terugblik (van mezelf deze keer)


De voorbije dagen waren best wel aangenaam. Afspreken met vrienden, lopen, zwemmen en veel opruimen. Nauwelijks een half uurtje internet per dag, de volledige Lord of the Rings herbekeken, opgestaan als ik wakker werd en gegeten als ik honger had. Als er me iets te binnenschoot dat ik nog moet doen het gewoon op een lijstje voor volgend jaar gezet. Vakantie dus.

Bij het doorworstelen van mappen met papieren van vroeger ook wel even teruggegaan in de tijd. Mijn eerste sollicitatiebrief bijvoorbeeld teruggevonden, gedichten die ik schreef toen ik achttien was, mijn eerste notitieboekje waar ik mijn inkomsten en uitgaven noteerde (van Excel uitgaven1983was nog geen sprake). In december ’83 verdiende ik 8 695 frank door mijn studentenjob in een pizzeria en gaf ik 3 000 frank (75 euro) uit aan huur, 7 500 frank aan eten en uitgaan. Ik kocht een metronoom van 900 frank en kreeg een boete van 10 euro (400 frank). Jammer genoeg staat er niet bij over welke boete het ging, ik vermoed omwille van fietsen zonder licht (GAS boetes bestonden nog niet). In april van 1984 was ik plots rijk want toen kreeg ik mijn studiebeurs. Ondertussen zijn we bijna 30 jaar verder.

Even terug naar de meer recente geschiedenis; 2012.  Ik blik tevreden en dankbaar terug op het voorbije jaar. Ik kreeg weer ongelofelijk veel kansen om fijne mensen te ontmoeten en mijn verhaal te doen. Nooit waren er zoveel bezoekers aan deze blog als het voorbije jaar (gemiddeld 612 per dag), ik kon dagelijks bezig zijn met wat ik graag doe en er goed van leven. Dan is er natuurlijk het vertrouwen dat ik kreeg van 2 495 Gentenaars waardoor ik overmorgen de eed mag afleggen als gemeenteraadslid. Ik ben dankbaar dat mijn lijf weinig last lijkt te hebben van een jaartje extra,de 40 kilometer die ik wekelijks loop zullen daar zeker mee te maken hebben. Tevens is het een plezier mijn kinderen hier te zien opgroeien tot jonge volwassenen.

Er waren natuurlijk ook lastige persoonlijke momenten dit jaar. De dood van mijn oudste broer en de vragen die daarrond blijven hangen zullen er volgend jaar nog zijn. De vele ellende in de wereld zorgde ook voor verontwaardiging en verdriet, want zoveel mensen worden getroffen door allerlei rampen, en de meeste van die rampen worden veroorzaakt door andere mensen. En wat doe je daaraan? Wat kan je doen?

Blijven geloven dat het anders kan en moet, blijven aanklagen waar nodig, blijven initiatieven nemen waar mogelijk. Dankbaar zijn voor wat je hebt en elke dag beginnen met de vraag wat kan ik vandaag betekenen voor de wereld. Overtollige ballast overboord gooien en je regelmatig afvragen wat je echt nodig hebt om goed te leven.  Dat lijkt me al een mooi begin voor 2013.

 

2012…


een jaar…
  • waarbij we kiezen voor genoeg in plaats van steeds meer
  • waarbij we ons laten leiden door moed in plaats van angst
  • waarbij we laten zien dat een andere wereld mogelijk is
  • waarbij liefde het wint van cynisme
meer moet dat niet zijn zeker,

 

6 miljard mensen?


In Gent loopt op dit ogenblik een mini-versie van de tentoonstelling ’6 miljard mensen’ van Yann Arthus Bertrand. Ik vermoed dat hij al een tijdje bezig is met dit project, want ondertussen zijn we bijna aan de 7 miljard mensen. De tentoonstelling staat in het nieuwe (poepsjieke) gebouw  van de universiteit naast de Vooruit. Ik was niet echt onder de indruk bij het rondwandelen. Foto’s en panelen en veel zichtbaarheid van de sponsor.

Maar de verrassing kwam toen in binnenstapte in een kleine ronde projectiezaal. Vanaf 5 schermen krijg je er continu korte fragmenten van mensen die hun boodschap aan de wereld verkondigen.  Een oude man uit India bezweert dat we absoluut geen koeien meer mogen slachten. Een jonge vrouw uit de VS vraagt simpelweg: heb je vandaag al aan iemand gezegd dat je die graag ziet? Een kerel uit Cambodja heeft het over zijn grootste angst: een nieuwe oorlog. Een boer uit Afrika  brengt een simpele boodschap: we moeten de grond bewerken om te overleven. Een 83 jarige vrouw uit Rusland roept met tranen in de ogen  iedereen op om elkaar graag te zien. Een vrouw uit Servië zingt een stukje over sterren die je moet volgen. Een jonge dame uit Zuid-Afrika vraagt aan iedereen die niet besmet met HIV-virus om een condoom te gebruiken. Een mevrouw uit Engeland vraagt om met zijn allen op te staan en ‘genoeg’ te zeggen. Een Zweedse burger gelooft dat licht sterker is dan duisternis…

Eenvoudige boodschappen van een zeer grote diversiteit van mensen. Soms cliché’s, soms verrassend, maar steeds authentiek. Ik was van plan slechts even door de tentoonstelling te lopen maar ik ben blijven zitten tot ik alle boodschappen heb gehoord. Het effect was een zeldzaam moment waarop je je wil verzoenen met de hele mensheid, waarop je hoop krijgt.

Deze mini-tentoonstelling toert de volgende maanden door het land, vanaf 17 december is het geheel te zien in Brussel. Een goed alternatief voor de kerstmarkt denk ik…


-0193Dezer dagen is het in Mechelen te doen, met twee schoolvoorstellingen en een avondvoorstelling. De schoolvoorstelling vandaag was best wel spannend. Ruim 200 scholieren uit een paramedische opleiding, de meerderheid meisjes. Gelukkig zijn Jonas en Dimitri meesters in de improvisatie en kunnen ze zeer goed omspringen met verwachte en onverwachte reacties uit het publiek.  Belangrijk daarbij is dat ik daarbij niet zelf uit mijn rol val natuurlijk.

Ondertussen heb ik ook geleerd dat een belangrijkste vaardigheden van acteurs het kaarten betreft. Want tijdens de voorbereiding van het stuk moeten we een paar uur fietsen om de nodige energie bij elkaar te krijgen. En gedurende het fietsen zitten we met zijn vieren te ‘Wiezen’. Ik kende het spel niet, maar nu doe ik natuurlijk mee als de beste. Verder beginnen we ons ook wat te gedragen als mensen in het bejaardentehuis. Elke dag valt de vraag: wat zouden we vanavond te eten krijgen?  Aangezien op de technische fiche staat dat er iets vegetarisch moet voorzien is het soms afwachten hoe dit ingevuld wordt. Mij hoor je echter niet klagen, zo’n tournee is een bijzondere ervaring. Elke zaal is anders, elke voorstelling is anders. En de reacties zijn toch vooral positief. Op de site van Tegen de Lamp kan je ook zien wat toeschouwers na de voorstelling zelf hebben gewenst.

Volg

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 3.730 other followers