red TV-Ekkergem

Ik heb geen televisie, maar voor TV-Ekkergem maak ik graag wat reclame.  TV-Ekkergem is het televisiestation van de kleine man (en tegelijk van mijn broer). N.a.v. inbraak en diefstal, organiseert TV Ekkergem een grote benefiet op zaterdag 13 apil. Met tal van optredens, een weldadigheidstombola, animatie, veiling en veel meer. Voorlopig programma

• Nona op Ukelele (wereldpremière)
• Bert Vermoesen (Gentse flamingo)
• Low Impact Man (Eco Comedy over o.a. verduurzamen band Ekkergem-New York)
• Paloma Samper/Jouni Isoharrenan (Spaans-Fins drama)
• Lucas & Beau One (Ekkergemse Neil Young)
• This is how we afternoon (mogelijk zomaar in vooravond)
• Zilke (semi-elektronisch levenslied)
• DJ Gobal Warming (met internationaal gerenommeerde trompettist Bart Maris)
• Orange Pendek (Cave rock straight from KASK)
• Sioen (uniek livestream miniconcert vanuit Korea )
• Arthur Huysveld (Pendulum) and specials guest. Ooit nummer 2 hit in VS
• Steven H. (West Vlaamse kantoor rap)

Maar ook veiling met veilingmeester Yves, hostessen met weldadigheidstombola, vrij podium voor nog niet geregistreerde artiesten, cinema in Martinushuis (sessies WK vis, exclusieve preview doc. OWS in NY e.a.), koken voor Tv Ekkergem met chili/soep naargelang weer, geleide bezoeken Dikke Boom, kinderanimatie, seniorenweerberichten, voorstelling nieuw project ‘TV Ekkergem in Afrika’ , DJ Jan met mini dansvloer en schlagerset en meer.

Zoals je hier kan zien is ook onze burgemeester is fan van TV-Ekkergem

En deze mededeling van de voorzitter van TV-Ekkergem wil ik jullie ook niet onthouden…

Ik hoop daar velen van jullie te kunnen ontmoeten!

werkelijkheid en perceptie

Geen vergaderingen en geen lezingen deze week dus heb ik mezelf een weekje vakantie gegeven. Ik heb wel een lijstje gemaakt van dingen die ik wil doen zoals het schilderen van de vloer, het oogsten van de compost en starten van de parkeermoestuin. Maar ook wel wat lezen, sporten en mensen zien. Maar om mijn bloglezers niet in de steek te laten zal ik elke dag toch een interessant filmpje posten. (vandaag met dank aan Inge). De moeite om eens rustig te bekijken, en zelf je conclusies te trekken.

uitgestelde koffie

De volgende keer dat ik iets ga drinken in een café ga ik alvast informeren of ze ook uitgestelde koffie hebben. Het is een idee dat gisteren plots overal opdook in de media. Het concept zou ontstaan zijn in Napels en gaat er van uit dat je naast het drankje dat je voor jezelf bestelt, je  er nog eentje (of meer) extra betaalt. Deze drink je echter niet op, maar is dan voor daklozen of mensen met weinig centen die komen informeren of er een ‘uitgestelde koffie’ is. Alweer een nieuwe vorm van ‘delen’.

Je weet dus niet zelf aan wie je een koffie schenkt, en de drinker van de uitgestelde koffie weet ook niet van wij hij of zij het drankje heeft gekregen. Het model vertrekt van vertrouwen in de bar (die de uitgestelde koffie ook daadwerkelijk gaat weggeven), en kan ook toegepast worden in restaurants. Er zit wel een caritatief kantje aan en dit lost uiteraard de structurele problemen van de toenemende armoede niet op, al kan het aan de andere kant geen kwaad om wat generositeit te tonen.

Het is dus afwachten of het idee na Italië en Nederland nu ook hier ingang zal vinden. Het lijkt me wel iets om hier daar horeca zaken te zien met aan hun deur een bordje “hier uitgestelde koffie te verkrijgen”.

