daden van verzet

Gisteren zijn naar schatting twee miljoen mensen op straat gekomen om wereldwijd te protesteren tegen de macht van Monsanto. Deze mars tegen Monsanto wil duidelijk maken dat wij niet kiezen voor een voedselindustrie die gericht is op machtconcentratie en winst. Dat wij niet geloven dat alles overlaten aan de ‘vrije markt’ de beste oplossing is. Dat wij niet tolereren dat overheden enkel nog de belangen van de grote spelers behartigen. Dat wij verontwaardigd zijn over het patenteren van leven en het nemen van onnodige risico’s door het inzetten van meer en meer technologie. Wie nog eens alle argumenten op een rij wil lezen: ga naar De Wereld Morgen. Ook in Antwerpen is er actie gevoerd (ik zal er niet bij kunnen zijn wegens de hele dag vergadering met de fractie in Gent).

Een andere vorm van verzet zie je hier. Hoe een kleine groep mensen zich blijft verzetten tegen de onverzadigbare honger van de politieke en economische machten die in naam van de waanzin en tegen alle gezond verstand in blijven inzetten op groei en daarmee mens en natuur vernietigen. Kijk dit filmpje helemaal uit, en denk dan even wat jij kan doen via Doel2020.

patatten rechtspraak

Deze morgen zijn 11 leden van de Field Liberation Movement veroordeeld tot celstraffen tussen de zes en de acht maanden. Dit in kader van de zogenaamde aardappeloorlog in Wetteren. De beklaagden zijn veroordeeld per verstek omdat ze weigerden de zitting bij te wonen. Niet om moeilijk te doen, maar omdat de verdediging geen toestemming kreeg om getuigen op te roepen en materiaal te laten zien over de gevaren van genetisch gemanipuleerde gewassen. Zo weigerde de rechter te luisteren naar de argumenten van een expert van de bioveiligheidsraad die tegen de veldproef in Wetteren adviseerde. Vreemd dat een rechter op die manier het debat over de kern van de zaak weigert te bespreken.

Tevens hadden zich bij de eerste zitting 91 bezorgde burgers vrijwillig aangemeld bij het proces omdat ze de actie in Wetteren steunden. Maar ook daar ging de rechter niet op in. En dus worden nu vijf van de elf veroordeeld tot effectieve gevangenisstraffen van 6 tot 8 maanden, een boete en schadevergoeding. Dit zijn wel bijzonder hoge straffen zeker als je het vergelijkt met de straffeloosheid waarmee banken en multinationals zonder probleem gemeenschappen en eco-systemen vernietigen. Zelfs degene die moedwillig een milieuramp a-la Deep Water horizon veroorzaakt zal geen nacht in de cel zitten.

De buiten proportionele straffen wijzen erop dat de actievoerders een gevoelige snaar raken, waar de gevestigde machten schrik voor hebben. We worden meegezogen in een voedselsysteem waar de macht zich concentreert bij een steeds kleinere groep spelers waarbij boeren en consumenten alle macht over voedselproductie dreigen te verliezen. Ik gebruik even dit citaat uit een uitstekend artikel van Esmeralda Borgo: “Het gepolariseerde pro-contra-debat over ggo’s is volgens mij niet meer dan een uiting van de totale vervreemding tussen consumenten, boeren, wetenschappers en beleid. Wetenschappers die steeds meer afhankelijk worden van de industrie, die op haar beurt meer geïnteresseerd is in een patenteerbaar product dan in de lokale (agro)biodiversiteit of de wensen van de consument. Jaar na jaar toont de Eurobarometer immers aan dat de grote meerderheid van de consumenten geen ggo’s op z’n bord wenst. Dit wordt helaas al te gemakkelijk afgedaan als “emotioneel” of “onwetenschappelijk”. Over de vraag welke wetenschappen we nodig hebben, voor welk type landbouw, mag je blijkbaar niet discussiëren!”

