna heb ik contact opgenomen met de fietsersbond, omdat ik als lid ook recht heb op rechtsbijstand. Het eerste wat moest gebeuren was een bestek laten maken voor de herstelwerken. Dit bestek kreeg ik toegestuurd op 14 december met een totaalbedrag van 458,72. Een behoorlijk bedrag, wat te maken heeft met het feit dat het om een Bromton gaat en omdat men bij ongelukken blijkbaar ook preventief onderdelen vervangt die mogelijk schade hebben opgelopen (in dit geval het stuur en zadel).

Dit bestek heb ik dan doorgegeven aan de verzekering, die dan contact moet opnemen met de verzekering van de tegenpartij. Die vroegen meteen een tegenexpertise door een onafhankelijk expert. Ondertussen mag de fiets nog niet hersteld worden. Op 8 januari is een expert van het bedrijf ‘DEKRA Automotive’ bij de fietsenwinkel langsgegaan en kreeg ik een brief met bijkomende vragen (o.a. de aankoopfactuur). Wel grappig dat het experten zijn van een ‘automotive’ bedrijf die de schade van een fiets moeten controleren.

Op 14 januari krijg ik dan een nieuwe brief van Dekra, waarin ze me voorstellen om me in totaal 309,07 te vergoeden. De kosten van de vervangfiets, het opmaken van het bestek en de bagagedrager (die was volgens hun toch al versleten) willen ze niet betalen. Ik bel voor uitleg met Dekra en overleg even met de verzekering, waar ze ook nog wat tijd nodig hebben om het dossier te bekijken. Na wat overleggen blijkt dat ik best akkoord ga met het voorstel en andere kosten eventueel kunnen gerecupereerd worden als er een uitspraak is. Dat kan nog lang duren.

Op 30 januari geef ik opdracht aan de fietsenwinkel om de fiets te herstellen, zonder echter zadel en stuur te vervangen. Ik krijg een bericht dat de wisselstukken besteld zijn, en gisteren mocht ik mijn fiets terug ophalen. De factuur: 347,27. Daarvan zal ik nu 309,07 kunnen terugvorderen van de verzekering (benieuwd hoe lang dit nog zal duren)

Moraal van het verhaal…het is allemaal nogal ingewikkeld en onduidelijk voor een gewone mens als ik. De info die ik krijg (zowel van de politie als van de verzekeraars) is beperkt, ook de rechtsbijstand die ik via de fietsersbond krijg valt wat tegen. Ik weet nog altijd niet wie er nu in de fout is gegaan en of er een rechterlijk staartje komt.  Ik weet niet wat de volgende stappen zijn, en heb ook weinig goesting en tijd om nu volop te gaan voor de 40 euro die ik zelf moet betalen.

Het kleine ongelukje levert wel een bescheiden bijdrage aan het BNP. Een politiedossier is opgestart, twee verzekeringsmaatschappijen hebben dossiers opgemaakt, er zijn brieven heen en weer gestuurd, telefoontjes gepleegd, Dekra kreeg een opdracht om ter plaatste te gaan, er zijn wisselstukken uit Engeland getransporteerd, de fietsenwinkel heeft een paar uur extra werk en de banken zullen van de diverse verrichtingen ook hun graantje meepikken.

oproep van de fietsersbond Gent

Op donderdag 7 februari werd de 21-jarige Iris Aper levensgevaarlijk gewond bij een ongeval aan de Zuid (Gent). Zij werd geraakt door een automobilist onder invloed die tegen zeer hoge snelheid reed. Ze overleed de volgende dag. Zoals steeds blijven er familie en vrienden achter die treuren om het verlies. Daarom roept de Gentse Fietsersbond Perpetuum Mobile, een maand na het ongeval, op tot het houden van een DODENWAKE op de plaats van het ongeval op DONDERDAG 7 maart om 17u00. Bijeenkomst ter plaatse. Met bloemen betuigen we onze steun aan de nabestaanden van het slachtoffer. Het ongeval is veroorzaakt door het uiterst roekeloze gedrag van de betrokken chauffeur. Dergelijke ongevallen zijn geen zeldzaamheid en bedreigen iedereen. De Fietsersond vraagt dan ook meer inspanningen voor beteugeling van dergelijk gedrag door controle en realistische straffen, ook voor wie geen ongeval met zware gevolgen veroorzaakt. Daarnaast roept de Fietsersbond alle overheden op om het invoeren van ISA, intelligente snelheidsadaptatie te promoten. De plaats waar het ongeval gebeurde is geëvolueerd van een knooppunt van fiets- bus- en tramverkeer tot een gevaarlijke mengsel van dit verkeer met (illegaal) kortparkeren en geïmproviseerde kiss & ride. Ook hier dringen maatregelen zich op, zoals het ondergronds brengen van het autoverkeer. Info: Perpetuum Mobile, de Fietsersbond in Gent, info@fietsersbondgent.be 0479/77.59.20 http://fietsbult.wordpress.com/ —————————————————————————————————–

stop de vrijheid van de auto

Op de plek waar ik zelf regelmatig met de fiets langs kom, en waar mijn kinderen twee keer per dag voorbijfietsen is gisteren een studente omvergereden. De bestuurder had gedronken en reed volgens de berichten 70 kilometer per uur in een zonde dertig. De studente had geen schijn van kans en vecht nu voor haar leven in het ziekenhuis.

Alweer een leven vernietigd en meteen ook voor de familie en vrienden van de studente een litteken dat voor altijd blijft. Op de site van Het Nieuwsblad  waar ik het artikel voor het eerst las – komen dan meteen de reacties. Er moet een apart fietspad komen, er moet meer politiecontrole zijn, de bestuurder moet tegen de muur geplaatst worden (!) maar ook, het is de schuld van de fietsers die veel te roekeloos zijn, zelfs de fietsersbond krijgt van een lezer de schuld van het ongeluk.

Maar je kan nog zoveel fietspaden aanleggen en camera’s plaatsen en fluovestjes verplichten. Er zullen altijd automobilisten zijn die dronken achter het stuur zitten, er zullen altijd chauffeurs zijn die er vanuit gaan dat snelheidsbeperkingen niet voor hen zijn. Naast een totale mentaliteitsverandering in ons denken over mobiliteit zou ik hier toch even willen pleiten voor technische oplossingen.

Zo is er het ‘alcoholslot’, een toestel dat ervoor zorgt dat de auto niet start als de chauffeur gedronken heeft. Het toestel bestaat al lang, maar de er is blijkbaar geen politieke wil om het te verplichten. Het zou ook de auto ook iets duurder maken. Als je er levens mee kan redden, is die prijsverhoging dan echt het belangrijkste?

Meer nog, met de huidige technologie moet het toch perfect mogelijk zijn de snelheid van voertuigen automatisch te beperken. Als de GPS aangeeft dat je in een zone dertig bent, dan is het niet moeilijk om ervoor te zorgen dat de auto niet sneller kan rijden dan dertig, hoe hard je ook op het gaspedaal duwt. Ik heb trouwens nooit begrepen dat de meeste auto’s 180 kilometer per uur kunnen terwijl de maximum snelheid 120 is.

Deze technische hulpmiddelen zouden ongelukken als dat aan de Zuid gisteren zo goed als onmogelijk maken. Alleen zijn de automobilistenverenigingen en autoconstructeurs al jarenlang aan het lobbyen tegen dergelijke maatregelen omdat ze de vrijheid zouden beperken. En hoe zit het dan met de vrijheid van een meisje van  21 dat rustig op een fietsstrook aan het rijden is en genadeloos wordt weggemaaid?

Ook vandaag zullen weer enkele zwakke weggebruikers het slachtoffer worden van de vrijheid van koning auto. Misschien is daarover wat meer debat nodig, in plaats van over de kleur van de T-shirt van een loketbediende?