niet opgeven

Als er nog een grotere dreiging is dan de klimaatverandering, dan is het misschien onverschilligheid. Want dan geven we de hoop op een kentering op, en kunnen de grote jongens (bedrijven, regeringen,…) verder doen met hun winstgevende maar verwoestende praktijken.

Maar dat zal niet gebeuren, er blijven nieuwe initiatieven opstaan om mensen wakker te schudden. Zo is Barrythepolarbear opgedoken, hij/zij? wil ons aanzetten tot actie. Ook deze site toont iemand die er iets wil aan doen. En wat voorbeelden betreft is dit misschien wel een mooie, een stadje in Duitsland dat 321% meer energie opwekt dan het gebruikt. Of de weggeefwinkel in Leuven. Je moet maar even zoeken op in je buurt en op  internet en je ziet een heleboel mensen en groepen die ermee bezig zijn. Het blijft allemaal nog onder de radar, maar de verandering is op komst. Het is nog altijd makkelijker om de wereld te veranderen dan hem te aanvaarden zoals hij is.

Dat de politiek zichzelf buitenspel heeft gezet is dan maar zo. Trouwens deze middag nog een ietwat bizarre toestand meegemaakt. Gisteren stuurde ik een opiniestuk over de klimaattop naar een kwaliteitskrant. Ik kreeg niet meteen reactie dus stuurde ik het stuk vandaag ook naar een andere kwaliteitskrant. En vanmiddag bleek dat ze het allebei wel wilden publiceren, maar niet als de andere krant het ook brengt. Dus heb ik enkele telefoontjes gepleegd met de twee verantwoordelijken (trouwens nog ex-collega’s) met het voorstel dat ze het allebei zouden publiceren, maar blijkbaar ligt dit nogal moeilijk.  Wat o.a. op Facebook weer een en ander teweeg bracht. Ik bespaar jullie de details en in elk geval plaats ik het stukje morgennamiddag op deze pagina.

moe maar tevreden

Jeff zit terug op de schoolbanken dus neem ik mijn blog weer over. Het was een goed gevulde dag gisteren, en ik wil Jeff bij deze nog eens bedanken voor zijn enthousiaste medewerker. En van volgende dagen zou een stukje ervan te zien moeten zijn op het nieuwe VTM programma ‘voor de show’. Ik ben benieuwd.

Op dit moment (vrijdagavond) zijn mijn batterijen ook ongeveer leeg. Op een week tijd 2 shows en 8 lezingen is toch wel een beetje veel. In totaal heb ik wel zo’n 600 mensen bereikt (waarvan zeker de helft jongeren).  Als de helft van deze mensen nu al de helft doet van de acties waarvoor ze zich hebben geëngageerd zijn we toch weer een stapje vooruit.

Maar dus vanavond en morgen tijd voor vrienden, familie en niksen. Tussendoor ga ik wel even snel langs bij bij de actie van Netwerk Vlaanderen op de Kouter. Met ‘kolenkermis’, een politieke actie om ervoor te zorgen dat banken niet langer investeren in vervuilende kolencentrales. Trouwens, met de huidige toestanden rond Dexia verdienen actiegroepen als Netwerk Vlaanderen al onze steun. Het onderzoekswerk dat ze doen maakt duidelijk wat er gebeurt met u en mijn geld.

Volgende film kunnen ze wellicht binnenkort ook over Dexia uitbrengen…

bankiers leiden tot ondervoeding, armoede en klimaatverandering

Gisteren had ik tijdens mijn loopje zoals meestal Radio 1 in mijn koptelefoon. Zoals vaker deze zomer had ik het toch even lastig met de journalistieke aanpak. Zoals iedereen weet was het deze zomer regelmatig hommeles op de beurs en ook gisteren was er sprake van grote verliezen. Begrijpelijk dat daar aandacht aan besteed wordt op het nieuws. Toen Annelies Beck aankondigde dat ze een gesprek zouden hebben met een ‘hoofdecononoom’ was ik al benieuwd wie ze zouden opvoeren? Nog maar eens iemand van de blauwe denktank Itinera, of alweer Paul de Grauwe of Geert Noels? Neenee, deze keer was het de beurt aan Peter  De Keyzer, hoofdeconoom BNP Paribas Fortis.

Die man mocht dus uitleggen waarom er een probleem was op de beurzen. Wat eigenlijk hetzelfde is als vragen aan Roger Van Gheluwe hoe het probleem van kindermisbruik in de kerk zou aangepakt moeten worden. Want wat die kerel zei is dat de beurzen het slecht doen omdat de overheden hun uitgaven niet onder controle krijgen. De schuld van de politiek dus. Wat hij er niet bij vertelde – en wat ook niet werd gevraagd door de anders zo assertieve Annelies Beck – dat de oorzaak ligt bij onze banken die jarenlang grof geld hebben verdiend met ondoorzichtige ‘derivaten’. Toen het kaartenhuisje in elkaar stortte in de VS bleken al onze banken (ook het toenmalige Fortis) flink wat van dit onbetrouwbaar papier in huis te hebben. En dus moest de overheid met miljarden over de brug komen om de banken te redden.

Dat is de echte reden van de extra schuldenput van de overheden. Natuurlijk kan en moet de overheid efficiënt omgaan met de middelen, maar de oorspronkelijke reden van de al 2 jaar aanslepende finaniële-/economisch-/schulden en euro crisis is de hebzucht van bankiers én een systeem dat gedreven wordt door steeds meer winst en groei. Jammer genoeg blijft dit stuk van het verhaal meestal achterwege in de media. En mogen degene die de crisis mee veroorzaakt hebben nu altijd opnieuw komen vertellen dat we zullen moeten bezuinigen, privatiseren en sociale voorzieningen afbouwen. (de Chicago consensus, weet je nog)

Je zou verwachten dat opgeleide journalisten daar wat kritisch over zijn, maar blijkbaar hebben ze teveel werk om een heleboel overbodige weekend bijlagen te schrijven (heeft al iemand uitgerekend hoeveel bomen dit weer zal kosten) of om leuke titels te gaan verzinnen.

Wat denk je bijvoorbeeld van deze: Zonne-energie leidt tot ADHD, leerproblemen en en hart- en vaatziekten. Geef toe, een behoorlijk duidelijke en confronterende titel. Maar dan moet je het artikeltje eens lezen! Het gaat daar over mogelijke gevolgen van lekken van lood-batterijen (die natuurlijk een ernstig probleem vormen). En dan staat er dat door de toename van het aantal zonnepanelen meer batterijen gebruikt worden en dus kinderen nu massaal ADHD krijgen. Lees zelf het artikeltje en je zal merken dat de titel enkel dient om lezers te lokken en helemaal niet weergeeft waarover het onderzoek gaat. (zoals de titel hierboven dus)

Precies omdat ik informatie zo belangrijk vind kan ik me nogal eens opwinden in de manier waarop dit meer en meer een commercieel product geworden is. En lezers en kijkers moeten gelokt worden met speculatieve titels, leuke verhaaltjes en DVD’s. Tijd dat we met zijn allen de meer onafhankelijke media gaan steunen zoals MO* en De Wereld Morgen.

(ps: zo’n interviews tijdens het lopen doen me wel iets sneller vooruit gaan, dus ze zijn toch ergens goed voor)

over paarden en vaatwassers

Ik mijn lezingen laat ik meestal en beeld zien van een hummer die met een paard wordt getrokken, om aan te geven dat we in de toekomst misschien wel eens terug op spierkracht van dieren zullen beroep moeten doen. Meestal zorgt dit voor ongeloof bij de toehoorders.

Maar kijk, wat hoor ik deze morgen op de radio. De gemeente Schaarbeek heeft twee Ardense trekpaarden aangekocht omdat dit blijkbaar de meest efficiënte en goedkope manier is om vuilnis op te halen. Het gaat dan niet om het gewone huisvuil, maar om de vele tientallen openbare vuilnisbakjes die dagelijks moeten leeggemaakt worden. Daarvoor zijn de paarden het meest handige vervoermiddel. Natuurlijk zorgt zo’n paard ook voor uitstoot van methaan, en moeten de dieren een stal en voedsel hebben. Toch denk ik dat zo’n initiatief een paar voordelen heeft. Minder afhankelijkheid van olie natuurlijk. Paarden in het straatbeeld zorgen toch voor vertraging en zullen stadskinderen misschien wat dichter bij de natuur brengen. En de mest van de paarden is ideaal voor de champignonnenkweek!

