2012…


een jaar…
  • waarbij we kiezen voor genoeg in plaats van steeds meer
  • waarbij we ons laten leiden door moed in plaats van angst
  • waarbij we laten zien dat een andere wereld mogelijk is
  • waarbij liefde het wint van cynisme
meer moet dat niet zijn zeker,

 

30-uren-week


Ik schreef hier enkele dagen geleden al over het artikel van Joke Hermsen over het ideaal van de 25 uren week. Gisteren heb ik workshop gevolgd rond ‘visual harvesting‘. Bedoeling van de dag was stil te staan bij het voorbije jaar en een visualisatie te maken voor het komende jaar. Wat me toch doorheen de oefening duidelijker is geworden dat ik het ‘genoeg’ principe niet enkel wil toepassen in mijn levensstijl, maar ook wat werken betreft.

Vorig jaar heb ik gemiddeld 35 uur per week gewerkt (maar ik was per week ook 11 uur onderweg!).  Daarbij zijn natuurlijk de vakantieweken niet meegerekend. Het aantal uren laten zakken naar 25 uur zal niet realistisch zijn, maar ik wil dit jaar toch mikken op 30 uur (en dan ook iets minder onderweg zijn). Dat wil zeggen soms wat efficiënter werken (bijvoorbeeld niet de hele tijd mail en facebook laten open staan), maar ook meer nee zeggen (dus volgend jaar minder lezingen dan in 2011), en waar mogelijk wat dichter bij huis werken. Zone dertig wat werk betreft dus.

De essentie van het verhaal is natuurlijk niet het minder werken maar  vooral de ruimte en tijd die daardoor vrij komt. Tijd om te niksen, tijd om door te brengen met vrienden, met mijn kinderen, tijd om wat meer contact te hebben met de buren, tijd om wat meer groenten te kweken of eens terug zelf brood te bakken, tijd om te lezen, om verhalen te vertellen om met mensen in gesprek te gaan, tijd om te wandelen, andere tijd dus.

En om er meteen goed aan te beginnen ga ik 2012 starten met een weekje vakantie. Samen met de kinderen ga ik (met de trein) naar Praag, ons even onderdompelen in cultuur, geschiedenis en natuur.

de trends voor 2012


Ik heb even in mijn super-geïsoleerde glazen bol gekeken en er meteen de 10 trends gezien voor 2012. Een jaar met veel economische problemen, stijgende energieprijzen en een grillig weerpatroon zal onvoorziene creativiteit opleveren!

1. De containerparkmob. De flashmob en de carrot-mob kennen we al, maar de containerparkmob zien we voor het eerst in 2012. Via sociale media spreken tientallen mensen af om op hetzelfde moment naar een containerpark te gaan met fietsen en bakfietsen. Iedereen wandelt tegelijk het terrein op en gaat in de containers op zoek naar bruikbare spullen.  De parkwachters kunnen niks beginnen tegen de overmacht en een kwartiertje later gaan de honderden bezoekers weer naar huis, met handige spullen die een tweede leven krijgen.

2. De parkcirkels. Sommige parkcirkels ontstaan spontaan, anderen worden georganiseerd. In een parkcircel gaat een groep (van ongeveer 5 tot 15) mensen in een kring zitten en naar elkaar luisteren. Meestal wordt een vraag gesteld zoals ‘wat geeft jou voldoening’ of ‘waar maak je je zorgen om’. Als iedereen zijn zeg heeft gedaan gaan de mensen weer hun eigen weg. Vooral de toevallige cirkels blijken een positief effect te hebben. Je ziet ze meer en meer opduiken tijdens zonnige dagen.

3. De weggeefparty. Weggeefwinkels kennen we al langer, maar bij een weggeefparty besluit een persoon of gezin om zich te ontdoen van alle ballast. Ze gaan in de weken vooraf op zoek naar alles wat ze thuis bezitten en eigenlijk kunnen missen. Dan wordt  breed bekend gemaakt wanneer de weggeefparty plaatsvindt. Tijdens het feestje mag iedereen dan meenemen wat hij wil. Wie naar het feestje komt mag natuurlijk geen kadootjes meebrengen, behalve eten en drinken! Na afloop voelen de organisatoren zich een stuk lichter en opgelucht. Sommige mensen organiseren dan nog een tweede weggeefparty.

