de eerste reacties

Ongeveer 2000 mails zijn de deur uit (zowat 350 zijn teruggekomen wegens onbekend, fout adres enzovoort, daarmee is mijn bestand eens opgekuist)

Een greep uit de reacties:

“Via je blog wist ik dat je de knoop had doorgehakt en nu ga je meteen al voor de post van eerste minister   Leuk dat je op de senaatslijst staat, dan kan ik hier in Brussel op je stemmen.”

“Ik stuur jou deze mail van Low Impactman Steven Vromman door omdat ik zo’n vermoeden heb dat je zijn grappige low-impactcampagne wel kan smaken. Wil je ook de vervolgmails? Dan kan je dat best aan Steven zelf vragen, zie cc”

“je bent zeker een versterking ! ik ervaar het als positief , dank om je nek te durven uitsteken”

“Wat een leuke campagne! En met fijne humor.  Ik heb helaas geen raam op fietsers of wandelaarshoogte om je affiches aan op te hangen (en geen wagen, maar dat is goed he), maar ik zal ze per facebook en mail verspreiden”

“Lieve vrienden, Sturen jullie dit door naar jullie lijsten, als je daarachter kunt staan? Ik heb zo dadelijk geen internet meer… Mijn stem heeft hij alvast!”

“veel succes met je campagne!
en zeer leuke affiches!”

“Leuk! We hangen zeker een affiche, weliswaar hebben we geen auto J.”

“Een aantal erg leuke affiches! Heb ze gepost om m’n facebook.”

“Fantastisch grappige, doch ook zeer duidelijjke  boodschappen!! Ik zal ze iets groter en in kleur printen (oeps) – om uit te hangen, doch ook om ze later nog een plaatsje te geven. Geen verspilling dus!”

“Leuke affiches, originele campagne! Succes ermee!”

“Moedige keuze! Ik wens je veel succes.”

“Mijn affiche (van de gloeilampen) hangt op en ik heb je bericht aan een hoop mensen doorgestuurd. Het is trouwens de 1ste keer in m’n leven dat ik me bezig hou met politiek, voordien had ik er weinig interesse voor. De énige keer dat ik me echt betrokken voelde, was toen Obama verkozen werd. Op dat moment geloofde ik ook echt dat verandering mogelijk was. Datzelfde gevoel heb ik nu bij jou, ik volg je al een tijd en je bent de énige waar ik ècht kan in geloven en vertrouwen. Je bent voor mij het mooiste voorbeeld van beginnen bij jezelf als je de wereld wil veranderen. Dus mijn steun en stem krijg je en ik hoop oprecht dat velen zullen volgen “

“ik moet gaan tellen in kanton Merelbeke. hopelijk zie ik veel kruisjes bij je naam en de partij. ’smorgens zal ik ook aan je denken !”

“Heel veel succes Steven!”

“Dat vind ik nu eens een toffe campagne! Ik ben al altijd Groen en zal het altijd blijven. Goed initiatief, bomen gespaard. Er zijn er hier al geïnteresseerd, dus ik stuur het door.”

“Origineel! Succes. Patricia” (ps het gaat over Patricia Ceycens)

Hoopgevend dus! Bedankt om de affiches verder te laten circuleren!

het leven zoals het is: verkiezingen

De voorbije 24 uur was ik op 3 vergadering in verband met de campagne. Voor degene die denken dat democratie een simpele zaak is: hier een ontnuchterend verslagje van achter de schermen.
Voor de leek zal ik eerst wat termen en structuren toelichten. Dit zijn dus de puzzelstukken.
Bij Groen! is er een nationaal campagneteam, een provinciaal campagneteam en een Gents campagneteam. Daarnaast heb je nog lokale afdelingen (bijvoorbeeld Sint-Amandsberg). Op al die niveaus wordt druk vergaderd en gewerkt. Ik was gisteren op het Gents campagneteam en op de vergadering met de kandidaten. Deze morgen was er dan een aperitief vergadering voor de afdeling Sint-Amandsberg. ( wat er gemeenschappelijk is bij al deze vergadering: enthousiaste mensen en een behoorlijke portie chaos.)

