pardon voor de titel


Hoe gaat dat? Je bent net de deur uit voor een looptochtje en daar hangt een journalist van de Morgen aan de Fairphone. Of ik niet een stukje kan schrijven over de weggegooide kampeerspullen op Pukkelpop en andere festivals, 550 woorden, graag binnen de drie uur door te mailen. Ik zeg toe, want zo’n vraag krijg je niet elke dag. De journalist vertelde er nog bij dat het goed zou zijn eens de jongeren te vertellen waar het op aan komt, “want naar jou luisteren ze wel”.

Aan dat laatste twijfel ik sterk, maar tijdens het lopen denk ik na over de kwestie. Het is inderdaad makkelijk een scheldtirade neer te pennen over die verwende vervuilende festivalgangers. Maar nu ik er over nadenk is het toch meer dan een ‘individueel probleem’. Het gaat over een mentaliteit van een hele samenleving. Ik bedenk dat ook het onderwijs en de opvoeding te kort schieten, dat er een hele industrie is van goedkope wegwerpspullen, dat organisatoren toch ook wat fermer mogen optreden en er lokale en nationale politici zijn die evengoed het probleem laten betijen.

demorgententenAcht kilometer later zet ik me aan de computer om de gedachten te ordenen. Waarbij al snel blijkt dat 550 woorden niet genoeg zijn en ik enkele stukjes en nuances moet laten vallen. Een titel bedenken gaat snel, want ondertussen weet ik wel waarop mensen graag klikken. Vandaar wellicht dat mijn stukje de hele dag het meest gedeelde en gelezen artikel is op de site van De Morgen. Bij deze mijn excuses voor mijn grof taalgebruik dus.

Er staat nog een artikel in van een sociolooog Walter Weyns, volgens hem is het een goede zaak dat festivalgangers alle rommel achterlaten, want “Men bouwt iets op om het daarna in elkaar te laten stuiken. Dat werkt bevrijdend, weg van de dagelijkse sleur. Afval maken hoort erbij. De tendens dat er nu meer aan recyclage wordt gedacht, doet afbreuk aan de feestervaring.”  Ja, u leest het goed, nadenken over recyclage zou niet goed zijn voor de feestervaring.

Als ik dat lees heb ik toch een beetje spijt dat mijn oorspronkelijke slotzin is gesneuveld:  Als we zo doorgaan met ons klimaat en onze planeet zijn er binnen pakweg twintig jaar geen festivals meer, en zullen we blij zijn met een schamel tentje om te schuilen. Ja, ik heb ook een donker kantje -).

 

hier komt de Eco-dokter!


logonieuwDat het niet goed gaat met de planeet wordt elke dag duidelijker. En dat de belangrijkste oorzaak hiervan de mens is, daar is nog weinig twijfel over. Als we de Aarde terug gezond willen krijgen moeten wij dus misschien maar eens met zijn allen naar de Eco-dokter.

Je zal er terecht kunnen voor een gepersonaliseerd advies over wat jij kan doen. Overschakelen op groene stroom of een andere bank? Je aansluiten bij een milieu-organisatie, een aandeel kopen bij een Coöperatieve, meteen vegetariër of veganist worden, gaan autodelen of een petitie tekenen?

Er is informatie voorhanden van meer dan 25 organisaties, er zijn stickers te krijgen of zelfs een geschenkje te winnen voor wie een engagement aangaat. Enkele weken na je bezoek krijg je een opvolgingsmail om te zien of je effectief actie hebt ondernomen. Via sociale media wordt je eigen engagement ook gedeeld.

Op Dranouter is de Eco-dokter en zijn lieftallige Eco-doktersassistente te bezoeken elke dag van 14 tot 18 uur. Erna zal de Eco-dokter ook nog op andere plaatsen te bezoeken zijn, o.a. tijdens de autoloze zondag in Gent.

