nummer 500 en 501

Het is geleden van 29 juni 2009 dat er zoveel bezoekers naar mijn blog zijn gekomen. Toen is een Low Impact Man reportage uitgezonden in Italië, en zijn er 4 399 Italianen op deze blog komen kijken (ze zullen er wel niet veel van begrepen hebben). Maar gisteren zijn hier 3 690 bezoekers langs geweest, 5 keer meer dan een normale dag. Uit de vele reacties  onthou ik vooral die van Mattias, die denkt dat ik door de blogpost van gisteren toch gewoon het politieke spel meespeel en het beter is te focussen op eigen verwezenlijkingen en voorstellen dan aandacht te geven aan wat ik niet goed vindt.

En gelukkig zijn er nog andere zaken waarover ik kan over schrijven. Gisteren heb ik bijvoorbeeld in Roeselare lezing nummer 500 gehouden. Dit voor een groep meisjes (en enkele jongens) eerste jaar BSO. Niet evident voor die jongeren om anderhalf uur te luisteren naar verhalen over de wereld en het klimaat, maar ze deden zeer goed mee, en ik had achteraf toch het gevoel een zinnige bijdrage te hebben geleverd.

De allereerste lezing was ook voor jongeren, op 25 juli 2008 voor een groep JNM’ers. Toen had ik nog geen flauw idee van dat er steeds meer vragen zouden van komen, niet alleen van scholen maar ook van bedrijven, gemeentes, verenigingen enzovoort. De kleinste groep die ik ooit heb gesproken bestond uit 1 persoon, de grootste uit bijna  2 000 compostmeester. Ik ben zowat in alle parochiezalen van het land geweest, heb voor nonnen gesproken, politieke partijen en kleuters.Het is vooral dankzij die vele lezingen en shows dat ik van ‘Low Impact leven’ mijn beroep heb kunnen maken. Met dank dus aan de vele organisatoren.

Aangezien het mijn afwijking is dat ik nogal wat cijfertjes bijhoud (niet enkel de meterstanden dus) kan ik melden dat er zo’n 49 530 mensen mij levend hebben gehoord (minus degene die in slaap zijn gesukkeld). Het valt niet te becijferen of dit iets uithaalt, de gemiddelde voetafdruk in ons land is in die periode blijven stijgen. Toch krijg ik regelmatig mails of spreken mensen me aan dat ze zelf acties ondernemen om hun milieu-impact verkleinen. Eén keer kwam een jongen van een jaar of vijftien me na een lezing vertellen dat dit de eerste keer was dat hij geboeid was door een ecologisch thema. Dus misschien zijn die 49 529 anderen al lang vergeten waar het over ging, dan was het nog de moeite voor die ene jongen.

Ondertussen zijn er steeds meer mensen die de boer opgaan met hun eigen verhaal, denk maar aan de 18 vrijwilligers van OKRA, mensen als Green Evelien en anderen. Zelf stop ik er niet helemaal mee (al zal het aantal lezingen drastisch verminderen), maar straks ga ik in elk geval naar Wetteren voor nummer 501.

verslagje vanuit Antwerpen

Begin deze week mocht ik bij de eerste jaars in het Xaverius college in Borgerhout mijn verhaal gaan doen. Julien, de gedreven leerkracht die me heeft uitgenodigd heeft meteen een enquête afgenomen bij een van de deelnemende klassen. Op de open vraag: wat heb je onthouden komen volgende zaken naar boven:

hij wekt energie op met fiets, douche met zwarte zak, patatte koken in een hooibak, geen auto, altijd fiets openbaarvervoer of tevoet,media blaast alles op over hem, sommige zegge goeje dinge over hem andere ni, kindere vonde in begin raar die manier van levennadien worden ze da gewoon, koopt alles van kring winkel, kijkt krant in bib,

Dat hij bespaart op het nemen vn een bad, en dat hij zijn eigen stroom voorziet door op een hometrainer te fietsen met daarop eenalternator.

Hoe De LIM leeft,wat hij hiervoor moet doen en legt uit hoe je zelf ook zo kan leven.

