de Dacia Dusters

Gisteren stond in de Standaard een opmerkelijke opinie van Gert Goeminne. Gert is niet enkel een ex-collega én buur van mij, maar ook een van de mensen waar ik steeds met veel interesse naar luister. Want hij slaagt er in mijn overtuigingen over hoe de wereld in elkaar zit regelmatig in vraag te stellen. En dat is natuurlijk een goede zaak, want te zeker zijn van je eigen mening kan schadelijk zijn.

De kern van zijn betoog is dat  zingen voor het klimaat – hoe sympathiek ook – niks zal uithalen. Het is een samenkomst van gelijkgezinden waarmee je er niet in slaagt de Dacia Duster Vlaming te overtuigen. En wie mag dit wel zijn? Dit is de Vlaming die ‘je steeds vaker ziet rondscheuren in zijn glimmende lowbudget-terreinwagen, de hardwerkende Vlaming die zich een doortrapt verkooppraatje liet opspelden: ‘Ook u, simpele werkmens, hebt het recht om in een SUV rond te rijden’. Het is wellicht dezelfde Vlaming (of eventueel zijn vrouw) die in de Aldi een elektrische handdoekendroger gaat kopen.

De uitdaging volgens Gert is dat we ons niet alleen moeten focussen op het klimaatprobleem, maar vooral ‘actief moeten zoeken naar een andere organisatie van de samenleving. De strijd om duurzaamheid kan alleen maar gewonnen worden wanneer sociale en technologische vernieuwing mensen laat zien dat anders ook beter kan zijn.’ Daar ben ik het dus helemaal mee eens, en is ook een van de drijfveren in alles wat ik doe. Zo ga ik vandaag zo’n 600 scholieren in Hamme met mijn theatershow proberen duidelijk te maken dat Low Impact leven vele voordelen heeft. Het brede publiek nieuwe voorbeelden tonen is ook het doel van Ministerie van Ideeën. En dan ben ik wel benieuwd of Gert denkt dat we hiermee de Dacia Dusters kunnen bereiken – als je het filmpje bekijkt van Liesbeth, de minister van de week, krijg je in elk geval eerst een reclameblok.

Het blijft natuurlijk een aartsmoeilijke kwestie. De Vlaming die kiest voor goedkope kip verleiden voor een heerlijke seitansteak, of voor echte groene stroom. En hoe slagen we er in diezelfde Vlaming uit zijn Dacia Duster te krijgen (zie het prachtige stuk van Geert Van Istendael in Mo*).  Ik vrees dat het meer zal moeten zijn dan de fiets hipper maken of wijzen op de financiële voordelen.

Misschien moeten we eerst investeren in de relatie. Misschien moeten de ‘bakfietsvlamingen’ manieren vinden om de ‘Dacia Dusters’ te leren kennen? Misschien moeten we deze groep mensen niet minachtend vanuit ons groot gelijk benaderen, maar met respect (en liefde). Dus opdracht van de week, een praatje maken met buren of vrienden die er niet aan denken om ooit te zingen voor het Klimaat. Niet om ze met de vinger te wijzen maar op zoek te gaan naar iets wat we samen delen. Succes.