Wat kandidaten betreft is er vooreerst de categorie ‘gepollde’ kandidaten. Zij werden op het ‘pollcongres’ gekozen om de belangrijkste plaatsen op de lijsten in te vullen. Ze worden ook wel de topkandidaten genoemd en enkel van deze kandidaten worden affiches gemaakt ( de zogenaamde ‘koppen’). Alle andere kandidaten zijn dus ‘niet-gepold’. Een aantal daarvan worden beschouwd als bijzondere ondersteunde kandidaten. Het gaat onder andere om Joke De Vynck, Marijke Pinoy en ikzelf.
Dan zijn er de verkiezingsmaterialen en technieken. Er zijn uiteraard affiches in allerlei formaten en soorten. Er zijn marktfolders en de canvaskaarten. Dit zijn postkaarten met daarop een foto van een kandidaat en wat toelichting. Deze zijn bedoeld voor het ‘canvassen’, dit staat dan weer voor het deur aan deur aanbellen bij mensen om een gesprekje te voeren. Het algemeen campagne materiaal bestaat dan uit stickers, een Groen!-krant, T-shirts, fietsvlagjes, hesjes, vlaggen, ballonnen, pins, tuinborden en gevelborden.
Het is de taak van al die teams en groepen om dan de nodige acties te ondernemen om al dat materiaal op het juiste moment bij de juiste gebruiker te krijgen. Het leggen van de puzzel dus.
Er zijn bijvoorbeeld de plakploegen voor de affiches. Waarbij zich boeiende gesprekken ontspinnen over welke affiches daarop komen en in welke volgorde. Er zijn namelijk meer affiches met koppen dan er plaats is op de borden. De hamvraag op de vergadering van Sint-Amandsberg was of de ‘latjes’ al op de borden waren geplaatst. Aja, want die latjes moeten duidelijke maken welke deel van de ruimte voorzien is voor welke partij. Aangezien er nog geen ‘latjes’ zijn en de ploegen dit weekend willen plakken was er enige hogere wiskunde nodig om te berekenen waar de Groen! affiches dan wel zouden mogen hangen.
Het provinciaal CT zorgt dan weer voor de organisaties van een aantal zendingen met de post, het ingaan op vragen voor debatten én de organisaties van een reeks ‘Groen!-cafe’s’. Deze cafés zijn inhoudelijke momenten vooral gericht op de sympathisanten. Zelf sta ik op de affiche voor het café in Eeklo (28 mei ), Gent (31 mei ) en Oudenaarde (7 juni ).
Op de Gentse vergadering passeerde dan weer een hele waslijst van kermissen, markten, evenementen en buurtfeesten. Wie kan naar welk evenement gaan, welke kandidaat is beschikbaar, hoe profileren we ons?
Welk campagneteam precies instaat voor de briefschrijfacties ben ik al kwijt. Maar hier gaat het dus over het versturen van gepersonaliseerde brieven naar mogelijke kiezers op basis van geleverde adressen van kandidaten. Daar komt weer een hele ploeg vrijwilligers aan te pas om brieven te plooien, adressen te controleren, adressen met de hand te schrijven en enveloppen te vullen.
De lokale afdelingen staan in voor de organisatie van huisbezoeken, de bedoeling daarvan is vooral affiches in het straatbeeld te krijgen. Dit volgens een gecompliceerd systeem van ‘kringen’. Zo heb je de leden – die zijn makkelijkst te overtuigen. Daarnaast zijn er ook sympathisanten in verschillende gradaties. Deze worden de volgende dagen en weken individueel bezocht.
Voor wie nog steeds aan het volgen is: zo’n onderneming vraag nogal wat inzet van mensen en middelen. Gisteren werden zo’n 1000 kilogram affiches geleverd. Gedrukt in een milieuvriendelijke drukkerij met vegetale inkten op 100% gerecycleerd papier. De T-shirts zijn fair-trade en van bio-katoen, op dat soort dingen wordt wel goed gelet. En al is het bij Groen! een pak minder dan bij andere partijen, zo’n campagne heeft onvermijdelijk een behoorlijke ecologische voetafdruk. (Maar liever dat dan een dictatuur)
Het is voor mij als nieuweling wel een beetje zoeken. Ik ga wel eens meedoen met de markten en huisbezoeken – al is het maar om te weten hoe dat is. Verder hoop ik vooral via digitale weg campagne te voeren.