Hij gaf ook veel voorbeelden wat er in de wereldfout gaat en probeert je hierdoor te overtuigen.dat ik me tv uit moeten zette, ipv standby.de zomer douche zak en de hooikist waarmee je 3uur kookt aan je aardappelenom onze omgeving te verzorgen onze voetafdruk moet 1.8 zijnde wereld moet dringend veranderen , anders zal de wereld zoals we ze nu kenne niet lang meer blijve.

Wereld is niet goed bezig. we moeten meer bezuinigen, hij doet dit op allerlei manieren zoals een zonnedouchekap te gebruiken,niet met de auto te rijden, maar de trein te nemen, niet te vliegen en dergelijken dat er steeds meer mensen worden geboren dandat er sterven enzovoort.

wie Low impact man is

Hoe je kan bezuinigen met water .

verwarming een graad lager zetten meer het openbaar vervoer nemengeen vlees/bad/verre reis sinds mei 2008!

Voor het berekenen van je Eco Voet Afdruk: http://www.wwf-footprint.be/nl/

Dat we beter de trappen zouden nemen ipv de roltrap

Ecologishe voetafdruk is de hoevvelheid grond oppervlakte die nodig is om aan de levensomstandigheden van de mens te voldoen.

Dat die mens al meer dan een jaar geen vlees heeft gegeten. Hij heeft ook al een jaar geen bad meer genomen maar doucht zich numet regenwater, dit is wel lastig in de winter.

Ook weet ik nog dat er tal van manieren zijn om wat energie te besparen. bv: Fietsenom je laptop van stroom te voorzien. Wc doorspoelen met regenwater

Dat het gebruik van seizoensgebonden groenten en fruit beter is voor het milieu .

Het huis wat hij alles doet om ecologische gebruikt hij gaat met de fiets plaats met de auto hij pakt het sneeuw om warm water temaken en als hij eleketriciteit wil doet hij dat die zelf ontworpen hebt van een fiets van een 2tak motor.

hij eet geen vlees alleen maarvegetarisch

Dat te veel vlees eten niet gezond is voor het atmosfeer, dit wist ik helemaal niet

Best wel eens interessant om te lezen. Op de vraag of ze van plan zijn één of andere tips toe te passen geeft ongeveer twee derden een positief antwoord. Ongeveer 60% van de leerlingen zegt dat ze over de inhoud van de lezing met anderen hebben gesproken.

(de foto is van een andere school: Middenschool Brugge, met dank aan Katrien)

boeken op 1 september

Ook hier zit de eerste schooldag er op… Vooral voor Adam best spannend nu hij ook naar de middelbare school gaat. Het is toch ongeveer 4 kilometer fietsen van hier dwars door de stad, dus de eerste weken ga ik regelmatig eens meerijden. Daarstraks was het trouwens al van dattum, een chauffeur die een eenrichtingsstraat wil inrijden en niet beseft dat fietsers in twee richtingen mogen komen.  Dat waren dus mijn eerste vloeken op de eerste schooldag.

Maar verder opmerkelijk om te zien hoe Adam die eind juni bij de grootsten van de speelplaats hoorde nu ineens terug bij de kleinsten is. En hoe de vriendinnen van Marieke er meer en meer uit beginnen zien als opgetutte dames met alles erop en eraan. In haar klas (vierde middelbaar) zou de helft al roken. Het gaat allemaal wat sneller dan in mijn tijd natuurlijk…

Na de korte passage in het programma van ‘de aarde vanuit de hemel’ is er weer wat persaandacht, vooral van Franstalige kant deze keer. Morgen krijg ik ongeveer de hele dag een ploeg van RTL op bezoek en volgende week nog mensen van radio Nostalgie (ook in het Frans). Vrijdag ga ik dan naar Antwerpen voor een reportage over het kinderboek op de Antwerpse lokale TV en zaterdag in Mechelen zal er ook wat pers zijn voor de boekvoorstelling.

Ik heb het boek sinds gisteren nu eindelijk ook in huis. Voor het eerst een exemplaar in je handen nemen, het doorbladeren en de geur van de inkt ruiken. Het blijft een speciaal gevoel al heb je de voorbije maanden alle teksten wel al tientallen keren op je PC scherm gelezen en herlezen. Zelf vind ik het een heel mooi boek geworden, dank zij de lay-out en de schitterende illustraties van Tinne.

