wortelen en wortelen

Dank zijn mijn buurman die én een TV heeft én een digibox én die bovendien erg vriendelijk is heb ik de reportage van Telefacts eerder deze week kunnen bekijken. Je kan hier (na de reclame) de trailer zien. Het uitgangspunt is lovenswaardig, namelijk bekijken hoe het verder moet als onze huidige systemen (olie, financieel, voedsel,…) het laten afweten.

Bij het bekijken van de reportage was ik toch niet helemaal gelukkig, want eigenlijk had het beeld dat men van de transitiegroepen schetste een nogal hoog… euh Low Impact gehalte. Wat men liet zien zijn mensen die op het platteland wonen en bezig zijn met zelfvoorziening. Waarbij echt wel de indruk gewekt wordt dat ze zich afsluiten van de samenleving en vooral bezig zijn met het eigen overleven en het kweken van wortelen. Terwijl de filosofie van de transitienetwerken er vooral op gericht is om je te verbinden met je lokale gemeenschap en samen met de mensen daar te werken aan je veerkracht. Niet streven naar ‘autonomie’, maar eerder naar minder onafhankelijkheid van de externe systemen.

En er zijn vele manieren om onafhankelijker te worden. Zo is er een nieuwe actie gelanceerd van Greenpeace: Switch to Green, een grote groepsaankoop voor echte groene stroom. Ik zou voorstellen dat wie nog niet is overgeschakeld meteen deelneemt aan deze oproep, en zo veel mogelijk andere mensen uitnodigt het zelfde te doen.

Tenslotte nog een aankondiging van een actie in Gent. De Carrot Mob die zal doorgaan op 6 oktober. Een heleboel consumenten die samen gaan winkelen bij die winkelier die zich engageert om de opbrengst van die dag te investeren in energiezuinige maatregelen. Ik zal erbij zijn die dag, en hopelijk nog vele mensen die op een of andere manier bezig zijn met transitie.

de teruggeeftijd

De zon van de voorbije dagen maakt dat ik vandaag de eerste tomaatjes van de parkeermoestuin zal kunnen oogsten. Tot hiertoe kon ik al flink wat sla en courgettes eten, enkele paprika’s en een portie boontjes. De worteltjes zijn ook voor binnenkort, wat zo goed als niet lukt  zijn de bloemkolen en broccoli. Niet echt eenvoudige teelten voor beginners zoals ik.

Op het dak ook nog wat verandering nu mijn zonnepanelenpark is verdubbeld van 1 naar 2 exemplaren. Het is hetzelfde systeem als van het eerste paneel dat ik twee jaar geleden heb aangekocht. Een paneel met een omvormer dat je zo kan aansluiten op een stopcontact. Ik heb hiervoor geen subsidie aangevraagd en ook geen groene-stroom certificaten. Dat maakt dat de terugverdientijd rond de 15 jaar zal schommelen.

Maar daar gaat het in mijn geval niet om. Het gaat er om het laatste stukje aangekochte elektriciteit te vervangen door ‘zelf’ geproduceerde stroom. Met 1 paneel kon ik net niet genoeg opwekken om mijn verbruik van 250 kWh te compenseren.  Nu zal ik een wellicht een beetje stroom te veel hebben die ik met veel plezier aan mijn buurman schenk.

Vanuit economisch standpunt gezien allemaal niet zo interessant, omdat het rendement op deze investering van 500 euro erg laag is. Net zoals de tijd die ik investeer in de tomaatjes ze veel duurder maakt dan de tomaten in de winkel  (en het verhuren van de parkeerplaats zou nog veel meer opleveren).  Maar dat is nu juist het punt natuurlijk, als we onze beslissingen laten afhangen van de  ‘return on investment’ en de ‘terugverdientijd’ zitten we in het oude denkpatroon en komen we nooit op tijd aan de echte veranderingen die nodig zijn.

Misschien moeten we niet langer denken aan terugverdientijd maar kiezen voor teruggeeftijd.  Tijd om terug te geven wat we de voorbije decennia hebben afgenomen van de natuur, terug te geven wat we nog dagelijks afnemen van andere mensen. Zo kunnen we onszelf misschien ook wat levenskwaliteit teruggeven.

record voor groene stroom?

 

Het ziet er naar uit dat het record van de grootste groepsaankoop in ons land binnenkort zal gebroken worden. In de provincie Oost-Vlaanderen zijn er al meer dan 50 000 kandidaten en de oproep loopt nog enkele dagen. De heisa rond Electrabel de voorbije weken zal er natuurlijk niet vreemd aan zijn.

