en nu: inhoud


Wat zijn voor mij nu de belangrijkste zaken die zou willen veranderen mocht ik een politiek mandaat hebben? Moeilijke vraag omdat er heel veel punten zijn waar ik wel iets over zou willen zeggen. Maar vooreerst kan ik me zeker vinden in het uitgebreide verkiezingsprogramma van Groen!. In totaal 279 voorstellen over alle mogelijke thema’s. Je kan het hele document hier van internet plukken.

Ik ga nu toch proberen een 10 persoonlijke punten toe te lichten. (soms een beetje kort, want anders wordt het te veel tekst)

1. in de goede traditie van ‘jezelf overbodig maken’: de Senaat afschaffen. Kost gewoon te veel geld en heeft weinig toegevoegde waarde. Tegelijk zorgen dat verkiezingen samenvallen en er een federale kieskring komt.

2. door fiscale hervorming lokale productie van voedsel en energie stimuleren. Vooral arbeidskost verlagen in sectoren als biologische landbouw, kringloopeconomie, isolatie-economie en hernieuwbare energie. Waarmee moeten we dit betalen? Met bijkomende belastingen (jawel, ik durf dit woord gebruiken) op energiegebruik. Bijvoorbeeld door een progressief energie-belastingsysteem. Elk gezinslid krijgt bvb 10 000 kWh (in welke vorm dan ook) aan een basisprijs, meerverbruik wordt pakken duurder.

3. andere indicatoren gebruiken. ‘Vooruitgang’ mag niet langer gemeten worden met BNP als maatstaf. We kiezen voor indicatoren die rekening houden met ongelijkheid, gezondheid, milieuschade en dergelijke. Het ISEW is een goed voorbeeld van zo’n andere indicator. Die toont aan de ondanks de stijging van BNP het welzijn is gedaald. Verhogen van ISEW is belangrijker dan verhogen van BNP.

4. ik onderschrijf de klemtoon van Groen! rond armoedebestrijding. 15% van onze bevolking in armoede is onaanvaardbaar. Dit vraagt een brede aanpak in overleg met de organisaties op het terrein. Tegelijk moeten we ook de rijkdom durven bestrijden. Met jawel; o.a. taksen op vliegen en op grote vermogens.

5. de samenleving moet voorbereid worden op een transitie naar een manier van leven met veel minder fossiele brandstoffen. Plannen moeten gemaakt worden om stap voor stap over te schakelen naar vermindering van het energieverbruik en het inzetten van hernieuwbare bronnen. (en wel in die volgorde) We moeten durven denken aan een grootste toekomst en samen nadenken over hoe die er dan kan uitzien.

6. meer aandacht voor ontwikkelingssamenwerking. niet perse door meer geld in te zetten, maar vooral door de impact van andere maatregelen op het Zuiden steeds in het achterhoofd te houden. Het gaat over afbouw van landbouwsubsidies voor export naar het Zuiden, stimuleren van fair-trade, een Zuid-vriendelijke standpunt in de klimaatconferentie, erkennen van ecologische schuld, gratis overdracht van patenten voor medicijnen en eco-technologie.

7. nadenken over de rol van het leger. Voor mijn part kunnen we het voorbeeld van Costa Rica volgen: leger afschaffen en vrijgekomen middelen inzetten voor duurzaamheid. Dit moet niet van de ene dag op de andere, maar tegen 2020 zou dit misschien toch moeten kunnen.

8. het hele verhaal vertellen en onze verantwoordelijkheid erkennen. Volgens mij beseffen we onvoldoende dat het feestje over is. De hoge levensstijl die de meesten van ons hier kennen is niet vol te houden en niet te veralgemenen. De kostprijs op sociaal en ecologisch vlak is onverantwoord hoog.  Ook politici moeten dit durven onder ogen zien en communiceren. We moeten erkennen dat ons huidig model er niet in slaagt de basisbehoeften van de meerderheid van de wereldbevolking goed in te vullen. Integendeel we brengen de toekomst van de komende generaties in gevaar door ons model gebaseerd op materiële groei, concurrentie en competitie.

9. de klemtoon op materiële groei gekoppeld aan een groeiende ongelijkheid heeft een negatieve invloed op onze persoonlijke groei. Veel mensen staan onder stress, hebben een acuut gebrek aan tijd, worden geconfronteerd met steeds meer eisen rond flexibiliteit en concurrentie.  Hoewel de overheid niet verantwoordelijk is voor het geluk van de inwoners kan ze een grote rol spelen. Zullen we een ministerie van geluk opstarten zoals in Buthan?