de foto…

Ondertussen is de officiële campagne-foto hier binnengekomen. Maar wees gerust dit is niet om te gebruiken op affiches of aanplakborden. Hooguit komen er 500 kaartjes op postkaartformaat met wat informatie. En dat zal het ongeveer zijn wat drukwerk betreft. Ik wil trouwens nauwkeurig berekenen wat de ecologische voetafdruk zal zijn van mijn campagne. Ik ga dan ook resoluut voor de titel van de kandidaat met de laagste milieu impact. (misschien interessant om eens na te gaan welke de kandidaat is met de hoogste milieubelasting)

Dat wil zeggen dat verplaatsingen enkel met openbaar vervoer of fiets zullen gebeuren. (tot hiertoe twee treinritten naar Brussel) en  dat ik de impact van het drukwerk ga berekenen. Ik ga geen brieven rondsturen, de impact van deze blog, mails en ander elektronische promotie zou ik natuurlijk ook in rekening moeten nemen, hoewel dit niet makkelijk is precies te achterhalen.

Ik heb enkele mensen uit de communicatie wereld gevraagd met wat tips te geven en morgen worden plannen gemaakt voor een you tube filmpje. Morgen is er ook de persvoorstelling van de Oost-Vlaamse kandidaten.

Als er toevallig iemand is die mij en/of de campagne van Groen!  een handje wil helpen de volgende weken, hier zijn een paar mogelijke tips:

Wie op Facebook zit kan alvast lid worden van  ‘ik stem groen! op 13 juni’ of de  ‘groen!‘ groep. Je kan me ook een vriendschapsverzoek sturen want hoe meer vriendjes hoe beter in deze verkiezingstijden. Je kan je eigen Facebook vrienden ook uitnodigen om hetzelfde te doen.

Heb je het niet voor Facebook maar wel voor mail, je kan een mail sturen naar je eigen vrienden met je motivatie om op Groen! te stemmen (en en passant vermelden dat jij op Steven Low Impactman Vromman gaat stemmen).  Maar het is wellicht nog wat vroeg hiervoor, dat zal beter werken vanaf begin juni. Je kan ook lid worden van Groen! want uiteindelijk is het ledenaantal ook niet onbelangrijk. Wil je thuis een algemene campagne-affiche ophangen dan kan je die best aanvragen via de provinciale campagne secretariaten.

Het belangrijkste is wellicht dat je met de mensen rondom jou praat over het belang van deze verkiezingen, over de zinvolheid van het kiezen voor een partij die met nieuwe ideeën een echt alternatief kan vormen. Hoe meer mensen (durven) zeggen dat ze voor Groen! zullen kiezen hoe meer andere mensen daardoor gestimuleerd worden hetzelfde te doen.

13 juni: 13 000 voor nr. 21 op lijst 13?

Deze voormiddag een eerste vergadering meegemaakt van het Groen! campagneteam voor Oost-Vlaanderen. Tja, verkiezingen uitroepen is één ding, ze georganiseerd krijgen iets anders. Voor mij ging dus een nieuwe wereld open: de wereld van de politieke campagnes. Er moet van alles en nog wat worden beslist en aangemaakt, er moeten plakploegen worden georganiseerd, persmomenten, vrijwilligers opgetrommeld om adressen te schrijven, folders en affiches besteld, markten en debatten bezocht, visieteksten geschreven, adreslijsten gemaakt enzovoort enzoverder. Groen! heeft in elk geval beslist om het sober te houden wat betreft alle papieren materiaal, een keuze waar ik kan achter staan.