Er is site op komst www.lowimpactkids.be, daar staat nu nog niet zoveel op, maar dat komt de volgende dagen nog.  Het boek is dus in zowat alle boekhandels te vinden voor 17,5 euro. (bij lezingen verkoop ik het aan 15 euro) En binnen enkele maanden wellicht ook in de meeste bibliotheken. Het boek bevat een aantal subtiele (en minder subtiele) oproepen aan ouders om eens echt aan de toekomst van hun kinderen- en dus van de planeet- te denken. Dus hoop ik dat nogal wat ouders over de schouders zullen meelezen. En dat Low Impact kinderen kunnen helpen hun ouders wat op te voeden.

bonjour en goeiedag

Vandaag dus dikke truiendag. Ik heb zo de indruk dat er weer op heel wat plaatsen acties worden georganiseerd om mensen bewust te maken van ons overmatig energieverbruik. Zelf doe ik er niet echt aan mee, omdat de temperatuur hier in huis nog verlagen (het is hier zelden meer dan 17 graden) wat overdreven zou zijn.

Aujourd’hui je suis dans le programme  ‘Sans ChiChi’ sur la Une (10u45). Je ne sais s’il y a beaucoup de spectateurs ce moment mais en tout cas bienvenue au Francophones sur ma site. Je m’excuse parce que mon blog est totalement en Néerlandais. Je n’ai pas le temps ni les capacités pour faire aussi un blog en Français. (je pense dans les lignes que j’ai écrit ici il y a déjà plusieurs erreurs)

Le message principale de mon projet c’est de montrer que c’est possible d’avoir une bonne qualité de vie avec un impact sur la planète modeste. Je suis convainqu que je ne suis pas du tout le seul qui fait ca, et qu’il ya de plus en plus des gens qui se rendent compte. Utiliser moins d’énergie, acheter moins des choses, se déplacer sans voiture ni avion, bien isoler la maison, prendre énergie verte ecterera.  (Dans l’édition du ‘Libre Belgique’ de ce lundi il y a un grand article sur mon projet.)

Ik hoop dat mijn voormalige leerkrachten Frans bovenstaande niet te lezen krijgen, want ik moet toegeven dat ik toendertijd niet altijd zo aandachtig was tijdens de les. Ik zat toen al te dromen van een dikke truiendag op school natuurlijk.

berichten uit Almere

Zo, net terug van Almere voor toch wel een heftige reeks van 7 lezingen in 25 uur. Het is ook een beetje mijn eigen schuld, want toen ik de vraag kreeg om naar de Helen Parkhurst school te gaan had ik laten weten dat dit voor mij wel kon, maar als ik zo’n verplaatsing maak het zinvoller is om meer dan 1 groep te zien. Het zijn er dus zeven geworden, twee klassen uit de lagere school, vier groepen middelbare school studenten en dan een avondactiviteit.  In de lokale pers was terecht te lezen dat de opkomst daar erg laag was, maar in zo’n geval zeg ik steeds: ‘Don’t count the numbers’.

Bij de ongeveer 250 kinderen en jongeren was het erg leuk (ja, ik heb mijn taalgebruik al wat aangepast, want daar in Nederland is alles leuk en/of lekker). Ze waren goed voorbereid, hadden heel wat vragen en leken me ook wel gemotiveerd om zelf iets te doen. De middelbare school waar ik was is trouwens veel bezig met duurzaamheid. Er staan windturbines op het dak, er zijn plannen om een Earthship te bouwen (waarover later meer) en binnenkort krijgen ze als eerste school in Nederland een groene vlag. Ze zijn ook bezig met diverse projecten rond energiebesparing. Ik ben dus best tevreden van mijn uitstapje. Over de fascinerende stad Almere en hun prachtig bussysteem schrijf ik een van de volgende dagen nog wat meer.

En terwijl ik probeer ten Noorden van Vlaanderen ook wat mensen aan te porren blijkt tot mijn verbazing dat de voorpagina van La Libre Belgique het over mij heeft. Binnenin een groot artikel over wat ik allemaal doe (en met de juiste nuances en toelichting) en dan een mooie kop. De boodschap  ’Low Impact Leven: Yes We Can’.

