aan de grote klok

Ik heb het eerder al gemeld, als burger (met veel tijd) kan je alle vergaderingen die we in de gemeenteraad of de commissies houden achteraf opnieuw beluisteren. Daarnaast wordt van de vergaderingen een verslag gemaakt. En soms is zo’n verslag behoorlijk gedetailleerd. Neem onderstaand fragment uit het verslag van de commissie van 16 april, waar het nieuwe reglement rond herbruikbare luiers aan bod is gekomen.

9. Stedelijk subsidiereglement voor de aankoop van herbruikbare luiers. — Goedkeuring (2013_GR_00511)

Raadslid Steven Vromman wijst er als ervaringsdeskundige op dat het reglement zegt dat ‘luiers die voor verschillende kinderen binnen hetzelfde gezin gebruikt worden, worden niet als tweedehandsluiers beschouwd’ en wijst erop dat gezien de soms ingewikkelde moderne gezinssamenstellingen hier  misschien meer duiding nodig is.

Schepen Tine Heyse geeft toe dat er misschien wat uitleg bij tweedehands kan en dat dit nog eens goed bekeken moet worden en dit misschien op een eenvoudiger manier omschreven kan worden.

Voorzitter Riebbels vraagt of de heer Vromman zelf een suggestie heeft als ervaringsdeskundige.

Raadslid Vromman bekent geen ervaringsdeskundige te zijn in ingewikkelde gezinnen.

 Afspraak. De bepaling ivm gezinnen en tweedehands luiers wordt nader bekeken.

Het hoeft dus niet altijd saai te zijn. Zo hebben we gisteren een uitgebreide discussie gehad op de commissie cultuur over het feit dat bij de voorbije 1 mei festiviteiten ‘de internationale’ is gespeeld door de stadsbeiaardier.

Zowel NV-A als het Belang hadden toch vragen over het politiek karakter hiervan en of het wel gepast is zo’n lied te spelen op kosten van de stad. Wat dan weer aanleiding gaf tot boeiende kwesties over welke liederen dan al of niet vertolkt zouden kunnen en mogen worden. Ongetwijfeld een thema waar vele Gentenaars wakker van liggen (let op de woordspeling).

Op de banken van Groen vroegen we ons meteen af welk lied wij dan wel eens willen laten spelen op die beiaard. Misschien ‘laat ons een bloem’ van Louis Neefs, of ‘vluchten kan niet meer ‘ van Frans Halsema. Of misschien toch ‘Its not easy being Green‘ door Kermit de kikker.

red TV-Ekkergem

Ik heb geen televisie, maar voor TV-Ekkergem maak ik graag wat reclame.  TV-Ekkergem is het televisiestation van de kleine man (en tegelijk van mijn broer). N.a.v. inbraak en diefstal, organiseert TV Ekkergem een grote benefiet op zaterdag 13 apil. Met tal van optredens, een weldadigheidstombola, animatie, veiling en veel meer. Voorlopig programma

• Nona op Ukelele (wereldpremière)
• Bert Vermoesen (Gentse flamingo)
• Low Impact Man (Eco Comedy over o.a. verduurzamen band Ekkergem-New York)
• Paloma Samper/Jouni Isoharrenan (Spaans-Fins drama)
• Lucas & Beau One (Ekkergemse Neil Young)
• This is how we afternoon (mogelijk zomaar in vooravond)
• Zilke (semi-elektronisch levenslied)
• DJ Gobal Warming (met internationaal gerenommeerde trompettist Bart Maris)
• Orange Pendek (Cave rock straight from KASK)
• Sioen (uniek livestream miniconcert vanuit Korea )
• Arthur Huysveld (Pendulum) and specials guest. Ooit nummer 2 hit in VS
• Steven H. (West Vlaamse kantoor rap)

Maar ook veiling met veilingmeester Yves, hostessen met weldadigheidstombola, vrij podium voor nog niet geregistreerde artiesten, cinema in Martinushuis (sessies WK vis, exclusieve preview doc. OWS in NY e.a.), koken voor Tv Ekkergem met chili/soep naargelang weer, geleide bezoeken Dikke Boom, kinderanimatie, seniorenweerberichten, voorstelling nieuw project ‘TV Ekkergem in Afrika’ , DJ Jan met mini dansvloer en schlagerset en meer.