Anderzijds moeten er ook stemmen gehaald worden natuurlijk. Hier alvast een tipje van de sluier van mijn persoonlijke campagne strategie. Misschien moet ik eerst eens mijn kansen inschatten…

Er zijn naar schatting 4,7 miljoen stemgerechtigden die op de Nederlandstalige Senaatslijsten kunnen stemmen. Op basis van de kijkcijfers zal ongeveer 10% daarvan iets gezien hebben van de Low Impact televisieprogramma’s. Wellicht nog een pak meer hebben hier of daar een artikeltje gelezen of er iets op de radio over gehoord. Wellicht mogen we ervan uitgaan dat de meeste dit al lang vergeten zijn natuurlijk. Daarnaast hebben meer dan 10 000 mensen de ‘tegen de lamp’ theatertournee gezien, en ongeveer evenveel al eens een lezing bijgewoond. Dan zijn er de trouwe bezoekers van deze blog (het zijn er al 350 000, de teller hiernaast heeft een maand niet meegeteld), maar ja dat zijn natuurlijk vaak dezelfde mensen. Ik heb meer dan 700 facebook vriendjes, waar ook heel wat Italianen en Fransen bij zijn en zelfs 65 ‘volgers’ op Twitter (dubbel zoveel als Filip De Winter)

Punt is natuurlijk, al die mensen moeten weten dat ik op de lijst sta, moeten weten dat Steven Vromman = Low Impact Man, ze moeten het dan nog zien zitten om op Groen! te stemmen, en als ze het al doen moeten ze ook nog het bolletje achter mijn naam vinden.

Op basis van deze cijfers dus erg moeilijk om een voorspelling te doen. Als Groen! 7% haalt (vorige keer was het 6,77 ), dan zijn dat 330 000 groene kiezers. Als 1 op de 25 daarvan ook mijn bolletje kleurt kom ik aan 13 000 stemmen. Onmogelijk, haalbaar, megalomaan of een zware onderschatting…? Ik heb geen flauw idee, maar ik hou er wel van om te werken met een objectief voor ogen. En het moeten niet altijd hectaren voetafdruk zijn.

Dus voila, 13 000 stemmen op 13 juni. Daar ga ik voor…

21

Voila, ik kom net terug van Brussel waar ik mijn handtekening geplaatst heb onder mijn kandidatuur. Ik zal op de Senaatslijst van Groen! staan op de 21ste plaats. Misschien niet de meest in het oog springende plaats, maar als politiek groentje ben ik alvast tevreden dat ik de kans krijg mee te doen. Ik ben tenslotte ook Rik Torfs niet hé (gelukkig maar).

Mijn bedoeling is nu wel om zoveel mogelijk stemmen te halen. De volgende dagen zal ik mijn strategie uitdokteren. Ik wil liefst een campagne met een lage milieu-impact (en zonder persoonlijk budget)  maar met een hoge electorale impact. Dus zal het vooral via mail, Facebook, Twitter en mond-aan-mond moeten gebeuren. Wellicht moet ik proberen via creatieve wegen wat media-aandacht los te peuteren. Ongetwijfeld komen er nog een paar oproepen aan mensen die me op een of andere manier willen helpen. De eerste vraag is al meteen: wat is een goede slogan. Suggesties mogen hier achtergelaten worden.  Waar ik al aan dacht:

• meer geluk met minder voetafdruk
• voor vier jaar politieke moed
• anders gaan leven met Steven
• meer groen op straat
• alle fietspaden bergaf
• voor een ander (politiek) klimaat
• …
• …

Bij wijze van campagne hier nog eens het filmpje van gisteren in Man bijt Hond.

verkiezingen: stap 2

Gisteren was er dus het Poll congres van Groen! in Brussel. Nu ik ook kandidaat ben wou ik dit toch even meemaken. Hier dus een blik van achter de politieke schermen.

Redelijk veel volk en drukte bij het begin, zo’n 350 leden die zich moesten registeren en de nodige papieren krijgen.  We kregen twee indrukwekkende boekjes met telkens zo’n 20-tal briefjes in allemaal verschillende kleuren. Ik dacht even dat het drankbonnetjes waren, maar nee, het ging om stembriefjes!

In de plenaire zitting kwam eerst de model lijst voor de Senaat aan bod. T ‘is te zeggen, de verkiesbare plaatsen en opvolgers. Daarnaast waren er nog een reeks kandidaten voor die plaatsen die niet op de model lijst stonden. Dus mochten alle kandidaten zich voorstellen in 1 minuut en mocht het publiek schriftelijk vragen indienen voor de kandidaten. Die moesten daar op antwoorden binnen de minuut. Dan werden de kandidaten verzocht naar buiten te gaan en begon het gesprek waarbij iedereen die iets wou zeggen zich moest aanmelden. De reacties mochten precies 1 minuut duren. Dan kwamen de kandidaten terug binnen en mocht iedereen het eerste stembriefje invullen; “ben je akkoord met de voorgestelde lijst of niet”. De briefjes gingen in dozen en er was even pauze om te kunnen tellen. We waren ongeveer anderhalf uur verder en hadden 1 stembriefje gebruikt (van de ruim 40). Plots begon ik te vrezen dat dit wel enkele dagen zou kunnen duren. Gelukkig niet, er was een meerderheid voor de voorgestelde lijst dus konden we verder. Dacht ik. Maar er moest nu nog eens gestemd worden om zeker te zijn dat iedereen akkoord is met de gevolgde procedure. Dit ging snel door het in de lucht stoppen van een groen kaartje.

Dezelfde procedure werd dan nog eens overgedaan per provincie om de trekkers van de Kamer vast te leggen. Dit klinkt misschien wel behoorlijk omslachtig en bureaucratisch, maar ik was toch onder de indruk van het hoog democratisch karakter van deze hele stemming én de integriteit van de gesprekken en argumenten. Ik vermoed dat het er bij de lijst De Decker iets anders aan toe gaat. Ook opvallend, een groot vertrouwen in Wouter Van Besien die als een echte coach de ploeg stimuleert en de positieve sfeer in het congres.

Maar… hoe zit het nu met mijn situatie? Sta ik nu op een lijst of niet? Ik was een beetje ontgoocheld te horen dat de andere plaatsen pas maandag worden bekend gemaakt. Dus officieel weet ik van niks, maar in de wandelgangen kreeg ik toch te horen dat het wel eens de lijst van de Senaat zou kunnen zijn. Wat minstens 1 stem extra is voor Groen!, want mijn moeder die in Oostende woont is een trouwe fan. Zodra het officieel is dan zal je er hier alles over kunnen lezen, inclusief de campagnestrategie, de slogans en de geplande auto-karavanen doorheen het Vlaamse land (laatste is een grapje hoor).  Want wat ik wel is een ecologische Low Impact campagne met een electorale High Impact uitkomst…

Ziet de wereld er binnen 24 uur anders uit?

Voor mij is het vandaag de eerste werkdag terug in Leuven, na zes zeer boeiende maanden. Een totaal onbelangrijk feit in vergelijking met wat er te gebeuren staat aan de andere kant van de oceaan. De verkiezingen van misschien wel de machtigste man van de wereld. Ik hoop, net als zovelen, dat er deze keer een president gekozen worden die toch iets verder kijkt dan ‘our country first’, vooral omwille van de immense impact van de Amerikaanse levensstijl op de planeet. En al wijzen de peilingen in een richting van Obama, zeker weet je nooit met het kiessysteem, de gebeurtenissen van het laatste moment en de juridische steekspelen die nog kunnen volgen.

Stel dat Obama ook effectief wint, dan is het nog afwachten of hij erin zal slagen slagschip Amerika zachtjes een andere koers te laten varen. Het lijkt me wel iemand met een visie en charisma, en wellicht ook politieke moed, maar of dat volstaat zal nog moeten blijken. We hebben één troost, slechter dan 8 jaar Bush kan het toch niet worden (of ben ik nu te optimistisch). Ik ben er redelijk zeker van dat er in de VS ook heel veel mensen kiezen voor een meer rechtvaardige en ecologischer leven. Of de wereld zal veranderen is zeker niet alleen afhankelijk van wie in het witte huis zit, maar van het aantal mensen dat dagelijks kiest voor een betere en minder belastende manier van leven. Tip van de dag: neem de trap naar de Fitness.