Een volgende stap is dan om niet alleen een koffie te delen, maar misschien ook eens het gesprek aan te gaan met mensen die het niet zo makkelijk hebben. Zou wel eens heel boeiend kunnen zijn.

groeten uit Transitië

In deze tijden van economische en ecologische ‘omwenteling’ is er pas een nieuw handboek verschenen voor wie zelf aan de slag wenst te gaan. Met Groeten uit Transitië zijn Eva Peeters, Mme Zsaesa, Kristien Hens, Dorien Knockaert en Joke Rous net op tijd om de vele mensen die op zoek zijn naar alternatieven een hoop info te bieden.

Gisteren was ik op de boekvoorstelling, met veel volk en ambiance. Een hoop interessante mensen kwamen vertellen hoe het leven er uit ziet van iemand niet meer meedoet met de race naar steeds meer spullen en bezit. Het boek bevat prachtige foto’s en tekeningen, achtergrond info en flink wat humor.

Er staan heel wat recepten in, niet enkel voor veggieburgers, maar ook voor het maken van een boodschappentas van een oud T-shirt of het in elkaar toveren van je eigen shampoo. Er zitten hoofdstukken in rond tuinieren en koken, maar ook wonen, mobiliteit en aankopen komen aan bod. Telkens gaan de auteurs op zoek naar concrete voorbeelden en alternatieven.

Hoogdravende pleidooien worden vermeden maar toch neemt het boek duidelijke standpunten in over bijvoorbeeld het eten van vlees of het nemen van een vliegtuig. Zelfs behoorlijk moeilijke thema’s als complementaire munten en werktijdverkorting krijgen een plaatsje. Voor mensen die veel met deze thema’s bezig zijn is het niet allemaal nieuw, maar het boek mikt dan ook op een breder publiek.

Het lijkt me dan ook een ideaal geschenk voor de collega of schoonzus die af en toe meewarig kijken als je weer een veggie-schotel bestelt of een kringloopwinkel kostuum aanhebt. Het boek biedt inspiratie en toont hoe het leven er uit zou kunnen zien binnen het nieuwe ‘paradigma’, zonder dat woord te gebruiken.

Een ideaal boek om te lezen op je composttoilet, en mocht je dit niet hebben, in het boek leer je meteen hoe je zo’n toilet kan maken. Hup naar de boekhandel dus om jezelf of iemand anders goed voor te bereiden op de veranderingen die op komst zijn.

gedaan met de crisis

Ik heb een voorstel. Laten we vanaf nu ophouden om het woord crisis te gebruiken. Ik heb het wel een beetje gehad met de eindeloze stroom berichten over financiële, economische, ecologische, politieke, banken- en voedselcrisis (ik heb het woord zelf trouwens ook veel te veel gebruikt).

Het zou wel eens interessant kunnen zijn om crisis te vervangen door ‘omslag’, ‘ommekeer’ of ‘verandering’ om zo het tijdsgewricht waarin we ons bevinden te beschrijven. Of zoals Joanna Macey het zo mooi zegt: we zitten middenin ‘the great turning’. Want als we het zo bekijken hoeven we niet meer bang en verkrampt te reageren, maar kunnen we reikhalzend uitkijken naar wat komt. Probeer het eens, elke keer iemand op radio, TV of in een krant het woord ‘crisis’ gebruikt vervang je het door ‘omwenteling’ en meteen gaat er een wereld van mogelijkheden open.

Ik ga het woord ‘crisis’ niet plechtig begraven in een houten kist, maar ik ga het alvast zelf zoveel mogelijk mijden. Dan zijn we er meteen van af en komen we in een wereld van verandering. Om maar een voorbeeld te geven van deze omwenteling; op nauwelijks twee dagen tijd hebben al ruim 11 000 mensen een aandeel genomen in de nieuwe coöperatieve bank!  Geniet van het filmpje.

inspiratie

Tijd voor wat inspiratie.Een overzichtje van interessante bronnen en activiteiten voor wie zelf iets wil doen. En vergeet niet, wat hieronder staat in nog maar het topje van de ijsberg.

Volgende week start de de zesde editie van Burning Ice. Dit festival in het Kaaitheater in Brussel stelt telkens een ander aspect van de socio-ecologische crisis centraal. Het thema van deze editie is de relatie en de communicatie tussen mens en dier. De moeite om het programma eens te bekijken.

