Dat politiek een spel is waar wel eens stevig getackeld wordt is alom bekend. Neem nu het huis aan huis blad van de NV-A dat deze week in mijn bus is gevallen. Op de voorpagina staat: we gaan voor een goede, constructieve oppositie! Prima, denk je dan, dit kan het niveau van het debat alleen maar ten goede komen. Op de volgende pagina wordt het bestuursakkoord doorgelicht. Een beetje te verwachten oprispingen over te veel geld voor armoedebestrijding, te weinig nadruk op plichten voor nieuwkomers, de plannen rond mobiliteit, de kostprijs van het hele programma. Het zijn punten van kritiek die vanuit het standpunt van NV-A logisch zijn.
Maar dan staat er een toch een passage die iets verder gaat. Het gaat over de geplande foodcouncil. Voor ik het weergeef wil ik even letterlijk citeren uit het bestuursakkoord:
2.71 Het nieuwe stadsbestuur richt een ‘foodcouncil’ op naar het voorbeeld van de Canadese stad Toronto. Deze foodcouncil zorgt voor een cluster van lokale initiatieven rond voeding en geeft het stadsbestuur advies rond een breed gamma van onderwerpen betreffende gezond en betaalbaar voedsel. ( p. 19, na te lezen via deze link)
Hier kan je lezen hoe dit vertaald wordt door de NV-A:
Ik laat je zelf oordelen of dit een adequate interpretatie is van het bestuursakkoord. Maar een raad die zal bepalen wat Gentenaars mogen eten?? Zelf vraag ik me dan af wat er aan de hand is. Is de auteur gewoon dom en weet hij/zij niet wat een food council is, en neemt hij/zij de moeite niet om dit even uit te zoeken? Of is dit een bewuste strategie om mensen bang te maken op leugenachtige wijze – of hoe noem je dit anders?
Het toeval wil dat we gisterenavond de nieuwjaarsreceptie hadden met de nieuwe gemeenteraad, en ik dus een kans kreeg om mijn vragen te stellen aan de auteur zelf. De eerste NV-A ster die ik aansprak, Karlijn Deene, wist van niks. Dit is tussen haakjes een talentvolle jonge politica die erg groene standpunten inneemt. Karlijn wist me wel te melden dat dit een stukje was van de hand van Siegfried Bracke.
Dus ben ik even bij hem uitleg gaan vragen. Enja, hij heeft het geschreven en hij weet natuurlijk wat een Food Council is. Maar vertelde hij me, dit is gewoon ‘part of the game’. Zo werkt dat nu eenmaal. Toen ik opperde dat ik, als naïef groentje, dacht dat het in politiek gaat over argumenten en inhoudelijk motivaties, haalde hij zijn schouders op. Soms wel, maar dit is het pingpong spel dat we gaan spelen, je zal dat nog wel leren.
Tja. Ik weet nog niet zo zeker of ik zo’n spel wil spelen. Ik kan begrijpen dat het zo werkt, maar dat wil niet zeggen dat ik nu ook foutieve informatie over de oppositie ga verspreiden, zelfs al is het ‘part of the game’. En hoe betrouwbaar is iemand (of een partij) die om naar de gunst van de kiezer te dingen gewoon verkeerde informatie gaat verspreiden?
Misschien bega ik een strategische fout door nu aandacht te besteden aan deze tactiek, of vinden sommige mensen mijn opmerkingen NV-A- bashen. Maar ik geloof dat precies dit ‘politiek spel’ maakt dat veel mensen afhaken of enkel nog cynisch over politici kunnen praten. Dus, beste Siegfried, zou ik toch vragen om dit soort verdraaiingen achterwege te laten en de burgers ernstig te nemen. We hebben er – als politici – een gezamenlijk belang bij.
Gearchiveerd onder: Algemeen, politiek | getagged: oppositie | 37 Commentaar »