Iets anders dan. Een bloglezer (Dries) stuurde me gisteren een bericht door van de Standaard. Met de sprekende titel ‘de vaatwasser is altijd zuinigst’ wordt gesteld dat met de hand afwassen ecologisch niet verantwoord is. Tja, wie het artikel leest zal merken dat een deel van het verhaal niet wordt verteld. Ik heb een reactie gestuurd naar de krant, maar die hebben ze niet opgenomen. Dus kan je ze hier lezen:

Onjuiste conclusies.

Het artikel over de zuinige vaatwasser is opnieuw een staaltje van het verbinden van juiste feiten aan foute conclusies. De bewering dat de vaatwasser altijd het zuinigst is zal inderdaad kloppen in het gegeven onderzoek. Dat wil zeggen met de meest zuinige machine en voor een vaat van 12 couverts. Een paar dingen worden over het hoofd gezien.  In de meeste huishoudens staan niet de machines met triple A label, maar oudere en minder zuinige vaatwassers. Tevens zijn er nogal wat mensen die de machine laten draaien als ze maar half vol zit, wat meteen het rendement halveert. En hoeveel mensen spoelen de vaat nog eerst onder de lopende kraan alvorens die in de machine te stoppen? Deze milieuimpact meerekenen in het onderzoek zou al een heel ander resultaat geven.

En dan wordt nog iets over het hoofd gezien. De productie van de machine zelf. Daarvoor zijn grondstoffen nodig, transport van onderdelen, water en een hoop energie. Er zijn magazijnen en winkels waar de machines staan en een technicus moet langs komen (met de auto) als de machine defect is. Tenslotte zijn er nog een hoop milieukosten als de machine aan het einde van de (steeds kortere) levensduur komt. Deze indirecte milieu-impact bij productie en ontmanteling zal bij het wasteiltje allicht pakken minder zijn. Maar ook dit hoeft niet vermeld te worden in het artikel.

Ik heb niks tegen vaatwasmachines. Ik heb wel iets tegen gemakkelijke journalistiek die omwille van de mooie kop de realiteit verengt tot een cliché. Ik ben er zeker van dat ik tijdens mijn lezingen de volgende weken de opmerking zal krijgen; “De vaatwassers is toch altijd het beste, het stond in de krant.” En dan zal ik weer moeten uitleggen dat de krant geen moeite doet om het hele verhaal te vertellen…

overvloed

Het ziet er naar uit dat de start van 2011 wat natuurgeweld betreft niet onder moet doen voor de situatie vorig jaar. Terwijl de regen overvloedig uit de lucht valt in Australië, Brazilië, Thailand, Sri Lanka (en een beetje bij ons), wordt ik soms een beetje moe van de overvloed van informatie.

Ik ben een redelijk fanatiek radioluisteraar, lees regelmatig een krant (vooral onderweg) en bekijk dagelijks ook wel eens de belangrijkste nieuwssites.  Ik wil gewoon graag weten wat er in de wereld gebeurt. Maar ik begin meer en meer te overwegen of het eens niet goed zou zijn daar even mee te stoppen. Bijvoorbeeld de manier waarop de media – het zijn ook bedrijven natuurlijk – onevenredig veel aandacht besteden aan de meest belachelijke faits divers. Een schele buidelrat die de Duitse harten verovert, prins Harry die wil gaan skiën aan de Noordpool, Kim Clijsters die een tennisspelletje wint, ruzie bij de miss België verkiezingen enzovoort enzoverder. Wat is de nieuwswaarde van dat alles?

Daarnaast is er al het politieke nieuws. De ene na de andere deskundige mag het komen uitleggen. Nog voor de onderhandelingen terug bezig zijn gonst het alweer van geruchten en ontkenningen. En de politici die aan het woord komen hebben allemaal hetzelfde verhaal. WIJ doen ons best, het zijn de anderen die niet mee willen. WIJ spelen geen politieke spelletjes maar het zijn de anderen die dat wel doen. WIJ hebben niet dit of dat gezegd, maar de anderen hebben het verkeerd uitgelegd. WIJ hebben altijd de juiste maatregelen genomen maar de anderen doen het fout.

