kunst kan de wereld redden

Vandaag start ik toch even met een oproep. Het project van OKRA; www.ikvinddeaardeleuk.be waarbij 18 senioren een jaar lang leven als Low Impact Man of Mevrouw is genomineerd voor de e-award 2013. Dit omdat de LIM vrijwilligers via een blog hun avonturen delen met de wereld, wat op zich niet evident is voor 60 plussers. Iedereen kan stemmen voor het project via deze link.

Van heel andere aard, maar ook heel interessant is het komende Artefact festival in Leuven. Hier zullen een hele rist kunstenaars hun kijk geven op stedelijkheid en duurzaamheid. Met onder andere een expo over oliewinning in het hartje van Los Angeles, er zijn ‘energieparasieten’ te zien. Dat zijn kleine windmolentjes of andere systemen die ‘energie stelen’. Je kan er hier een aantal van aan het werk zien.

De Belgische kunstenaar Tuur Van Balen is bezig met bijzondere vormen van biologische manipulatie. Hij wil biotechnologie gebruiken om wilde stadsduiven, vaak beschouwd als een stadskanker, te manipuleren zodat hun uitwerpselen zeep worden en dus de stad reinigen in plaats van ze te vervuilen.

Damien  Chivialle presenteert er zijn ‘Urban Farming Units‘ op basis van containers kan hier voedsel worden gekweekt in de stad. Nog een project dat inspeelt op de groeiende aandacht voor alle vormen van stadslandbouw.

Of wat dacht je van bijzondere hulpmiddelen en attributen voor mensen die aan guerilla gardening willen doen. Vanessa Harden ontwikkelde daarvoor een aantal bijzondere hulpmiddelen, zoals een handtas met ingebouwde graafmachine, een wandelschoen die zaadjes verspreid en een fototoestel om zaadjes af te schieten.  Misschien allemaal een beetje ver gezocht, maar misschien zullen we het de komende jaren ook ver moeten gaan zoeken.

Het is volgens mij een goede evolutie dat ook kunstenaars gaan nadenken over uitdagingen van energie, voedsel en materialen. Hun ideeën en ervaringen zouden wel eens heel nuttig kunnen voor de komende tijden. Ik ga zeker eens een kijkje nemen in Leuven.

goed gevonden

Gisteren was ik te gast op de wetenschapsexpo. Een evenement waar scholieren en studenten allerlei uitvindingen en onderzoeken voorstellen aan het grote publiek. Thema van dit jaar was ‘hernieuwbare energie voor iedereen’. Voor ik mijn praatje mocht houden kon ik ook even rondkijken en zag dat er toch behoorlijk wat leuke ideeën en ontwerpen tussen zaten. Een auto die rijdt op een combinatie van zonnecellen en windturbines, een vuilnisbak die geluid maakt als je er iets in gooit, een eetbaar bord, biogas van GFT-afval, een maquette van een daktuin, een serre met een verluchtingssysteem op zonne-energie, een turbine om energie op te wekken met golven van de zee, warmte uit het compostvat en zelfs een boekentas die zelf met een lichtje aangeeft als ze te zwaar geladen is.

Er waren niet echt werkende prototypes te zien, maar de vele stands gaven wel een goed overzicht van de richting waarin de leerlingen op zoek gingen naar oplossingen. Wat een beetje opviel, ik zag weinig uitvindingen die ons kunnen helpen om minder te consumeren of minder te verbruiken. Iedereen zoekt naar manieren om het groen te doen, maar het minder doen blijft een moeilijke kwestie. Niet te verwonderen natuurlijk want dit blijft ook nog steeds de richting waarin bedrijven en politiek zoeken. Onze levensstijl vergroenen, ok maar onze manier van leven in vraag stellen is natuurlijk nog een andere vraag.

Na afloop kreeg ik nog een interessante tip, de site instructables.com. Op het eerste zicht een bron met allerlei ‘doe het zelf’ technieken op vele vlakken. Er staan bijvoorbeeld ook een aantal bouwsystemen in voor energiefietsen, filmpjes en handleiding voor allerlei knutselwerkjes (zoals ook zonneboilers en windturbines). De moeite om nog eens verder te bekijken.

vast op de roltrap

Vandaag een berichtje vanuit de trein (met dank aan het stopcontact hier in de wagon en het mobiele internet), want ik kan wel eens scherp zijn voor technologie, maar ik gebruik ze natuurlijk ook.  Deze morgen mocht ik het gaan uitleggen opeen studiedag voor leerkrachten, waar ik onder andere volgende opmerking hoorde: ‘het zijn niet alleen de leerlingen die moeten gesensibiliseerd worden, als ik kijk naar mijn collega’s leerkrachten dan is het ecologische kennis niet veel groter dan die van de gemiddelde 14-jarige’.  Hmm, niet zo een hoopgevende vaststelling. Een goede zaak dus dat er bij de schoolvoorstellingen ook wat leerkrachten in de zaal zitten.

Na de korte passage gisteren bij TV-Limburg kunnen we morgen voor de show in Overpelt opnieuw op media-aandacht rekenen. Het nieuwe VTM programma (Studio A) komt langs om een reportage te maken. De weg naar het sportpaleis nietwaar. Trouwens,  treinreizigers hebben misschien gemerkt dat maandag in de metro een klein stukje stond over het boek ‘dagboek van een Klotejaar’ waar ik een paar dagen geleden al over schreef. Omdat ik vandaag niet zoveel tijd heb om te bloggen verwijs ik nog even naar een interview dat net op de site van Livios is verschenen. (en binnenkort komt er ook nog iets in de Flair!)

Ik ben de eerste om de impact van die media aandacht te relativeren, al is het een goede zaak dat de ecologische en sociale thema’s wat aandacht krijgen. Als ik zie dat de conclusie van een verstandig redactioneel in de Standaard vandaag is dat groei het enige is dat ons kan redden, dan zijn we natuurlijk nog ver van huis.

Onze vertrouwde systemen lopen vast en we doen nog steeds beroep op dezelfde denkpatronen die de problemen hebben veroorzaakt. Volgende filmpje toont heel duidelijk wat ik bedoel. ( de reclame boodschap op het einde mag je overslaan)