4. De eetlokaalhoek. Een aantal buurtwinkels voorzien in hun winkel een ‘eetlokaalhoek’. Daarin presenteren ze niet enkel producten van lokale boeren, maar kan iedereen ook zelf spullen te koop aanbieden. Heerlijke confituur, quiches, kruidenthee, soepconcentraat, brood, vlierbessensiroop enzovoort. Het systeem zorgt ervoor dat heel wat oudere mensen plots met veel plezier aan het koken slaan en jonge mensen nieuwe smaken en gerechten ontdekken. In Sint-Amandsberg komt er zelfs een ‘eetlokaalautomaat’.

5. Het stakingsliften. Liften bestaat natuurlijk al heel lang, maar omdat in 2012 het openbaar vervoer regelmatig te maken zal hebben met werkonderbrekingen gaan meer en meer mensen liften om zich te verplaatsen.  Deze occasionele lifters noemen zich ‘stakingslifters’ en automobilisten zijn sneller geneigd deze lifters mee te nemen op zulke dagen. Nogal wat mensen (her)ontdekken daardoor het plezier van het liften, zodat je in de zomer ook wel eens ‘plezierlifters’ kan tegen komen.

6. Weer-een- parkeerplaats-minder acties  Na het succes van de fietsplaatjes met ‘weer een auto minder’ ziet in 2012 een nieuwe actievorm het licht. Bewoners van dezelfde straat toveren daarbij een parkeerplaats om tot moestuin. Op sommige plaatsen gaan mensen zelfs zo ver dat er geen auto’s meer in de straat kunnen omwille van de parkingmoestuinen.

7. hapje-over-applicatie (HOA) Dit is een smartphone applicatie die in 2012 een groot succes zal kennen. Het werkt als volgt: wie na de maaltijd nog iets over heeft kan dit eenvoudig laten weten via deze applicatie, je kiest daarbij zelf de grootte van de perimeter (bijvoorbeeld, 500 meter, of 1 kilometer). Iedereen die de applicatie heeft  en in de buurt is kan dan meteen zien waar er wat te eten valt. Dit blijkt erg handig te zijn voor mensen die niet veel tijd hebben om te koken. Soms wordt een kleine vergoeding gevraagd, soms wordt hiervoor een lokale munt gebruikt. Het voordeel van de HOA is dat er veel minder voedselverspilling is en het mensen bij elkaar brengt. Zo is gebleken dat mensen die alleen zijn nu te veel klaar maken en via HOA iemand uitnodigen om mee te eten. Spannend.

8. De bankzitters  Bankzitters zijn vrijwilligers die minstens 2 uur per week voor een bank gaan zitten. Ze gaan daarbij het gesprek aan met de klanten en helpen ze inzicht te krijgen in het banksysteem. De bankzitters helpen de bezoekers die op zoek willen gaan naar een ethische bank, ze hebben informatie bij over een aantal vaak lokale kleine projecten die op zoek zijn naar aandeelhouders. Trouwens, mijn glazen bol vertelde me ook dat er in 2012 opnieuw een volledig coöperatieve bank het leven zal zien!

9. De kooptroosters Dit is een fenomeen dat uit Nederland is overgewaaid en het is een combinatie van de bekende ‘buy nothing day’ en de ‘free hugh’ acties. Het komt er op neer dat in grote shoppingcentra groepjes “kooptroosters” rondlopen. Ze spreken de mensen aan van wie ze vermoeden dat ze consumeren om innerlijke leegte in te vullen. Want wat blijkt, na een goed gesprek en enkele knuffels is de zin om te kopen meestal verdwenen. Gezien de vele geplande nieuwe winkelcentra in en rond Brussel zal het fenomeen daar zeer populair worden.

10. De kindermarsen  Het meest opvallende fenomeen van 2012 worden ongetwijfeld de kindermarsen. (gegroeid uit een initiatief in Brugge)  Daarbij gaan kinderen van 6 tot 15 jaar overal ter wereld voettochten organiseren voor hun eigen toekomst. Ze nemen het niet langer dat volwassenen de toekomst van het planeet op het spel zetten. De kinderen organiseren de marsen zelf en krijgen onderweg voedsel en onderdak van sympathiserende bewoners.  Soms gaat over duizenden kinderen die dagen onderweg zijn. Omwille van de ontelbare marsen op alle continenten is er eind 2012 toch totaal onverwacht een bindend klimaatakkoord getekend.

