tegen alle vormen van slavernij


De betoging van zaterdag was zeker gezellig, maar om te zeggen dat hiermee het klimaatthema op de agenda is gezet lijkt

(foto Gino Cocquyt)

wat te optimistisch. Benieuwd trouwens of er deze keer een minister van klimaat komt die het thema echt ter harte wil nemen. Er was natuurlijk heel wat bekend  volk, ook enkele bloglezers en mensen die de klimaatshow gezien hebben. Nick Balthazar was er, met plannen om een vervolg te breien aan zijn ‘dance for the climate’ filmpjes. Broer Tom Balthazar was ook op de afspraak, hij doe zijn best om in Gent alvast de uitstoot te verminderen.

Allemaal mensen en organisaties van goede wil, die zelf echt wel hun best doen om in hun eigen leven de impact zo klein mogelijk te houden. Naast de ongeveer 3000 betogers zijn er ook 24 000 mensen die een klimaatakkoord hebben ondertekend. Deze engagementen zijn afgegeven aan Joke Schauvliege die ook vertrokken is naar Durban, naar de conferentie waarvan niemand nog iets verwacht.

Een paar dagen geleden in Erpe-Mere kreeg ik ook nog een boekentip (met dank aan Johan); ‘Bevrijd de slaven’ van Adam Hochschild, Adam. (2005). Misschien kan dit verhaal wat inspiratie brengen.

Hoewel sommige mensen in het laat-achttiende-eeuwse Engeland een ongemakkelijk gevoel over slavernij hadden leek de afschaffing ervan een lachwekkende gedachte. Het was ondenkbaar dat men blanken ooit zover zou krijgen dat ze de hele dag voorovergebogen rietsuiker stonden te kappen onder een brandende tropische zon.

De tegenstanders van de slavernij moesten met een kruistocht beginnen in een land waar de grote meerderheid van de bevolking, van boerenknechten tot bisschoppen, slavernij als een volstrekt normaal gegeven beschouwde. Het was ook een land waar de winsten van de West-Indische plantages een enorme stimulans voor de economie betekenden, waar de invoerrechten op door slaven verbouwd suikerriet een belangrijke bron van inkomsten voor de fiscus vormden, en waar het bestaan van tienduizenden matrozen, koopmannen en scheepsbouwers afhankelijk was van de slavenhandel. De handel zelf had een ongekende omvang aangenomen en had belangrijke havens waaronder Londen zelf veel rijkdom gebracht. Hoe konden ze zelfs maar beginnen aan de gigantische taak om de publieke opinie te veranderen? Daar kwam nog eens bij dat negentien van de twintig Engelsmannen geen stemrecht hadden, en vrouwen al helemaal niet. als ze dit fundamentele recht zelf niet bezaten, hoe konden ze dan zo wakker worden geschud dat ze zich druk maakten over de rechten van andere mensen, met een andere huidskleur, die aan de andere kant van de oceaan zaten?

In de herinnering van de mensheid bestond er geen precedent van een dergelijke campagne. Eigenlijk zitten we een beetje in dezelfde situatie, waarbij de meerderheid van de mensen er voordeel en belang bij heeft om de aarde als onze ‘slaaf’ te zien die we naar hartelust kunnen uitbuiten en leegzuigen. Slavernij is grotendeels uitgebannen, dus als we hetzelfde kunnen doen met de slavernij van de planeet komt het nog goed.

Ten slotte, die stukje in de Standaard toont alvast dat we er belang bij hebben onze persoonlijke verslaving aan shoppen op te geven. En dit filmpje van Jong Groen verdient ook de nodige aandacht.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: