Het is met groeiende ongerustheid dat ik het nieuws uit Japan op de voet probeer te volgen. Een zware aardbeving, een verwoestende tsunami en een nakende kernramp is toch wel veel om te verduren. Ook voor een welvarend en hoogtechnologisch land.
Het doet me onwillekeurig denken aan scènes uit de film ‘Collapse ‘ of het jeugdboek ‘de grote ramp’ van Patrick Lagrou. De maatregelen die nu in Japan worden afgekondigd zijn drastisch. Evacuatie van minstens 50 000 mensen, 4,4 miljoen mensen zonder stroom, lege rekken in winkels, mensen die moeten binnen blijven met ramen dicht en natte doeken op het gezicht, en regelmatig nog naschokken en volgens sommige bronnen nog een Tsunami op komst. Dit zijn scenario’s die je niemand toewenst.
Zullen we er iets uit leren? Bijvoorbeeld dat we maar best blijven beseffen dat we deel uitmaken van moeder aarde en dus niet alles onder controle hebben? Of dat het niet zo goed is ons zo afhankelijk te maken van technologie en energie? Of dat veerkrachtige gemeenschappen essentieel zijn om te kunnen omspringen met dergelijke rampen? Ik weet het niet, want deze nacht hebben Europese leiders maatregelen genomen om nog concurrentiëler en competitiever te worden. Veel inzicht is er op dat niveau nog niet te bespeuren.
Nu het debat over kernenergie volop aan de gang is en de roep op meer kernenergie steeds luider wordt… Wat nu gebeurt in Japan had ook niemand voor mogelijk gehouden. Wie zegt dat onze centrales 100% veilig zijn tegen alle mogelijke calamiteiten dwaalt. (daarom ook dat geen enkele verzekeringsmaatschappij ze wil verzekeren) Als het fout loopt dan heb ik toch liever een windmolenpark dat tegen de vlakte gaat dan een kerncentrale die ontploft.
Maar in de eerste plaats gaan mijn gedachten nu naar de tienduizenden mannen, vrouwen en kinderen die nu opnieuw bang de nacht ingaan. We zijn tenslotte allen van dezelfde diersoort…
Gearchiveerd onder: Algemeen | getagged: japan, kernenergie, ramp | 8 Commentaar »