Voila, reden genoeg om vol ongeduld uit te kijken naar het nieuwe jaar én zelf de trends te zetten.

te veel calorieën?


Nog steeds een beetje blogvakantie, dus alweer een filmpje. Of hoe je de calorieën van kerst weer kwijt kan geraken op de trap…

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ZosBOC0fh2w

de kleine ommekeer


Een beetje blogvakantie, dus beperk ik me tot een klein mooi filmpje… (de reclameboodschap op het einde moet je maar wegdenken)

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=aMfSGt6rHos

ik wens je veel nietsdoen


De voorbije weken lees ik af en toe een stukje uit het boek ‘ Stil de tijd ‘ van Joke Hermsen. De ondertitel is ‘pleidooi voor een langzame toekomst’ en bespreekt het boeiende fenomeen van tijd. Toevallig kreeg ik ook nog een mail van een blog-lezer die me wees op een Knack-interview met deze filosofe van vorig jaar. (waarvoor dank)

In het boek en het interview pleit ze voor het terug aandacht hebben voor niksdoen, ze legt uit hoe we helemaal gedomineerd worden de klok en de agenda waardoor we contact verliezen met onze innerlijke tijd. Ze pleit bijvoorbeeld niet voor meer werken, maar minder werken. Een 25-uur week, wat uiteraard door zowat iedereen als compleet belachelijk wordt afgedaan.


De beschrijving van hoe mensen worden als ze geen eigen tijd meer hebben lijkt toch griezelig goed op wat je ziet als je lezersfora op internet leest: een gelijksoortige, vermoeide, onverschillige en cynische massa die allemaal hetzelfde roept en alleen de eigen belangen nog verdedigt.

Dus mijn wens voor komende dagen en liefst voor 2012: meer tijd voor nietsdoen, misschien is dit nog de beste manier om de wereld te verbeteren…

Fijne en duurzame kerstdagen!

cijfertjes


‘Meten is weten’ pas ik redelijk maniakaal toe, waardoor ik nu wat cijfers kan geven over de lezingen en shows van dit jaar. In totaal heb ik 160 keer een publiek toegesproken. Daarbij waren er 24 shows met Flor de recyclageman. Van alle voorstellingen waren er 60 klimaatshows waarmee ik 6 105 mensen heb bereikt (zo’n 65 procent daarvan jongeren op scholen). Aangezien een vol sportpaleis goed is voor 18 400 toeschouwers heb ik dus nog een flinke weg te gaan.

Sinds de start van mijn LIM leven heb ik nu 362 lezingen/shows gegeven, en daarnaast waren er in 2009 nog 55 voorstellingen van de ecologische theatervoorstelling ‘tegen de lamp’. Alles samen heb ik op die manier tot op vandaag 33 544 mensen bereikt. (en dat is toch bijna twee keer een vol sportpaleis) Over de impact ervan kan ik weinig zeggen, ik krijg wel eens reacties van mensen die zich laten inspireren, maar verder beschouw ik mijn acties als een bescheiden bijdrage aan een bredere bewustwording die langzaam maar zeker bezig is.

Wat volgend jaar betreft zijn er opnieuw een pak vragen binnengekomen, maar ben ik toch van plan het iets rustiger aan te doen. De bedoeling van LIM leven is tenslotte ook om niet mee te doen in de tendens om steeds meer en harder te werken, en dat is niet altijd gelukt in 2011.

Het mooiste compliment kreeg ik  eergisteren in de Buso school in Antwerpen. Een jongen van een jaar of 15 kwam na de voorstelling naar me en zei: ‘jij bent de eerste die er in slaagt me te doen nadenken over wat er misloopt en die duidelijk maakt dat ik er ook iets aan kan doen’.  Voor wie denkt dat ik voor die jongeman  misschien de allereerste was die het thema aanbracht, hij vertelde er ook nog bij dat wat hij tot nu toe had gehoord zo saai en ernstig was dat hij er niks van onthouden had.

Dus als noch de politiek, noch de kunst de wereld kan redden, zal humor het misschien moeten doen.