Zoals je hier kan zien is ook onze burgemeester is fan van TV-Ekkergem

En deze mededeling van de voorzitter van TV-Ekkergem wil ik jullie ook niet onthouden…

Ik hoop daar velen van jullie te kunnen ontmoeten!

afval muziek

zingen voor het klimaat?

Capriooltjes

met vogels, vissen, viooltjes

Forellen in bagatellen

Een stralende zomerse pastorale

En een droevige noot:

Hoe ging het Roodborstje dood?

Meestal vinden mijn kinderen het niet zo leuk als ik iets over hen schrijf op mijn blog, maar deze keer mag het. Marieke zingt namelijk al een tijdje in een koor en hun volgende concert staat in teken van ecologie!

In een tijd waarin we allemaal worden aangemaand om aan het milieu te denken, door bijvoorbeeld onze huizen beter te isoleren, minder met de auto te rijden, ‘Dagen zonder Vlees’ te plannen, gerecycleerd papier te gebruiken en ons tuinafval netjes naar het containerpark te brengen in plaats van het op te stoken, kan een koor als Novecanto niet achterblijven.

Geïnspireerd door natuur en ecologie gingen we op zoek naar muziek over dieren en planten. We vonden twee prachtige stukken uit de jaren 1980 , toen we werden overspoeld door de eerste ecologische golf en we neen zeiden tegen pesticiden en zure regen: Summer Sunday van Joseph Horowitz en Who Killed Cock Robin van Martin Wesley-Smith vormen de twee pijlers van ons concert.

Het programma wordt aangevuld met tien variaties op Die Forelle van Schubert, een bewerking van de Oostenrijkse componist Franz Schöggl en met Een Gracie , een tekst die in 1473 werd opgenomen in het eerste gedrukte boek van de Lage Landen en waarin mens en dier, bloem en boom, ziekte en gezondheid… stuk voor stuk als bewijs worden beschouwd voor het bestaan en de almacht van de Grote Beweger. Het gaat hier dus om ecologie avant la lettre: alles hoort samen, alles heeft zijn nut, daar heeft de Goede God voor gezorgd. Met op het einde een majestueus Deo Gratias! Het stuk werd exact 40 jaar geleden op muziek gezet door Kristiaan Van Ingelgem, voor ons is dat reden genoeg om het weer onder de aandacht te brengen.

Hebt u een hart voor de natuur of bent u gewoon benieuwd naar de muziek waarmee Novecanto u ditmaal wil verrassen , kom dan zeker luisteren op zaterdag 4 mei. We zingen twee keer: om 17 uur voor de vroege vogels, en om 20 uur voor de nachtuilen. Ik kom luisteren met de nachtuilen.

Decibels en koeien

Deze morgen ben ik eerst een flink stuk gaan lopen in de mooie heuvels rond Dranouter. Prachtige streek en eindelijk wat rust voor de oren. Bij de terugkeer de ploegen aan het werk gezien die het hele terrein opruimen voor het publiek weer toestroomt.

Gisterenavond kregen we nog enkele regenvlagen te verwerken. Het leek hier bij momenten dan ook op een wereldrecordpoging leembouw. Duizenden dansende voeten die modder en stro mengen tot een glibberige brij, je zou er heel wat wanden mee kunnen bepleisteren.

Een mooi moment gisterenavond was de korte hulde aan de milieuploeg. Voor het optreden van de Balkan beat box mocht de hele groep op het grote podium een ovatie van het publiek in ontvangst nemen. Een ideale motivatie boost voor deze vrijwilligers die niet steeds de leukste job hebben.

