wat de sneeuw ons laat zien

Het is een interessante periode om naar daken te kijken. Want de hoeveelheid sneeuw vertelt iets over de isolatiegraad van het dak.

Wat zie je bijvoorbeeld hier, op het rechtse dak ligt erg weinig sneeuw, op het linkse is de sneeuw blijven liggen. Dat wil zeggen dat het dak rechts niet goed is geïsoleerd en de ontsnappende warmte ervoor zorgt dat de sneeuw smelt. Het dak links is beter geïsoleerd (of de zolder wordt niet verwarmd, kan ook natuurlijk) en dus blijft de sneeuw liggen. Of de sneeuw blijft liggen heeft ook te maken met de oriëntatie en de zon, maar door het eigen dak eens te bekijken kan je nuttige informatie krijgen.

Dit dak bijvoorbeeld is  behoorlijk geïsoleerd, maar je kan zien dat er toch enkele koudebruggen zijn waar de warmte verloren gaat. Dus als je de kosten van een dure test met een warmtecamera wil vermijden, dan kan je deze dagen dank zij moeder natuur inzicht krijgen in de isolatiegraad van het dak.

Het is een beetje jammer dat ik zelf niet zo makkelijk op mijn eigen dak kan, dan zou ik kunnen zien wat het effect is van de geïsoleerde winterliving. Of ik moet iemand vinden met zo’n Drone, die even een foto wil maken van uit de lucht, al zal dat ook niet zo ecologische zijn wellicht.

(met dank aan Ecodrine voor de foto’s)

sneeuwfietsen en straffe Gentenaars

Het verslagje over de eerste twee commissievergaderingen hou ik voor donderdag. Laat ik het nu maar even over de actualiteit hebben; sneeuw en fietsen. Niet altijd een makkelijke combinatie. Er staat wel een heel leger trucks klaar om tonnen zout te strooien maar meestal komen de fietspaden pas aan bod als de wegen in orde zijn. We leven tenslotte in een automaatschappij.

Bij het zoeken naar oplossing is misschien wat creativiteit nodig, want het de huidige sneeuwruimers en zoutstrooiers zijn niet gemaakt voor fietspaden. Zou het kunnen om een ‘sneeuwruimfiets’ te bouwen naar analogie met deze Chinese veegfiets? Misschien kan die fiets achteraan ook een zoutvatje hebben om tegelijk te vegen en te strooien. Er zijn wellicht sportieve fietsers (degene die zich inschrijven voor exotische en uitdagende fietstochten in andere continenten) die het zien zitten om om vijf uur ‘s morgens een uurtje sneeuw te ruimen? Of kunnen we zo wat jobs creëren tegelijk fietspaden vrijmaken zonder CO2 uitstoot? Het zijn maar suggesties natuurlijk.

Er is trouwens nog het probleem van de impact van het vele zout dat via het strooien in het milieu terecht komt. Vooral de wegbermen kunnen daardoor last krijgen van verzilting. In Gent heeft de nieuwe schepen van mobiliteit het plan om over te schakelen op ‘pekel’, die zou effectiever en milieuvriendelijker zijn dan zout. Dus is het ontwerpen van een pekelfiets de uitdaging voor creatieve ondernemers.

Dan nog iets anders. Op de site van De Gentenaar kan je klikken op de jaarlijkse populariteitspoll voor de strafste Gentenaar. Op dit moment kunnen mensen hun kandidaten nomineren, maar de redactie heeft al een eerste lijst met pré-nominaties gemaakt.

En tot mijn eigen verbazing sta ik daar in het gezelschap van 13 mogelijke kandidaten. Ik maak me geen illusies om een kans te maken tegen echt straffe politici (zoals mijn Groene collega’s), maar het is wel leuk om jezelf in zo’n lijstje te zien staan. Wie vindt dat ik ook echt genomineerd moet worden kan dus meestemmen.

water, sneeuw en traagheid.

De douchescéne met Kobe bij me thuis is ondertussen uitgezonden en ook te bekijken op internet via deze link. Het zou kunnen dat dit de volgende dagen weer wat opmerkingen zal opleveren… Het lijkt me letterlijk en figuurlijk niet echt een filmpje dat ecologisch leven ‘sexy’ maakt (wat volgens sommigen de enige manier is om mensen ervoor warm te maken). Maar de dermatologe is duidelijk, minder douchen is beter voor de huid, en ik ben daar het levende bewijs van. Wie wil mag altijd eens komen voelen (aan mijn armen, waarvan de lipiden intact zijn!)

Wie op zoek is naar nog meer argumenten om mij gek te verklaren; hier is er nog eentje. Door de vrieskou is ook de waterton bij me thuis bevroren. En aangezien ik sinds 1 mei 2008 mijn toilet enkel nog heb doorgespoeld met regenwater stelt me dit voor bijkomende problemen. Zo is het niet meer mogelijk mijn emmers te vullen via het kraantje onderaan de ton. De enige mogelijkheid is de ton aan de bovenkant openmaken, het ijs kapot hakken en zo de emmers vullen. Op die manier heb  ik regenwaterspoeling ‘on the rocks’.  Ik weet het, een beetje overdreven misschien, maar nu het me al 31 maanden lukt om te spoelen met regenwater laat ik me niet afschrikken door een beetje vorst.

Wat sneeuw en vorst betreft, ik heb net een ritje met de bus achter de rug in een ondergesneeuwd Gent. Met twee bussen eigenlijk, want de eerst reed zich vast op een kleine helling. Na een tijdje was het overstappen geblazen en ook deze bus hield het na een tijde voor bekeken. Het laatste stukje ging dus te voet.  Maar ik heb genoten van de korte wandeling, eerlijk gezegd is zo’n sneeuwtapijt toch zalig. Het licht is heel mooi en de stad ziet er anders uit. Maar vooral ook trager, rustiger en stiller. Er zijn minder auto’s, en ze rijden heel traag en voorzichtig. Ze laten fietsers galant voorgaan en begrijpen dat hoe meer gas je geeft hoe sneller je vast komt te zitten. (een mooie metafoor voor ons huidig economisch model: hoe meer we gas geven hoe meer we vast zitten). Wat mij betreft mag deze sneeuwlaag nog een tijdje blijven liggen. Een goede manier van verplichte onthaasting voor iedereen. En wie door de sneeuw in de file zal staan raad ik aan om gewoon een dagje thuis te blijven en een mooie wandeling te maken. Er zijn verdorie nog andere dingen in het leven dan werken…