Top vijf


Ik heb op internet nog een interessant document gevonden over wat we moeten doen om de wereld te redden. Het Britse Environement Panel ondervroeg 25 experten over wat daarvoor de beste acties zijn. De experten mochten eerst zelf een aantal voorstellen doen en moesten dan hun top 10 opstellen op basis van de volledige lijst.

Ik laat jullie even mee genieten van de top 5.

Vijfde plaats: My Generation

Daarmee bedoelt het panel dat de energierevolutie thuis begint, en we zoveel mogelijk moeten inzetten op zo veel mogelijk autonome energieproductie via zonnepanelen, zonneboilers, warmtepompen en zelfs kleinschalige windenergie.

Vierde plaats: Beyond Kyoto

Er is nood aan een omvatten klimaatakkoord dat veel verder gaat dan Kyoto, waar alle landen aan deelnemen en met bindende, rechtvaardige en wettelijke doelstellingen.

Derde plaats: Sun worshipping

Het panel gelooft duidelijk in de mogelijkheden van zonne-energie. Op grote schaal investeren in grote projecten in combinatie met het toegankelijk maken van de technologie voor brede lagen van de bevolking. De zon heeft het potentieel om alle energieproblemen op te lossen.

Tweede plaats: a leap of faith

Toch wel een verrassing hier. Een oproep voor religieuze leiders om het voortouw te nemen in de bescherming van de planeet. Hindoe’s, Moslim’s, Christenen, allen zijn ze mee verantwoordelijk voor de toekomst van de aarde. En die verantwoordelijkheid zouden ze meer moeten opnemen.

Eerste plaats: powering down

Met stip op nummer één: goed leven met minder. Wat we ook doen, als we niet bereid zijn ons gebruik van energie en grondstoffen in vraag te stellen dan komt het niet meer goed.

Een top 5 waar ik me toch redelijk goed in kan vinden. Het zou interessant zijn deze oefening nog eens over te doen met Belgische experten… Wie het hele document wil lezen: dit is de link.

Ps: morgen is er op de KRO een heruitzending van het programma ‘de wandeling‘, een programma waar ik uitgebreid kan uitleggen waar ik mee bezig ben en waarom. Er komt ook een leuk stukje in over de zelfoogstboerderij hier in Sint-Amandsberg. De uitzending is voorzien om 9u10.  Mocht het nu verschrikkelijk slecht weer zijn, en je hebt niks anders te doen, dan is dit nog een optie.

Advertenties

de echte Low Impact Man


Een paar weken terug is hier iemand een boek komen afgeven. (langs deze weg hoop ik de man in kwestie te kunnen bedanken, want ik weet niet eens zijn naam, ik denk dat ik hem voor het eerste ontmoet heb in Laarne…)

Het boek heet ‘Het leven van Evert. In de luwte van de snelweg’. Is gemaakt door Brand Overeem (foto’s) en Bert Paasman. Uitegeven bij De Fontein, Baarn, ISBN 978 90 261 25287. Het is een prachtig boek over het leven van Evert, die leeft naast een snelweg, volgens het tempo van de seizoenen.

Evert is geboren tussen de twee wereldoorlogen en leeft sinds de dood van zijn moeder alleen op een stukje grond op de Veluwe. Evert heeft geen elektrische apparaten, enkel een peertje voor de verlichting. Hij herstelt zelf zijn kleren met een handnaaimachine, doet eenmaal per week de was in de wastobbe. Verder onderhoudt hij een stukje moestuin, ook met de hand.  Met de fiets gaat hij brood kopen en elk dag leest hij de lokale krant. Het weet hoe je manden moeten vlechten en  de staande klok moet herstellen . Hij hakt zijn hout voor de verwarming en de wastobbe, gebruikt de beerput voor de bemesting van het veld.

In het boek wordt prachtig beschreven hoe de man zijn dagelijkse activiteiten uitvoert.  Het drogen van het koren, dorsen van het graan, het zeven van kaf en koren, het inkuilen van aardappelen.  Hoe hij zijn eigen gereedschappen maakt, hoe hij het stro dan weer gebruikt als dakbedekking voor schuurtjes. Een man die de Cradle to Cradle principes tot in de kleinste details toepast.

