21 augustus 2034: met pijn in het hart.

Beste lezer, ik schrijf dit nu aan boord van een Zeppelin, op weg naar huis. Of beter gezegd, ik dicteer dit bericht aan Klaas. Marieke zit bezorgd naast mijn bed. De gebeurtenissen van de voorbije dagen hebben me geen goed gedaan. Nog dezelfde dag als die waarop ik het bericht kreeg van de opstand van de ‘Oil party’ ben ik in elkaar gezakt in een restaurantje naast het Titicacameer.

Een hartaanval, volgens de dokters een combinatie van de grote hoogte, de inspanningen van de reis en de opwinding over de recente gebeurtenissen. Zelf denk ik dat het nogal meevalt, al kan ik niet rechtop staan of zitten. Ik ben meteen met een propellervliegtuig naar Lima gebracht en kreeg een eerste behandeling in het ziekenhuis. Gelukkig was ik buiten bewustzijn, anders had ik misschien toch geprotesteerd tegen het vervoer met een vliegtuig. Ik die ervan overtuigd was dat mijn laatste vliegtuigreis in maart 2008 naar Ierland was (voor het werk dan nog).

Nu ben ik onderweg met een Medic-Zeppelin naar Amsterdam. Deze zeppelin maakt handig gebruik van hoge luchtstromen en gebruikt weinig energie om de overtocht te maken in 37 uur. Alle medische apparatuur en personeel is hier aanwezig voor een goede verzorging. Ik ga ervan uit dat ik kwiek als een hoentje uit de Zeppelin stap, klaar om de strijd aan te gaan tegen de “Oil party”. Ik zie Marieke wat meewarig kijken, maar toch knikt ze van ja. Iemand die ziek is mag je niet tegenspreken zeker.

Tegelijk ben ik overweldigd door het uitzicht vanop ongeveer 16 kilometer hoogte. Ik zie nog de randen van het Amerikaanse continent, met het vele groen van het regenwoud (al ontbreken nog flinke stukken), aan de andere kant de oneindige uitgestrektheid van de oceaan. Ik probeer me voor te stellen hoe daaronder die vele miljoenen levende wezens samen een ingewikkeld en fragiel netwerk vormen. Hoe elk onderdeel,van de kleinste eencellige tot de reusachtige potvissen allen van elkaar afhankelijk zijn en enkel kunnen overleven dank zij en met elkaar.

Daar komt een verpleegster aan met een spuitje. Ik moet vooral veel rusten en me geen zorgen maken over hoe het gaat met de planeet. Net voor ik mijn ogen sluit valt me op dat de verpleegster heel erg lijkt op Lady  Linn.

20 oktober 2020: gezondsheidszorg in de problemen

Opnieuw reden tot ongerustheid. Een nieuwe variant van een E.colibacterie is lelijk huis aan het houden in Europa. Vooral in Zuid Europa zijn al duizenden mensen besmet en honderden doden gevallen. Het is nog onduidelijk wat de precieze oorzaak is. Er zijn elke zomer wel dergelijke besmettingen, maar meestal nemen die niet direct epidemische vormen aan.

Deze keer gaat het om de E157-bacterie die vooral te vinden is in rauw vlees. Het gevaarlijke is nu dat deze bacterie zich ook van mens tot mens kan verspreiden.  Wie besmet wordt krijgt bloedproblemen en schade aan de nierfunctie en soms aan het zenuwstelsel. Normaal is dit te behandelen via dialyse en bloedtransfusies waarbij de getroffen organen over het algemeen genezen na een behandeling van 2 tot 6 weken.

Dit is echter problematisch. Net zoals bij de andere overheidsfuncties is flink gesnoeid in de zorgsector. De overheid is niet meer in staat alle mogelijke dure behandelingen te voorzien en te betalen.  In België zijn er nu bijna 2,2 miljoen 65 plussers, en 560 000 mensen ouder dan 80 jaar. Om budgetaire redenen is ervoor gekozen geen zware ingrepen en behandelingen meer te voorzien voor 80 plussers.  Dit zal dus ook het geval zijn voor deze groep mensen die eventueel met de bacterie besmet worden. Dit is natuurlijk een zeer harde maatregelen, maar toch rechtvaardiger dan enkel zorg te voorzien voor wie het kan betalen.

Wie dacht dat vegetariërs veilig zouden zijn voor deze epidemie heeft het dus mis.  Het zijn vooral jonge kinderen en oudere mensen die het hoogste risico lopen. Met Klaas (die nu net 1 jaar is geworden) en ikzelf hebben we dus twee van de risico-gevallen in huis. In Vlaanderen is het aantal besmettingen nog vrij beperkt maar er is grote ongerustheid. Zeker nu de informatie die we krijgen van de overheid toch behoorlijk onduidelijk is. Vlees eten we hier al lang niet meer, en groenten worden nu extra gekookt, fruit extra gewassen. En verder moeten we maar hopen dat we dit ook overleven.

Wat wel opvalt is dat de voorbije jaren de onderlinge zorg tussen mensen enorm is toegenomen en opnieuw veel meer gebruik gemaakt wordt van medicijnen op basis van planten. De cursussen die daarrond gegeven worden zijn steevast volzet en oude boeken met planten geneeskunde zijn erg in trek. Er zijn in en rond de stad ook een aantal succesvolle landbouwbedrijfjes die zich specialiseren in geneeskrachtige planten. Mijn kinderen vinden het nu normaal dat bij een gezondheidsprobleem te zoeken naar natuurlijke geneeswijzen. Wat niet altijd evident is voor mijn generatie, die opgegroeid is met zeer dure en technische gespecialiseerde geneeskunde. Wellicht zijn voor beide benaderingen argumenten te geven, maar nu moeten we ons behelpen met wat er voorhanden is. Ik zal voor het slapengaan dus maar mijn kruidenthee drinken die Marieke speciaal voor mijn gemaakt heeft.

 

 

Zappen op internet

Internet kan natuurlijk net zo verslavend zijn als een goede ouderwetse televisie. Via Vicky kreeg ik volgende link door, die goed aansluit bij de vorige post over de aditieven in ons eten. Geen vrolijk filmpje, maar toch de moeite om eens te bekijken; nosenfantsnousaccuseront-lefilm (Frans/Engels).

Het filmpje hieronder is ook een aanrader. Een heldere uitleg waarom we nu met zijn allen in gang moeten schieten om iets te doen rond de opwarming van de aarde. In het Engels weliswaar, maar heel duidelijk. En aangezien de kerel in kwestie – net als ik – gelooft dat de boodschap verspreiden een belangrijke stap is nodig ik je bij deze ook uit om dit even te bekijken. En het fimpje verder te verspreiden.

En omdat het niet altijd ernstig moet zijn: klik ook nog even hierop: www.nationalecarnivorenenquete.nl, een redelijk overtuigend argument om wat minder vlees te eten. Wat we alvast kunnen stellen, de wereld verbeteren hoeft niet saai te zijn.

Nu ook officieel: LIM leven is gezond

Ik heb er al enkele keren over geschreven; de voorbereiding van de marathon in combinatie met het Raw Food voedingspatroon en de testen die daarbij in Leuven zijn gedaan. Ik heb nog een laatste gesprek gehad met de proffen aldaar en ook het testrapport gekregen.  Hierboven een voor mij niet helemaal duidelijk grafiek (klik om te vergroten) die toont hoe de verzuring in zijn werk gaat tijdens de inspanningstest. Daaruit bleek bijvoorbeeld dat ik bij de test te weinig koolhydraten had om een goede marathon te lopen. Naar aanleiding daarvan ben ik terug wat pasta en kaas gaan eten.  Na de maraton is nog een bloedtest afgelomen en daaruit blijkt dat ik nu op alle vlakken prima scoor. Geen tekorten, en ook niks teveel. Volgens de dokters moet het met een goede voorbereiding zeker nog mogelijk zijn mijn persoonlijk marathon record te breken. Uit het gesprek bleek ook dat mijn hematocriet gehalte in orde is bevonden om deel te nemen aan de Ronde van Frankrijk.

Verder wezen ze me er ook op dat een evenwichtige vleesarme voeding in combinatie met beweging ook erg goed is voor de ziekteverzekering. De bevolking daartoe aanzetten zou de staatskas jaarlijks miljarden euro’s kunnen besparen. (Tip voor Yves als er nog eens een begroting moet gemaakt worden) Low Impact leven kost gewoon minder aan de samenleving omdat er nauwelijks dokters, medicatie en ziekenhuiskosten zijn.  Ik stel voor dat het geld dat daardoor wordt uitgespaard meteen wordt geïnvesteerd in hernieuwbare energie.