Over de bijen heb ik het hier al gehad, de film More than Honey is nu te bekijken, jammer genoeg is de film wat Vlaanderen betreft enkel in Gent te bekijken, je kan ook in Brussel terecht. Hier kan je de details vinden.

Dit weekend hebben we ook de jaarlijkse Earth Hour actie. We missen trouwens nog een paar honderd Gentenaars die mee willen doen en er zo voor zorgen dat de Burgemeester een vegetarische maaltijd zal koken. Hier inschrijven dus.

Met veel plezier kondig ik tevens een nieuwe blog aan. Esmeralda Borgo die nu voor Bioforum werkt gaat vanaf 1 april in loopbaanonderbreking om zich helemaal te verdiepen in de kwestie van Permacultuur. Op haar blog ‘Eeuwige moes’ kan je al proeven van haar ontdekkingstocht. Zeker de moeite om te volgen. Een andere site die ik ook wil aanraden is die van het Voedselbos, een concreet permacultuur project in Kruishoutem.

Wie vanuit de luie zetel de boeiende lessenreeks over Duurzame Steden wil volgen kan op deze link terecht om de verschillende lezingen te bekijken. Als je dan nog tijd en interesse heeft in een stevige analyse over het einde van de heerschappij van Europa kan ik van harte dit artikel van Kristin Rogghe aanraden in het tijdschrift Recto Verso.

Het zijn trouwens de laatste dagen om je stem uit te brengen voor de E-eward 2013 in kader van de Digitale week, stem op OKRA voor het toch wel vernieuwend project: ik vind de aarde leuk, met onder ander dit toch wel vrolijk fimpje.

genoeg rook

Ik ben al content dat het alvast gedaan is met die zwarte en witte rook uit die schouw in Rome, toch ook niet echt een voorbeeld van een ecologische aanpak. Volgens mij gaat dat evengoed met een witte of zwarte vlag toch? Volgens de eerste berichten neemt de nieuwe paus het openbaar vervoer (al zal dit nu wel veranderen) en zijn naam zou verwijzen naar aandacht voor de armen. Klinkt goed, maar laat ons toch even afwachten welke daden deze man zal stellen.

Over daden gesproken, op 29 maart gaat de film ‘cRISEs UP’ in première. De documentaire brengt straatprotesten in beeld van hier en elders in de wereld. De film zoomt in op syndicalisten, Indignados, Occupyers en andere sociale bewegingen die samen strijden tegen de uitwassen van een roofzuchtig economisch systeem. Deze documentaire is niet het werk van één maker, maar is de vrucht van een nieuwe ‘common’: een gemeenschap van mensen die collectief hetzelfde doel nastreven.

Twee dagen eerder kan je ook  in de Vooruit terecht voor een interessante boekvoorstelling. Met het boek ‘groeten uit Transitië’, brengen 5 jonge vrouwen een boek op de markt dat het brede publiek warm moet maken met alle aspecten van ‘anders gaan leven’. Met stukjes over vegetarisme, moestuinieren, autodelen, verbouwen maar ook eetbare bloemen, composttoiletten, vrachtschipreizen of zelfgemaakte deo zochten zij uit welke praktische, duurzame veranderingen je kan uitproberen zonder dat je aan kwaliteit inboet. Ze maakten tekeningen, schreven handleidingen en recepten en gingen op zoek naar goede – en vooral leuke – duurzame alternatieven voor een aantal van onze meest vervuilende gewoontes. ‘Groeten uit Transitië’ is een vrolijk boek dat even stil doet staan bij het leven dat we leiden en dat aanzet om kleine dingen te veranderen met een groots effect.