Al heeft de levensstijl een zeker ‘Bokrijk’ gehalte, het is een mooi voorbeeld van een trage maar duurzame levensstijl. Het wordt ook duidelijk welke schat aan vaardigheden en kennis deze man had. Praktische kennis over de natuur, over voedsel produceren en bewaren, over het maken van en herstellen van basisvoorwerpen. Kennis die van generatie naar generatie is doorgegeven maar nu wellicht steeds zeldzamer wordt.

Evert is ondertussen wel 20 jaar geleden overleven, en het is ook niet nodig om van zijn harde leven een romantisch beeld op te hangen.

In elk geval een prachtig boek, om af en toe eens vast te pakken en na te denken over hoe wij nu leven…

het grote debat


Zoals beloofd een verslagje van het Gentse Feesten debat van gisteren. Onder andere Marleen Temmerman, Dirk Barrez, Anne Provoost, Koen Raes, Peter Adriaensen en ikzelf mochten hun mening geven over volgende vraag: ‘hoe kunnen we de wereld duurzamer, eerlijker en veiliger maken voor de komende generaties’.

Voorwaar geen simpele vraag. We hadden wel vier uur de tijd en een beetje tot mijn verbazing waren er toch een 150 tal aandachtige toehoorders waarvan de meesten tot het einde bleven zitten.

De inleiding was Dirk Barrez die het had over de noodzaak en wenselijkheid van utopieën, omdat we die nodig hebben om een andere wereld te scheppen. Verder gaf hij een analyse van een aantal problemen (klimaat, banken, ongelijkheid,…) en suggereerde hij als oplossing twee sporen; een eco-sociale beweging en een nieuwe internationale eco-sociale partij. En dan mochten wij dus daarop voortborduren.

Het begon met wat eerder filosofische bespiegelingen over het begrip utopieën (het Nazisme was ook een utopie, dus we moeten daar voorzichtig mee zijn). Ook over de politiek is heel wat gezegd – en eigenlijk vooral dat de politiek tekort schiet om de grote problemen aan te pakken. Marleen Temmerman deed haar best om dat beeld te nuanceren maar moest toegeven dat het bijzonder traag gaat en er te weinig politici zijn met visie en moed om echt keuzes te maken.

In mijn eerste inbreng wou ik vooral duidelijk maken dat we op zoek moeten gaan naar nieuwe denkkaders, dat het over meer gaat dan veranderingen in technologie en macht. Omdat Dirk in zijn inleiding een pleidooi hield voor o.a. mutualiteiten, coöperatieves en staatsbanken bracht ik in dat dit vooral recepten zijn van de vorige eeuw – zeker met hun verdiensten – maar we ook andere zaken nodig hebben.

De meeste tussenkomsten bleven echter vooral wantoestanden aanklagen (en die zijn er natuurlijk genoeg) en het failliet van de bedrijven en politiek verkondigen. Soms wel interessant en goed voor en stevig applaus, maar toch niet genoeg over de ‘hoe’ vraag. We weten allemaal dat het anders moet, maar hoe? Peter Adriaensen had het vooral over het belang van participatie van jongeren. Hij vroeg zich ook af hoe we als ouders moeten omgaan met het feit dat jongeren nu vooral de schade zullen moeten opruimen die de huidige generaties hebben veroorzaakt.

Ik bracht ook nog in dat we onze macht als burger en consument meer moeten gebruiken. Veel mensen vinden het monopolie van Electrabel een slechte zaak, maar zijn er wel klant bij (ook in de zaal was dit toch een grote groep), mensen zijn boos op de traditionele banken maar blijven hun geld daar zetten. Ik heb gepleit voor  collectieve individuele acties. Omdat dit tenslotte iets is wat we kunnen doen (in plaats van klagen over anderen) én dat uiteindelijk ook effect kan hebben.

De reactie daarop was een beetje voorspelbaar. Het is fout om de kleine man de schuld of verantwoordelijkheid te geven, de politiek moet gewoon veel strenger optreden, maar ja, we stellen vast dat ze dit niet doen, en dan is dat weer de schuld van de media, of het kapitalisme… Kortom soms toch iets te veel de bekende cirkel redeneringen.  En natuurlijk structurele veranderingen zijn belangrijk, maar de vraag was juist HOE doen we er iets aan. En dan heb ik eigenlijk niks nieuws gehoord gisteren.

(het etentje achteraf was eigenlijk het meest interessante met inside verhalen van Marleen Temmerman over de strijd rond abortus of inside nieuws over de politieke realiteit… zo ben ik te weten gekomen wie de nieuwe voorzitter van SP-a gaat worden – maar ik verklap het niet)

Mijn mening over deze vraag kan je ook nog lezen op MO. Een verslag van de debatten komt nog op De Wereld Morgen.

echt ecologish reizen…


De Gentse feesten zitten er bijna op. Niet dat ik een zware Gentse feester ben, maar ik ga er af en toe wel eens langs. Het is de plek bij uitstek om mensen tegen het lijf te lopen.

Zo heb ik er gisteren een babbel gehad met Lien, een studente die voor haar stage naar Indonesië moet en beslist heeft dit te doen zonder vliegtuig. Ze heeft al heel wat moeite gedaan om uit te zoeken welke andere mogelijkheden er zijn en heeft ondertussen een reis uitgestippeld die ongeveer een maand zal duren en voornamelijk met de trein zal gebeuren. Daarbij gaat ze onder andere de Transsiberische Express nemen van Moskou naar Peking.

Bij deze zoektocht viel het haar op hoe weinig er actie gevoerd wordt rond de negatieve impact van vliegreizen, of hoe weinig informatie er is voor mensen die alternatieven zoeken. Er zijn organisaties die werken rond vegetarisme, rond energie, rond ontbossing, rond autoverkeer, rond voeding enzovoort. Maar een actiegroep rond ecologisch reizen heeft ze nog niet gevonden (alvast niet in ons land). Een interessante tip is wel de site van ‘route61’ met heel veel informatie over reizen per trein of cargoschip.

Morgen maandag ben ik ook uitgenodigd om deel te nemen aan het laatste debat van de Gentse Feesten. Samen met onder andere Peter Adriaensen, Marleen Temmerman, Anne Provoost en nog een aantal mensen moeten we een oplossing verzinnen op volgende vraag: ‘hoe kunnen we de wereld rechtvaardiger, duurzaamer en veiliger maken voor de komende generaties.’ Of we de ultieme oplossing zullen vinden is nog maar de vraag, maar ik hou jullie op de hoogte als er nieuwe inzichten uit naar boven komen.

Je kan natuurlijk ook nog zelf komen luisteren, het debat start om 14u (en duurt 4 uur), zaal Minnemeers (Minnemeers 8, 9000 Gent)

transitiepaleis


Je hebt wellicht ook iets gehoord over de oproep van justitie-minister De Clerck om een nieuwe bestemming te zoeken voor het Brusselse Justitiepaleis. Daar heb ik wel een paar suggesties voor.

Aangezien dit gebouw staat op een plek waar vroeger de Marollenwijk was stel ik voor om vooreerst te zorgen dat er opnieuw kan gewoond worden. Zo’n gebouw is perfect geschikt om een verschillende co-housing groepen te huisvesten. Telkens in clusters van 10 tot 20 gezinnen rond één van de 8 binnentuinen. En vooral woonruimte voor de minder bemiddelden, de oorspronkelijke bewoners.

Verder zou het gebouw een groot transitie experiment kunnen worden. Op de vier hoeken kunnen middelgrote windmolens gezet worden (zoals bij Nike in Laakdal), de gigantische dak-oppervlakte kan gebruikt worden voor wateropvang, daktuinen en zonnepanelen. In het gebouw zijn er heel wat grote ruimtes waar je een feestzaaltje kan voorzien voor de buurt, maar ook een dagelijkse bio-markt, bricoleer ateliers, sociale economie, ngo’s en kunstinitiatieven. Het grote plein voor het gebouw wordt een grote weide en park zone. Met ook enkele koeien en Brabantse trekpaarden. Deze zorgen voor de mest waarmee in de koele kelders champignons kunnen gekweekt worden. Langs de gevels nog meer hangende moestuinen, op de binnenplaatsen natuurlijke waterzuivering.

Er kan gerust wat plek voorzien worden voor opvang van daklozen en asielzoekers die dan meteen kunnen meehelpen in de kleurrijke wereldkantine. Een zaal met eetstandjes uit de hele wereld. Kortom het zou een ideale plek zijn om een sociaal en intercultureel eco-dorp in te richten in het hart van de stad. En aangezien Brussel ambitie heeft om ooit groene hoofdstad van Europa te worden zou dit er prima in passen. Sven Grooten van B-architecten staat in elk geval achter het idee. Nu nog Stefaan De Clerck overtuigen…

klaar!


Maandag de hele dag samen gezeten met de mensen van Van Halewyck voor de afwerking van Low Impact kinderboek. Het was soms letterlijk  komma-neuken. Komt hier een dubbel punt of niet, gebruiken we het woord ‘vaak’ of ‘dikwijls’ in deze zin. Best een boeiend en vermoeiend om zo een boek door te nemen op de laatste details.

Het zal een mooi geïllustreerd boek worden van zowat 180 pagina’s voor kinderen van 10 tot 13 jaar. Het zal een afwisseling bieden van informatie, tips en weetjes en doe-activiteiten. Eind deze maand gaat het naar de drukker en rond 20 augustus zou het in de winkels moeten liggen. Altijd spannend om dan het uiteindelijke resultaat in handen te krijgen.

Het kinderboek is trouwens ontstaan toen na een lezing in Antwerpen (op 23 maart 2009) een jongedame achteraf naar me toestapte en zei dat er eigenlijk een LIM boek voor kinderen zou moeten zijn. En dus ben ik met Ilona (de jonge dame in kwestie) gaan samen zitten, hebben we nog iemand gezocht voor de illustraties en zal ongeveer 18 maanden later haar wens werkelijkheid geworden zijn.

Wat me dan weer doet denken aan het verhaal van Baharak, een andere jongedame die in 2004 in Gent gestart is met een actie rond plasrechten voor vrouwen. Want nu kunnen mannen overal gratis gebruik maken van gratis urinoirs en moeten vrouwen steeds betalen. Elk jaar staat Baharak met nieuwe plas-ideeën op de Gentse feesten, en kijk gisteren vertelde ze me dat er een structurele oplossing in de maak is. Volgend jaar komt er een proefproject met nieuwe type vrouwen-urinoirs. Als dit meevalt zullen vrouwen in Gent in 2012 dezelfde plasrechten hebben als mannen.

Om maar te zeggen, met een goed idee, veel volharding en een beetje geduld is er veel mogelijk…

zon in Gent


Gisteren gestart met de Gentse feesten met een conference van Wouter De Prez. Met zijn voorstelling: ‘je kan alles worden’. Het was de eerste keer dat ik hem bezig zag, eigenlijk zelfs de eerste keer dat ik naar zo’n stand-up comedian ging kijken. Misschien moet ik dat wat meer doen, kwestie van mij een beetje voor te bereiden op mijn eigen Ecocomedy op 8 augustus op Dranouter. Ik heb echt wel genoten van de voorstelling. Fijne teksten, fijne humor, af en toe ook eens grof – maar dat hoort zo zeker.

Straks ga ik dan op stap met een zekere Kim van radio Urgent. Ze hebben me gevraagd om de feesten eens te becommentariëren vanuit een ecologische blik, wat ze mijn natuurlijk geen twee keer moeten vragen.

En ondertussen staat mijn zonnepaneeltje een week op het dak. Op basis van de kWh meter kan ik afleiden dat er in totaal 5,4 kWh zijn opgewekt en aangezien ik in dezelfde week slechts 3,4 kWh heb gebruikt is dit een netto-winst van 2 kWh. Maar nog belangrijker, nu ik zelf energie opwek let ik nog wat meer op het verbruik in huis. Waar het vroeger wel eens gebeurde dat radio en computer op hetzelfde moment aanstonden is dit nu verleden tijd. En ’s avonds gebruik nu zoveel mogelijk de Ikea-lichtjes met zonne-paneeltjes in plaats van de spaarlampen of TL op stroom. Dus op dit ogenblik heeft het zonnepanneel ook een goede invloed op mijn energie-waakzaamheid.

En om dit zondagsberichtje af te sluiten nog een aardig berichtje uit Nederland: uit onderzoek blijkt dat de files veroorzaakt worden door het feit dat er te veel auto’s zijn…