Laat ons deze uitspraak dan maar aangrijpen om zelf nog meer actie te voeren voor voedselsoevereiniteit.  Start zelf je moestuin, wordt lid van een voedselteam, schrijf je vandaag nog in voor ‘dagen zonder vlees’, informeer jezelf en anderen over de noodzaak van, ondersteun het Field Liberarion Movement en kies voor lokale biologische producten.

creativiteit versus gelatenheid

In een wereld met nogal wat gelatenheid en cynisme is een flinke portie verbeelding en creativiteit misschien wel de beste remedie om wat beweging te krijgen. Hieronder een voorbeeld van hoe een groep burgers via een slimme aanpak erin slaagt het debat over de subsidie van de lokale bibliotheek in een heel andere richting te duwen. Zo slaagden ze erin het debat over een kleine taks-verhoging om te draaien naar het belang van cultuur en boeken.

Misschien is dit wel een oefening die wel zelf wat meer moeten doen, want wie erin slaagt de betekenis van een bepaald thema in te vullen heeft een belangrijke troef in handen. Dit in combinatie met het gebruik van sociale media kan het toch een flink effect hebben. Kijk maar hoe Ademloos in Antwerpen de discussie over ‘minder files’ heeft kunnen ombuigen naar een gesprek over ‘gezondheid en ruimtegebruik’. Of hoe een groep mensen zonder auto’s in Gent zichzelf weigert in de hoek van de ‘losers’ te laten duwen, maar zich gaat profileren als ‘winners’ als het gaat over levenskwaliteit.  De Bond 18 januari 2013

Dit is de echte uitdaging denk ik, duidelijk maken dat kiezen voor een levensstijl met een kleinere ecologische voetafdruk een heleboel voordelen met zich meebrengt én de meest toekomstgerichte keuze is.

dagen zonder vlees

Hier is ze weer, Alexia Leysen. Voor de derde keer op rij organiseert ze tijdens de vasten de ‘dagen zonder vlees’ campagne. Een heel simpel concept maar wel een effectieve manier om het grote publiek op te roepen om wat minder vlees te eten. Wat zo straf is dat ze erin slaagt om een aantal ‘grote namen’ bij de betrekken. In Nederland heeft ze bijvoorbeeld Youp Van ‘t Hek als promotor gevonden en het filmpje hieronder met bekende Vlaamse komieken slaat ook aan op internet.

En al kan je denken dat de actie niet ver genoeg gaat, of niet duidelijk genoeg de problemen van vlees aankaart, dan slaagt ze er wel in  een groep mensen te bereiken die wellicht niet bereikt worden door de meer traditionele campagnes. Zo kan ze haar verhaal brengen in de Kruitfabriek en wordt de actie overal in de media opgepikt. Wie zelf denkt aan vleesvermindering kan makkelijk inschrijven via haar site, er zijn ondertussen al meer dan 2000 deelnemers. Zelf kan ik niet meedoen omdat ik geen vlees of vis eet, maar via deze weg kan ik misschien wat andere mensen stimuleren om de komende vasten een nieuwe invulling te geven.

Nu is het nog even wachten op iemand met een origineel idee om de Advent ook een ecologische tintje te geven.

voor de agenda

Tijd voor nog enkele interessante aankondigingen voor de toekomst. In het Huis van Alijn kan je op 9 december terecht voor een ‘Eco Urban Crafts Market’, Dit is een markt wie op een originele en duurzame manier bezig is met ecologische en gerecycleerde materialen. Je kan er een aantal producten leren kennen waaronder natuurlijke cosmetica en BH’s uit gerecycleerde of duurzame materialen! Als dit geen hoopgevend perspectief is.

Daarnaast organiseert het Ministerie van Ideeën op woensdag 12/12/12 tussen 12u en 16u in Brouwerij De Koninck (Antwerpen) haar eerste Ministerraad. Wat kan je daar komen doen:

1. Maak kennis met onze Ministers en het kernkabinet. Kom zelf ontdekken wat er in die maanden al allemaal is gerealiseerd.
2. Bekende sprekers verklaren hun voorliefde voor ecologische en sociale ondernemers.
3. Ontdek de duizenden vierkante meters die Brouwerij De Koninck onze Ministers ter beschikking stelt voor co-creatie, experimenten en start-ups. Dit vormde trouwens de directe aanleiding om voor onze eerste Ministerraad meteen bij De Koninck zelf op audiëntie te gaan.
4. U bevindt zich in het goede gezelschap van creatieve denkers en doeners die de handen in elkaar slaan om een overgang naar een duurzame samenleving te versnellen. Wedden dat er iets moois kan bloeien en groeien?

Loop je zelf rond met een origineel idee dan kan je op deze ministerraad je ei kwijt.
Schrijf u hier vandaag nog in. Hopelijk tot 12/12/12 bij De Koninck!

Op facebook kan je kennismaken met Samen Groener. Samen Groener wil aandacht geven aan de talloze duurzame initiatieven  (een buurtfeest, een eigen bio-tuin, een winkel met duurzame goederen, een oplossing voor het mobiliteitsprobleem, tips om te besparen, een invalshoek voor de politieke besluitvorming, …).  Iedereen die iets zinvols te vertellen heeft, en dat mag je ook scherp formuleren (geen grenzen, enkel die van het fatsoen en de spelregels die ook in de normale samenleving gelden) is er welkom.

Wie er vanuit gaat dat we in 2013 nog wel wat actie zullen moeten voeren kan hier al eens kijken naar alle mogelijke campagnes en actiedagen/weken/maanden die gepland zijn voor 2013. En dit is natuurlijk nog maar een topje van de ijsberg…

genieten van de strijd

De voorbije dagen weer heel wat interessante gesprekken gehad over onze wereld en hoe die te veranderen. Zondagmorgen in Oostende was er een startmoment rond Transitie waar een dertigtal mensen zijn op afgekomen (opnieuw een pak meer dan verwacht). Vorige vrijdag mocht ik mee aanschuiven bij een gesprek met Andrew Simms van de New Economics Foundation, dit met een groepje mensen uit de kunstensector. Je kan hier een interessant interview lezen met Andrew Simms over de noodzaak van de omslag én de rol van de kunsten daarbij.

Zowel bij de transitiegroep als bij de kunstenaars komen dezelfde elementen naar boven. Enerzijds een algemeen gevoel van urgentie en van onbehagen. De problemen zijn ondertussen wel duidelijk, de oude recepten werken niet meer er is iets anders nodig. Maar over de beste aanpak is er minder eensgezindheid. Goed, we kunnen zelf wat ecologischer gaan leven, maar moeten we de structuren niet aanpakken? De bedrijven en het politiek systeem scheppen  toch de oorzaken van de onevenwichten?

Maar dan komt weer de vraag hoe we ervoor zorgen dat de politiek en de bedrijfsleven andere beslissingen gaan nemen, rekening houdend met de draagkracht van de planeet. Verkiezingen blijken niet steeds zo veel impact te hebben, het gebeurt niet zo vaak dat consumenten grote bedrijven op de knieën kunnen krijgen, de campagnes van ngo’s leiden niet tot structurele verandering. En dus sluipt er toch weer een gevoel van ‘het haalt niks uit’ of ‘we zijn al te laat’ in het gesprek. En dan hoor je wel een eens mensen die zeggen dat ze al zolang bezig zijn, en dat het toch een hele strijd is.

Ik ben het er mee eens dat het inderdaad wel eens verdomd lastig kan zijn, maar tegelijk moet ik dan denken aan iets van Andrew Simms zei en aan een legendarisch filmpje. In het filmpje zie je hoe een jongeman op een festival op zijn eentje staat te dansen. Hij trekt zich niks aan van de blikken van omstaanders en blijft maar bezig. Tot een tweede persoon komt mee dansen en iets later nog een derde en plots het hek van de dam is en er een fantastische fuif ontstaat. En waarom blijft die kerel in het begin verder dansen? Omdat hij er plezier in heeft, omdat hij ervan geniet. En dat is wat Andrew ook zei, als je plezier hebt in het strijden, dan kan je blijven gaan en dan werkt het aanstekelijk. Een tip voor wie al eens met een dipje zit.

en nu, beste ministers?

Op het Sint-Pietersplein gisteren kon je voelen wat de kracht is van een grote groep mensen die vastberaden voor iets staan. Het samen zingen zorgde voor enkele kippenvelmomenten en gisterenavond is op alle zender de urgentie van het klimaatprobleem aangekaart. Wat ik nog niet gehoord heb is een reactie van politici.

Onze minister-president die zo graag in het nieuws komt heb ik nog niet horen zeggen dat hij de Vlaamse klimaatdoelstellingen gaat verscherpen, of het hele Uplace project dan toch maar gaat schrappen. Onze minister van mobiliteit heb ik nog niet gehoord over het fors investeren in openbaar vervoer en het versneld invoeren van rekeningrijden. De minister van energie zwijgt in alle talen over het opzetten van een groot investeringsprogramma voor hernieuwbare energie. De minister van consumentenzaken heeft nog geen maatregelen afgekondigd om energieverspilling thuis te vermijden. De minister van openbare gebouwen denkt er niet aan eindelijk een grootschalig isolatieprogramma door te drukken. De minister van administratieve vereenvoudiging slaagt er niet in de procedures om windmolens te plaatsen sneller te laten gaan. De minister van landbouw (ook de minister-president)  durf niet te denken aan een CO2 taks voor de vleesindustrie.

Kortom, hoe luider  ‘act now’ dit weekend overal in het land klinkt, hoe stiller het is langs de kant van de politici die het probleem moeten aanpakken. Misschien moeten we ze nog even tijd geven (er is tenslotte een wereldkampioenschap fietsen dit weekend, daar moeten ze ook zijn). Maar als het zo stil blijft moeten we maar eens naar andere actievormen grijpen.

Zoals bijvoorbeeld hier. Albert Heyn besliste onlangs om zichzelf eenzijdig een korting te geven van 2% bij alle leveranciers. Deze actie toont hoe consumenten erop reageren. Als we nu eens op dezelfde wijze stickertjes maken op alle ‘klimaatgevaarlijke’ producten? Plak for the Climate.

Jokers Plakken, Boeren Pakken from Youth Food Movement on Vimeo.

198 manieren om de wereld te verbeteren

Je bent misschien een van die mensen die zich soms afvraagt wat je allemaal kan doen om de wereld een beetje beter te maken. Je bent niet de enige. Gene Sharp vroeg het zich niet enkel af, maar hij deed  jarenlang onderzoek naar alle mogelijke geweldloze manier om verandering mogelijk te maken.  Zijn lijst bevat ondertussen 198 verschillende actievormen die reeds resultaten hebben opgeleverd. De technieken zijn ingedeeld in diverse soorten gaande van bewustmaking, boycot, innovaties, burgerlijke ongehoorzaamheid, psychologische, economische en politieke interventies.  Je kan de hele reeks: 198 manieren voor verandering (Gene Sharp) hier downloaden en  rustig bekijken (in het Engels weliswaar).

Van het lijstje zijn er al een aantal die ik wel uitgeprobeerd heb, maar er zijn er nog veel meer die ik nog kan uittesten. Dat beschouw ik uiteraard als goed nieuws. Zo is er bijvoorbeeld nummer 22: ‘uitkleden voor protest’ of ‘muiterij’ (nummer 148).

Nog meer goed nieuws staat er in het boekje ‘De wereld veranderen, hoe doe je dat’ van John-Paul Flintoff. Ik heb het gisteren gekocht en zit al (of nog maar) halverwege. Het is een echte aanrader voor mensen zoals wij, met goede argumenten, mooie voorbeelden de nodige humor en relativering. ISBN 978 90 295 85385. In dit boek staat ook de lijst met de 198 actievormen (in het Nederlands). Wil je snel het boek in je eigen bibliotheek,  pas meteen actievorm 193 toe, ‘bestuurlijke instellingen overbelasten’. Vraag bij je volgende bezoek aan de bib of ze dit boekje in huis hebben en blijf het vragen tot ze overstag gaan.

En toeval of niet, gisteren lees ik dat de straffe madam Annie Leonard een nieuw filmpje heeft, en dat noemt zowaar ‘the story of Change’. Waarbij ze heel eenvoudig uitlegt hoe we het kunnen aanpakken. Dus geen excuses meer om bij de pakken te blijven zitten. Filmpje bekijken, lijstje uitpluizen er er aan beginnen.

nieuwe ministers

Er zijn heel veel wegen om tot verandering te komen en de wereld in een andere richting te sturen. Je eigen leven zo organiseren dat je impact positiever wordt is er een van. Je verhaal aan andere mensen vertellen, samen met buren of gelijkgestemden projecten opzetten ook. Je kan je verder engageren als burger, activist of zelfs bij een politieke partij. Het versterken van andere goede initiatieven is nog een manier om de impact te vergroten.