Ik zou op mijn knieën gaan zitten van dankbaarheid als er nu eens 1 van die heren of dames zou kunnen zeggen: Tja misschien hebben we een fout gemaakt, misschien hebben we ons niet duidelijk uitgedrukt, misschien zou het kunnen dat we iets over het hoofd zien, misschien hebben anderen ook wel eens goede ideeën, misschien zouden WIJ ook een deel van het probleem kunnen zijn, misschien hebben we te snel gereageerd,…

Dan pas denk ik dat er terug een mogelijkheid is tot vooruitgang. Maar de manier waarop er nu aan politiek gedaan wordt is zo uitzichtloos.

Dus, zal ik maar meedoen met de oproep van Benoit Poelvoorde. Ik laat mijn baard staan tot er een oplossing is. En misschien probeer ik eens een media-loze week.

in de media

Gisterenavond was ik blijkbaar te zien op de Stip, een zoekertjesprogramma van VTM. Ik mocht er mijn nieuwjaarswens uitspreken- een soort nieuwsjaarsbriefje, en dat op mijn leeftijd. Het fragmentje is hier te bekijken. Het is maar 18 seconden hoor en ze hebben het laatste woord er een beetje slordig afgeknipt. (het is trouwens, ‘voetafdruk’ wat wellicht geen verrassing is) Met de Stip ploeg zijn ze ook een paar uur bij me thuis komen filmen, maar ik heb geen idee of ze dit al hebben laten zien.

Er is trouwens nog een TV-stukje op komst. Voor een gezamenlijk programma van de Oost-Vlaamse en de Zeeuwse regionale televisie zijn me aan de tand komen voelen over duurzaam feesten. Waarbij ik geheel in de stijl van Jeroen Meus de voortreffelijke ‘faux gras’ heb gebruikt en een vegetarische cannelloni heb klaargemaakt. Mét mijn schortje van ‘donderdag Veggiedag‘ natuurlijk. Daarnaast heb ik ook een paar tips gegeven over duurzame geschenkjes (geen) en vakantietrips (thuis). Benieuwd wat ze ervan maken, want met een paar uur film die omgezet moet worden in 3 minuten ‘leuke’ televisie kan vanalles gebeuren.

Het voor mij spannendste media-momentje dit jaar komt ongetwijfeld nu woensdag. Dan zal in de weekend Knack het eerste bericht verschijnen over een nieuw initiatief, dat ik samen met een aantal andere mensen ga lanceren. Na mijn persoonlijke actie (Low Impact Man), mijn deelname aan transitie in de buurt (transitiebeweging Gent), mijn politiek engagement (Groen!) nog een bijkomende stap om één en ander in beweging te brengen. Morgen vertel ik er hier iets meer over, maar de echte lancering is voor woensdag. Nog 2 keer slapen…

op de stip

Morgen beginnen de examens voor mijn tienerkinderen. Vind ik zelf wel een leuke tijd, want nu zijn ze ook ‘s middags thuis. Deze week heb ik weinig activiteiten buitenshuis gepland zodat we gezellig samen kunnen thuis werken. Het is ook de periode waarin ik de kinderen eens wat extra kan verwennen met een koekje, wat fruit en dat soort dingen. Het zijn trouwens allebei goede studenten die goed hun plan trekken, ik kan er absoluut niet over klagen.

Deze middag nog een kort bezoekje gehad van een VTM televisieploeg, deze keer van het programma ‘de Stip’. Naar verluid heeft dit niks met voetbal te maken maar met oproepen en goede voornemens. Dus zal ik binnenkort mijn oproep mogen lanceren naar het brede publiek om in 2011 alstublieft een beetje rekening mee te houden met het feit dat we maar 1 planeet hebben. (dan zou het toch in orde moeten komen vermoed ik)  Zondagvoormiddag mag ik dan weer eindejaarstips geven voor een radioprogramma voor FM Brussel. Benieuwd of ze het idee om deze keer NIKS te kopen zullen zien zitten. Hier kan je meer info vinden over dit initiatief.

En ondertussen komen vragen voor lezingen en activiteiten voor 2011 ook regelmatig binnen. Het ziet er naar uit dat het Low Impact verhaal nog een tijdje kan doorgaan. Ik hoop maar dat ze het niet in hun hoofd halen om in februari weer verkiezingen te houden, want daar heb ik echt geen tijd voor.

Vanaf deze morgen kan je mijn meest recente mening op maandag voor Mo* lezen.

weeral verkiezingen…

Gisteren op een wel zeer intieme lezing in Wijnegem zei één van de bezoekers dat het toch heel belangrijk is de thema’s rond ecologie en planeet meer aandacht te geven via de media, met name de televisie. Ik kan de man geen ongelijk geven en daarom meteen een oproep om daar zelf ook iets aan te doen. Want ik kreeg hier net een persbericht binnen van deMENSEN:

De driedelige documentaire Low Impact Man van televisieproductiehuis deMENSEN is genomineerd voor de prestigieuze AIB Media Excellence Awards 2010. Het programma dingt naar goud in de publiekscategorie “Best Coverage of Climate Change”. En het vertoeft daar in goed gezelschap: de vijf andere genomineerde programma’s zijn gemaakt door CNN International, Phoenix Satellite Television, BBC, Sky Television en de UN.

Low Impact Man won dit jaar goud in de categorie Reality en de Grand Award voor het beste entertainmentprogramma op het World Media Festival in Hamburg. Met deze nominatie krijgt het programma andermaal internationale erkenning. Als we willen dat er meer aandacht is voor dergelijke programma’s dan is het misschien wel goed dat we er nog een prijsje bovenop doen.

Vandaar dus meteen een oproep om te stemmen.

“Best Coverage of Climate Change” is de enige publiekscategorie. Iedereen die Low Impact Man Steven Vromman en de documentaire een warm hart toedraagt, kan tot zondag 31 oktober zijn stem uitbrengen op http://theaibs.tv/peoples-choice/view-and-vote.

AIB Media Excellence Awards 2010

De AIB Media Excellence Awards worden georganiseerd door de Association for International Broadcasting en zijn dit jaar aan hun zesde editie toe. De winnaars worden op 9 november bekendgemaakt tijdens een groots gala in Londen. Als ze me daarvoor uitnodigen zal ik er wel op staan dat er vegetarisch eten is, kraantjeswater te drinken, dat limousines verboden zijn en ik binnen mag met mijn kostuum van de kringloopwinkel.

De categorie “Beste Coverage of Climate Change” is een nieuwe categorie. Ze werd in het leven geroepen om tv-makers te bekronen die de prangende klimaat-problematiek belichten. Low Impact Man is één van de zes genomineerden en vertoeft in sterk internationaal gezelschap. Dit zijn de andere kanshebbers:

Going Green, The Climate Summit (CNN International)

Earth Rescue Operation (Phoenix Satellite Television)

Hard Talk on the Road to Greenland (BBC)

Ross Kemp: Battle for the Amazon (Sky Television)

21^st Century (UN)

de media…

Vandaag een interessant interview met Peter Tom Jones in De Morgen. De titel ‘ik geloof niet in de Low Impact Man’ is ongetwijfeld door de journalist gekozen en niet door Peter Tom zelf. Alle voorstellen die in het interview worden gedaan zijn precies dezelfde dingen dit ik dagelijks toepas als het gaat over voeding, mobiliteit, energie enzovoort. Ik volg ook de analyse zoals hij die maakt in zijn boeken – en ik merk dat hij regelmatig zijn kritische bedenkingen heeft over het Low Impact experiment.

Waarom hij het lastig heeft met mij blijkt uit volgende zin: “een toekomst schetsen van inleveren, van absolute soberheid: we weten inmiddels dat dat niet werkt”. Tja, dit zegt natuurlijk veel over de media en het beeld dat ze daar presenteren. Het verhaal dat ik overal breng is ongeveer het tegenovergestelde. Ik leef gelukkiger, goedkoper, socialer en gezonder dan voorheen en produceer nu nog 3,5 ton CO2 (de gemiddelde Belg 10 ton). Uit de vele reacties die ik krijg merk ik dat steeds meer mensen vragen stellen bij ons economisch model en keuzes maken in een richting van een kleinere voetafdruk. Daarom geloof ik dat een Low Impact leven wel een aantrekkelijk alternatief kan zijn. (en nog meer als dat in een gemeenschappelijk kader kan, zoals binnen de transitiegroepen)

Ik zal Peter eens bij mij thuis uitnodigen, ik ben er redelijk zeker van dat we het inhoudelijk met elkaar eens zijn en dat een bezoekje de perceptie wel kan bijschaven. Laat ons vooral de krachten bundelen en niet in de valkuil van de media trappen die op zoek zijn naar het confronterende.

