minder vlees, minder kerncentrales


 Morgen gaat de campagne ‘Dagen zonder Vlees’ weer van start. Met ruim 70 000 deelnemers nu al een succes, en vergeet niet, je kan nog steeds inschrijven. Er zijn trouwens enkele nieuwe uitdagingen die het ook voor verstokte vegetariërs interessant maken om deel te nemen. Zo kan je ook aandacht besteden aan drie andere acties die een positieve impact hebben op je ecologische voetafdruk. Kiezen voor seizoensgroenten, beperken van de voedselverspilling én beperken van de verpakking. De slimme aanpak van Alexia Leysen en haar ploeg zorgt er ook voor dat het thema in de media behoorlijk wat aandacht krijgt.

Er zijn nog meer mogelijkheden om je de activist in jezelf los te laten. U weet wellicht nog dat België op de vooravond van de klimaattop beslist heeft de oude kerncentrales Doel 1 en 2 10 jaar langer open te houden. Niet enkel een probleem voor onze veiligheid maar tevens een serieuze stap terug in de omschakeling naar hernieuwbare energie. Bond Beter Leefmilieu start met enkele andere organisaties een rechtszaak tegen deze beslissing. Je kan deze rechtszaak financieel en moreel steunen. Hier nog eens de belangrijkste argumenten:

 

BLA KERN 2016 banner formulier_persoonlijk

  • Kernenergie is onveilig. Hoe ouder de kerncentrales, hoe groter het risico op een ongeval. En hoe langer de kerncentrales draaien, hoe groter de hoeveelheid gevaarlijk kernafval waar we toekomstige generaties mee opzadelen.
  • Doel 1 en Doel 2 zijn niet nodig om het licht te laten branden. Integendeel: ze staan de overstap naar 100% hernieuwbare energie in de weg, die noodzakelijk is om de klimaatverandering tegen te gaan. Meer info vind je onder ‘Kernenergie = slecht idee’.
  • Electrabel, uitbater van de kerncentrales en het dominante energiebedrijf in België, krijgt hierdoor een oneerlijk voordeel. Het wordt zo nog moeilijker voor nieuwe, propere stroomproducenten om een plek op de markt te veroveren.

ondertussen in de Schildersstraat


IMG_20160127_084146Het is alweer een hele tijd geleden dat ik de stand van zaken van ons cohousing project heb doorgeven. Wel, het gaat erg snel nu. De ruwbouw is helemaal af en we zijn volop bezig met de binnenafwerking. Het plaatsen van vloeren (een onderparket gemaakt van stukjes houtafval) is bezig, net als de moeilijke keuze van de olie die we willen gebruiken. Balustrades en binnendeuren worden geplaatst. Toiletten en douches krijgen hun plek in de badkamers.

Het is ook een periode waarin we nogal wat dingen zelf doen. Afwerken van de leemlagen, het leggen van de terrassen en voorbereiden van de tuin en de gemeenschappelijke ruimtes bijvoorbeeld. En heel veel poetsen en opruimen. Want wat wel duidelijk is, bouwen maakt stof ;).

Als alles goed gaat (maar daar moet je in de bouw altijd voorzichtig mee zijn) is de opleveringIMG_20160201_150736 voorzien voor 11 maart, daarna kan het verhuizen beginnen en ergens begin april zullen de acht units bewoond worden en begint een hele nieuwe fase. Het samenleven van 11 volwassenen en 5 kinderen op poten zetten én ons integreren in de buurt. Boeiende tijden op komst dus.

Wie benieuwd is kan 21 mei alvast in de agenda zetten, dan is het de nationale Samenhuizen open dag en zal je ook bij ons een kijkje kunnen nemen.

vrouwen met vaart


srarefairDe eerste voorstellingen van 2016 zijn ondertussen achter de rug, en als de trend zich doorzet ziet het er goed uit. De eerste drie waren namelijk exclusief voor vrouwen. Eenmaal voor een dameszwemclub in Snellegem (!) en twee keer op een inspiratieavond van de KVLV. Ik moet toegeven dat er positief verrast was door de gedreven inleiding door voorzitster Nik Van Gool. Ze hield een vurig pleidooi om met KVLV te kiezen voor duurzaamheid en van ‘delen’ het centrale thema te maken. Zo worden de 900 lokale groepen gestimuleerd om Share Fair-activiteiten te organiseren. Evenementen rond delen, ruilen, hergebruiken en repareren. Dapper toch om dit thema bij de landelijke vrouwen centraal te zetten. En als Femma de voorvechter is van de 30-uren week en KVLV van de deeleconomie dan zijn dit toch geen marginale thema’s meer.

Gisterenavond op een voorstelling in Bornem kwam ik Bruno en Mia nog eens tegen. Ze kwamen voor de vijfde (!) keer naar mijn voorstelling kijken. Ze hadden een van de allereerste try-outs gezien in Kortrijk en komen nu regelmatig kijken om de veranderingen te zien. Bruno is zelf Bermmeester in Zoersel, wat wil zeggen dat cafehij verantwoordelijk is voor een aantal wegen in de buurt en ervoor zorgt dat ze proper blijven. Niet helemaal tot grote tevredenheid van Mia, want ‘met Bruno en zijn witte zak gaan wandelen gaat wel heel erg traag’.

En tot mijn verrassing kreeg ik ook een foto toegestuurd vanuit een café in Antwerpen. In hipstercafe Chaleroi op het Antwerpse Zuid hangt zowaar een foto van mij aan de muur. Blijkbaar uit het eigenzinnige fotojaarovericht van DeMorgen. Niet dat dit veel indruk zal maken op de cafégangers, maar het zijn toch misschien kleine tekenen aan de wand dat het low impact verhaal toch hier en daar een beetje impact heeft.

delen onderweg


Alvorens weer over te gaan naar de kern van deze blog, nog wat meer informatie over de voorbije vakantietrip – die alweer zover weg lijkt. Wat vervoer betreft hebben we voor de lange afstanden gekozen voor de trein. Zo geraak je van Gent tot in Lissabon in een kleine 24 uur, dit met een heel fijne nachttrein vanuit Irun. De reis van Barcelona naar Gent ging nog een pak sneller, daar zijn we opgestapt om 13u20 en aangekomen in Gent tegen middernacht. De prijs voor de lange treinreizen (telkens ongeveer 250 euro/pp) is wellicht duurder dan dezelfde reis met het vliegtuig, maar het besef om rustig te reizen met minder impact is ook iets waard. (in de trein hebben we trouwens uren gekaart…)

DSCF8901Een flink deel van de andere verplaatsingen hebben met de lokale treinen en bussen gedaan. Vooral in Spanje kan je beroep doen op een behoorlijk uitgebreid netwerk van betaalbare buslijnen. Omdat we soms wat afgelegen plekjes hebben gekozen hebben we ook drie keer beroep gedaan op BlaBlaCar, om zo tot aan de bestemming te geraken. Een in Spanje erg populaire tool waardoor wagens en kosten worden gedeeld. Blijkbaar zorgt de moeilijke economische situatie ervoor dat mensen makkelijker gaan delen.

Onze bestemmingen hebben we vooral gevonden via de site van Eceat een netwerk van ecologische vakantieverblijven en boerderijen. De overnachtingen in de steden hebben we via Airbnb geregeld, makkelijk en goedkoop. Maar toch een beetje met gemengde gevoelens, want Airbnb is wel een deelsysteem, maar ook een commercieel model met nogal wat negatieve gevolgen (Dit Nederlands artikel is zet de nadelen op een rijtje). Op deze open source software ‘Inside Airbnb‘ is een overzicht te zien van een aantal populaire plekken waaruit blijkt dat de bezorgdheid terecht is. Volgende keer moeten we misschien eens Coachsurfing uitproberen…

 

terug thuis…


De ziel reist te paard, zo klinkt het bekende gezegde. Het duurt dan ook even om helemaal thuis te komen na zes weken traag reizen. Al hebben we de verplaatsingen niet te paard gedaan, maar vooral met de trein en de bus, en af en toe ook meegereden met bereidwillige chauffeurs.

Ik kan het iedereen aanraden, eens wat tijd nemen om rond te trekken, niet als toerist maar als reiziger. Verwonderd zijn over verborgen stukjes natuur, kennismaken met andere mensen en gebruiken, beseffen dat wat wij vanzelfsprekend vinden niet overal zo is (bijvoorbeeld drinkbaar water uit de kraan). Beseffen ook dat je met een rugzak voldoende spullen bij hebt om goed te leven, en het zalig is om niet dagelijks uren te spenderen in de virtuele wereld van sociale netwerken en nieuwssites.

We hadden voor onze zuidelijk smily-reis van Lissabon naar Barcelona op voorhand een aantal bijzondere plekjes uitgezocht waar we dan telkens verschillende dagen verbleven. Rustige plekjes met vooral veel natuur. Tussendoor bleven we hier en daar een etmaal in de stad (Lissabon, Sevilla, Granada en Barcelona) om zo een beetje cultuur op te snuiven.

DSCF8285Alvast enkele tips voor wie nog op zoek is naar verblijfsplekken. In de buurt van Silves verbleven we in een heerlijke ‘pipo-wagen’.  Verborgen in de plooien van de heuvels van de Algarve, met een prachtige sterrenhemel, citroenen en granaatappels letterlijk binnen handbereik (en ook een trouwe hond).

DSCF8487

Onze tweede stop was niet zo ver uit de buurt van de straat van Gibraltar. Op wandelafstand van de zee, aan de rand van een natuurgebied inclusief kliffen en een vuurtoren. In fijn ingericht rieten huisje met een aparte rieten badkamer.

 

 

DSCF8490Daarna ging het richting Sierra Nevada, met alweer een heel ander uitzicht en een andere verblijfplaats. Een knus ingerichte caravan deze keer in de buurt van Orgiva. Weg van de bewoonde wereld, met een prachtig zicht op de majestueuze bergen, omringd door bomen met appelsienen, olijven en amandelen. Het bijhorende zwembad was wel leeg, maar het was toch iets te fris om te zwemmen.

DSCF8572Verder in Andalusië in de buurt van Baza was onze volgende stek een … grot. Niet zo ongewoon als je weet dat in die streek zo’n 30 000 grotwoningen zijn gemaakt, waarvan nog een flink deel bewoond worden. Een heel ander landschap hier, dor, woest maar ook verbluffend met een Grand Canyon-achtig gebied, een adembenemend meer en heerlijke warmwaterbronnen.

DSCF8714

 

En er is nog meer mogelijk dan grotten, caravans, rieten huisjes en grotten. De volgende plek was terug aan zee aan de voet van de Montgo tussen Javea en Denia. Daar sliepen we in een toren midden in een natuurgebied. Een mooi uitzicht op bergen en zee, en een bad beneden (ja, ik heb dus een bad genomen).DSCF8859

Omdat we na al die speciale low impact plekken ook wel iets anders wilden hebben we voor de laatste dagen gewoon gekozen voor een huis. Met een prachtig uitzicht, een openhaard en een televisie met afstandsbediening. En alweer heel vriendelijke gastheer en dame die ons de streek beter leerden kennen.

Hiermee kan iedereen al zijn boekingen regelen. En binnenkort nog wat meer info over het vervoer en dergelijke. Daarna zullen we eens bekijken hoe het met de wereld is en wat we daaraan kunnen doen.

een klein paradijs


Een eerste berichtje om te melden dat het heerlijk genieten is van de stilte, het licht,  de natuur en de mensen. We verblijven nu al enkele dagen in Lola, een pipowagen in de Algarve. Helemaal verstopt in de plooien van groene hellingen, helemaal low tech, met een prachtige sterrenhemel en Indy, de trouwe hond die ons overal vergezelt. (wie had ooit gedacht dat ik tijdelijk een hond zou hebben)

Wie dus nood heeft aan vakantie kan via de link hierboven meteen boeken. Op anderhalve dag ben je er met de trein vanuit Gent, en Ruud en Jacqueline komen je graag ophalen aan het station van Silves.

even naar het Zuiden


Gisterenavond de laatste voorstelling van 2015 gespeeld in de aandoenlijke parochiezaal van Desteldonk. Na dit een zaaltje vol enthousiaste mensen en de voorbije dagen nog een beetje impact via de VRT en Knack is het tijd voor een stevige pauze.

Het is uiteindelijk geleden van mei 2008, toen ik zes maanden loopbaanonderbreking nam en de hele LIM bal aan het rollen ging. De komende pauze is korter (zes weken) maar komt goed gelegen. Ik heb tenslotte naast de 122 voorstellingen dit jaar al 141 politieke vergadering en 33 politieke activiteiten gehad. Om nog te zwijgen van de vele tijd die ons cohousingsproject vroeg en nog wat andere projecten links en recht (vooral links eigenlijk).

De volgende weken is er tijd om te rusten, te ademen, te onthaasten, te bezinnen, te wandelen, te lezen, te ontdekken en te ontmoeten. We hebben een reeks bijzondere low-tech vakantiehuisjes geboekt in het zuiden van Portugal en Spanje. Met het openbaar vervoer trekken van de Pipo-wagen naar de Caravan, naar het rieten huisje en de grot om tenslotte enkele dagen te leven in een watertoren. Steeds in de nabijheid van natuur en met hier en daar een cultureel bezoekje aan een stad in de buurt.

Af en toe eens online gaan zal wel gebeuren, of er ook berichtjes op deze blog of mijn facebook verschijnen ga ik niet beloven. Misschien wel, misschien niet. Zondag op de klimaatbetoging in Oostende ben ik er ook niet, want dan zitten we op de trein naar Irun.

Maar ik ben er zeker van dat ondertussen duizenden en duizenden mensen blijven werken aan een vrolijke nieuwe wereld. Met kleine acties in het dagelijks leven, door het opvoeren van politiek druk, door bewust te consumeren of tijd te nemen om samen met anderen actie te voeren.

Alvast een fijn eindejaar gewenst en tot dan!

Steven

casakaren

 

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 5.924 andere volgers