Hier alvast een overzicht van een heleboel nuttige tips van de Eco-dokter: tipsvandeecodokter

algemeenbeeld

 

 

 

het falen van het Europees leiderschap


De keuze van de Britten om de EU te verlaten zal grote gevolgen hebben. Misschien is het op zo’n moment eens goed na te denken waarom zoveel mensen de rug toekeren aan een in wezen positief project van politieke en economische samenwerking. Ik hoorde al in enkele eerste verklaringen dat het komt omdat mensen slecht geïnformeerd zijn (de media!), of dat het vooral slecht opgeleide mensen zijn die voor de Brexit kiezen. Deze reacties tonen meteen dat de boodschap niet is begrepen, en de verliezers hun arrogantie niet hebben verloren.

brexitZou het niet kunnen dat burgers zich meer en meer vragen stellen bij een unie in een blinde obsessie voor groei en concurrentie de verkeerde weg is ingeslagen? Is het niet normaal dat mensen zich vragen stellen bij het feit dat auto-constructeurs zelf de uitstootnormen bepalen en ze nog eens ongestraft overtreden? Dat de chemische industrie mee de teksten schrijft van de Europese richtlijnen rond pesticiden? Dat de door de EU opgelegde besparingspolitiek mensen in armoede duwt, terwijl het aantal miljonairs jaar na jaar blijft stijgen. Dat de banken ongestoord opnieuw risicovolle bubbles creëren, dat een TTIP verdrag door de strot geduwd moet worden en tegelijk kleine landbouw producenten uit de markt worden geduwd omdat ze niet aan de EU regels voldoen? En zo kunnen we nog even doorgaan.  Onze leiders bevestigen wat Jared Diamond schreef in zijn boek ‘Collapse’. Hoe meer een beschaving in crisis komt, hoe meer de leiders krampachtig vasthouden aan hun overtuigingen, waardoor het probleem alleen maar groter wordt.

De echte reden van de shit waar we vandaag inzitten is een falend politiek systeem en het gebrek aan leiderschap. Mochten de leiders als eens beginnen met mea culpa te slaan. Met nederig toegeven dat ze fouten gemaakt hebben, of dat ze het eigenlijk allemaal niet zo goed weten. Mochten ze eens echt luisteren naar de bekommernissen van burgers, wetenschappers, actiegroepen, coöperatieven en kleine ondernemers in plaats van in Davos dikke vriendjes te zijn met de economische elite.  Hoeveel geëngageerde politici die zich initieel oprecht willen inzetten voor de samenleving eindigen niet in raden van bestuur van grote bedrijven?

Nochtans hebben we veel meer samenwerking nodig, op Europees en nog beter mondiaal vlak. Om de klimaatverandering die elke dag zichtbaarder wordt aan te pakken. Om de veiligheid te garanderen, om herverdeling te organiseren, om ons landbouwmodel een bocht van 180 graden te laten maken, om vluchtelingen op te vangen, om de biodiversiteit te beschermen, om de armoede te bestrijden, om ontwikkelingslanden echt te steunen, en vooral om een nieuw economisch en financiële model uit te tekenen.  Eentje waar niet winst en groei het einddoel vormen, maar levenskwaliteit en volhoudbaarheid.

Laat vandaag dus niet de dag zijn waarop we onze rug afkeren van een falend politiek model, maar de dag waarop we ons engageren om mee te werken aan een ander Europa, een ander economische model en ander leiderschap.

Lampiris: 100% oplichters


Straf toch, eerst jarenlang klanten ronselen met een verhaal van 100% hernieuwbaar en 100% Belgisch en dan jezelf verkopen aan een van de grootste oliebedrijven ter wereld! Ik geef het toe, ik heb heel vaak bij lezingen een pleidooi gehouden voor Lampiris als mogelijk alternatief (na de burgercoöperatieven zoals Ecowoper). Zeker voor gas leek me dat een te verdedigen optie. Maar kijk, de oprichters die een frisse wind wilden laten waaien door het energielandschap zijn gezwicht voor het grote geld. Het is voor hun blijkbaar de enige optie om te kunnen blijven groeien in een moeilijke energiemarkt.

greensashZelfs al doet Total een en ander rond hernieuwbare energie. Het Franse bedrijf is een van de grootste oliebedrijven ter wereld, betrokken bij onder andere de exploitatie van teerzandolie in Canada. Ze beweren dan wel 0,5 miljard dollar per jaar te investeren in hernieuwbare energie, ten opzichte van de 23 miljard investering in fossiele energie blijft dat peanuts. De overname van Lampiris past natuurlijk in het groene imago waar de Total groep naar op zoek is.

Het hele verhaal is nog maar eens een bewijs dat in onze ‘vrije markt’ economie de ondernemers, zelfs al beweren ze groen te zijn, vaak toch geld boven principes zullen kiezen. Het is tevens een pleidooi om nog meer in te zetten op het coöperatieve model. Ecopower, Beavent en anderen zullen nooit in handen komen van een buitenlandse investeerder, omdat tienduizenden burgers eigenaar zijn van de coöperatieven, en niet twee zakenjongens zoals bij Lampiris.