Waar ik het soms wat lastig mee heb tijdens het festival is het volume. De concerten in de kayam zijn echt wel heel luid. Mijn decibelmeter – want dat heb ik nu ook op mijn smartphone ging regelmatig boven de 100. Je kan dan wel oordoppen kopen maar het zou toch simpeler zijn het volume iets lager te zetten. Hoewel dit niet altijd kan, want het gejuich van het publiek bij het concert van Bart Peeters was zo mogelijk nog heviger… Hopelijk hebben de vele koeien hier in de buurt er geen last van. Of hebben ze koeienoordoppen?

feesten voor verandering

Nog een fris idee vanuit Frankrijk: wasmachinedelen! En dat samenwerken loont mag ook blijken uit de resultaten van de oproep rond bezwaarschriften voor de verbrandingsoven in Kampenhout. Het openbaar onderzoek is afgelopen en hier is het resultaat: 25.501 bezwaarschriften zijn er verzameld! Met dank aan iedereen die meegewerkt heeft. Nu eens kijken of ik een antwoord zal krijgen op het bezwaarschrift dat ik heb ingediend.

En graag nog een aankondiging/uitnodiging. Michael Holt is een Canadees muzikant. Hij trekt door Europa van 6 juni (Stockholm) tot 22 juli (Reykjavik) met een reeks ‘huisconcerten’. Hij brengt een programma van muziek en liederen rond transitie, en begeleidt zichzelf op piano. Met zijn concerten wil hij mensen warm maken voor lokale verandering en transitie en gewoon leuke feestjes opzetten in deze soms barre tijden.

Op 27 juni is Michael bij mij te gast (de kwartvleugel is net gestemd) met volgend programma
vanaf 18u: pot luck party, iedereen brengt iets lekker (veggie) te eten mee wat we samen delen.
vanaf 19u30: het transitie concert
vanaf 21u: een gesprek over transitie in Gent en de stad die we dromen.

Er zijn 9 dergelijke huisconcerten in Vlaanderen, dus kijk hieronder maar eens of hij ook in jou buurt komt. Een aanrader voor iedereen die op zijn manier bezig werkt aan een rechtvaardiger en duurzamer samenleving. Goed om energie en inspiratie te tanken en bondgenoten te ontmoeten.

June 23 Tervuren, Belgium – House concert-salon with Transition Tervuren (http://www.tervuren.transitie.be)

June 24 Bruge, Belgium – House concert-salon at Laurent & Nicole’s

June 25 Brussels, Belgium – Potluck dinner and house concert-salon at Sam & Salla’s with guest speaker Ralph Böhlke from local Transition group

June 26 Onze-Lieve-Vrouw-Waver, Belgium - Grand piano restoration inaugural concert with Spencer The Rover

June 27 Sint-Amandsberg, Belgium – Potluck dinner and house concert-salon at Steven’s with speaker from local Transition initiative

June 28 Gent, Belgium - House concert-salon at Lucie Evers’, who will start a conversation on sustainability in Gent

June 29 Vissenaken, Belgium – Barn concert-salon at Heleen’s with folks from local Transition initiative

June 30 Sint Truiden, Belgium - House concert-salon at Chambre D’amis with speaker from local Transition initiative

July 1 Gentbrugge, Belgium – Potluck lunch, concert, and conversation about urban agriculture at Ellen’s with folks from Transition Gent

Meer info over zijn tournee: http://www.transitionnetwork.org/projects/transition-culture-tour

Hier alvast een voorproefje:

muziek als hefboom

Ik ben alvast tevreden dat het hier toch een beetje geregend heeft. De regentonnen zijn alweer halfvol, al vrees ik dat het voor de boeren nog veel meer zou moeten regenen.

Maar even iets anders. Binnenkort start het festivalseizoen (of wellicht is het al begonnen), en daarover kreeg ik volgend berichtje doorgestuurd van Peter (waarvoor dank).

Met Morrissey staat op donderdag 4 augustus een grote naam op het podium van de Lokerse Feesten. Om de ster te strikken komen de organisatoren wel tegemoet aan een van zijn eisen: er zal die dag uitzonderlijk geen vlees verkocht worden op het festivalterrein. Geen paardenworst en beenhesp dus, maar wel ‘een gamma aan lekkere veggie-snacks’.

