visionair voedsel

Soms maak je van die momenten mee waarop je voelt dat er iets in de lucht hangt, waar je merkt dat veranderingen mogelijk zijn. Gisterenavond was  zo’n avond. In een rommelige loods aan de oude dokken, met buiten een onheilspellende wolkenhemel waren zo’n 80, 90 mensen samen gekomen om het te hebben over voedsel en landbouw in de stad.  Mensen uit heel verschillende hoeken; consumenten, producenten, kleine verwerkende bedrijfjes, maar ook mensen uit de kunstensector, het onderwijs, de academische wereld enzovoort. In kleine groepen zijn zo’n 20 ideeën besproken die een stimulans zouden kunnen zijn voor een voedselbeleid en landbouwpraktijk op Gents niveau.

Naast de vele ideeën was vooral het enthousiasme aanstekelijk. Een gezamenlijke overtuiging van het huidig voedselsysteem is niet duurzaam, schadelijk voor mens en natuur, we zijn te afhankelijk van olie en transport dus laat ons gewoon hier samen iets anders bedenken. Ik heb zelf een ideetje gelanceerd om een experiment te doen met lokale voeding in de buurtwinkel of supperette. Dus een hoekje waar je producten kan vinden die geproduceerd zijn in een straal van bijvoorbeeld 50 kilometer en die voldoen aan enkele criteria rond milieu en arbeidsomstandigheden. Op die manier kan je makkelijk meteen de juiste keuze maken. (dit model bestaat bijvoorbeeld al in de VS en UK). Het mag er iets hipper uitzien dan op de foto hiernaast. Het zou nog mooier zijn mochten gewone mensen die zelf bvb confituur of appelwijn maken die daar ook kunnen verkopen. Trouwens, tijdens de gesprekken bleek  dat we vaak kunnen teruggrijpen naar goede ideeën en praktijken van vroeger.

In het gesprek bleek wel dat er vooral logistieke en praktische obstakels zijn die uit de weg geruimd moeten worden, maar dat het misschien wel een goede manier is om bij de consument de interesse voor duurzame voeding op te wekken.  De bedoeling is dat vanuit de brainstorm van gisterenavond enkele ideeën nu ook concreet worden aangepakt. Welke het ook zal worden, met de energie die er gisteren was is er veel mogelijk.

Dag 1 : Plat Gantois. In de pattaten

Ik begin de dag met de officiële weging. Bij de start van Plat Gantois weeg ik precies 80,2 kilogram, droog aan de haak zoals ze dat noemen. Aangezien het project start om 11u begin ik de dag met een ongewoon ontbijt. Een bord pasta met oersuiker. De belangrijkste reden is dat ik overmorgen de marathon van Gent wil lopen, en je dus in de dagen ervoor zoveel mogelijk pasta moet eten. En het ziet er niet naar uit dat ik deegwaren zal vinden gemaakt van Gents graan.

Voor de persconferentie fiets ik nog even langs de Groentenmarkt waar elke vrijdag een biomarktje plaatsvindt. Ik ga er van uit dat ik daar alvast wat lokale producten zal vinden. Jammer genoeg komt het groentekraam (met een heel mooi aanbod) van Sijsele toch een pak verder dan 10 kilometer. De verkoper van het biologisch brood van de Biobakkers heeft geen flauw idee vanwaar de bloem komt. Achteraf zie ik op de site ook geen informatie hierover. Dus vaarwel lekkere boterham.

Dan valt mijn oog op het vleeshuis! De plek voor streekproducten. Ik ga binnen en vraag de jongedame of ze me iets kunnen aanbieden dat echt van Gent is.  Het eerste voorstel is ambachtelijke chocolade. Als ik informeer of de cacaobonen dan ook van hier zijn, krijg ik geen antwoord. Verder stellen ze me nog Roomer voor en Tierenteyn Mosterd.

Nog steeds met een lege boodschappentas stap ik aan de overkant van het plein de mooie winkel van Tierenteyn binnen. Alle soorten mosterd zijn er te krijgen, en allen ‘made in Ghent’. Maar wie weet waar Abraham de mosterdzaadjes haalt? Tja, het gaat om een selectie van uitgelezen zaden die uit heel de wereld afkomstig zijn.  Maar goed, een week zonder mosterd zal ik wel overleven.

Ik kan het niet laten om even te stoppen bij een van de twee ‘neuzenkraampjes’ op het plein. Waar ze gemaakt worden? In Eeklo, meneer. En wat zijn de ingrediënten? Wel frambozen, aardbeien en natuurlijk echte Arabische gom. Deze gom wordt gemaakt van schors van bomen uit … Sudan. Daar gaat mijn illusie dat de Gentse neuzen een lokaal product zijn.

Na deze eerste rondvraag slaat de schrik me al een beetje om het hart. Waar ben ik nu aan begonnen. Zal ik een week moeten overleven met pompoen en aardappelen, aangevuld met wat appelen en een ei?

Gelukkig is er Murielle van De Avonden, ze ontvangt me hartelijk in haar gezellig restaurant en vertelt honderduit over de ingrediënten die ze bij elkaar heeft gezocht. De aardappelen van Merelbeke, de groenten uit Sint-Amandsberg en de eend uit Lovendegem. Eend! Blijkbaar was er niet doorgegeven dat ik vegetariër ben. We bespreken uitgebreid de levensloop van de bewuste  eend. Ze is opgegroeid in het wild (de brousse van Lovendegem), at enkel lokaal voedsel en is geschoten door een boer op rust (met jachtvergunning). Lovendegem valt net binnen de perimeter van 10 kilometer, dus besluit ik toch een stukje te proeven. Niet slecht, al is het volgens mij vooral de heerlijke saus van vlierbessen die het zo lekker maakt.

Wat drank betreft kan ik kiezen uit Gruut, het Gentse bier, of Roomer, het Gentse aperitief. Het is twijfelachtig of alle ingrediënten van beide dranken passen in de Plat Gantois straal, maar ik neem toch een glas Roomer.  De maaltijd smaakt voortreffelijk, al blijkt dat het toch niet helemaal volgens de regels verloopt. Zo blijkt het zout op de aardappeltjes uit Zuid-Frankrijk te komen, en hebben de vliesbessen een jaar lang in Franse wijn gelegen (vandaar dat ze zo lekker zijn).

Mijn eerste middagmaal was in elk geval in orde, al vraag ik me af wat ik vanavond zal eten. Door omstandigheden heb ik geen bestelling geplaatst bij het voedselteam, dus neem ik mijn fiets voor een ritje van 12 kilometer naar Lovendegem. Aha, hoor ik u al denken, dat is een kilometer te veel! Maar de bioboerderij De Zwaluw ligt volgens Google maps op 10,2 kilometer van mijn huis. De rit loont de moeite want ik kan terugfietsen met een flinke voorraad groenten, rauwe melk, boter, yohurt en zelfs honing.  Bij de terugkeer merk ik echter dat de fietspaden langs de N9 er ook altijd niet even goed bij liggen. Een flinke bubbel zorgt ervoor dat de zak met aardappelen openscheurt. Kan ik meteen stoppen om ze opnieuw te oogsten…

Maar goed, eind goed al goed, straks eet ik een lekker stoofpotje met veel groenten. Morgen ga dan maar op zoek naar een of ander vorm van eiwitten.

Op deze kaart kan je in elk geval de speurtocht volgen…

Plat Gantois!

Altijd bereid voor een nieuw experimentje heb ik toegestemd in het verzoek van het Gents Milieu Front om te fungeren als proefkonijn voor het project ‘Plat Gantois’. Wat is het idee?  Ik ga gedurende een week (van vrijdag 23 tot vrijdag 30 september) enkel voedsel eten dat afkomstig is uit een straal van 10 kilometer van mijn woonplaats.

Via Google maps heb ik een lijn van min of meer 10 kilometer getrokken en daar wil ik een week lang al mijn voedsel vandaan halen. Op het eerste gezicht zal dit geen probleem zijn voor groenten en fruit, maar voor andere producten zal het een andere kwestie zijn. Zuivel bijvoorbeeld lijkt simpel, want er is zeker melk en boter te vinden in de buurt van Gent. Maar vanwaar komt het veevoer van de koeien? Want dat speelt ook mee natuurlijk. Dus kan het enkel zuivel zijn van koeien die ook lokaal veevoer krijgen.

En wellicht kan ik wel een lokale kip of konijn bemachtigen, maar als vegetariër lust ik deze beestjes niet. Dus moet ik andere eiwitbronnen vinden. Heel veel vleesvervangers zijn gemaakt op basis van soja. Wat alsnog niet in Gent groeit. En seitan in dan weer gemaakt van granen en gluten. Zijn die granen te vinden hier? Wat mij meteen bij het broodprobleem brengt. Want als ik enkel brood wil eten met graan dat binnen de perimeter is geoogst?

Andere kwestie is het drinken. Als ik water uit de kraan drink, vanwaar komt dit dan? Is er in het Gentse een bron te vinden met drinkbaar water (wie weet  in Lourdes Oostakker??). In Gent wordt ook bier gebrouwen en het heerlijke drankje Roomer, maar ook hier is de vraag waar komen de ingrediënten vandaan.

Aangezien ik in diezelfde week meedoe met de marathon van Gent moet ik ook pasta zien te vinden, en eventueel energierepen en energiedrankjes die regionaal zijn. Chocolade en bananen zal niet kunnen, of heeft iemand thuis een cacaostruik?

Kortom het wordt een boeiende zoektocht, en een week is natuurlijk niet lang. Maar hier alvast een oproep voor mensen die in de perimeter wonen… heb je iets lokaal te eten dat je wil delen? Laat een reactie achter. Het je suggesties, speel ze door. Ik vermoed dat ik al zeker iemand ken die zijn eigen champignonnen teelt! (lukt dat Bruno?)

Het project zal online te volgen zijn via mijn blog, maar ook via Facebook, het Gentsmilieufront en Gentblogt.
Plat Gantois weergeven op een grotere kaart

stem voor voedselteams

Nog een extra berichtje, je kan meehelpen om de Voedselteams te steunen voor het behalen van de prijs van de toekomstige generaties. Hier zie je de 4 genomineerden en kan je er op stemmen. (de andere projecten zijn natuurlijk ook de moeite om te bekijken)