Zoals ongeveer iedereen heb ik de voorbije dagen ook de gevolgen van de wateroverlast gevolgd. Behalve enkele keren een kletsnat pak overgehouden aan fietsen in de regen heb ik er zelf geen last van ondervonden, en de regentonnen zijn voller dan ooit.
Om een stukje te schrijven voor de site van MO* ben ik gisteren eens gaan kijken hoe het eigenlijk zit met overstromingsrampen in 2010. Het lijstje is indrukwekkend (je kan het hier nalezen, en bij Groenhuis is een nog veel langere lijst te lezen) en de toename is zo duidelijk dat het geen toeval kan zijn. Rampen die te maken hebben met wateroverlast en droogte hebben te maken met het weer, en ons weer wordt beïnvloed door klimaatverandering. Wetenschappers blijven erg voorzichtig om dit soort conclusies te trekken, maar als de voorbije 40 jaar dit soort rampen met 400% is gestegen kan je moeilijk van toeval spreken.
De politieke reacties is echter onrustwekkend. De minister van leefmilieu geeft wel toe dat er fouten zijn gemaakt in de ruimtelijke ordening. En dat we in het vervolg daar wel rekening mee moeten houden. Maar verder is haar conclusie dat we ‘hier moeten leren mee leven’. Iets doen om de fouten van het verleden recht te zetten? De strijd tegen de opwarming van de aarde in een hogere versnelling zetten? Niks van dit alles, we moeten er gewoon rekening mee houden dat dit nog kan gebeuren en zorgen dat we genoeg zandzakjes in huis heb.
En hoe erg het ook is voor mensen die zijn getroffen, er is een rampenfonds, de verzekeringen komen tussen, er is opvang voor wie uit zijn huis moet. De vele miljoenen mensen die dit jaar in het Zuiden al zijn getroffen door nog veel ergere watersnood kunnen daar allemaal niet op rekenen. En zij hebben erg weinig bijgedragen aan de opwarming van de aarde. Het is natuurlijk niet de regen die onrechtvaardig is, het is ons beleid, ons maatschappelijke model…
Gearchiveerd onder: Algemeen, Energie en water | getagged: overstromingen, water | 18 Commentaar »