Al die aandacht doet wel wat te kort aan de vele mensen die ook al jaren bezig zijn met goed leven met een hele kleine voetafdruk. Ik kom trouwens regelmatig mensen tegen die wellicht meer Low Impact zijn dan ikzelf. In Aalter een man die leeft zonder elektriciteit, in Gent een vrouw die de eigen verwarming niet moet opzetten omdat een verwarmingsbuis die door haar appartement loopt voldoende warmte afgeeft. In Boom doet een school een Low Impact week en op facebook is trouwens net een nieuwe groep gestart van mensen die zelf in actie willen schieten om iets te doen aan het klimaatprobleem, én een groep mensen die actie voeren om iedereen te laten omschakelen naar groene stroom. Ook op de Ecopop beurs heel wat mensen, verenigingen en bedrijven gezien die goed bezig zijn. Op zo’n momenten wordt ik wel wat optimistisch. En voor al degenen die klagen over alles wat er mis loopt is er nog deze mooie spreuk van Confusius:

Het is beter een kaars aan te steken dan te klagen over het donker…

Vandaag de vijfde leefgroep van het Trappenhuis

 De low inpact man zit in de klas van zijn zoon,hij leert alles over de energie zoals:”Een fiets op energie” Maar we hadden geen fiets. We hebben drie fietsen geprobeerd maar ze pasten niet. We hebben drie fietsen geprobeert maar ze pasten niet. Hij leerde ons wat we moesten doen omenergie te besparen. Allemaal in die korte tijd!!

 

Oya en Manon 

  (een verslagje van uit de klas van de vijfde leefgroep deze morgen, tijdens mijn bezoekje in kader van de dag van de leerkracht… ondertussen hebben we wel elektriciteit kunnen opwekken op de speelplaats met de bakfiets van een kilootje meer…later hierover meer)

Terug naar school

Binnen enkele dagen in het weer zo ver. Naast emotionele taferelen aan de schoolpoort mogen we ons inderdaad verwachten aan nodige files en verkeersproblemen. Daarover hebben enkele lezers hier al interessante suggesties gedaan. Mijn kinderen gaan naargelang de weersomstandigheden met de fiets of met de bus naar school. Marieke gaat alleen en met Adam fiets ik mee. Ze moeten allebei langs het Dampoort kruispunt in Gent, en dat is tijdens de spits toch niet de meest veilige fietsplek.

Maar eigenlijk wou ik het even hebben over de aankoop van schoolspullen. De supermarkten doen hun uiterste best om ons massaal schoolgerief te doen inslaan. Zeker voor wie kinderen in de lagere school heeft: niet doen. Scholen zijn verplicht om het grootste deel van de spullen zelf te voorzien. Op de site van Klasse kan je de exacte lijst nog eens bekijken met de nodige uitleg over de maximumfactuur. Als ik het zo bekijk denk ik dat we enkel kaftpapier zullen moeten kopen (of heeft iemand een tip om dit te vermijden?). Boekentas en pennenzak hebben we nog, en indien een nieuw model nodig is dan is er een mooi aanbod in de Kringwinkel. Voor de secundaire school is het nog wat afwachten op de lijst die Marieke zal meekrijgen. Het zou in elk geval mooi zijn om het nieuwe schooljaar te kunnen starten zonder iets nieuw te kopen.

Dankjewel aan juf en meester

Vandaag de laatste schooldag voor mijn kinderen. In het Trappenhuis, waar Adam zit, hoort daar altijd een afscheidsvoorstelling bij van de kinderen uit het zesde leerjaar. Op een creatieve en soms ontroerende manier zetten ze een punt achter zes jaar schoolbanken. Op zo’n moment besef je toch hoe groot de impact van een goede school is.

 
En wat dat betreft merk ik grote verschillen met mijn eigen lagere schooltijd. Mijn kinderen hebben op school meegedaan met acties rond de milleniumdoelstellingen en milieuzorg op school. Er is een Oxfam winkeltje, dikketruiendag en fietsweek zijn vaste activiteiten. Kinderen mogen geen brik of alluminium meenemen, ze kunnen water uit een fonteintje drinken, doen natuurwandelingen enzovoort. Aan de juffen en meesters die daarvoor het hele jaar door grote inspanningen doen: heel erg bedankt!