Morrissey werd in de jaren tachtig wereldberoemd als zanger van The Smiths, een van de invloedrijkste Britse bands ooit.
Als overtuigd vegetariër wil Morrissey niet dat er vlees wordt verkocht op de plaatsen waar hij optreedt. De Lokerse Feesten hadden al heel lang een oogje op Brit en gingen daarom in op zijn opmerkelijke eis. ‘Heel wat mensen gaan af en toe eens een dagje vegetarisch en 1 dag tijdens 10 dagen Lokerse Feesten het eens zonder ‘vlees’ stellen doet allicht aan ieders gestel deugd. Onze eigen eetstands zullen die dag een gamma aan lekkere veggie-snacks verkopen. De eetkramen buiten het festivalterrein blijven bij hun traditionele aanbod’, klinkt het.

Geef toe, een straffe stoot van die meneer. Dat er nog artiesten zijn die het zonder vlees prima doen bewijst ook volgend filmpje van Moby. Ik zou zeggen, komaan Lady Linn en Eddy Wally stel ook je eisen als je ergens gaat optreden!

Voor de liefhebbers, volgend weekend heb ik zelf ook een mijn eerste ‘festival’ van het seizoen. Op zaterdag mag ik met de Show optreden op het Vestrock festival in kader van hun Verstrock University.  Misschien moet ik maar eens proberen de andere sprekers ook te zien, zo zal Marc Van Montagu het hebben over transgene gewassen en Arnold Van Huis over het eten van insecten. Zou dat dan mogen van Morrissey?

 

positieve actie

Gisteren kon ik het even niet laten om aan te bellen bij een buurman met een briefje aan zijn raam: ‘te koop, GSM, 2 maand oud’. Toen bleek dat de GSM (eigenlijk een blackberry) 150 euro moest kosten was ik snel terug thuis. Ik  heb trouwens al van enkele mensen een aanbod gekregen om een oud toestel over te nemen. Maar voorlopig blijf ik het zonder doen. Ik denk soms dat ik al heel belangrijke telefoontjes heb gemist, maar aangezien ik het niet weet is dat toch niet zo erg.  Soms denk ik dat het voor de kinderen wel belangrijk is dat ze me kunnen bereiken, maar ja toen ik kind was waren er ook geen gsm’s natuurlijk. Ik hou jullie op de hoogte van mijn overpeinzingen over bereikbaarheid.

Vandaag een paar mooie filmpjes; het eerste een heel originele actie rond afval (in Canada)

En dit, de trailer van een film rond geluk en economie:

En als toetje een bijzonder muziekstukje van het koor waar Marieke in zingt. (doet me ook denken aan de mooie film: As it is in Heaven, die ik gisteren met de kinderen heb bekeken)

Kan kunst het klimaat redden?

Gisterenavond een fijn concert bijgewoond van Akademos. Akademos is een symfonisch orkest van niet-professionele maar zeer gedreven muzikanten. Op het programma Brahms met onder andere het dubbelconcerto voor viool en cello, en de High Impact (wat decibels betreft) symfonie nummer 4 van Tchaikovsky.

De voetafdruk van zo’n concert valt best mee. Ruim 60 muzikanten op het podium, enkel akoustischte intstrumenten, waarvan sommige van hoge leeftijd (de instrumenten dus). Een twintigtal spots goed voor ongeveer 50 kWh en dan nog eens evenveel voor de verlichting van gangen en foyer maakt een elektriciteitsverbruik van om en bij de 100 kWh. Te verdelen over zo’n 300 mensen. Als deze allen een avond TV hadden gekeken was het verbruik ongeveer het dubbele. De grootste impact van dergelijke evenementen is natuurlijk het vervoer, zowel van orkest als toeschouwers. Zelf ben ik met de fiets gekomen. Achteraf met de eerste klarinet nog een streekbiertje gedronken (een Delirium Tremens uit Melle – wel geen bio!!).

Als Gentenaar heb ik dan nog het voordeel dat ik nu de werken van gisterenavond opnieuw kan beluisteren via Digileen, een online bibliotheek toepassing. Geen verplaatsing, geen CD’s nodig, enkel de energie van computer en servers. Conclusie, tijd en centen besteden aan kunst met grote of kleine K, is een goede zaak voor het klimaat. (behalve misschien dan de hespzuilen van Jan Fabre)