Kortom actie voeren op straat en in de keuken of winkel,  twee verschillende en elkaar versterkende strategieën gericht op min of meer hetzelfde, een sociale, rechtvaardige en ecologische wereld. Zoals ik hier al tot vervelens toe heb gezegd, als we zo’n wereld willen zullen we er zelf werk moeten van maken. Er van uit gaan dat de nieuwe paus dit even voor ons zal regelen lijkt me wat lichtgelovig.

alles moet leuk zijn

Net een cameraploeg van RTL een rondleiding gegeven voor het programma ‘Tout ‘s explique‘. Dit terwijl vandaag ook opnames bezig zijn bij Jan Van Loveren die voor de VRT een poging zal doen zijn water- en energieverbruik gedurende een week drastisch te verminderen. Allemaal ok natuurlijk, die aandacht voor het ecologische leven, al blijft de interesse toch beperkt tot de praktische tips en de anekdotische weetjes.

Deze programma’s zullen het niet hebben over de reden waarom we het met minder zullen moeten doen, of geen aandacht hebben voor de structurele en onderliggende mechanismen die meespelen. De link tussen ons financieel model en de vernietiging van de planeet zal niet duidelijk worden, de ernst van de situatie zal niet scherper worden door deze leuke programma’s. De kijker zal eens meewarig glimlachen bij het zien van de douchecoach of de hooikist of in het beste geval eens een dagjes vlees overslaan of een paar lichten uitdoen.

Media zitten ook zo vast in ‘formats’ en ‘doelgroepen’ en ‘tijdsslot’s’ met als belangrijkste norm de kijkcijfers dat er weinig ruimte is voor echte analyse, laat staan voor ongemakkelijke boodschappen. Maar de krampachtige pogingen om de kijker ‘niet te verliezen’ en alles luchtig en behapbaar te maken zou wel eens voor het omgekeerde effect kunnen zorgen. Het is een behoorlijke paradox dat in deze cruciale periode vol tikkende tijdbommen alles ‘leuk’ moet zijn.

Dit is geen pleidooi voor somberheid of pessimisme, maar wel een oproep om de dingen die niet leuk zijn (en er zijn heel wat in deze wereld) ook zo te noemen én er actie rond te ondernemen, want als we dat niet doen is binnenkort gewoon niks meer over om ‘leuk’ te vinden.

het debat

Ik heb even de moeite genomen om het debat tussen Etienne Vermeersch (EV) en Bart De Wever (BDW) op Reyers laat te bekijken. Niet zozeer omwille van het gedoe rond de ‘obediëntie’ uitspraak van BDW maar omwille van de aankondiging dat het zou gaan over het mensbeeld van BDW en de rol van de Verlichting.

Jammer genoeg is er dan toch eerst 20 minuten over de regenboog T-shirt gepraat. Daarbij kan ik begrijpen dat BDW vindt dat een aantal mensen de trappers zijn verloren in overtrokken reacties op een misschien wel ongelukkig geformuleerde maar niet zo belangrijke quote.

Het tweede stuk van het gesprek was interessanter. Want eigenlijk stelt BDW dat de idealen van de verlichting wat te ver zijn doorgeschoten (blijkbaar de schuld van Rousseau) en er een gebrek is aan discipline en autoriteit. Mensen verdedigen vooral hun eigen vrijheid, maar als er iets mis loopt wordt de schuld aan anderen gegeven en moet de overheid het probleem oplossen.  Het laatste deel van de analyse kan ik zeker volgen als ik zie hoe consumenten het recht opeisen om te vliegen, te vervuilen en te verspillen en tegelijk vinden dat de overheid de milieuproblemen moet oplossen ‘zonder aan hun comfort te raken’.

EV slaagde erin duidelijk te maken dat je dit niet in de schoenen van Rousseau kan schuiven maar  dat dit te maken heeft met ons maatschappelijk bestel: het kapitalisme met als bijzonder uitwas de consumptiemaatschappij.  Jammer genoeg ging BDW daar niet op in  en is dit verder in het gesprek niet meer teruggekomen. BDW stelt dan wel dat er nood is aan waarden die ‘uit de gemeenschap zelf moeten komen’, maar hij zegt niks over het dominante model en de waarden die daar impliciet in zitten. Deze zijn kort samengevat groeidwang, concurrentie en competitie. We moeten ‘vooruit’ gaan, individueel en als samenleving wordt dit vooral gezien als materiële vooruitgang. We moeten met iedereen de concurrentie aangaan om jobs, om status, om aandacht. We moeten harder werken, flexibeler zijn,  het opnemen tegen de Chinezen, we moeten beter presteren dan de anderen.

Het zijn trouwens deze waarden die volgens Paul Verhaeghe aan de grondslag liggen van de vele psychische problemen waar steeds meer mensen mee te kampen hebben. Het zijn deze waarden die de gemeenschap letterlijk en figuurlijk verzieken. Het zijn dezelfde waarden die volgens velen zorgen dat we onze planeet onleefbaar aan het maken zijn. Alles moet wijken voor economische groei en competitiviteit – de armen op deze planeet en de volgende generaties krijgen de rekening wel.

En dan ben ik wel een beetje benieuwd welke waarden BDW voor ogen heeft, want de heren hebben veel interessante dingen gezegd over de geschiedenis en de filosofen maar het is me niet zo duidelijk hoe BDW het nu ziet. Zal het invoeren van meer autoriteit en discipline zorgen voor sterkere waarden? Stelt hij zelf het economisch model en de onderliggende assumpties in vraag? Vindt hij echt dat de mens van natuurlijk slecht is?  Wie moet die autoriteit dan uitoefenen? Voor mij part had het gesprek gerust wat langer kunnen duren.

Uiteindelijk zou het daar toch eens moeten over gaan. Wat soort wereld willen we, op welke uitgangspunten is die gebaseerd? Welke keuzes gaan we maken?

Het was in elk geval geen scheldpartij, er zijn serieuze argumenten gebruikt (en een beetje te veel Latijn). Al blijf ik dus wat op mijn honger zitten. Of zal ik ook eens suggereren aan Reyers laat dat ik in gesprek wil gaan met BDW over wat soort samenleving we nu uiteindelijk willen?

ernst en humor

Komende zaterdag organiseren actiegroepen een reeks activiteiten rond het Gentse Zwin. Een stuk getijdengebied in Gentbrugge en Destelbergen.  Het is een uniek natuurgebied maar wordt nu bedreigd door plannen van Waterwegen en Zeekanaal die het stuk willen uitbaggeren ten voordele van de pleziervaart. Niet alleen een bijzonder kostelijke operatie, maar ook eentje met negatieve gevolgen voor de natuur. Je kan hier meer lezen over het dossier.

Ook in Gent start op 20 februari een ‘studium generale’ georganiseerd door het Centrum Duurzame Ontwikkeling. Rond het thema ‘duurzame steden’ zullen vijf weken lang interessante binnen- en buitenlandse sprekers hun licht laten schijnen over de stad van de toekomst. Wegens politieke verplichtingen op woensdag zal ik er zelf jammer genoeg niet bij kunnen zijn, maar bekijk hier het programma en schrijf je in.

Op zaterdag 23 februari kan je dan weer terecht in Eetcafé Toreke (Rabotwijk, Gent) voor een voorstelling van de film over Steven Van Geynst, beter bekend als de muffinman. In de film zie je redelijk hallucinante verhaal van een man die bijna veroordeeld wordt omdat hij enkele muffins uit een afvalcontainer haalt. En dat terwijl op deze planeet elke dag 5,5 miljoen ton voedsel wordt weggegooid.

Maar wees gerust ook op vele andere plaatsen gebeuren interessante zaken. Gisteren kreeg Citydepot de prijs van ‘thuis in de stad’ omwille van een stadsdistributie systeem in Hasselt. Zo’n systeem zorgt ervoor dat er minder vrachtwagens in de stad te komen om te laden en te lossen (een idee wat ook in het Gentse bestuursakkoord is opgenomen).

In Antwerpen zijn er boeiende initiatieven rond moestuinieren in de stad zoals Le Colier Jardin en het eetbaar Sint-Andries kwartier. En in Brussel is er CLIP (City Life Imagine & Play). Een reeks ingrepen en installaties in de stad die ‘het kind in de volwassene’ willen wakker maken en aanzetten tot spelen.

Mooi toch, om in deze tijden van polarisatie en verzuring te zien hoe een beetje humor wonderen kan doen. Het is nu maar te hopen dat je geen gas boete kan krijgen met deze bijzondere zitbank.