Leven in een koelkast met G-label

Deze morgen heb ik het resultaat gekregen van de meting van het energieprestatiecertificaat. Een redelijk onthutsend rapport moet ik zeggen. Het cijfer van de woning is 917, dat slaat op de theoretische berekening van de warmtebehoefte per vierkante meter. Bij een gemiddelde woning is dit eerder 300 tot 350, en voor een nieuwbouwwoning 150. Wie nog meer cijfers wil, gemeten volgens de procedures van de nieuwbouwwoningen heeft mijn appartement een K-waarde van 240 !! (K-waarde heeft het warmteverlies aan, bij nieuwbouw is de norm nu 45). Met andere woorden, de ruimte waarin ik leef is een energetische ramp. Als mijn appartement een koelkast zou zijn dan kreeg ik hooguit een G-label.

Er was ook een beetje goed nieuws, namelijk de vloerisolatie die ik heb aangebracht heeft duidelijk een positief effect. Via de infraroodbeelden die gemaakt zijn is ook te zien dat de isolatiefolie, de tochtstrips en gordijnen wel degelijk zin hebben. Op de foto’s is het warmteverlies lager is op de plaatsen waar ik de isolatie heb aangebracht. De stukken  vloer die geïsoleerd zijn verliezen 5 keer minder warmte dan de niet geïsoleerde delen.

Tenslotte heeft het EPC een aantal suggesties en simulaties. Meest opvallende feit; een goede dakisolatie zou het warmteverlies met 45% verminderen. Dus dit is zonder meer de beste investering die mogelijk is. Aangezien ik als huurder hiervoor ook premies kan krijgen wil ik dit uitzoeken, en doe ik hier meteen voor de hele blogwereld een belofte. Als er een tweede druk komt van het boek dan gebruik ik de opbrengst om hier de dakisolatie te installeren. Voila… je mag er mij altijd aan herinneren.

Afronding van de isolatiewerken…

Voor het einde van deze week wil ik alle isolatiewerken afgerond hebben. De vloerisolatie is klaar, in totaal zo’n 52 vierkante meter van de vloer is nu met 9,5 centimeter kurk geïsoleerd. Er blijft nog een stukje te doen in de keuken maar omdat daarvoor ook leidingen moeten worden aangepast zal dit voor later zijn. Verder zijn er 35 vierkante meter gordijnen opgehangen (aan alle ramen én aan de inkomdeur), 9 vierkante meter isolatiefolie achter de radiatoren, 18 lopende meter tochtstrips, 12 vierkante meter isolatiefolie aan de ramen en één tochthond. Deze is trouwens gemaakt in het atelier van leren ondernemen in Leuven, en mag dus beschouwd worden als een duurzame tochthond.

Vandaag zijn hier ook enkele mensen langsgekomen in opdracht van Canvas, om de metingen te doen voor het energieprestatiecertificaat. Deze nieuwe wetgeving maakt dat bij alle nieuwe huurcontracten vanaf 2009 een dergelijk certificaat moet worden opgemaakt. Het zal net zoals bij een koelkast of auto aangeven hoe goed de woning presteert op vlak van energie. Bij een A klasse zal je dus weinig moeten stoken, bij een D of E zal je veel energie nodig hebben voor de verwarming. Vrijdag weet ik het resultaat van de metingen die ze hier vandaag hebben gedaan. Wellicht wordt dan ook duidelijk waar de grenzen zijn van wat ik zelf via kleine ingrepen en gedrag kan doen.  In geval van nood kan ik ook nog teruggrijpen op de woonmantel (met dank aan Luk voor de tip). Die kan ervoor zorgen dat je het zelfs warm hebt in een koude kamer. Mensen die daar ervaring mee hebben mogen het steeds laten weten!

De eerste korrel is gelegd…

Zo, gisteren heb ik samen met Etienne de werkzaamheden aangevat ter voorbereiding van de komende winter. We hebben radiatorfolie geplaatst achter twee radiatoren, ongeveer 3,5 meter gordijnrails opgehangen, en ook een venstertablet met isolatiefolie die ervoor moet zorgen dat de warmte van de radiatoren niet achter de gordijnen terecht kan komen.

Ook de eerste fase van de vloerisolatie is gestart, voor een stuk van ongeveer 9 vierkante meter hebben we het houten rooster gemaakt en gevuld met de kurkkorrels. Het effect is dat de hele kamer een beetje naar wijn ruikt. Ik veronderstel dat dit wel zal verminderen als ook het dampscherm en OSB platen zijn aangebracht. De volgende dagen ga ik zo goed en zo kwaad hieraan verder werken, al zijn het drukke dagen met verschillende media-opdrachtjes, de laatste week van de marathon-training en de laatste punten en komma’s voor het LIM boek. Maar dank zij het rauwe groenten en fruit regime nog heb ik nog geen energietekort gevoeld. Donderdag wordt mijn conditie wetenschappelijk getest aan de KUL. Misschien schrijven ze me wel een chocolade kuur voor.

De kracht van de zon

De temperatuur is hier de voorbije dagen flink gezakt. ’s Morgens is het hier nu 15 graden en beginnen de kinderen wat te klagen over de kou. Zelf vind ik het nog wat vroeg om al in september de verwarming op te zetten, dus ik hoop het nog even te kunnen uitstellen. Gelukkig is er overdag een paar uur zon die ik maximaal binnenlaat. Tussen één uur en zes uur valt de zon hier via 5 grote ramen binnen en doet de temperatuur stijgen tot 20 graden. En dan is het kwestie van de warmte zo lang mogelijk vast te houden natuurlijk.

Volgende week starten de isolatiewerken, de eerste twintig zakken met vermalen kurk zijn gebracht door Geert van Eco-City. Het nodige hout is besteld. Ik heb nog even bekeken of vervoer met een kar ofzo haalbaar was, maar uiteindelijk toch gevraagd dat ze alles hier thuis leveren. Dat zijn dan wel enkele kilometer autoverbruik voor mijn voetafdruk. Maar een hele dag op onveilige manier met 40 OSB platen sleuren is ook niet zo duurzaam. Ik kan de tijd beter besteden aan het echte isolatiewerk.

OPROEP: drinken voor isolatie!

Yes, dank zij het voortreffelijk werk van Eco-City zal ik mijn vloer kunnen isoleren met kurk. Het systeem is eenvoudig. Via verschillende inzamelpunten worden gebruikte kurken verzameld. Die gaan dan naar vzw Mariënstede in Dadizele, waar mensen met een handicap de kurken vermalen tot een prima isolatiemateriaal. Een duurzame aanpak; transport is beperkt, materiaal wordt hergebruikt en het levert tewerkstelling op voor kansengroepen. Daarbij is het zelfs iets goedkoper dan andere ecologische materialen (120 euro/m3). Ik zal in totaal ongeveer 6 tot 7 kubieke meter nodig hebben. Dit is gaat toch over een paar honderduizend kurken!! Aangezien er in ons land toch jaarlijks zo’n 180 miljoen flessen ontkurkt worden geen onoverkomelijk getal.

Dus oproep aan iedereen, hou je kurken bij, geef me tips waar ik kurken kan vinden, en breng je kurken naar een van de vele verzamelpunten. Gentenaars kunnen hun kurken kwijt in het GEC (aan het station) of ook bij Eco-City zelf. (of bij mij thuis, Achterstraat 32D, Sint Amandsberg) (Vandaag geen afbeelding, wegens internetproblemen, maar iedereen weet wel hoe een berg kurken eruit ziet)