Nog meer Zweden…

Ik kom nog even terug op onze reis naar Zweden. Aanleiding hiertoe is een reisverslag dat zal verschijnen in het volgende nummer van De Koevoet (rond 15 september). Je kan het artikel ook nalezen door op hun site even op de cover te klikken, en dan kan je het hele artikel bekijken. De moeite trouwens om nog wat verder te bladeren in dit tijdschrift, dat al dertig jaar een meer ecologische levensstijl promoot. Ik wacht nu vol ongeduld tot Goedele me contacteert om op de cover van haar blad te gaan staan…

Ondertussen zijn ook de berekeningen van de reis naar Zweden nog eens overgedaan door de mensen van Ecolife. Er zijn een paar kleine verschillen met de cijfers die je in de Koevoet zal vinden, maar grotendeels blijft de conclusie dezelfde; naar Zweden reizen met de boot is de beste keuze. Tenzij je de fiets gebruikt natuurlijk. Vanavond bijvoorbeeld komt Jack Jacks aan op de grote markt in Antwerpen, na een fietstocht van 3600 kilometer (118 dagen) o.a. via Sint Petersburg en Skandinavie. Om 19u30 zal een feestkomitee met o.a. Dimitri Leue hem feestelijk ontvangen. Iedereen welkom.

Tenslotte nog dit; in een ander voortreffelijk maandblad MO* wordt de Zweedse uitdrukking Lagom toegelicht. Het is een oude uitdrukking die wil zeggen, we gebruiken er slechts zoveel van zodat iedereen nog iets heeft. Het gezegde hangt samen met het drinken van wijn uit dezelfde vikinghoorn, maar wordt ook toegepast in gebruik van bossen of energie en is ook een uitstekend om sociale spanning te beperken. (want er wordt rekening gehouden met de behoeftes van iedereen). De Zweedse LIM man of vrouw zal dus wellicht een Lagom-man of vrouw zijn.

We zijn terug thuis.

Zo, dat was het dan. De Low Impact reis zit erop. Ik moet met lezer Erwin toegeven dat de terugreis met de bus niet bijzonder comfortabel was. De beenruimte is vergelijkbaar met een vliegtuig, maar je zit natuurlijk veel langer op zo’n bus, in ons geval 16 uur. Echt geslapen hebben we niet, de zetels kunnen niet echt plat liggen en regelmatig stopt de bus en stappen er wat mensen op en af. Voordeel is dat je bij thuiskomst wél een jetlag-gevoel hebt zonder te moeten vliegen (goedkoper bovendien en met een veel lagere impact). Favorieten voor langere reizen blijven voor mij boot en trein. Benieuwd ook naar het verslag van Christels reis naar Portugal (zie reactie’s).

Vandaag ga ik vooral besteden aan uitpakken, opruimen en kleren wassen (jaja, mét de wasmachine, wees maar zeker). Ik overweeg zelfs om straks een bad te nemen (voor het eerst sinds 1 mei). De volgende dagen ga ik me bezig houden met de berekening van de voetafdruk van de reis. Vandaag beperk ik me tot enkele foto’s.

Hier bijvoorbeeld een groene toiletpot, onderdeel van een kleine openluchtinstallatie rond meer groen in de stad. Er was ook een groentenkast, een bed vol bloemen en een plantenzetel te zien. De installatie staat naast het Universeum, waarvan Jens terecht schreef dat het tevens een opmerkelijk ecologisch gebouw is.

 

En hier zie je ons in Stockholm, bezig met het misschien wel meest gelabelde ijsje dat we ooit hebben gegeten. Het gaat om een veganistisch, biologisch, fair-trade en met een fsc-houten stokje gemaakte ecomagnum. Maar aangezien het product uit Nederland komt toch niet helemaal in orde wat voetafdruk betreft. En eerlijksheidshalve moet ik eraan toevoegen dat Marieke het niet zo lekker vond (en ik dus ook het hare wel moést opeten). Tijd dat ik zelf nog eens ijs ga maken.

De magie van Kolarbyn

Zondag zijn we met de trein aangekomen in Kolarbyn, het meest primitieve hotel van Zweden. Midden in het bos, naast een prachtig meer. De 12 kamers bestaan uit hutjes die gebouwd zijn van hout en bedekt met groen. Reeds 400 jaar geleden bouwden de houtskoolmakers (of hoe moet je die mannen eigenlijk noemen?) op dezelfde manier hun verblijfsplaats op deze plek.

We hebben een paar prachtige dagen meegemaakt, zonder elektriciteit, zonder internet, zonder stromend water noch douche. De bedoeling is dat je als gast begint met het hakken van hout, zowel voor het koken als voor het verwarmen van je hut (indien nodig). Om je te wassen kan je naar een beekje iets verderop, of naar het prachtige meer vlakbij. Voor drinkwater is er een bron op een andere plek. Het toilet is een houten constructie, type komposttoilet, met een koninklijk gat in een plank en foto´s van de Deense koninklijke familie. Anna, Thomas en Marcus houden de boel draaiende en verwelkomen de gasten en zorgen ook voor de regelmatige aanvoer van biologische voeding. Allemaal heel eenvoudig en hartelijk.

Adam en Marieke hebben zich zalig geamuseerd met bootje varen op het meer, vuurtjes stoken, water halen en andere doodsimpele dingen. Maandagavond konden we mee op elfentocht. Een wandeling door het bos waarbij we regelmatig personages tegen het lijf liepen. Een waterfee, een vuurman, de bewaker van de brug en een aantal trollen. We leerden ook de schreeuw van de eland – waarbij die van de vrouwtjes een stuk ingewikkelder is dan die van de mannetjes. En al verstonden we nauwelijks iets van wat de sprookjesfiguren vertelden, de sfeer was magisch,  een ervaring waar geen Disneyland tegen op kan.

Deze morgen werd ik wakker rond halfvier. De kinderen lagen nog vredig te slapen in de slaapzak op de schapevellen in onze hut. Op zo´n moment is er al veel licht en ben ik even een wandelingetje gaan maken in het bos. Met het prachtig ochtenlicht en de ongeloofelijke stilte voelde ik me heel dicht bij de natuur. De rust van het bos zorgt ervoor dat je ook vanbinnen tot rust komt. Na het tochtje heb ik nog enkele uren zalig geslapen, blij met deze unieke ervaring.

Meer foto´s over deze fantastische plaats vind je op hun site.  Ondertussen zijn we in Stockholm en verneem ik via CNN dat we weer zonder regering zitten. Tja, misschien moeten ze ook maar eens een paar uur in het vuur staren om te beseffen wat echt belangrijk is. Morgen meer nieuws over Stockholm.

Zweden is the place to be!

De keuze voor Zweden als vakantie bestemming bevalt me meer en meer. Waarom? Wel, hierom:

• Ik kan met het vrachtschip vanuit mijn achtertuin naar Göteborg varen
• Zweden is het land van Pipi Langkous
• In Zweden produceert Swedisch Match de groene lucifer (gesprek met de CEO gepland)
• In Stockholm kan je ook het hoofdkwartier van Global Action Plan vinden, een interessante club waar ook Ecolife lid van is
• In Zweden mag je vrij kamperen, en de natuur is schitterend
• Zweden wil tegen 2020 volledig onafhankelijk zijn van olie

Deze laatste beslissing heeft zeker niet alleen te maken milieuoverwegingen, het is ook een keuze om niet langer afhankelijk te zijn van een dure en schaarse brandstof. De strategie om het doel te bereiken rust op twee peilers, drastisch verhogen van de efficiëntie én massaal overschakelen op hernieuwbare energie. De Zweden zijn trouwens al een tijdje hiermee bezig. In 1970 stond olie in voor 77% van de energiebehoefte. In 2003 is dit nog slechts 32%.  Het aandeel van hernieuwbare energie bedraagt nu al 39%. In België is dit zegge en schrijve 2,2%. Misschien moet ik niet enkel een doosje groene lucifers meebrengen uit Zweden, maar ook een paar politici. Als je deze cijfers ziet vraag je je toch af waar de dames en heren verkozenen zich de laatste decennia mee hebben bezig gehouden. Ik zal het maar positief bekijken, wat de Zweden kunnen, kunnen wij ook. Ik reken vooral op Mega Mindy!

 Achtergrond info over de Zweedse aanpak lees je hier.

We zijn vertrokken!

Als je dit leest zitten we wellicht op de boot naar Zweden. We zijn vetrokken op zondagavond om 22 uur en zullen – als Thor het wil- aankomen in Göteborg op dinsdagmorgen om 7 uur.

Na een dagje Göteborg gaan we een week kamperen in de buurt van het  Vänernmeer. Samen met buurman Tomas en zijn kinderen gewoon genieten van de prachtige natuur. De tweede week wordt nog meer eco, met enkele dagen in het meest primitieve hotel van Zweden én ook een nachtje dagen in het meest ecologische hotel van Stockholm. In de tweede week zal de cameraploeg van Canvas er ook bij zijn, dus allemaal te bekijken in december. Verder heb ik een notaboekje bij om tijdens de reis te registeren wat ik allemaal verbruik om achteraf de voetafdruk te kunnen berekenen. Alle afval waar ik verantwoordelijk voor ben breng ik terug mee naar huis. (een alternatief souvenier als het ware)

Het is nog niet zeker hoe vaak ik de volgende weken een internetverdingen tegen het zal lijf lopen. Niet ongerust zijn als er niet dagelijks een nieuw berichtje verschijnt.  Dankzij de hulp van een Low Impact Madam zullen er regelmatig nu al geschreven berichtjes verschijnen.  Prettie vakantie! Kaartjes sturen doe ik niet…