ander nieuws uit Gent

Zo, nu de mediastorm over het debat van gisteren hopelijk snel gaat liggen, tijd om nog wat ander nieuws uit Gent te brengen. In kader van een onderzoek naar ‘Steden in Transitie’ is een overzicht gemaakt van alle initiatieven in de stad die op een of andere manier bijdragen aan een rechtvaardige en ecologische samenleving.

Op Gentintransitie krijg je een bloemlezing van organisaties, bedrijven en initiatieven rond een hele waaier van thema’s als voeding, energie, mobiliteit, recycleren, wonen en werken. Maar ook complementaire munten, buurt initiatieven en nieuwe stadsontwikkelingsprojecten zijn er terug te vinden.

Nu staan er een 70-tal initiatieven op de site, en wat mij betreft is dat nu de uitdaging voor de volgende jaren; ervoor zorgen dat deze projecten goed kunnen functioneren en de mogelijkheden scheppen om er het aantal te laten toenemen. Want ondanks de vele alarmerende berichten en grote uitdagingen voor de toekomst. Rik Pinxten (ook uit Gent) stelt in die deze context: onderaan is er nog heel veel plaats.

In het boekje ‘kleine revolutie’ houdt hij een pleidooi voor de kleine revolutie. Verfrissende creatieve initiatieven van de basis die vertrekken vanuit een andere manier van denken. Kortom, er gebeurt hier nog heel wat meer dan debatteren over symbolen.

koud en warm

Gisteren heb ik zoals elk jaar de nieuwjaarsreceptie van de stad Gent bijgewoond. Niet meer handjes geschud dan andere keren, al heb ik burgemeester wel voorgesteld om vloerverwarming te voorzien op het Sint-Baafsplein nu de winter eindelijk is begonnen.

De koudere temperaturen zijn een goede aanleiding om het thermisch ondergoed boven te halen en de koelkast uit te zetten. Er zijn nu wel andere manieren om voedsel koel te houden. Het wil ook wel zeggen dat ik iets meer moeite zal hebben om regenwater uit de regenton te halen om het toilet te spoelen. (niet langs het kraantje onderaan de ton, maar dus eerst het deksel eraf, ijs breken en dan de emmer vullen). Het zijn maar kleine ongemakken in vergelijking met wat vele mensen dagelijks doorstaan omdat ze het veel kouder, warmer of  armer hebben.

Hier in huis, in de winterliving met de pelletkachel is het snel op te warmen zodat ik me de volgende dagen goed kan voorbereiden op de eerste twee commissievergadering. Vanavond krijgen we nog een vormingssessie over de digitale besluitvorming, en morgen is er dan de eerste commissie Cultuur, evenementen, feesten, toerisme, sport en recreatie. Woensdagavond start de commissie Onderwijs, jeugd, personeel, FM en administratieve vereenvoudiging. Het zal wel toeval zijn, maar in drie van de vier commissies waar ik zetel zit ook Siegfried Bracke. Ik las in de kranten al dat hij de nadruk wil leggen op besparingen, dus als ik hem kan overtuigen dat er veel te besparen valt wat betreft energie en materialen hebben we misschien nog raakvlakken. Verslagjes over deze vergaderingen zal je hier natuurlijk terugvinden.

politieke werkzaamheden

Nu ik  10 dagen bezig ben als ‘politiek mandataris’  geef ik graag een update geven van wat dit nu precies wil zeggen. Wat heb ik allemaal gedaan wat ik anders niet zou doen?

Wat vergaderingen betreft was er de installatievergadering (vooral wachten eigenlijk), een vergadering van de fractie en eentje van de partijraad.  Aangezien alle verkozenen automatisch waarnemend lid zijn van de politieke raad van Groen wou ik dit toch even meemaken, al denk ik dat ik hier een gewoonte van ga maken. De maandelijkse fractie vergadering is wel belangrijk. Daar zitten de 10 raadsleden én de 3 OCMW-verkozenen samen met de fractiemedewerkers. Deze keer hebben we een glas gedronken op het nieuwe jaar, maar vooral de politieke agenda in Gent doorgenomen.

