Ikea wast nog groener


Je zal het ook wel gezien hebben, de grote campagne van Ikea voor het grote ‘eco-cooking’ diner. We hebben al één en ander gezien van greenwashing, maar deze verdient een speciale vermelding.

Neem nu de ingrediënten die ze voorstellen voor het zogenaamde Eco-menu. Kip, courgetten (in december), tomaten in blik en dergelijke. Ik heb hun menu eens door de uitstekende calculator van de watervoetafdruk gehaald. Ik heb twee variaties ingevoerd. Het originele Ikea recept, waarbij ik ervan uitga dat het om niet biologische noch inlandse producten gaat (want reppen ze met geen woord over). Ik heb dan min of meer hetzelfde recept genomen met tofu en plaats van kip, en met biologische en lokale producten. Hieronder kan je de voetafdruk en de watervoetafdruk van beide menu’s vergelijken.

Menu 1 is dus het ‘eco-menu’ van Ikea, menu 2 is een vleesloze variatie met lokale en biologische ingrediënten. Het verschil is voldoende duidelijk?

Als je dan even op hun site gaat kijken (moet je niet doen hoor), dan zie je dat de hele campagne vooral bedoeld is om een aantal producten van Ikea in huis te halen. Inductiekookplaten, potten en pannen, een stoommandje en zelfs een bak om je eigen kruiden in te kweken. En natuurlijk moet je die spullen dan met de auto gaan halen, want de meeste Ikea winkels zijn nauwelijks met openbaar vervoer of de fiets te bereiken.

Wie dus zaterdag echt ecologisch wil koken voor vrienden kan dus best een vegetarische maaltijd maken met seizoensproducten, gewoon wat geld storten op de rekening van WWF en dan met de gasten volgende filmpje nog eens bekijken. Het gaat over een  potje waarvan Ikea ook liefst wil dat het deksel erop zou blijven.

[http://www.youtube.com/watch?v=AbKwmRnX7no&feature=player_embedded]

Advertenties

8 Reacties

  1. danku voor deze bijdrage … 🙂

  2. dank u wel!! Wij kopen veel 2-de handsmeubels, en daar ben ik nu extra blij om! Maar soms vind je niks 2-de hands, en dan is er vaak maar 1 oplossing : IKEA. Wij geraken er wel met de fiets, het ligt hier vlakbij. Maar ik heb er een haat-liefde verhouding mee, en kom er zo weinig mogelijk, en alleen maar als we echt en echt iets nodig hebben (1 keer per jaar of zo, soms voor kleine spullen).
    Wat ook niet helpt, is dat de schrijnwerkers die we proberen te pakken te krijgen om iets voor ons in elkaar te steken (kasten enz), niets van zich laten horen. Crisis? Wij merken er niks van. De meesten doen nog eens geen moeite om een offerte te maken voor een jobke van een paar 1000 EURO. Of mss zijn we te veeleisend ( FSC hout, emissieloze mdf, eco lakverf….) Misschien schrikt dat hen af? En na een zoektocht en oeverloos wachten op Godot kom je wel eens terecht bij…sorry…IKEA.
    Maar na het zien van dit filmpje : sorry, dan doen we nog maar wat extra moeite om onze meubels te laten maken en niet te kopen…..
    Mensen die goede eco-schrijnwerkers in het Antwerpse kennen : laat maar komen!
    Groetjes van de Vertekes

    • Wij hebben onze keuken en badkamer laten plaatsen door een ‘gewone’ ontwerper (in het Antwerpse) die actief op zoek ging om aan onze eisen te voldoen. Ze hadden ook nog nooit van formaldehydevrije mdf-platen of FSC-hout gehoord, maar ze hebben gezocht én gevonden! We hebben onze kastjes wel zelf geschilderd met ecologische verf.
      Ik was heel blij dat deze ‘gewone’ ontwerper zoveel moeite deed voor ons. En hopelijk is hij nu overtuigd en stelt hij zelf aan zijn klanten voor om voor een milieuvriendelijkere versie te kiezen… (als je zijn anders wil, contacteer me dan door te klikken op mijn naam, dan kom je op mijn blog; ik wil geen sluikreclame voor firma’s achterlaten op iemand anders z’n blog…)

  3. Het groene van IKEA verdween uit mijn leven toen er bij het boren in een IKEA deurpaneel een vreselijk stinkende zwarte rook tevoorschijn kwam.

  4. Wat meubilair betreft vrees ik dat het eco-denken in die sector toch wel erg ver te zoeken is hoor. Dan is Ikea nog niet van de slechtste (dat ik van weet). Maar dat neemt niet weg dat daar ook nog VEEEEL ruimte voor verbetering zal zijn.
    Toen we een jaar geleden een nieuwe keuken plaatsten keken de ontwerper en de schrijnwerker alsof ze het in Keulen hoorden donderen toen we vroegen naar vezelplaten met lage Formaldehyde-emissies. Ze zouden eens informeren, niets gevonden.
    Wij proberen zelf veel in elkaar te knutselen, en dat lukt relatief goed. Een materiaal waar ik erg tevreden van ben is “rubberwood”. Dat zijn meubelplaten uit verlijmde balkjes van hout uit afgeschreven rubber plantages. Die bomen zijn zo’n 15 a 20 jaar productief en worden dan vervangen. Het hout is erg hard en stevig, maar de bomen zijn te klein om echte planken uit te zagen.
    ’t is zoals bij veel dingen, soms mag je al tevreden zijn als je halfweg raakt van waar je graag zou uitkomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: