politieke werkzaamheden

Nu ik  10 dagen bezig ben als ‘politiek mandataris’  geef ik graag een update geven van wat dit nu precies wil zeggen. Wat heb ik allemaal gedaan wat ik anders niet zou doen?

Wat vergaderingen betreft was er de installatievergadering (vooral wachten eigenlijk), een vergadering van de fractie en eentje van de partijraad.  Aangezien alle verkozenen automatisch waarnemend lid zijn van de politieke raad van Groen wou ik dit toch even meemaken, al denk ik dat ik hier een gewoonte van ga maken. De maandelijkse fractie vergadering is wel belangrijk. Daar zitten de 10 raadsleden én de 3 OCMW-verkozenen samen met de fractiemedewerkers. Deze keer hebben we een glas gedronken op het nieuwe jaar, maar vooral de politieke agenda in Gent doorgenomen.

Deze week heb ik behoorlijk wat tijd gestoken in de praktische zaken. Het ophalen van de laptop, het leren werken met de speciaal beveiligde bestanden (twee keer de helpdesk moeten bellen, maar nu werkt alles naar behoren). Tegelijk wat rondgekeken op de ontzaglijke hoeveelheid materiaal waar ik nu toegang toe heb. Allerhande reglementen, besluiten, archieven, studies, lijsten, voorstellen, plannen tot en met de menu’s van de personeelsrestaurants kan ik nu bekijken. Tussen al dit materiaal zitten heel wat interessante zaken, zoals de pas gepubliceerde omgevingsanalyse die ik zeker moet doornemen. Net als dit inspirerend document over Kopenhagen. Wanneer ik dat allemaal zal doen is nog niet helemaal duidelijk.

Dan ben ik nog bezig geweest met het uitzoeken van mogelijke organisaties rond stadslandbouw in Kopenhagen. Want in het voorjaar gaat het college op bezoek naar deze groene hoofdstad. Ter voorbereiding mogen de kabinetten voorstellen doen en daar heb ik een beperkte bijdrage aan geleverd. Ik heb ook de agenda’s bekeken van de twee commissievergaderingen waar ik volgende week aan deelneem. Een aantal stukken heb ik grondig gelezen en op twee punten wil ik alvast even tussenkomen. De ijspiste en het energiegebruik in één van de historische gebouwen. Zo’n tussenkomst voorbereiden vraagt vooral wat opzoekwerk (research zoals het zo mooi klinkt).

Daarnaast heb ik twee gesprekken gehad op vraag van ‘burgers’. De coördinator van een buurtvzw die zeer graag een ‘give-box’ wil installeren naast een wijkrestaurant. Dus hebben we samen bekeken hoe dit best zou kunnen en welke administratieve weg dan aangewezen is. Verder nog gebrainstormd met iemand uit de buurt rond de mogelijkheid om een bio-broodronde met de bakfiets op te zetten en een wijkorkestje te starten in de Dampoort wijk.

Het gaat tot hiertoe over 14 uren (het schrijven van de blogstukjes tel ik niet mee). Ik moet wel zeggen dat het bijzonder leerrijk is en een voor mij nieuw soort adrenaline oplevert. Het idee dat ik nu echt misschien een paar kleine dingen kan mee realiseren zorgt voor extra energie en goesting. Dus nog geen spijt van mijn nieuwe leven, al heb ik ook al enkele blunders geslagen. Maar daarover meer volgende week, want nu begint het weekend.

Antwerpen-Gent: zoek de 7 verschillen

We zullen maar blij zijn voor de Antwerpse vrienden dat ze een bestuursakkoord hebben zeker. Ik heb niet de tijd genomen voor een grondige lezing van het document. Dus heb ik net als voor het Gentse bestuursakkoord heb ik een ‘wordle’ gemaakt. Dat is een woordbeeld met de belangrijkste woorden uit een tekst. Voor de duidelijkheid, eerst heb ik er enkele woorden uitgehaald die heel vaak voorkomen maar niet zo relevant zijn ( stad, bestuursakkoord, bijvoorbeeld). Hier is het beeld van Antwerpen voor 2013-2018:

Wat vooral van belang is zijn de woorden die ontbreken. Het woord ‘klimaat’ komt 1 keer voor maar dan in de context van ondernemingsklimaat. Er is nergens sprake van een klimaatplan, reductie van CO2 uitstoot, klimaatdoelstellingen of een klimaatbeleid. Toch wel opmerkelijk dat in een akkoord waar heel veel aandacht is voor migratie de oorzaak die in de toekomst voor een gigantische migratiegolf zal worden niet vermeld wordt: klimaatverandering. Het woord duurzaam of duurzaamheid komt 16 keer voor, zij het zonder concrete invulling.  Ecologie is niet in de tekst te vinden. Het akkoord speelt wel in op de groeiende kloof tussen arm en rijk. Zo zal er gelobbyd worden voor het openhouden van casino’s op cruiseschepen, en worden mensen met een leefloon nauwlettend in de gaten gehouden. Dit akkoord is dus verplichte lectuur voor wie denkt dat vanaf 2014 alles beter wordt als de partij van Bart De Wever alle touwtjes in handen zal krijgen.

de eerste keer

Gisteren was ik op de gemeenteraad. De gemeenteraden zijn openbaar, dus iedere burger is welkom om mee te volgen. De raad start met een vragenuurtje om 18 uur, waarbij gemeenteraadsleden vragen mogen stellen en de burgemeester of de bevoegde schepen daar een antwoord op formuleren.

Er waren gisteren 15 vragen over bijvoorbeeld het registeren van homofome intenties bij misdrijven, overlast in straat x of y, te veel licht op één plaats en te weinig licht op een andere plaats. De kortste vraag en politiek wel bijzonder relevant kwam van de heer Francis Van den Eynde (Vlaams Belang): “Zal de stad Gent dit jaar een kerstboom zetten en zo ja waar?”.

De vragen worden op papier uitgedeeld  waarbij opvalt  dat er een bundeltje van 19 pagina’s nodig is voor deze 15 vragen. Slechts één kant bedrukt  en een volledige pagina per vraag,  dus ook de netelige kwestie van de kerstboom.  Alweer zie ik een mogelijke papierbesparing van minstens 50 %.  Ik heb zo het gevoel dat ik ook wel eens een vraagje zal placeren in deze ronde.

Om 19 uur gaat de bel en stromen de raadsleden en schepenen de zaal binnen. De burgemeester opent met een toelichting bij de agenda. We, pardon ik moet nog ‘ze’ schrijven, starten met 49 ‘B- punten’ die worden goedgekeurd zonder debat. Het gaat over de aankoop van een accu boorhamer voor de politie, aanvaarden van diverse schenkingen, naamgeving van straten enzovoort.

Dan start het debat over het eerste ‘A-punt’, het verslag van de ombudsvrouw, gevolgd door een stemming. Een hele reeks punten worden vervolgens door de burgemeester (die ook voorzitter is) opgenoemd, als er iemand ‘stemming’ roept wordt er over gestemd, anders niet.  Soms zijn er enkele tussenkomsten voor de stemming, soms ook niet. Bij elke stemming zie je op de schermen meteen de uitslag zoals bij het Songfestival. Er zijn ook geheime stemmingen, bijvoorbeeld rond de benoeming van vertegenwoordigers in allerlei intercommunales. Het gaat best wel snel, dus ik denk dat je toch redelijk aandachtig moet zijn (zelfs de burgemeester duwde wel eens op het verkeerde knopje).

Wat valt nog op: er wordt redelijk wat gebabbeld tussendoor, mensen zijn bezig op hun laptop of smartphone, er kan best wel een grapje af. Regelmatig gaan mensen rondwandelen of een babbeltje slaan met iemand anders. Meestal zijn het enkel de mensen die betrokken zijn op een bepaald thema die luisteren naar de tussenkomsten.

Volgende keer moet ik een thermometer meebrengen, want het was behoorlijk warm in de raadszaal. Gelukkig zijn het nog radiotoren die je zelf kan uitzetten (geen thermostatische kranen), dus heb ik dit er eentje in mijn buurt op non-actief gezet. Nog een kleine suggestie, er wordt hier redelijk wat fruit gegeten, maar met je klokhuis of bananenschil kan je nergens terecht. Dit lijkt me een goede vraag voor het vragenuurtje; ‘komt er een wormenbak in de raadszaal en zoja wanneer?’  (ps; niet ongerust worden, dit is met heel andere wormen dan houtwormen)

Einde van de zitting om 22u15, uitzonderlijk vroeg dus.  Oja, het antwoord op de vraag van de heer Van den Eynde was: “ de stad Gent zal 14 kerstbomen zetten”

3 kWh per uur

Gisteren heb ik de eerste introductie sessie meegemaakt voor de nieuwe raadsleden van de Gentse gemeenteraad. In kader van totale transparantie van mijn mandaat alvast een verslagje van de eerste kennismaking met het politiek bedrijf en een aantal collega’s.

Eerste snelle conclusie, het is ingewikkeld en er zijn enorm veel regeltjes. Tweede conclusies, we worden stevig ondersteund door een dienst ‘bestuursondersteuning’.  En dat is maar goed ook, want grof geschat zullen we de volgende zes jaar ongeveer 15 000 beslissingen moeten nemen. Bij elk beslissing hoort een dossier dat tientallen pagina’s kan tellen. Derde conclusies, ik zal dan toch maar eens het leesbrilletje aanschaffen dat ik al een paar jaar uitstel.

Het was best wel interessant meer te horen over onze ‘prerogatieven’ en het verschil tussen een mondelinge vraag of interpellatie. Hoewel ik bij dit punt er minder van begreep naarmate er meer uitleg kwam. Want in de gemeentewet is een interpellatie in de zin van vertrouwensstemming niet voorzien, en dus wil het eerder zeggen dat een interpellatie een mondelinge vraag is die het debat wil uitlokken. Of zoiets.

Omdat sommige stukken van de uitleg gewoon op ons documenten stonden kon ik het  niet laten om even de brandende lichten te tellen. Zes lusters met elk 18 spaarlampen van naar schatting 10 watt. In het plafond 40 ingebouwde spots met telkens 2 spaarlampen (van minstens 20 watt) en dan nog 3 beamers om de powerpoint te laten zien. Voorzichtig ingeschat vraagt het licht in de raadzaal zo’n 3000 watt, dus elk uur 3 kWh. Een uur gemeenteraad is genoeg voor mijn totaalverbruik thuis van 3 dagen. Hier zie ik al meteen een kans voor een mondelinge vraag, of een interpellatie misschien, als dat mag.

Tenslotte nog een paar zaken over mijn collega’s, maar om geen potten te breken op voorhand ga ik geen namen noemen.

- zo was er iemand die wel heel sceptisch rondkeek in de prachtige zaal vol houten lambrisering, de houten plafonds en vloeren. Je zag de man bijna denken ‘hoeveel zal dit niet kosten om hier houtwormen te bestrijden’.

- toen werd uitgelegd dat er zoveel mogelijk digitaal wordt gewerkt vroeg een andere man zich af of je dan ook printpapier mee kreeg om al die digitale documenten thuis af te printen.  Ik ken het gezicht van die man goed want hij had overal affiches hangen, misschien kan hij de overschot van zijn affiches gebruiken om op te printen.

- ik zat naast een  jongedame die vooral bekend is geworden met een verkiezingsfilmpje met  ‘dozen’. Ze kende mijn filmpje ook en we hebben afgesproken om samen in de commissie voor leuke filmpjes te gaan zitten (als die er komt natuurlijk)

- elk raadslid beschikt over twee stopcontacten op de bank.  Een collega had dit blijkbaar voorzien en begon meteen zijn telefoon op te laden. Altijd meegenomen.

Voor alle duidelijkheid, ik kijk er nu echt wel naar uit om aan de slag te gaan als politicus. Komende zaterdag hebben we trouwens een congres en dan weten we hoe het zit met het bestuursakkoord en de verdeling van de bevoegdheden. Wordt vervolgt.

algemeen belang in plaats van Vlaams belang

Gisteren zag ik een stukje van het programma ‘niet tevreden, stem terug‘. Daar kwam een dame vertellen dat het toch wel  bedenkelijk is dat er in Brecht geen grote hondenweide is met veel honden, want “hondjes hebben dat nodig”. De burgemeester deed zijn best uit te leggen dat politiek een kwestie van prioriteiten is, maar ‘topjournalist’ De Vadder vond dat de 4 bestaande hondenweides toch maar een gemiste kans waren en liet de Vlaams Belanger vrolijk de burgemeester in het nauw drijven. (dat de meeste van die honden allerlei allochtone kruisvormen zijn was even niet van belang)

Wat journalistiek betreft een beschamende vertoning. Zo zou je als journalist bijvoorbeeld kunnen opmerken dat er 1,4 miljard mensen zijn die moeten leven met minder dan 1 dollar per dag, wat ongeveer de helft is van wat een Belg per dag uitgeeft aan zijn of haar huisdier. Maar zulke bedenkingen passen wellicht niet in deze verkiezingsperiode waar het blikveld vernauwd wordt de losliggende stoeptegel, de hondenweide of in het beste geval Di Rupo die de schuld is van alles. Alsof er geen wereld rondom ons meer bestaat.

Daarom alvast een klein fragmentje uit de speech die ik vanavond wil geven. Daar zal ik pleiten voor een brede invulling van het begrip algemeen belang. Want dit principe zou de basis moeten zijn van de politieke beslissingen die we nemen.

Het belang van een clubje vrienden die ook in de december graag samen een pint pakken op een verwarmd terras is ondergeschikt aan de noodzaak om radicaal minder energie te gebruiken.

Het belang van de jonge kerel die last heeft van hormonen en zijn paringsdans uitvoert door aan 70 kilometer per uur door een woonstraat te rijden is ondergeschikt aan de veiligheid van kinderen en bewoners.

Het belang van de bezoekers uit de rand die in de stad nog maar wat spullen willen kopen die ze niet nodig hebben en het als een mensenrecht beschouwen te kunnen parkeren voor de deur van de winkel is ondergeschikt aan de gezondheid van alle stadsbewoners die nu dreigen te stikken in het fijn stof.

Het belang van de levensgenieter die elke dag een stevige biefstuk op zijn bord wil is ondergeschikt aan het belang van de boeren in het Zuiden die hun beste grond moeten opgeven om krachtvoer voor onze koeien te kweken.

(meer over de speech op een andere keer)

Gent in orde?

Gisteren stelde het Gents Milieu Front zijn analyse van de verschillende verkiezingsprogramma’s voor en vroeg de kopstukken om een ‘klimaatcharter’ te tekenen. Tegelijk stelde de organisatie een reeks vragen over milieuthema’s aan de diverse partijen. De resultaten kan je hier lezen, maar wat alvast goed nieuws is, is dat alle partijen het idee van de klimaatneutrale stad in 2050 ondersteunen. Meer nog, er blijkt consensus te zijn over vier concrete voorstellen. Er komt een zesjaarlijkse klimaatbegroting (met dus een maximum aan CO2 uitstoot), er komt een energierenovatieprogramma voor woningen, er een plan rond hernieuwbare energie en energie-efficiëntie en er is overeenstemming om de fly-over aan het Zuid af te breken.

Dus zouden we er redelijkerwijs mogen van uit gaan dat al deze zaken verwezenlijkt zullen worden, ongeacht de coalitie die aan de macht komt.  Trouwens, als we de reacties van de partijen zien op de ‘vragende partij‘ ziet het er ook naar uit dat binnenkort op de Gentse feesten zowel het bekerprobleem als het plas-discriminatie probleem worden aangepakt. Natuurlijk, enige reserve kan hier natuurlijk geen kwaad, want een belofte doen is niet zo moeilijk. En in deze media tijden hebben politici vaak de neiging tegemoet te komen aan de ‘wil van het volk’ eerder dan te doen waar ze voor staan. (zie maar naar de zaak Martin)

Want het probleem met de ‘wil van het volk’ is dat de publieke opinie zich eerder gedraagt als een verwend kind. Ze willen alles, meteen zonder dat er iets tegenover staat. Zo goedkoop mogelijke benzine, zo weinig mogelijk belastingen, goedkope gezondheidszorg, steeds meer koopkracht, een parkeerplaats voor de deur, aardbeien het hele jaar door en aan spotprijzen, enzovoort. En zodra er iets mis gaat  is het de schuld van de anderen.  Je politieke keuzes hierop baseren lijkt dus niet zo verstandig.

Daarom hebben we mensen nodig die keuzes maken gebaseerd op een realistische inschatting van wat kan en met het algemeen belang als leidraad. Wellicht wil dit zeggen minder beloftes doen en meer mensen tegen het hoofd stoten. Maar tegelijk moeten we proberen mensen warm te maken met nieuwe verhalen, nieuwe beelden en mogelijkheden. En dat is precies de bedoeling van ‘Gent in Orde’, vanavond in Campo-Nieuwpoorttheater. Tien inspirerende mensen brengen er op hun manier een glimp van hoe de stad eruit zou kunnen zien binnen 3 legislaturen. We verwachten al flink wat volk maar het is een grote zaal, dus kom gerust kijken en luisteren naar een aantrekkelijk beeld van de toekomst.

en nu: inhoud

Gisteren heb ik deelgenomen aan het Gents kampioenschap ‘klimtijdrijden voor plooifietsen’, een ludiek evenement voor de lancering van de campagne van Sven Taeldeman. Zo zijn er  heel wat evenementen opgezet en gepland om aandacht te krijgen voor de partijen en de kandidaten. Springen in het water, zonnen, bootje varen, alles is goed voor enkele seconden media-aandacht. Enja, zelf plan ik ook nog een paar media momentjes.

Toen kwam op facebook deze opmerking van Dominique Willaert: @ mijn linkse FB-politici vrienden: jullie mogen gerust ook campagne voeren door inhoudelijke, politieke en ideologische visie op jullie FB – status te posten. Ik heb ondertussen al heel wat foto’s gezien van en met jullie op concerten, vakanties, loopwedstrijden,…Dit is echter iets wat wij moeilijk kunnen delen of verspreiden. Dus graag wat meer inhoudelijke, ideologische en politieke input. Sterke en bevlogen ideëen gaan we met veel trots ‘delen’ en ‘vind-ik-leuken’

Het is een beetje een dilemma in deze tijden van fast-food-infotainement. Want wie uitpakt met genuanceerde analyses, grondig uitgewerkte opiniestukken of stevige voorstellen rond weinig hippe thema’s maakt erg weinig kans om aandacht te krijgen van de media. Een persconferentie op lokaal vlak kan weinig journalisten lokken tenzij er een schandaal wordt onthult, een BV een stunt doet of er bijzonder lekker eten wordt aangeboden.  Dus vrees ik dat wij, kandidaten van de tweede rij,  een beetje gedoemd zijn om op een of andere manier wat aandacht te trekken om dan te proberen een inhoudelijke boodschap te geven.

Een belangrijke rol is hier ook weggelegd voor de kiezers. Daarom lijkt het me een goed idee om de politici die je een folder in de hand duwen aan te spreken en vragen te stellen over hun standpunten over bijvoorbeeld armoedebestrijding, mobiliteit of energie. Zo kan je horen waar deze mensen voor staan.

Zelf ben ik wel blij met het programma van ons evenement ‘Gent in orde’, komende donderdag in Campo-Nieuwpoort te Gent. Naast de namen die ik al eerder doorgaf krijgen we nog een input van Paul Carpentier (acteur en ondernemer) en van Roeland Samson (prof. ecologie).  Dus hoop ik dat er heel wat mensen komen luisteren naar een goed gevulde avond met veel inhoud. En je moet je haar niet groen verven om binnen te mogen! (zie ook op de facebook pagina)

en nu: een deftig verslagje

Ik ben ondertussen thuis, ik heb niet het hele debat meegedaan (want ik wil ook niet beschuldigd worden van kinderverwaarlozing). Als ik de stukjes hieronder bekijk moet ik toegeven dat de iPhone niet het handigste instrument is (of ik niet de handigste gebruiker) om er live op te bloggen. Misschien is dit meer iets voor Twitter.

Maar goed, nog een paar dingen over de inhoud zelf. Het thema van het debat was eigenlijk de nood aan een stadsdebat over een stadsvisie. Stijn Oosterling gaf in de inleiding aan dat er in Vlaanderen nauwelijks sprake is van een stedenbeleid, en dat ook de steden nauwelijks een globale stedelijke visie ontwikkelen. Tegelijk stelde hij dat zo’n visie veel meer is dan wijkprojecten of specifieke acties voor bepaalde doelgroepen. Het viel op dat de meeste politici op het podium daar wel akkoord mee waren maar dan nogal snel terug begonnen over specifieke deelgemeentes of wijken.