Deze week heb ik behoorlijk wat tijd gestoken in de praktische zaken. Het ophalen van de laptop, het leren werken met de speciaal beveiligde bestanden (twee keer de helpdesk moeten bellen, maar nu werkt alles naar behoren). Tegelijk wat rondgekeken op de ontzaglijke hoeveelheid materiaal waar ik nu toegang toe heb. Allerhande reglementen, besluiten, archieven, studies, lijsten, voorstellen, plannen tot en met de menu’s van de personeelsrestaurants kan ik nu bekijken. Tussen al dit materiaal zitten heel wat interessante zaken, zoals de pas gepubliceerde omgevingsanalyse die ik zeker moet doornemen. Net als dit inspirerend document over Kopenhagen. Wanneer ik dat allemaal zal doen is nog niet helemaal duidelijk.

Dan ben ik nog bezig geweest met het uitzoeken van mogelijke organisaties rond stadslandbouw in Kopenhagen. Want in het voorjaar gaat het college op bezoek naar deze groene hoofdstad. Ter voorbereiding mogen de kabinetten voorstellen doen en daar heb ik een beperkte bijdrage aan geleverd. Ik heb ook de agenda’s bekeken van de twee commissievergaderingen waar ik volgende week aan deelneem. Een aantal stukken heb ik grondig gelezen en op twee punten wil ik alvast even tussenkomen. De ijspiste en het energiegebruik in één van de historische gebouwen. Zo’n tussenkomst voorbereiden vraagt vooral wat opzoekwerk (research zoals het zo mooi klinkt).

Daarnaast heb ik twee gesprekken gehad op vraag van ‘burgers’. De coördinator van een buurtvzw die zeer graag een ‘give-box’ wil installeren naast een wijkrestaurant. Dus hebben we samen bekeken hoe dit best zou kunnen en welke administratieve weg dan aangewezen is. Verder nog gebrainstormd met iemand uit de buurt rond de mogelijkheid om een bio-broodronde met de bakfiets op te zetten en een wijkorkestje te starten in de Dampoort wijk.

Het gaat tot hiertoe over 14 uren (het schrijven van de blogstukjes tel ik niet mee). Ik moet wel zeggen dat het bijzonder leerrijk is en een voor mij nieuw soort adrenaline oplevert. Het idee dat ik nu echt misschien een paar kleine dingen kan mee realiseren zorgt voor extra energie en goesting. Dus nog geen spijt van mijn nieuwe leven, al heb ik ook al enkele blunders geslagen. Maar daarover meer volgende week, want nu begint het weekend.

Daniël Termont: het boek

Aangezien ik de volgende zes jaar zal mogen samenwerken met Daniël Termont (hij is mijn baas om zo te zeggen), leek het me geen slecht idee zijn boek eens door te nemen. Het is uitgegeven vlak voor de verkiezingen en de uitgeverij heeft haar best gedaan om er een gewichtig boek van te maken. Met  dik papier, veel titelbladzijden een brede interlinie en een pak foto’s. Het ziet er dus een beetje uit als een turf van 300 bladzijden maar het had evengoed in een boek van 120 pagina’s gekund. Maar dit zal vooral aan de uitgeverij liggen die journaliste Agnes Goovaerts heeft ingeschakeld om het boek te schrijven aan de hand van enkele interviews. Dit maar even ter situering.

Het boek leest vlot en biedt een interessante kijk op deze bijzondere man en zijn leven. Zijn kinderjaren bijvoorbeeld, waar hij als zoon van scharenslijpers de eerste jaren van zijn leven in een woonwagen doorbracht. De anekdotes van de openbare verkopen waar hij van jongs af aan werd ingeschakeld en zijn eerste stappen bij de MJA (socialistische jongeren) maken duidelijk waar zijn wortels zich bevinden.  De passage over zijn eerste jaren in de politiek waar hij als jong gemeenteraadslid in de meerderheid regelmatig onder zijn voeten kreeg omdat hij te veel initiatieven nam zal ik goed onthouden .  De rol die hij er speelde als ‘ambetanterikske’ moet toch iemand opnemen?

Enkele andere hoofdstukken gaan over zijn ervaring in de energiesector en de haven, waar hij een heel belangrijk rol speelde (en speelt). Daar kan je wel wat leren over de strategische schaakspelen van de politiek en het belang van goede relaties in alle mogelijke kringen. Naast deze grote verhalen zijn er ook leuke details zoals een lofrede op TV-Ekkergem van mijn broer Koen en de New Yorkse promofilmpjes die hij maakte voor de stad.

Het laatste hoofdstuk ‘de stad nu en straks’ valt dan weer een beetje tegen. Een aantal thema’s zoals wonen en mobiliteit worden toegelicht (met de verwijzing naar Kopenhagen als voorbeeld van een goed fietsbeleid). Een paar interessante ideeën rond het bevoorraden van winkels en het opnieuw bewonen van de verdiepingen in winkelstraten komen aan bod (deze ideeën staan ook in het bestuursakkoord). Een wervende en ambitieuze visie op de toekomst van de stad heb ik er niet echt gelezen. Het hele milieu en klimaatthema komen in het boek niet aan bod al is hij heel positief over de samenwerking met Groen.

Mijn respect voor kwaliteiten en de werkkracht van Daniël Termont is door het lezen van het boek zeker toegenomen en ik vermoed dat sommige info nog nuttig kan zijn de volgende jaren. Een ‘must-have’ is dit boek volgens mij niet, maar als je het ziet liggen in de bib is het zeker de moeite om het eens mee te nemen.

 

 

te Gecke Gentenaar

Gisteren was ik te gast bij het Gents Ecologisch Centrum, een van de pioniers wat betreft het ecologische gedachtegoed in Gent. Elk jaar reiken ze een prijs uit aan een Gentenaar die volgens hen een belangrijke bijdrage leveren rond milieu en ecologie. De eerste winnaar was Stefaan Claeys (oprichter en bezieler van het GMF), daarna kwam het project wisselstroom aan de beurt en vorig jaar kreeg de fietskeuken de onderscheiding. Ik was niet helemaal verrast – ze hadden het op voorhand laten weten – dat ik de volgende was die de titel van te Gecke Genteraar kreeg.

Het is natuurlijk leuk om erkenning te krijgen voor waar je mee bezig bent, al zijn er volgens mijn nog heel veel mensen en organisaties die waardering verdienen.  Ik heb in mijn korte bedankingsspeech vooral de nadruk gelegd op de nood aan de duizenden Gecke Gentenaren die we de volgende jaren en decennia zullen nodig hebben. De mislukte top in Doha heeft nog maar eens duidelijk gemaakt dat we afstevenen op een catastrofe,. De politieke en economische elite is niet van plan de eigen machtspositie op te geven om de catastrofe te voorkomen. De verandering zal dus komen van mensen die zelf aan de slag gaan, en hopelijk ondersteund door lokale overheden (waar ik in Gent alvast werk wil van maken)

Het was best wel een leuk feestje, met AVS en de Gentenaar (verslagen zouden binnenkort te lezen moeten zijn), een hoop fijne mensen en ook de toekomstige schepen van milieu en klimaat.  Lekkere vegetarische hapjes van het Lekker Gec restaurant, de dochter van Wouter (de voorzitter van het Gec) die een ontroerend liedje zong. Ter afsluiting kreeg ik een aangepaste low impact trofee.

Ik zal de titel nu met trots dragen, de volgende zes jaar in de Gentse gemeenteraad bijvoorbeeld, waar we de kans krijgen om een sociaal en ecologisch project vorm te geven.

15 van de 800

Wat hieronder volgt zijn niet de resultaten van een brainstorm van een transitiegroep. Het zijn geen wilde dromen uit een visie-oefening voor 2050, het is geen reeks van wensen zoals ik die wel eens zelf pleeg te formuleren. Het zijn 15 van de 800 actiepunten in het nieuwe bestuursakkoord.

Ik nodig iedereen uit om dit  bestuursakkoord eens door te nemen, en zelf te beseffen welke potentiële ommekeer uit dit document kan komen. Wellicht is dit het eerste bestuursakkoord in Vlaanderen dat zo duidelijk kiest voor transitie.  En ik weet wel, het zal niet mogelijk zijn alles te realiseren, er zullen wetten zijn en praktische en financiële bezwaren. Maar toch, er is veel goesting in Gent om dit nu echt te gaan realiseren. Ik sta alvast te popelen.

1. Gent wordt op termijn energie-onafhankelijk door maximaal in te zetten op energiereductie en duurzame en hernieuwbare lokale energieproductie.
2. Per sector wil de Stad Gent een pact sluiten dat vooropgezette CO2-reductiedoelstellingen definieert, en de bijhorende strategie en een actieplan omvat om deze doelstellingen te realiseren.
3. Voor de horeca en handelszaken is er nood aan een gericht actieplan ter bevordering van energiebesparing en duurzame exploitatie.
4. Stad Gent streeft er naar om alle automaten met PET-flessen en blikjes uit de scholen van het stedelijk onderwijs, de musea en andere stadsgebouwen te houden.
5. De Stad Gent voert een actief voedselbeleid gericht op het promoten van gezond en betaalbaar voedsel, het stimuleren van vervangen van vlees, het stimuleren van biolandbouw, het vermijden van voedselverlies, en tracht hierin alle Gentenaars te betrekken.
6. De Lijn en de organisatoren van evenementen moeten ervoor zorgen dat in tickets voor betalende evenementen en voorstellingen (vanaf een drempel van 300 toeschouwers) steeds een ticket voor het openbaar vervoer begrepen is.
7. Om ervoor te zorgen dat ook mensen met een laag inkomen geen te hoge energiefactuur moeten betalen, verhoogt de stedelijke vzw REGent haar inspanningen om de kansarmen energiezuiniger te laten leven en wonen.
8. Het belang dat het bestuur aan Noord-Zuid hecht wordt onder andere uitgedrukt door de financiële steun aan projecten in het Zuiden. Dit bedrag willen we verder systematisch optrekken.
9. We streven per wijk naar een charter waarin wederzijdse engagementen van bewoners en stadsbestuur kunnen vastgelegd worden.
10. We richten een centrum op, volgens het concept van ‘bedrijvencentrum’, voor de middenveldorganisaties.
11. Het bestuur kiest resoluut voor duurzame Gentse Feesten en feesten en evenementen in het algemeen. Dat betekent een minimale ecologische voetafdruk, (algemene) veiligheid, voedselveiligheid, het beperken van afval en het beheersen van het geluid.
12. We ondersteunen verder het initiatief van een aantal cultuurhuizen om door een eco-convenant aan te sluiten bij het Gents klimaatverbond, en  breiden dit uit. We maken een grote inhaalbeweging op het vlak van duurzame exploitatie van de stedelijke culturele infrastructuur.
13. De groennorm van een wijkpark (van minstens 1 ha) op 400 m wandelafstand voor elke Gentenaar wordt stap voor stap gerealiseerd, uiteraard prioritair in dichtbebouwde woonwijken.
14. Aan het Vlaams Gewest wordt gevraagd om het resterende gedeelte van de B401 af te breken, waardoor het Zuidpark gevoelig kan vergroot worden.
15. De Stad Gent zal innoverende initiatieven inzake huisvesting mogelijk maken, zoals coöperatieven, co-housing en/of projecten van bouwgroepen die samengesteld zijn uit gezinnen, woonprojecten voor bewoners met een erg laag autobezit, het delen van tuinen en wonen-welzijnsprojecten.

lastige vragen

Ik blijf geduldig wachten op de beloofde antwoorden van het Nucleair Forum, maar het ziet er naar uit dat dit ijdele hoop  zal zijn.  Als ik echter de gestelde vragen even bekijk, dan zijn er toch een aantal kritische stemmen te lezen (jaja Björn, goed gewerkt). Jammer genoeg zijn de antwoorden op die vragen een staaltje van rond de pot draaien, informatie achterhouden of eenzijdige informatie verstrekken.

Bij Jong Groen hebben ze dit ook gemerkt, en dus hebben ze zelf een lijstje met antwoorden opgesteld. Zo kan je er lezen hoe Pjotr uit Tsjernobyl een vraag stelt over de veiligheid en Aaila uit Finland over de vierde generatie kerncentrales. Goed gedaan en dit zonder de enorme budgetten van het Nucleair Forum.

Van Siegfried Bracke heb ik ook nog geen antwoord gehad om mijn vraag over de privacy. Ik heb hem wel even op de radio gehoord over zijn kandidatuur voor de burgemeestersjerp in Gent. Tja, volgens mij zou Siegfried de geknipte man zijn om voor het nucleair forum te werken. Op radio 1 zegt hij bijvoorbeeld dat hij de koepeltekst van groen-sp.a heeft gelezen en hij tot zijn ontzetting leest dat ze alle auto’s uit de stad willen.  Ziehier wat er in de koepeltekst staat over mobiliteit:

Op mensenmaat wil ook zeggen dat we onvoorwaardelijk gaan voor een autoluwe en groene stad. Hierbij kiezen we resoluut voor de zachte weggebruiker en voor de versnelde uitbouw van een fijnmazig openbaar vervoernet (tramnet) in combinatie met veilige fietsinfrastructuur binnen alle woongebieden. Dat beleid wordt ondersteund door een gedurfd parkeerbeleid.

Hieruit concludeert de heer Bracke dat men alle auto’s uit de stad wil. Waarom er dan nog een gedurfd parkeerbeleid moet komen is mij niet zo duidelijk. Wat wel duidelijk is, in de komende campagne zal blijkbaar niet op een leugentje meer of minder gekeken worden. Je zou van een intellectueel als Bracke een iets eerlijker houding verwachten, maar als het om macht gaat speelt dit niet meer.

Het beste dat we kunnen doen is blijven vragen stellen, tot we echte antwoorden krijgen.

verspilling bij Lim!

Deze nacht heb ik de pelletkachel de hele tijd laten branden! Niet omwille van een vergetelheid maar om deel te nemen aan een meting van de stad Gent in kader van het Gents klimaatverbond. Om namelijk een zicht te krijgen op het verlies van warmte door de daken zijn er enkele opnames met een warmtecamera gepland over de stad.

Wie aan de meting wou deelnemen moest zijn adres opgeven en kreeg dan een bericht wanneer het vliegtuig zou overvliegen. Dit was voor mijn regio dus vorige nacht. En om iets te kunnen meten van warmteverlies door het dak moet er natuurlijk warmte worden geproduceerd, vandaar de nachtelijke stookpartij.

Ik ga ervan uit dat ik dan binnen enkele weken een link krijg naar de foto waarop ik kan zien hoeveel warmte er door het dak verloren gaat. (kan ik dan nog eens gebruiken als argument voor de huisbaas). Bijkomend voordeel is dat ik meteen zal merken wat de impact is van het winterverblijf.

Het gebruiken van warmtecamera’s is een goed instrument om in kaart te brengen hoe het zit met de isolatie van gebouwen. Als je letterlijk kan zien hoe warmte (en geld) door ramen en daken verdwijnt kan dit helpen om er iets aan te doen. Onder andere in Antwerpen en Genk is dit ook reeds gedaan. Nu maar hopen dat de 600 deelnemers van het experiment in Gent ook iets doen aan de isolatie. Anders heeft het vliegtuigje voor niks boven Gent gevlogen. En dat is nog meer verspilling natuurlijk…

vandaag in De Morgen

Het was te verwachten, ook in De Morgen een klimaatbijlage, en dit keer op groen papier. Een truckje dat alle kranten ondertussen al hebben toegepast en natuurlijk  geen enkele meerwaarde te bieden heeft. Trouwens de bijlage zal een mooie ‘business-opportunity’ geweest zijn, gezien de vele pagina’s grote extra advertenties en publi-reportages. (inhoudelijk staan er wel goede analyses in hoor)

Nu uit deze bijdrage ook al blijkt dat we niet moeten rekenen op regeringen om het klimaatprobleem aan te pakken is de vraag nog dringender. Op wie kunnen we dan wel rekenen? Ik blijf geloven in het belang van de burger en consument – al zal nu slechts enkele procenten van de bevolking hun gedrag aanpassen omwille van de milieuproblemen. Anderzijds denk ik dat er een grote rol is weggelegd voor lokale besturen.

Uiteindelijk kunnen steden, gemeentes en provincie als ze dat willen zelf een verregaand klimaatbeleid voeren, met duidelijke doelstellingen en acties. In Nederland staan ze al iets verder en wordt flink geïnvesteerd in het concept van klimaatneutrale steden. Ook bij ons zijn er een aantal aanzetten, de provincie Limburg (let op de LIM in de naam) wil in 2020 voor de eigen activiteiten klimaatneutraal zijn. Leuven denkt er aan om dit in 2040 te doen, en Gent heeft  aangekondigd in 2050 dit doel te willen bereiken.

(met dank aan de fotografe van AVC - ik ken haar naam niet)

Vorige week had ik de kans burgemeester Termont hierover op de rooster te leggen. Behalve leuke foto’s leverde dit toch enkele interessante vaststellingen op.

Zo gaf de burgemeester toe dat het bereiken van klimaat neutraliteit bijzonder moeilijk zal zijn. Het is vooreerst nog niet duidelijk wat er precies onder verstaan moet worden, en hoe dit kan gecombineerd worden de economische belangen van de haven en het stijgende energiegebruik in stadsgebouwen. Anderzijds is duidelijk dat de stad echt van plan is om er werk van te maken (ze nemen er een aantal extra mensen voor in dienst). Ik vermoed dat het uitwerken van zo’n plan onvermijdelijk tot belangrijke keuzes zal dwingen. Iets waar de stad nu nog wat moeite mee heeft. (ze willen wel fietsers, maar ook parkeerplaatsen in het hartje van de stad, ze willen wel besparen op energie maar ook een lichtfestival) Als het schepencollege erin slaagt om de bevolking actief te betrekken bij een dergelijk lange termijn plan sta ik daar zeker achter.

Bij de voorbereiding van het gesprek is me nog iets opgevallen. Op de website van Daniel Termont is te lezen welke mandaten hij nog bekleed. Kijk even mee: Fluxys – voorzitter, Vlaamse Energieholding – voorzitter, TMVW Integraal Waterbedrijf – ondervoorzitter, Publigas nv  - voorzitter, Havenbedrijf Gent – ondervoorzitter. Toen ik lachend opmerkte dat hij misschien meer te zeggen heeft over het energiethema dan Paul Magnette beaamde hij dit zonder verpinken. Vanuit die positie heeft hij bijvoorbeeld een strijd geleverd met  Electrabel rond de aandelen in Publigas, en kon hij vermijden dat Electrabel ook daar en monopoliepositie kon innemen.

Om maar te zeggen, lokale bestuurders hebben soms meer macht dan we denken. Reden genoeg voor ons burgers om toe te zien dat die macht op een goede manier wordt gebruikt…

Applausje voor Gent

 

 

Ik heb hier wel al eens geschreven over het gebrek aan politieke moed als het gaat om het aanpakken van de klimaatkwestie. Misschien mag ik toch iets positiever zijn over de lokale politici. De stad Gent ondertekende in 2007 bijvoorbeeld een Kyotoprotocol met maar liefst 105 maatregelen die tegen 2020 moeten worden uitgevoerd.

Enkele van de meest opvallende beslissingen;

• vermindering van de CO2 uitstoot met 60% (tov 2003)
• 50 % van alle energie uit hernieuwbare bronnen
• energievebruik van eigen gebouwen en verlichting verminderen met 20% (tov van 2003)
• duurzaam wagenpark met aankoop van hybride wagens en Euro5 vrachtwagens
• stimuleren van burgers en bedrijven om over te schakelen naar groene stroom
• gratis duurzaam bouwadvies aan burgers

Het Kyotoprotocol is een initiatief van de BBL. De bedoeling is om zoveel mogelijk steden en gemeentes ertoe te overhalen om een dergelijk protocol te ondertekenen. Mocht je nog op zoek zijn naar een nuttige vakantiejob, dan kan je eens contact opnemen met de verkozenen van je eigen gemeente. Uiteindelijk zal iedereen zijn duit in het zakje moeten doen, dus zorg er mee voor dat jouw gemeente of stad niet de laatste is om in actie te schieten.