Ik ben dan ook erg blij (en trots) met de officiële lancering van het ‘Ministerie van Ideeën’. Ik heb er hier al enkele keren over geschreven, nu is het voor echt!

We leven in een tijd van verandering waarbij het duidelijk is dat klassieke recepten niet meer volstaan om de sociale en ecologische uitdagingen het hoofd te bieden. Er is nood aan nieuwe manieren van denken en handelen. De voorbije jaren staan steeds meer ondernemende pioniers op die vanuit een zelfverantwoordelijkheid vernieuwende initiatieven opzetten om ons leven op sociaal of ecologisch vlak te verbeteren. Het Ministerie wil deze krachten versterken, verbinden en verbreden.

Via een interactief webplatform (www.ministerievanideeen.be) biedt het Ministerie van Ideeën deze pioniers een podium en krijgen ze voor hun initiatief een ‘ministerportefeuille’. Volgens de regels van crowdsourcing en crowdfunding worden alle burgers uitgenodigd om hun favoriete ministers te ondersteunen met handen, hersenen of centen.

Via de ‘Minister van de Week’ zetten we het komende jaar een spotlicht op inspirerende verhalen voor de toekomst. Wekelijks krijgt één van de ministers op maandagavond ‘zendtijd’ in het nieuwe TV-programma Plan B op VIER om zijn of haar project voor te stellen aan het grote publiek. Vanavond is de eerste minister, Amor minister van Fietsonderhoud, te zien om 18u30 op VIER.

Op de site zal trouwens redelijk wat bekenden tegenkomen die hier op deze blog al zijn voorgesteld. Dus meteen hebben we er nog een kanaal bij om transitieverhalen naar het breed publiek te brengen. Suggesties voor bijkomende ministers kan je me steeds doorsturen. (steven@lowimpactman.be)

Ook te volgen op Facebook en Twitter.

 

alweer 4 goede ideeën

Mijn verjaardag is nog maar enkele weken geleden, maar ik voel me nog steeds dertiger. ‘Ik ben een dertiger‘ is een leuke campagne van de fietsersbond om aandacht te vragen voor ‘zone dertig’. In de aanloop van de verkiezingen wil de organisatie zoveel mogelijk mensen oproepen om de stad terug in functie van de mensen in te richten, en niet langer in functie van de auto. Je kan heel simpel meedoen door hier te klikken.

Een andere site die een bezoekje waard is: ‘samen staan we sterker‘. Op deze site kan je makkelijk info vinden over alle soorten van groepsaankopen. Niet alleen omwille van een mogelijk financieel voordeel, maar ook om bijvoorbeeld de overstap te maken naar groene stroom. Want het begint stilaan de goede weg uit te gaan, nu Electrabel dagelijks 600 klanten verliest. Overschakelen op echte groene stroom is de beste weg om de kernuitstap te versnellen.

Op facebook bestaat sinds kort de groep ‘Vlaanderen kleurt groen’, het doel is simpel, door acties rond energiebesparing te bundelen en te verspreiden een kerncentrale sluiten. Alweer een actie van onderuit waarin burgers ideeën uitwisselen en elkaar stimuleren om actie te ondernemen.

Uit Wallonië komt volgend initiatief, ’1 vélo pour dix ans‘. Dit is een project van Pro Vélo dat erop gericht is ervoor te zorgen dat kinderen steeds een aangepaste fiets hebben aan een betaalbare prijs. Want wie opgroeiende kinderen heeft weet dat er nog geen ‘meegroeifiets’ bestaat (zoals in het filmpje) en het flink wat kan kosten om regelmatig een andere fiets te voorzien. Met dit systeem gebruikt een kind voor 65 euro 10 jaar lang een fiets van de juiste maat. Want als de fiets te klein is kan die ingeruild worden voor een andere van de juiste maat. Alweer een goed idee rond hergebruik, delen en alternatieve tewerkstelling. Wie begint ermee in Vlaanderen?

Evolucycle from L’HeureuxCyclage.be on Vimeo.