na de marathon: de eindspurt

Nog een beetje stramme benen, maar met een fris hoofd  ben ik klaar voor de laatste twee campagneweken. Gisteren heb ik deelgenomen aan de marathon van Oostende. Mét het kartel T-shirt, al denk ik niet dat ik daar veel stemmen heb gewonnen. Maar wie op de 41ste plaats op een verkiezingslijst staat moet ook wel eens 41 kilometer lopen.

De volgende weken staan vooral in het teken van huisbezoeken, waar ik ondertussen toch wel het nut begin van in te zien. Zeker als het lukt om een praatje te maken kan je via zo’n contact wel meer bereiken dan via de folders waarvan de  brievenbussen ondertussen uitpuilen. Persoonlijk hou ik alle verkiezingsdrukwerk dat in mijn bus valt apart bij in een doos. Op 15 oktober kan ik inschatten over hoeveel papier het gaat (x 130 000 Gentse brievenbussen) én welke partij de winnaar is.  Misschien wel interessant voor andere bloglezers om hetzelfde te doen, dan kunnen we wellicht de grootste verspiller van het land uitroepen.

Een belangrijk moment is nog de speech die ik morgenavond zal houden tijdens het politiek salon. Want dan zal het over inhoud moeten gaan. In afwachting daarvan nog een klein filmpje waar een paar van mijn vrienden stemadvies geven. Let vooral op wat Simonne te vertellen heeft. Dit filmpje kan je natuurlijk verder laten circuleren (hier nog eens de link)

Plat Gantois, dag 3, tevergeefs zondigen…

Ik neem om 7 uur mijn gebruikelijk ontbijt. Yoghurt van de geienboerderij Le Larry, met een geraspte appel  en een paar lepels honing. Ik heb met mezelf een afspraak gemaakt in verband met de marathon. Ik ga mij voor en na netjes aan het Plat-Gantois dieet houden, maar tijdens de marathon zal ik indien nodig toch beroep doen op het aanbod van drankjes en hapjes. Marathonlopers weten dat eten en drinken erg belangrijk is tijdens de 42 kilometer, en pompoen of prei onderweg is niet zo handig.

Voor de start doe ik nog een babbeltje met de Gentse burgervader. Hij heeft ondertussen gehoord of Plat Gantois en vindt het een goed project. Hij kan nog lachen met de titel ‘we zien Termont dit nog niet doen’ van de Gentenaar.

Ik besluit rustig te starten en sluit me aan bij een groepje dat een tempo kiest om uit te komen op 4uur. Vorig jaar haalde ik 4uur10, dus dat is misschien wel mogelijk. Er is nog geen zon als we starten om 10 uur, en we houden ons netjes aan ons tempo. Bij de bevoorradingsposten neem ik preventief een stukje banaan, wat rozijnen en energiedrank. Mijn eerste bewuste overtreding van de afspraken! Tot kilometer 25 loopt alles lekker, al stoor ik me wel eens aan de gigantische hoeveelheden lege drankflesjes die langs het parcours gegooid worden en de auto die met draaiende motor minuten lang wachten tot de lopers voorbij zijn.

Vanaf kilometer 26 gaat het moeilijker, de man met de hamer die normaal pas rond kilometer dertig opduikt is er al. Dat wil zeggen dat de voorraad koolhydraten in mijn lijf zijn opgebruikt en de enige resterende brandstof vet is. Daarvan heb ik ongetwijfeld nog een voorraadje,  maar de omschakeling naar vetten als brandstof heeft zware gevolgen. Het prestatievermogen zakt met 50% en ik merk een aantal symptomen zoals zware benen, honger en lichte duizeligheid. Bedankt GMF, een goede prestatie mag ik vergeten.

Ik laat het tempo-groepje verder lopen en haal met veel moeite de bevoorradingspost van de 30 kilometer. Ik stop om me te bevoorraden, maar zelfs een halve banaan eten is erg lastig op zo’n moment.  Ik wil niet opgeven, en de volgende kilometers moet ik afwisselend stappen en lopen. De zon schijnt nu volop wat het nog wat lastiger maakt.  Mijn benen roepen de hele tijd stop, met veel moeite kan ik ze af en toe nog een kilometer laten lopen (joggen is hier meer het gepaste woord). Ik kom uiteindelijk aan na 4u29minuten en een hoop seconden. Meer dan bij andere marathons voel ik me leeg en uitgeput, het kost me zelfs redelijk wat moeite om met de fiets thuis te geraken. Na het drinken van veel water en de rest van mijn geitenyohurt kom ik stilaan weer een beetje op krachten.

Ter info:  ik begon de marathon met een gewicht van 79,2 kilogram. Dit is al een kilo minder dan bij de start van Plat Gantois op twee dagen. Bij thuiskomst weeg ik nog 77,5 kilogram. Tussentijdse conclusie, het 10-kilometer dieet is een slecht idee in combinatie met een marathon maar kan in combinatie mét een marathon wel een super effect hebben op je gewicht. Misschien moet ik toch overwegen om er een boekje over te maken: ‘slank en fit met het LIM 10-kilometer dieet’.

Voor het avondeten heb ik erg veel zin in een stevige spaghetti met veel groenten, seitan en kaas en een chocomousse als dessertje.  Theoretisch zouden frietjes ook best smaken. Ik heb dan wel aardappelen, maar geen lokale olie, dus frietjes bakken in boter zal wellicht niet lukken. Vanavond zal heb ik het volgende klaargemaakt: een paar gegrilde paprika’s uit Lovendegem, pompoenmoes, aardappelpannekoek, een vers geitenkaasje en dank zij het goede weer van de voorbije dagen een handvol kerstomaatje uit eigen kweek. Om mezelf toch te verwennen zal een glas gekoelde Lousberg veel goed maken. Een lekkere maaltijd!

De volgende dagen zal ik minder tijd hebben om voedsel te zoeken, want er moet ook af en toe gewerkt worden. Daarom heb ik een oproep gedaan via de Gentse Letsgroep om me wat te helpen. Ik kreeg tot hiertoe een tiental reacties, dus er is nog hoop om voor het einde van deze week toch een of andere vorm van bloem of meel op de kop te tikken.

Aangekomen!

Het was koud, nat, met veel wind en veel bergop, echt weer om geen hond uit te laten. Maar ik ben blijven lopen. Tot dertig kilometer kon ik mooi volgen met de man met de rode ballon (streeftijd 3u45min), maar bij een klimmetje in Tervuren moest ik lossen. De laatste 12 kilometer heb ik dan op mijn eigen tempo volgemaakt. Pas na pas, bij momenten erg traag, maar ik ben blijven lopen. Uiteindelijk ben ik aan de grote markt aangekomen na 3u57 minuten (als ik de klok juist gezien heb). Geen grote tijd, maar toch ben ik er erg tevreden mee. Ik heb geen energieproblemen gehad, geen krampen, mijn voeten hebben stand gehouden (al is het niet erg lekker lopen met natte sokken in doornatte schoenen). De laatste kilometer had ik nog een beetje reserve om nog wat mensen in te halen. Nu even bekomen in een warm bad, en de laatste maand van mijn loopbaanonderbreking volmaken. Meer nieuws morgen. Bedankt aan iedereen die aan mij gedacht heeft, het heeft me zeker geholpen!

Morgen marathon

Morgen zondag is het zover, de marathon te Brussel. Ik heb de voorbije 2 maand goed kunnen trainen en mijn voedingspatroon wellicht nog tijdig aangepast. Minder positief zijn de weersvoorspellingen (regen en wind) maar ook het feit dat ik de laatste dagen wat last heb van keelpijn en snotvalling. Normaal gezien laat ik dat soort dingen vanzelf overgaan, maar deze morgen ben ik toch langs de apotheek gegaan voor wat keeltabletten. Gezien het vroege uur van de marathon zal ik morgenvroeg al om 6u een bord pasta eten mét een eitje of twee (de tip van Christel).

Misschien helpt het ook als er minstens 42 mensen elk gedurende 1 kilometer (= 5 minuten) hard aan mij denken. Dit vanaf 9 uur tot tja, in het allerbeste geval 12u30, maar waarschijnlijker ergens rond 13uur. Na de marathon ga ik nog even naar Overijse om mee de aftrap te geven voor de week van het bos. En dan naar huis voor mijn bad, het eerste sinds 21 juli. Ik heb ook een flesje bio-Moinette in de frigo gezet, kwestie van de afloop (hoe die ook was) op passende wijze te vieren. Maar ik beloof dat ik morgenavond nog een berichtje plaats met het resultaat. (via deze link moet je de tijden ook kunnen zien, mijn rugnummer is 752) En dan zal ik maandag misschien eens een dagje staken ofzo.