10. ik ben er van overtuigd dat we een hogere levenskwaliteit kunnen hebben met minder sociale en ecologische gevolgen. Kernwoorden zijn matiging (van onze materiële behoeften), eerlijke verdeling en lange termijn denken. Enja, wellicht gaan we een stukje van ons comfort inleveren, maar in ruil daarvoor komt er ruimte voor persoonlijke groei, voor de mensen die je graag ziet en voor meer levenskwaliteit.

tot zover in telegram stijl een aantal punten waar ik wil voor gaan!

(ps, vandaag ook te lezen, mijn opinie op Mo* op maandag: waarover de verkiezingen ook mogen gaan)

Advertenties

nominatie


Tja, wat timing betreft zou ik het zelf niet beter kunnen bedenken. Ik kreeg een bericht dat ik genomineerd ben voor de Belgische Energie- en Milieuprijs 2010, dit in de categorie ‘Eco-Citizen’.

De EEaward is – afgaande op de uitnodiging en de site- een prestigieuze club van vooral grote bedrijven die jaarlijks een hele reeks prijzen uitreiken voor milieu-prestaties. Aan de uitnodiging te zien is Belgisch vooral te interpreteren als Franstalig (hoewel de prijzen de voorbije jaren netjes verdeeld waren over de taalgemeenschappen).

Het is wel opvallend hoeveel excellenties er allemaal op de uitreiking aanwezig zullen zijn. Dit is heeft natuurlijk niks met de verkiezingen te maken maar met het feit dat al deze mensen al jarenlang bijzonder begaan zij met milieu en ecologie. Ze hebben er tenslotte voor gezorgd dat België een model land is geworden op milieugebied nietwaar 🙂

Ik vermoed dat de kansen klein zijn dat ik  de prijs win, want het zou wel eens kunnen dat ze niet zo graag een collega (of concurrent) politicus van een andere partij zullen huldigen. Stel dat ik de kans krijg om daar toch een woordje te placeren, dan zal ik eens goed nadenken over een paar fijne Low Impact tips.

Ik hou jullie op de hoogte van de afloop, vrijdagavond tegen een uur of acht zal het verdict gevallen zijn…

energiefietsen in de senaat?


De Low Impact aanpak is alvast opgepikt door Het Laatste Nieuws met een bericht vandaag in de regionale bladzijden. Helemaal correct is de weergave van mijn woorden niet, maar kom, aandacht is aandacht zeker.

Gisterenavond op het Groen! café in Gent zijn ook verschillende mensen me komen aanspreken omdat ze de affiches en de aanpak wel tof vinden en willen ondersteunen. Ik heb trouwens ook een eerste foto (zelf gemaakt) van een affiche gespot op een auto. (de eerlijkheid gebied met te zeggen dat het de auto van mijn zus is).

Ik kreeg ook twee keer de opmerking dat het toch niet klopt als ik Low Impact gewijs zelf geen affiches druk, maar dan vraag om die te printen. Dat heeft toch ook een ecologische voetafdruk. Dit klopt natuurlijk, toch is er een verschil met de traditionele manier van campagne voeren.

De meeste affiches worden in een centrale drukkerij gemaakt, op grote oplages en grote formaten. Dan moeten die verspreid worden over de hele provincie (of de hele regio) wat heel wat transport vraagt, ook lokaal zijn er dan plakploegen die rondrijden om de affiches te gaan hangen. Tevens is het zo dat er zowat altijd teveel affiches worden gedrukt omdat het nu eenmaal in kostprijs weinig verschil maakt of je er 10 000 of 15 000 drukt. Dus heb je gegarandeerd na afloop van de verkiezingen een pak folders en affiches die naar het oud papier moeten.

Met mijn aanpak probeer ik twee dingen te vermijden: het transport en het teveel drukken. Verder gaat het om een A4 formaat, en zullen de meeste mensen die er een printen dit wel in zwart-wit doen. Daarbij merk ik dat nogal wat mensen de affiches digitaal verspreiden via facebook enzo. wat geen papier vraagt (maar we weten ook dat het energiegebruik van computers en servers ook groot is…)

Een laatste punt, als de campagne enkel digitaal zou zijn, dan mis je ook een grote groep mensen (ongeveer 30% van de mensen is niet actief op internet, en het gaat vaak over ouderen, laaggeschoolden en armen), daarom denk ik dat het goed is om toch minimaal ook in het straatbeeld aanwezig te zijn. Ik ga niet voor een zero-impact campagne (want dan kan je niks doen), maar low impact; een maximaal effect met een minimale milieu-impact.

Dan zijn er nog twee dingen die ik even wil verduidelijken. Iedereen in Vlaanderen en in Brussel kan op mij stemmen, ik sta op de Senaatslijst.

Ik sta op de lijst in de eerste plaats om Groen! te versterken, ze hebben goede mensen op de eerste plaatsen en die moeten we in het parlement krijgen. Een paar mensen vroegen me echter of ik ook echt zou zetelen. Kijk, de kans dat dit gebeurt is even groot als de kans dat Electrabel ineens een tegenstander wordt van kernenergie. Maar theoretisch kan ik verkozen worden (al spreken we al over 50 000 stemmen ofzo). Stel dat dit onwaarschijnlijke scenario zou uitkomen, dan ga ik naar de Senaat. Dan zal ik wel een aantal maanden nodig hebben om de stiel te leren, en stop ik al mijn andere activiteiten. Dan zal ik me eens mengen in de debatten daar, ik hoop dat ik mijn energiefiets mag meenemen.

de eerste reacties


Ongeveer 2000 mails zijn de deur uit (zowat 350 zijn teruggekomen wegens onbekend, fout adres enzovoort, daarmee is mijn bestand eens opgekuist)

Een greep uit de reacties:

“Via je blog wist ik dat je de knoop had doorgehakt en nu ga je meteen al voor de post van eerste minister 😉  Leuk dat je op de senaatslijst staat, dan kan ik hier in Brussel op je stemmen.”

“Ik stuur jou deze mail van Low Impactman Steven Vromman door omdat ik zo’n vermoeden heb dat je zijn grappige low-impactcampagne wel kan smaken. Wil je ook de vervolgmails? Dan kan je dat best aan Steven zelf vragen, zie cc”

“je bent zeker een versterking ! ik ervaar het als positief , dank om je nek te durven uitsteken”

“Wat een leuke campagne! En met fijne humor.  Ik heb helaas geen raam op fietsers of wandelaarshoogte om je affiches aan op te hangen (en geen wagen, maar dat is goed he), maar ik zal ze per facebook en mail verspreiden”

“Lieve vrienden, Sturen jullie dit door naar jullie lijsten, als je daarachter kunt staan? Ik heb zo dadelijk geen internet meer… Mijn stem heeft hij alvast!”

“veel succes met je campagne!
en zeer leuke affiches!”

“Leuk! We hangen zeker een affiche, weliswaar hebben we geen auto J.”

“Een aantal erg leuke affiches! Heb ze gepost om m’n facebook.”

“Fantastisch grappige, doch ook zeer duidelijjke  boodschappen!! Ik zal ze iets groter en in kleur printen (oeps) – om uit te hangen, doch ook om ze later nog een plaatsje te geven. Geen verspilling dus!”

“Leuke affiches, originele campagne! Succes ermee!”

“Moedige keuze! Ik wens je veel succes.”

“Mijn affiche (van de gloeilampen) hangt op en ik heb je bericht aan een hoop mensen doorgestuurd. Het is trouwens de 1ste keer in m’n leven dat ik me bezig hou met politiek, voordien had ik er weinig interesse voor. De énige keer dat ik me echt betrokken voelde, was toen Obama verkozen werd. Op dat moment geloofde ik ook echt dat verandering mogelijk was. Datzelfde gevoel heb ik nu bij jou, ik volg je al een tijd en je bent de énige waar ik ècht kan in geloven en vertrouwen. Je bent voor mij het mooiste voorbeeld van beginnen bij jezelf als je de wereld wil veranderen. Dus mijn steun en stem krijg je en ik hoop oprecht dat velen zullen volgen ;-)”

“ik moet gaan tellen in kanton Merelbeke. hopelijk zie ik veel kruisjes bij je naam en de partij. ‘smorgens zal ik ook aan je denken !”

“Heel veel succes Steven!”

“Dat vind ik nu eens een toffe campagne! Ik ben al altijd Groen en zal het altijd blijven. Goed initiatief, bomen gespaard. Er zijn er hier al geïnteresseerd, dus ik stuur het door.”

“Origineel! Succes. Patricia” (ps het gaat over Patricia Ceycens)

Hoopgevend dus! Bedankt om de affiches verder te laten circuleren!

we zijn vertrokken


Ik ben gestart met het rondsturen van mails om de Low Impact campagne te lanceren. Benieuwd wat de respons zal zijn. Vanavond heb ik een eerste politiek optreden, dat bij het Groen! café in Eeklo. Dit weekend staan er alweer enkele buurt feesten op het programma en tussendoor bezoek ik nog een lijstje symphatisanten en leden in mijn eigen buurt. Je kan er alles over lezen op het tabblad ‘verkiezingen10’ of dus hier.

Vandaag maak ik mijn filmpje met het onvolprezen ‘Oezbekistaans FilmFonds’. Trouwens, de hele familie is ingeschakeld. Mijn moeder voert dapper campagne in Oostende (ze heeft al 3 stemmen binnengehaald) en mijn nichtje geeft haar ongezouten mening over De Decker. Kortom de campagne draait op volle toeren…

Wat  inhoud betreft, net een zeer interessante opininie gelezen van Gert Goeminne in de Standaard. Je kan het hier zelf nalezen. Hij trekt vooral van leer tegen het neo-liberale dominante discours van steeds meer groei.  Hij is daarbij ook kritisch voor de klimaatactivisten en de aanpak van Groen! en ik moet hem een beetje gelijk geven. Ook Groen! durft te weinig de grote vragen stellen. (dat is een van de redenen waarom ik me bij Groen! engageer)

Ik merk aan de reacties op het artikel dat nogal wat progressieve mensen er niet zo tevreden mee zijn. Toch denk ik dat een mening waar je een beetje ongemakkelijk bij op je stoel gaat zitten; meer de moeite dan een mening die enkel je eigen beeld van de wereld bevestigt.

over vis en politiek


De lancering van de Low Impact Man verkiezingscampagne zal voor vrijdag of zaterdag zijn. De slogans zijn ongeveer klaar, de strategie uitgewerkt (met dank aan Lucie) en de mailadressen netjes verzameld. Ook mijn perscontacten mogen een uitnodiging verwachten.

Ondertussen erger ik me toch een beetje aan het debat dat nu gevoerd wordt. Alle politici beginnen meer en meer hetzelfde te zeggen. Ze willen zich allemaal bezig houden met de problemen die de mensen echt wakker houden. En dan hebben ze het vooral over pensioenen en werk en besparen en investeren. Dit zijn allicht belangrijke thema’s, maar mensen liggen toch ook van andere dingen wakker? Welke toekomst hun kinderen zullen hebben, hoe loopt  het af met de olieramp in de VS, hoe kunnen we voldoende levenskwaliteit hebben of waarom is er geen tijd voor persoonlijke ontwikkeling? We zullen op een dag toch de grote vragen moeten stellen. Daar wil ik met mijn campagne een bescheiden bijdrage voor leveren.

Het filmpje van het E-team is in 24 uur al 1000 keer bekeken en op weg om een internethit te worden.  Iets ernstiger is de film ‘Sea the Truth’, een vervolg op de ‘Meat the Truth’. Een alarmerende film over de gevolgen van de overbevissing voor de oceanen. De film gaat in première in Antwerpen op 13 juni. Hieronder alvast de trailer.

Tot slot nog dit, vanavond ben  in Anzegem voor de Low Impact Man Show. Benieuwd of Vincent Van Quickenborne ook komt kijken (want hij was er ook bij op de voorstelling van Tegen De Lamp), met zijn nieuw lief.

actievoeren werkt


Nog niet zo lang geleden deed ik hier een oproep om een campagne van Greenpeace te steunen rond de palmolie die gebruikt wordt in producten van Nestlé. Ziehier dat dit niet zinloos was: ziehier een stukje uit het persbericht.

In al onze jaren van campagne voeren, hebben we nog nooit een grote multinational zo snel kunnen overtuigen. Het voedingsbedrijf Nestlé zal niet langer grondstoffen zoals palmolie gebruiken waarvoor regenwoud is gekapt. Dat is geweldig nieuws voor de Indonesische oerbossen en de bedreigde orang-oetan!

Na een opgemerkt YouTube-filmpje, protestmails van honderdduizenden mensen, talloze reacties op sociale media als Facebook en een tiental acties aan vestigingen van Nestlé wereldwijd, komt het bedrijf met een nieuw beleid op de proppen. Nestlé gaat alle leveranciers, rechtstreeks en onrechtstreeks, doorlichten. Niet alleen Sinar Mas maar bijvoorbeeld ook Cargill komen dan in het vizier.

De uitbreiding van plantages voor palmolie en papierpulp is de drijfveer achter de razendsnelle ontbossing in Indonesië en het uitsterven van de orang-oetan. We hopen dat het goede voorbeeld van Nestlé, één van de vijftig meest invloedrijke bedrijven, navolging kent.

Bedankt aan iedereen die van deze campagne een succes heeft gemaakt.

Aangezien dat er nog een paar problemen op te lossen zijn zoals de geplande investeringen in steenkoolcentrales, een oproep voor een volgende actie: