Nobel-prei voor Pachauri


Dit weekend zullen waarschijnlijk alle barbeque records gebroken worden. Maar terwijl de worsten aan het bakken waren zat ik zaterdagavond in afgeladen volle aula van de unief in Gent. Pachauri was er op bezoek met een lezing over de link tussen de consumptie van vlees en de opwarming van de aarde. Een verslag van de lezing ga je hier niet vinden, maar toch enkele opmerkelijke gegevens:

Eén derde van alle wereldwijd geproduceerd graan gaat naar de veestapel, idem voor 90% van de soja. Op één hectare kunnen 30 mensen met een vegetarisch dieet al hun voedsel telen. Voor vleeseters zal een hectare slechts 5 tot maximum 10 personen kunnen voeden. Als alle Vlamingen 1 dag per week geen vlees zouden eten besparen we meteen 1 miljoen ton CO2 per jaar, wat evenveel is als 500 000 auto’s van de weg halen. En om af te sluiten, minder vlees eten is een bijzonder win-win actie. Beter voor je gezondheid, beter voor dierenwelzijn en het helpt tegen het hongerprobleem én het klimaatprobleem.

Op het einde van de lezing deed Tobias (EVA vzw) nog een oproep aan de politieke wereld om ook beleidsmatig iets te doen rond verminderen van de consumptie van dierlijke eiwitten. De mensen van Eva hebben Pachauri ter afsluiting de eerste Nobel-prei voor de vrede toegekend.

Voor wie op zoek is naar nog een goede daad voor deze zondag; wordt meteen lid van Eva en verminder je consumptie van vlees. (en geniet van de zon natuurlijk)

Goed om weten


Met de tips die ik heb gekregen moet het zeker lukken om de schoolboeken te kaften zonder nieuw papier aan te kopen. Bedankt hiervoor!

Even een paar dingen aankondigen; morgenavond in Gent is er dus de unieke voordracht van Rachendra Pachauri, nobelprijswinnaar voor de vrede 2007 en hoofd van het International Panel on Climate Change, over de impact van vleesconsumptie op het klimaat. Meer concrete info vind je hier, ik zal er in elk geval zijn.

Op 13 en 14 september is er in Brussel de passiefhuis beurs. Zeker een aanrader voor wie plannen heeft rond bouwen en verbouwen en grondig zijn voetafdruk wil verkleinen. Op 18 september organiseert NBV samen met een aantal partners een studiedag rond duurzame voeding. Er zal verslag gedaan worden van een interessant experiment waarbij 15 gezinnen een jaar lang geprobeerd hebben over te schakelen naar een duurzaam voedingspatroon.

Voor de leerkrachten uit het secundair onder ons: WWF en Ecolife starten een nieuwe campagne waarbij klassen hun eigen voetafdruk kunnen verkleinen. Naast een inhoudelijk en methodisch veelbelovende aanpak kunnen scholen ook wat centen winnen voor ecologische projecten. Te bekijken op de site van voetzoekers.

Ecolife organiseert samen met Vormingplus ook een nieuwe campagne waarbij iedereen, jawel ook u, aan de slag kan om de CO2 uitstoot te verminderen. Meer info op Kyotocode.

En tot slot: mochten hier toevallig bewoners van Evergem of omstreken rondhangen. Op 3 september om 20 uur geef ik als LIM een lezing voor rond ‘haalbare tips om je voetafdruk te verkleinen en goed te leven’. Wie interesse heeft kan best eens bellen met de duurzaamheids- ambtenaar Kathleen De Wulf op 09 216 05 57.

Om maar te zeggen dat iedereen terug in gang is geschoten en er heel wat initiatieven opstarten om te werken aan een eerlijker en duurzamer wereld. Zoals de zaadjes die Adam een paar maanden terug in de grond heeft gestopt nu lekkere boontjes opleveren zullen al die initiatieven ooit vruchten afwerpen. (jaja, klinkt een beetje melig, maar het is vrijdagavond nietwaar)

Terug naar school


Binnen enkele dagen in het weer zo ver. Naast emotionele taferelen aan de schoolpoort mogen we ons inderdaad verwachten aan nodige files en verkeersproblemen. Daarover hebben enkele lezers hier al interessante suggesties gedaan. Mijn kinderen gaan naargelang de weersomstandigheden met de fiets of met de bus naar school. Marieke gaat alleen en met Adam fiets ik mee. Ze moeten allebei langs het Dampoort kruispunt in Gent, en dat is tijdens de spits toch niet de meest veilige fietsplek.

Maar eigenlijk wou ik het even hebben over de aankoop van schoolspullen. De supermarkten doen hun uiterste best om ons massaal schoolgerief te doen inslaan. Zeker voor wie kinderen in de lagere school heeft: niet doen. Scholen zijn verplicht om het grootste deel van de spullen zelf te voorzien. Op de site van Klasse kan je de exacte lijst nog eens bekijken met de nodige uitleg over de maximumfactuur. Als ik het zo bekijk denk ik dat we enkel kaftpapier zullen moeten kopen (of heeft iemand een tip om dit te vermijden?). Boekentas en pennenzak hebben we nog, en indien een nieuw model nodig is dan is er een mooi aanbod in de Kringwinkel. Voor de secundaire school is het nog wat afwachten op de lijst die Marieke zal meekrijgen. Het zou in elk geval mooi zijn om het nieuwe schooljaar te kunnen starten zonder iets nieuw te kopen.

Onze trouwe vierwielers…


Over auto’s heb ik nog niet vaak geschreven. Dit is vooral omdat ik er zelf geen heb. Maar natuurlijk spelen auto’s een zeer belangrijke rol in het hele verhaal. Deze week bleek nog maar eens dat het aantal wagens opnieuw is toegenomen. Er zijn er nu 5,1 miljoen, dus 1 auto per 2 Belgen.

Nochtans zijn er heel wat alternatieven. Niet enkel het LIM vehicle dat mijn Ecolife collega’s in elkaar hebben geknutsteld bij mijn afscheid aldaar. Het openbaar vervoer wordt verder uitgebreid, er bestaan systemen van autodelen zoals Cambio en Autopia om nog te zwijgen van fietsen en benen.

Ondanks de duidelijke link tussen toenemend autoverkeer en milieuproblemen blijven de automerken massaal en vaak op misleidende wijze reclame maken voor hun wagens. Op de site van Greenpeace kan je meer lezen over de groene claims die de autoconstructeurs zich ten onrecht toemeten. Ik heb er ook de petitie van Greenpeace ondertekent om onze bevoegde minister wat achter de veren te zitten. Dus er zijn heel wat dingen die je kan doen, zelf minder auto rijden, de verantwoordelijke politici aan de mouw trekken én andere mensen vragen om hetzelfde te doen. Want als we niet oppassen eindigen we allemaal nog noodgedwongen in een LIM-vehikel…

Onze trouwe viervoeters…


Honden, katten en aanverwanten. Geen makkelijk thema vanuit voetafdrukperspectief. Eerst een paar cijfers; er zijn in ons land ruim 1,1 miljoen honden en 1,7 miljoen katten. Over goudvissen en hamsters heb ik geen cijfers gevonden. Aan dierenvoeding wordt jaarlijks in totaal 1 miljard Euro uitgegeven. Dit is zowat 1 euro per dag en per hond of kat. Het is geen fraaie vergelijking, maar dat wil zeggen dat deze huisdieren het beter hebben dan de 1,3 miljard mensen die moeten leven met minder dan 1 dollar per dag. Voor alle dierenliefhebbers boos mijn blog verlaten wil ik ook nog iets anders zeggen.

Ik ben er zeker van dat het houden van huisdieren goed kan zijn voor mensen. Kinderen bijvoorbeeld kunnen op die manier verantwoordelijkheid en zorg leren opnemen. Voor nogal wat oudere mensen is de hond of kat een levensbelangrijke huisgenoot. Maar het gaat natuurlijk over de excessen. Ik wordt letterlijk niet goed als ik in een supermarkt de rekken dierenvoeding bekijk. Verse zalm, konijn, ontvette eendeborst, je vindt het er allemaal. Meestal nog eens verpakt in blik of aluminium. Er bestaat speciaal water voor honden en katten, er zijn parfums, hotels, mode-assecoires, begraafplaatsen, elektrische wandelkarretjes, en dus zelfs ook  liefdadigheidsacties… En dat alles vraagt natuurlijk ook grondstoffen, energie, transport, afval enzovoort. (+ en de maatschappelijk kost van drolopruiming en de 90 000 mensen per jaar die door een hond gebeten worden)

Dus wie huisdieren overweegt, een paar mogelijke alternatieven zijn kippen of wormen (in de wormenbak natuurlijk). Je kan er niet mee gaan wandelen, maar verder kan je er veel plezier aan beleven.

Machteloosheid = een fabel


Als ik ga lopen passeer ik regelmatig langs een omheining die rond een gekraakt huis is geplaatst. Daarop staat bovenstaande slogan, met eronder nog: vele kleine mensen kunnen grote veranderingen realiseren, denk zelf, handel zelf voor een wereld van solidariteit. Het klinkt misschien wat mei68, maar toch geloof ik dat het klopt. Door alle keuzes die we maken bepalen we mee de richting waarin de wereld evolueert.

Kiezen voor wereld met een kleinere voetafdruk en dus minder consumptie maakt ons meteen minder afhankelijk van het gigantische aanbod van goederen en diensten. De manier waarop de consumptie wordt gestimuleerd wordt mooi uit de doeken gedaan in de documentaire ‘The Corporation’.  Daarin wordt haarfijn uit de doeken gedaan hoe bedrijven functioneren. Zo gaat het bijvoorbeeld om de teams van psychologen die uitzoeken hoe ze via reclame kinderen zo kunnen aanzetten tot zeuren dat hun ouders de gevraagde spullen gaan kopen. Of over de bedrijfsleider die tot de conclusie komt dat hij zichzelf het best kan omschrijven als een plunderaar. Meer info over de documentaire kan je vinden op www.thecorporation.org en vanaf woendag is de DVD terug te vinden in de bib van Sint Amandsberg (nummer 351.4)

Werken op komst


Stilaan tijd om de voorbereidende werken te starten met het oog op de komende herfst en winter. Energiebesparen in de zomer is niet zo moeilijk, maar lukt het ook als het echt koud gaat worden? Mijn plan bestaat uit enkele onderdelen en gebaseerd op het advies van de milieuadvieswinkel. De eerste fase bestaat uit dubbele gordijnen, vensterbanken boven de radiatoren, tochtstrips en radiatorfolie. Redelijk eenvoudige dingen die ik zelf kan doen en me ook weinig zullen kosten, ook al dank zij de tweedehandsgordijnen die Dimitri Leue voor mij op de kop kon tikken. Een tweede onderdeel bestaat uit het plaatsen van een aantal voorzetramen waar nu enkel glas is én het zelf leggen van vloerisolatie (ong. 60 vierkante meter). Omdat deze laatste twee zaken toch wat geld kosten en ik huurder ben heb ik advies daarvoor ingewonnen bij de huurdersbond.  Daar heb ik een model meegekregen van een renovatiecontract waarin huurder en verhuurder afspraken maken over uit te voeren werken. Bedoeling is dat de verhuurder ook een tegenprestatie levert voor de werken die ik zal doen. Binnenkort ga ik met huisbaas Jan samenzitten om één en ander te bespreken. Een mogelijk derde fase is dan het vervangen van de ramen. Daarvoor probeer ik nu wat uit te zoeken hoe het zit met de premies en subsidies. Al is er heel wat info te vinden op energiesparen.be het vraagt toch wat tijd en zoekwerk. Je moet bijna loopbaanonderbreking nemen om het allemaal uitgezocht te krijgen. Ik weet dat een goede ondersteuning van energiebesparing ook een bezorgdheid is van Hilde Crevits, de bevoegde minister. Aangezien we toch al een uurtje samen in een rode sofa hebben gezeten kan ik ze wel eens uit voor een LIM-diner (geen kaarslicht maar LED-lichtjes) om een en ander te bespreken. Wie nog opmerkingen heeft over het huidige subsidiesysteem mag ze me zeker doorspelen. We kunnen als burger en consument heel wat doen, maar de politiek mag ook wel eens een tandje bijsteken.