Wat ik het meeste miste was een bredere kijk. Als grote uitdaging voor de stad worden genoemd de verkleuring, de demografie (steeds meer stedelingen), de mobiliteit en het woonbeleid. Maar behalve een korte verwijzing van Elke DC is er niet gesproken over de mondiale veranderingen die er aan zitten te komen. Hoe gaan we om met gevolgen van klimaatverandering op stedelijk niveau? Hoe reageren we als steden te maken krijgen met problemen van bevoorrading van energie of voedsel? En wat zijn de gevolgen als het financieel systeem het begeeft (want wat nu in Spanje gebeurt is redelijk verontrustend), als we een langdurige recessie tegemoet gaan? Hoe gaan we schaarser wordende middelen dan verdelen?

Hoe de verschillende kandidaten deze mogelijke problemen zullen aanpakken is nog niet zo duidelijk geworden. En als er echt een visie moet ontwikkeld worden kan je niet om deze vragen heen. Ik hoop maar dat de aanwezigen ook na 15 oktober bereid zijn om met burgers en middenveld een echte dialoog te starten over de toekomst die we willen. En daar wil ik zelf zeker ook aan meewerken.

Het debat

Ik zit klaar in de overvolle zaal van het NTG voor het kopstukken debat. Vier uur discussie over de inzet van de verkiezingen. Toch knap, buiten schijnt de zon maar hier komen honderden mensen luisteren. Ik volg het gesprek op de voet met mijn nieuw speeltje.

eco-promo

De voorbije dagen was hier nog flink wat discussie omdat Richard het helemaal geen probleem vindt dat er rijke mensen zijn die steeds rijker worden en arme mensen die steeds armer worden. De verleiding is groot om daar dan inhoudelijk op in te gaan, maar veel zin heeft dit niet natuurlijk. Het doel van Richard is namelijk ‘spelen met Linksche mensen’, dat is ook de titel van zijn blog. Ik heb er geen probleem mee dat Richard de linkse ideeën wil onderuit halen, maar als ik zijn blog bekijk gaat het niet zozeer over de ideeën maar veel meer over de mensen die de ideeën propageren.  Daarbij worden grote (vaak Engelse) woorden, clichés, overdrijvingen en kromme redeneringen naar hartelust ingezet om deze ‘Linksche’ mensen als dom en onverdraagzaam voor te stellen. Voor mij niet gelaten maar in dat soort gesprekken ga ik geen energie stoppen.

Trouwens ondertussen blijkt dat de rijke mensen steeds inventiever worden. Ik vermoed dat Richard het ook een goede zaak zal vinden dat bankiers rentevoeten manipuleren om zo de winsten en bonussen op te drijven. Dat ze met hun hebzucht een financiële crisis hebben veroorzaakt is dan maar een bijzaak. En dat van al deze mensen nog niemand voor de rechter is gekomen zal dan ook wel normaal zijn, terwijl wie een brood steelt in de supermarkt meteen wordt opgepakt. Er zijn honderden, nee, duizenden voorbeelden te vinden zijn waar bedrijfsleiders moedwillig water, lucht en grond vervuilen om de winsten te maximaliseren.

Gisteren sprak ik nog met een Kosovaar die al 17 jaar (!) met interim contracten werkt in hetzelfde bedrijf. Hij krijgt geen vast contract omdat het ‘crisis’ is. De arbeider vond het niet eens zo erg, hij had tenminste een job en kon zijn gezin onderhouden. In Kosovo vertelde hij zijn er mensen die een hele dag hard moeten werken voor 15 euro.  Ik heb gisteren nog met een heleboel andere mensen gebabbeld terwijl ik aan het rondfietsen was met de Sp.a-Groen promotiefiets.De bedoeling is om op milieuvriendelijke wijze de Gentenaars warm te maken voor ons project.

Ik ben niet zo zeker of dit echt veel uitmaakt, maar zo’n fiets valt in elk geval op, en is een aanleiding om wat gesprekjes te hebben. Ik had ook nog wat zaadbommen bij die ik aan de parkbezoekers aan het Zuid heb uitgedeeld. Alle mensen met wie ik sprak zijn het er over eens dat meer groen in de stad een goede zaak zou zijn. Er waren ook nogal wat mensen met andere nationaliteiten (Roemenië, Kenia,…) en daar kreeg ik ook de indruk dat ze voorstander waren van een wat betere verdeling van rijkdom en natuurlijke hulpbronnen. Het zijn duidelijk geen lezers van de blog van Richard.