Nog een kleine suggestie tussendoor:

Wie Tegen de Lamp gezien heeft en ervan genoten heeft kan er nu op stemmen. (stemmen kan in de rechterbalk) De voorstelling is namelijk een van de drie genomineerden voor ‘de Groene Bril’, een initiatief van Jong Groen. De andere acties (carrotmobbing en passiefhuizen) zijn natuurlijk ook de moeite, dus waarop je stemt is niet zo belangrijk. Het belang van deze en andere lijstjes die op het einde van het jaar gemaakt worden is dat ze veel bekeken worden, en hoe meer Eco-figuren en initiatieven erin voor komen, hoe beter natuurlijk.

De VRT is trouwens ook op zoek naar de persoonlijkheid van het jaar. Misschien is het goed ook hier te zorgen dat er een Ecovrouw of man in de lijst zit. Ik denk bijvoorbeeld aan iemand als Nick Balthazar, Serge de Gheldere, Jill Peeters, of Peter Tom Jones. Je kan je nominatie mailen naar info@deredactie.be

De laatste Canvas opnames

Gisteren  hadden we de laatste opnames voor de Canvas documentaire hier bij me thuis. Het programma is er gekomen omdat de VRT van minister Crevits ondersteuning kreeg om extra dingen te doen rond klimaat en milieu. De reportages op radio2 passen ook in dat kader. Hilde W., de ongeloofelijk gedreven en creatieve Kyoto-coördinator van de VRT wist van mijn LIM plannen en is het idee in huis gaan verkopen. Bij Canvas hadden ze er wel oren naar en zo hebben ze mij uitgenodigd voor een paar gesprekken. Mits goede afspraken rond privacy en manier van werken ben ik akkoord gegaan met hun vraag om mijn project te volgen. Zo heb ik gevraagd om bij het maken van het programma zo ecologisch mogelijk te werk te gaan, door bvb met een ploeg uit Gent te werken. Ze hebben zich mooi aan de afspraken gehouden en hier nooit afval achtergelaten of stroom gebruikt. De VRT heeft de opdracht doorgespeeld aan deMensen - die maken ook dieren in nesten, dus dat lijkt wel wat op mijn project. Zo hebben we nu 31 draaidagen achter de rug. Zo’n cameraploeg in huis is best leuk (het zijn ook toffe mensen), maar heeft wel wat impact op je leven. Sommige zaken moet je verschillende keren opnieuw doen, je moet wachten op technische instelling of tot de zon goed staat en de vrachtwagen is voorbijgereden. Soms was er ook wat spanning tussen wat ‘goede televisie’ is en de vaak saaie realiteit van Low Impact leven. Hoe breng je bijvoorbeeld in beeld dat ik niks nieuw koop? Adam en Marieke waren gisteren blij dat het de laatste opnamedag was, ik zal er persoonlijk ook niet om treuren.

Los daarvan moet ik zeggen dat de vaste ploeg (Lou, Henk en Sven – zie foto in ons vakantiehuisje in Zweden) bijna een deel van de familie is geworden, en ik ze graag nog wil terugzien, maar dan zonder camera’s. Daarnaast heb ik nog kennis gemaakt met een heleboel interessante mensen, zoals Alda, Koen, Raf, Jerome, Talle, Peter en nog wat cameramannen en geluidsmensen. Gisteren had de ploeg ter afsluiting voor ons een taart meegebracht. Speciaal met exotisch fruit, wat na 6 maanden appelen en bosbessen ook wel eens mocht.

De uitzendingen zijn voorzien op 9, 16 en 23 december. Ik ben al even benieuwd als jullie.