Hoewel deze acties in elk geval goed zijn om de positie van de monopoliespeler te verzwakken is het resultaat niet perse beter voor het milieu. Want overschakelen naar de groene stroom van Essent of Nuon is nauwelijks beter dan die van Electrabel (zie de ranking van Greenpeace). Dus maar hopen dat de provincie kiest voor echte groene stroom. Wie nog wil meedoen kan inschrijven via deze link.

En voor de Antwerpenaars is er ook goed nieuws, op 1 juli start daar een nieuwe groepsaankoop. Misschien goed voor alweer een nieuw record?

consumer power?

Interessante ontwikkelingen op de energiemarkt de voorbije weken. Vooreerst een regering die een vuist maakt tegen de hoge energieprijzen, al zal er toch niet veel aan te doen zijn als de olieprijzen op de wereldmarkt opnieuw gaan stijgen door een economische opleving, een internationaal conflict of het kleiner worden van de reserves.

Maar dan de reactie van de monopoliespeler Electrabel die haar beste juristen inzet om ondanks de regeringsmaatregelen op de valreep een prijsverhoging aan te kondigen. En dan, de massale reactie van de klanten die met duizenden tegelijk hun contract met Electrabel opzeggen. Waardoor deze laatste een charme offensief inzet, en een kleine tegemoetkoming voorstelt als een groot gebaar.

Wat leren we hieruit?  Dat het dan toch mogelijk is dat consumenten een vuist kunnen maken (al is Electrabel wel heel ver is moeten gaan voor de ogen opengingen) en dat zelfs het arrogantste bedrijf klanten nodig heeft om te overleven. Anderzijds is de motivatie van 99% van de mensen de financiële winst, al vermoed ik dat er heel wat meer van de overstappers zijn die nu ook kiezen voor groene stroom.  Tenslotte is in heel het debat niet gesproken over de noodzaak van een flinke besparing op ons energieverbruik zelf. En dat is natuurlijk jammer, want zelfs al kunnen we tijdelijk de factuur even drukken,de echte energiecrisis moet nog komen. Laat ons hopen dat consumenten dan niet enkel naar de portemonnee kijken.

 

tamtam over de tram

Vandaag zal ik een groot deel van de dag op de trein zitten, voor een lezing voor een groep studenten op het racecircuit van Zolder. Van een goede plek gesproken om het te hebben over onze ecologische voetafdruk.

Voor de Oost-Vlamingen nog snel een oproep, er wordt namelijk een groepsaankoop voor vaste jaarcontracten 100% groene stroom & aardgas. De totale groep van deelnemers wordt in een openbare veiling anoniem aangeboden aan alle energieleveranciers in België . Na afloop kan iedereen zelf bepalen of overstappen naar de winnende energieleverancier de moeite waard is. Hoe meer mensen zich inschrijven, hoe goedkoper de stroom en gas kan aangekocht worden, en tegelijk is dat een goede manier om de productie van Groene Stroom te stimuleren (en kerncentrales af te bouwen). Om in te schrijven kun je de deze link gebruiken.

Er is ook veel te doen over de tramlijn tussen Deurne en Wijnegem, waarvan de bouw wordt stilgelegd door het protest van een buurtbewoner. Deze man (die nu zelf wat geschrokken is) had vooral bedenkingen bij de milieu-impact van de nieuwe tramlijn en het mogelijke extra sluipverkeer. Tja, als we milieu-impact van de tram bekijken dan rekende Ecolife onlangs nog uit dat  de Ecologische voetafdruk tram per reizigerskilometer gemiddeld 9 keer kleiner is dan de bus, en 16 keer kleiner dan auto.  Als er al een probleem is dan is de oorzaak natuurlijk het gigantische shoppingcenter, dat voor een enorme hoeveelheid autoverkeer zorgt. Zou het niet mogelijk zijn om via de Raad van State de sluiting van Wijnegem Shopping af te dwingen?

Trouwens nog beter dan de tram is de Trolleybus, waarvan de Lijn (samen met de stad Gent) onlangs beslist heeft om de enige rijdende trolley in Gent af te schaffen. De reden is niet zo duidelijk, want deze bussen hebben alle voordelen van trams met nog als extra dat ze niet gebonden zijn aan de tramsporen en een stuk flexibeler kunnen zijn. Het plan om lijn 3 (waarover het gaat) is dan weer afgekets omdat daarvoor parkeerplaatsen moeten worden afgeschaft. En dat ziet de stad absoluut niet zitten. Dus krijgen we er een diesel bussen voor in de plaats.

Tja, de oplossingen zijn er allemaal, een beetje moed om ze toe te passen ontbreekt echter…