Ik zal dus mijn grote tiplied moeten aanpassen en naast Electrabel ook Lampiris vermelden als absoluut te vermijden. Ik hoop dat Natuurpunt, Dranouter en anderen snel op zoek gaan naar een andere sponsor. Want als we de klimaatcrisis onder controle willen krijgen dan moeten we zo snel mogelijk het pad van de fossiele brandstoffen verlaten.

En verder hoop ik dat we met zijn allen ons contracten met Lampiris opzeggen, dit luid en duidelijk verkondigen, en overstappen naar coöperatieve energieleveranciers.

ingeschreven voor de Voice


Voila, t’is gebeurd, ik heb me ingeschreven voor the Voice. Niet dat ik kan zingen, maar ik heb wel iets te vertellen. Met mijn nieuwste nummer ‘Frieten met Ketchup’ ga ik namelijk de strijd aan tegen pesticiden en Glyfosaat en aangezien het de bedoeling is zoveel mogelijk mensen hier over te informeren moet het toch ook via VTM kunnen, niet?

thevoiceEen beetje inhoud in dat programma zal toch ook geen kwaad kunnen. Nu, ik maak me niet veel illusies maar hoop wel het lied en het hele verhaal vele keren te kunnen vertellen. Met ‘De Smoestuinier, een eco-comedy over grotere courgetten en meer gemak’ zal ik vanaf het najaar in Vlaanderen en Nederland rondtoeren in kader van de campagne van Velt, 2020 pesticidenvrij.

De strijd rond de al dan niet verlenging van een toestemming om Glyfosaat te gebruiken is trouwens volop bezig. Al drie keer kwam deze verlenging op de agenda van de Europese commissie en nog steeds is er geen akkoord. Precies omdat steeds meer organisaties en campagnes de aandacht vestigen op de mogelijke gevaren van deze producten zijn er landen zoals Frankrijk die er niks voor voelen om het product verder toe te laten.

Deze campagnes, zoals die van Velt, Greenpeace en Avaaz maken duidelijk dat de stem van het volk (the Voice, aha) moeilijker te negeren valt.

PS: ik laat nog weten als er ge-smst moet worden voor Frieten met Ketchup!

binnen 300 miljoen jaar is alles in orde


Stel dat we er uiteindelijk in slagen onszelf uit te roeien, wat gebeurt er dan? Deze korte video toont heel mooi hoe de natuur zich zal herstellen, en binnen pakweg 300 miljoen jaar zijn alle sporen van menselijke vervuiling en ontginning verdwenen. De vraag is dan natuurlijk, wie de bomen gaat kappen als wij er niet meer zijn? Want dat is toch de functie van bomen…

Laat het filmpje vooral een aansporing zijn om dit worst case scenario te vermijden. We zijn nog lang niet zover, we hebben nog heel wat kansen om een pak miserie te vermijden. Alleen vraagt het wel een flinke bewustwording, een radicale gedragsverandering, een ander economisch systeem en een nieuw politiek model. Zo moeilijk kan dit toch niet zijn.

van Leuven naar Brugge


Zaterdag is er in Leuven het jaarlijkse Wereldfeest, met dit jaar extra veel aandacht voor ecologie en sociale rechtvaardigheid. Ik zal er ook zijn en breng ‘s avonds in de theatertent ‘Stop met klagen’ (ondertussen de 110-de opvoering). De hele dag is er nog heel wat moois te zien en interessant te horen, onder andere verhalen van vluchtelingen (die wél reden tot klagen hebben).

Volgende week op 2 juni schuif ik mee aan de debattafel in het ‘Next Stage’ event van Groen. Het gaat om avonden waar toekomstthema’s verkend worden. Top of the bill is Gunther Pauli, in elk geval een bevlogen spreker. Toch ben ik van plan om wat kritische noten te plaatsen bij het optimistisch (en soms vage) verhaal van deze groene goeroe.

De zaal voor Next Stage Brugge begint goed gevuld te raken. Wil je er nog bij zijn, dan kan dit via de promo-actie “2 kopen 2 gratis” uit om ook je vrienden mee te brengen naar deze boeiende debatavond met ideeën en muziek van de toekomst. Gebruik kortingscode BENEXT bij het afrekenen van 4 tickets.”

Misschien tot dan hé

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 6.080 andere volgers